Vrijdag 7 november 2014
de kern
van mijn blog(gen)!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 6 november 2014
HET BLOED VAN HET LAM - Patrick Bernauw
In het holst van de nacht wordt Maarten Dejonckheere opgebeld door Lena Christiaenssens. Maarten maakt een tv-documentaire over De Rechtvaardige Rechters, het paneel van het lam Gods dat in 1934 werd gestolen uit de Sint-Baafskathedraal in Gent. De diefstal bleef onopgelost, maar Lena zegt er meer over te weten. Ook beweert ze op de vlucht te zijn voor haar familie, die al eeuwenlang een geheim genootschap zou leiden rond het Heilig Bloed van Brugge. Is Lena een fantaste? Of is er meer aan de hand?
Geen enkele andere stad pronkt er zo openlijk mee de enige echte Heilige Graal te bezitten als Brugge. Vlaanderen was dan ook de bakermat van de Orde der Tempeliers, die de behoeders van de Heilige Graal zouden zijn. Precies die Heilige Graal staat centraal in het Lam Gods, waarop ook de Tempeliers een prominente plaats innemen.
Maarten verliest zijn hoofd en hart aan Lena, die hem inwijdt in de geheime leer van haar familie en de waarheid achter de beruchte diefstal. Waarom werd het paneel van de gebroeders Van Eyck gestolen? Waarom wilden de nazi's het terugvinden? Verbergt het paneel een geheim? Welke rol spelen de Tempeliers? En voor wie of wat is Lena wérkelijk op de vlucht?
De Rechtvaardige Rechters, de Bloedprocessie die we nog steeds in Brugge gaan bekijken, de Nazi's, Christus, alles komt zo in dit boek bijeen met een vleugje romantiek. Sterk aanbevolen!
Woensdag 5 november 2014
BRUGGE -Guido Gezelle
't Is wonder hoe de Brugsche stad
bijna heel 't Heilig Land bevat:
hier heet een kerk Jerusalem,
of Nazareth of Bethlehem,
Bethaniën ligt niet ver van daar,
Sarepta ziet men nog voorwaar,
en Sion, met zijn oud convent,
was eertijds heel de stad bekend.
Van aan Carmelus, hoog bekroond,
alwaar de Carmeliter woont,
tot op den Burg, waar 't Heilig Bloed
Calvarieberg herdenken doet,
brengt Brugge, 't zij van welken kant,
gedachten bij van 't Heilig Land.
Maar zeker de oudste plaatse van
het oude land van Chanaan
was Bethel, 't huis van God, alwaar,
geleden menig duizend jaar,
aartsvader Jacob slapend lag,
en, in 't visioen, den Hemel zag.
o Wonderlijke leêr, waarop
Gods Engelen klommen, en wier top
het firmament bereikend, stond
beneden op gewijden grond!
o Wonderlijken autaarsteen,
dien Jacob wijdde aan God alleen,
den grooten God van Abraham,
van Isaac en van Jacob's stam!
Dinsdag 4 november 2014
Verliefde ogen.
Ogen vervuld van liefde zijn niet blind,
maar zien verder dan de ogen van het verstand.
En het hart heeft zijn redenen die de rede niet kent.
Maandag 3 november 2014
liefhebben
Liefhebben is een werkwoord dat in alle andere werkwoorden moet vervoegd worden.
Zondag 2 november 2014
Allerzielen
Allerzielen (het feest van alle zielen) is de dag waarop in de rooms-katholieke kerk alle gelovige zielen van gestorvenen worden herdacht. Het feest wordt sinds de twaalfde eeuw op 2 november gevierd op de dag na Allerheiligen. Allerzielen wordt overal in de wereld gevierd maar het meest in de traditioneel katholieke landen zoals Italië, Spanje, Portugal en geheel Latijns-Amerika.
Op Allerheiligen en Allerzielen wordt in de rooms-katholieke kerk gewezen op de thema's sterfelijkheid, dood en laatste oordeel. De voorbereidingen voor beide feesten vinden vaak plaats op allerheiligenavond, die van Allerzielen ook wel op allerheiligendag. Allerheiligenavond wordt in het Engels Halloween of All Hallows eve(ning) genoemd. In Engeland heeft Halloween zich als wereldlijk feest, los van Allerheiligen en Allerzielen, sinds de zestiende eeuw verder ontwikkeld en vandaaruit verder verspreid. Met de kerkelijke feesten heeft het huidige Halloween niets meer te maken.
Zaterdag 1 november 2014
Allerheiligen
Voor mij is het feest van Allerheiligen niet zoals andere jaren. Verleden jaar gingen we nog de graven bezoeken van onze grootouders. Mijn broer had ze zelfs nog gereinigd en ervoor gezorg dat er bloemen stonden.
Niemand had toen kunnen denken dat we met zijn allen nu zelf aan zijn graf zouden staan, en dat van zijn dochter, beiden in een tijdspanne van veerien maanden van ons heengegaan.
Het is niet normaal dat ouders hun kinderen en kleinkinderen ten grave dragen. ...
Proberen we dan toch maar te geloven op dit feest van Allerheiligen wat God over dode mensen heeft gezegd, dat ze zullen LEVEN in Zijn LIEFDE die niet sterven kan!
Vrijdag 31 oktober 2014
Mevrouw en Meneer 'IK'.
Elke dag ontmoeten we mevrouw en meneer ‘ik’.
Zij zijn gemakkelijk te herkennen.
Zij zeggen altijd: “Ik, ik, ik”.
Als je wat vertelt,
hebben zij een verhaal dat nog veel sterker is.
Je werk is amper vermeldenswaard
naast dat wat zij presteren
Hun tegenslagen zijn wereldrampen.
Mevrouw en meneer ‘ik’ zijn nooit vrij, nooit beschikbaar.
Mevrouw en meneer ‘ik’ wonen in ieders mensenhart.
Daarom: zet hen buiten!
Zeg ‘wij’
en voel mee met je medemensen,
deel hun zorgen,
hun vreugden en hun verdriet.
Wees een doodgewoon medemens.
Je wordt zelf niet groter door anderen te kleineren.
Wie vol is van zichzelf,
is eigenlijk leeg.
Donderdag 30 oktober 2014
liefde
we zochten elkaar tussen de lijnen
van skype en internet. de techniek
faalt soms maar ons verlangen niet.
we kwamen toch weer samen.
we zoeken soms naar woorden
die onuitspreekbaar zijn omdat
je nog geneest van afscheid
nemen. die tijd moet je nemen
en ik zal meeleven in die tocht
naar een prille lente die tussen
ons, naar de zomer zoekt.
er zullen nieuwe bloemen bloeien!
Woensdag 29 oktober 2014
Het hart.
Op een dag stond er op het dorpsplein een jongeman die beweerde dat hij het mooiste hart van de wereld had. De mensen om hem heen zagen zijn hart en beaamden het. Zijn hart was volmaakt. Geen enkel schrammetje of wondje. Nog nooit hadden ze zo’n mooi hart gezien. De jongeman straalde. Plotseling verscheen er een oude vrouw op het plein, die alles rustig in zich opnam. Met één beweging haalde ze haar hart tevoorschijn en legde het in haar gerimpelde handen. Nu keek ie...dereen naar het hart van de oude vrouw. Het sloeg krachtig. Het zat alleen vol littekens en plaatsen waar het was opgelapt. Waar stukken misten, waren er andere in gezet. Er zaten rafelige hoeken aan, omdat ze niet precies pasten. Op sommige plekken misten zelfs delen. De mensen keken verbaasd toe. Hoe kon deze vrouw haar hart zo open bloot laten zien. Het leek wel of ze er zelfs bij mee was. “Is mijn hart niet het allermooiste?” vroeg ze de jongeman.
De jongeman keek naar het hart van de oude vrouw en lachte toen hij zag in welke staat het verkeerde. “U maakt een grapje”, zei hij. “Vergelijk uw hart eens met het mijne. Dat van mij is helemaal gaaf en dat van u een puinhoop vol littekens en scheuren.”
“Dat zie je goed”, beaamde de oude vrouw. “Toch zou ik niet met jouw perfecte hart willen ruilen. Elk litteken vertegenwoordigt iemand aan wie ik mijn liefde heb gegeven. Ik scheur een stukje uit mijn hart en geef het aan die persoon. En vaak geeft iemand mij dan een stukje van zijn hart terug om de lege plaats op te vullen. Die stukken zijn natuurlijk niet hetzelfde. Ik heb gerafelde plekken in mijn hart, dat ben ik met je eens. Het herinnert me eraan dat ik mijn liefde met iemand heb gedeeld. Soms geef ik een stukje van mijn hart weg en geeft de ander me niets uit zijn hart terug. Dat zijn de gaten die je ziet. Dat is het risico van de liefde. Al zijn de gaten pijnlijk, mijn hart blijft zo open. Het herinnert me eraan dat ik liefheb. Zie je nu wat echte schoonheid is?”
De jongeman had ademloos staan luisteren, geraakt door het verhaal van de oude vrouw. Terwijl hij naar haar toeliep, deed hij een greep in zijn ongeschonden hart en scheurde er een stuk uit. Hij gaf het haar met trillende handen. De oude vrouw nam het aan en plaatste het in haar eigen hart. Toen nam ze een stuk uit haar hart en legde het in de wond van het hart van de jongeman. Het paste niet helemaal, er zaten rafels aan.
De jongeman keek naar zijn hart. Het was niet langer volmaakt, wel mooier omdat de liefde van de oude vrouw nu ook door zijn hart stroomde. Ze omhelsden elkaar en namen afscheid. Om het verhaal van het hart aan anderen door te geven.
Uit het boek ‘het helende verhaal’, van Joke Goudswaard
Dinsdag 28 oktober 2014
WAARDERING
Zowel in of buiten een relatie is waardering van bijzzonder belang,net zoals vertrouwen en aandacht. Breng mensen waar je om geeft of die het nodig hebben dan maar eens onaangekondigd een stukje taart of en bloem, zeg maar een gemeende schouderklop!
Maandag 27 oktober 2014
Hebben we in honderd jaar dan niets geleerd?
Vandaag in de Gazastrook, Syrië, Irak, Oekraïne en op zo veel plaatsen die niet in de media komen ... Altijd iemands vader, iemands kind.
Zondag 26 oktober 2014
Dank u!
Beste medebloggers en goede vrienden,
We zijn soms zo hard bezig met ons eigen blog dat we vergeten de mensen te danken die we leerden kennen via SeniorenNet. Mensen die ons in het begin met raad en daad bijstonden, mensen die ook vrienden werden en het nog zijn. Vandag wil ik uitdrukkelijk dankl zeggen aan jullie allen om de weg die we samen hebben afgelegd, in goede en kwade dagen. Deze laatste roos van het jaar is dan ook gemeend en voor elk van jullie!
Maarten
Zaterdag 25 oktober 2014
In Vlaanderens velden.
Aangrijpende tekst bij de herdenking honderd jaar oorlog.
Vrijdag 24 oktober 2014
mensen toelaten
Als je mensen toelaat in je leven, kunnen ze verbazend geweldig zijn.
en dit zowel in positieve als negatieve kant zoals je recent kon lezen.
Donderdag 23 oktober 2014
Vrienden
Enkel deze vrienden mogen blijven,
die me blijven inspireren.
Woensdag 22 oktober 2014
Dakloos of profiteur?
Wie me kent en me al langer volgt, weet dat ik het altijd opneem voor de minderen in de samenleving, voor mensen die onze aandacht verdienen en naar een 'thuis' zoeken, even wat geborgenheid en een luisterend oor.
Af en toe publiceerde ik hier iets rond een jonge twintiger die op mijn pad kwam, doorgestuurd door een bevriend koppel. Ze hadden de jongen toen letterlijk in het bos onder een tent gevonden met enkel de kledij die hij toen op zijn lijf droeg en een plastieken zak waar al zijn paperassen vanaf zijn geboorte, legerdienst etcetera instaken?
Toen hij zich in augustus 2012 bij me aanmeldde, had ik nooit gedacht dat hij hier meer dan een maand zou blijven logeren. Hij wist niet eens meer hoe hij een boterham moest eten. Hij was wel beleefd en zag er altijd goed verzorgd uit. Het zou me te ver leiden om uitgebreid in te gaan op wat we samen beleefden. In elk geval was het mijn bedoeling hem weer op de juiste weg te helpen, een vast onderkomen een en vast werk.
Hij toonde zijn emoties niet, maar liet zijn dankbaarheid dan tonen via een mail of een smsje. Hij durfde me daarin zelfs 'papa' te noemen, de vader die hij nooit had gekend, noch de moederliefde .... Of was er toch meer aan de hand?
Toen hij op het einde van die zomer eindelijk iets had gevonden, zegde iemand me dat ik hem gauw terug zou zien. En het gebeurde inderdaad. Zo verbleeef hij hier in de zomer van 2013 en 2014 en daartussen af en toe nog enkele weekends. Hoe langer ik hem onderdak bood, hoe minder graag ik het deed. Want ik wist op de duur - wat hij zelf af en toe schuchter opbiechtte - dat hij geboekstaafd stond als een schooier puur sang, die om de haverklap betrapt wordt op zwartrijden, en een onverbeterlijke recidivist.
Ik kwam erachter dat hij een gerechtelijk verleden heeft van Leuven over Dendermonde en Brugge. Het begon in zijn prille jeugd. Een ellenlange reeks inbreuken even hard als tragisch. Dat ging van kruimeldiefstallen en banale caféruzies, over misbruik van vertrouwen - waarvan laatste ik zelf paar maal het financiële slachtoffer was - en drugsgebruik tot zinloos geweld.
Gelukkig kon ik hem positief sturen in al die jaren zodat hij volkomen clean is, maar wellicht nooit een rol zal spelen in onze maatschappij, hoe graag hij ook wil gaan werken.
Nu vraagt u zich af waarom steeds weer? Wél, misschien omdat hij zelf steeds naar me toekwam toen hij nergens nocht terecht kon toen hij weer eens gefaald had. Ik had in 2012 mijn verantwoordelijkheid genomen en hij was een deel van mijn leven geworden, niet de gemakkelijkste tijd. Duizend maal heb ik 'nooit meer' gezegd, en toch...
Zeventig maal zeven maal vergeven. Opnieuw kansen geven. Ik denk dat wat ik deed, vooral geïnspireerd is door mijn geloof, het evangelie proberen te beleven. Delen met de armen zoals paus Franciscus het van ons vraagt naar het voorbeeld van Jezus. Of zijn er grenzen aan goedheid?
Dinsdag 21 oktober 2014
INTIFADA door Luc DEFLO
Intifada’ gaat over Gabriël, een ambtenaar die getrouwd is met een Marokkaanse. Het is een brave man die echter zeer getraumatiseerd is, al beseft het hij zelf niet. Gabriël is het beu dat er zoveel ‘crapuul’ in Mechelen rondhangt en voelt zich geen moment meer veilig in ‘zijn’ stad.
De brave huisvader is zo ver weg dat hij elke Marokkaan ziet als een extremist. Hij besluit om een opstand, een intifada te voeren en zo de stad te bevrijden van deze jonge oproerkraaiers van Marokkaanse origine. Het duurt dan ook niet lang of het eerste slachtoffer valt…
Is dit wat ons te wachten staat of leven we er al midden in, toch wat de grootsteden betreft? Worden we allen bekeerd tot de Islam, willens nillens? Hebben we ongemerkt en te gemakkelijk onze eigen waarden en verworven vrijheden over boord gegooid? Allemaal prangende vragen waar je in dit boek niet omheen kunt.
Maandag 20 oktober 2014
De verregaande gevolgen.
Jaren terug leerde ik een eenvoudige persoon kennen uit het Gentse. Hij was een jonge dierenarts. We haddden vooral mailcontact en af en toe even tijd om te chatten. Ik was verheugd toen hij liet weten dat hij gehuwd was en vader was geworden. We bleven praten over koetrjes en kalfjes maar ook over de dingen van het leven die er echt toe doen. Dat is nu éénmaal de vrucht van echte vriendschap die groeit.
En dan op een dag, niets meer, geen mail en ook niet meer te bespeuren online. Tot hij op een gegeven moment online verschijnt en zegt: "Je weet noot waar ik nu ben". Meteen dacht ik dat hij voor mijn deur stond. Niets was minder waar. Na nog wat raden en gissen, het werd haast een spelletje, want ik had al vele steden genoemd tot zelfs aangrenzende landen, viel mijn mond open. "Ik ben nu in Oman werkzaam".
Ik wist niet wat ik hoorde maar het is echt waar. Hij is bedreven in het verzorgen van paarden, en geeft daar ginds lezingen over. Maar hij is een eenvoudige man gebleven en een lieve papa. Helaas kunnen wij elkaar nog zeer zelden spreken en ik had al vaak de indruk dat mijn mails niet meer aankwamen, tot hij verleden week liet weten dat alles hem nog bereikt, MAAR dat de controle zo groot is geworden in zijn Internetverkeer sinds de toestand in het Midden-Oosten. Het gebeurt dat hij voor zijn werk naar Turkije moet en dan lukt het hem soms op Skype te komen, maar ik kan niet één woord ingeven of de verbinding wordt afgebroken.
Gelukkig kon ik verleden week eens doorpraten alvorens hij terug naar Oman ging en dan stuurde hij de foto door van zijn kinderen. Schattig toch!
Maandag 20 oktober 2014
De zwaluwen verlaten ons
nu we een haast zomers weekend achter de rug hebben.
7 reacties op dit bericht
Avondgroetjes
Een heel fijn
weekend gewenst blog matekes.
Liefs Claire.
Gedacht aan de griepspuit maatje ? Fijn weekend
Hallo Maarten, de dokter is op ronde maatje
Dat is maar al te waar lieve Maarten
Sommigen gaf ik de sleutel van mijn hart, maar
ze gingen verloren beste vriend.Ik kon het wel
een plekje geven maar het blijft een kras op mijn
ziel. Ik wens je een leven zonder teleurstelling,
en ondanks alles een goed en liefdevol weekend
toe, met lieve groeten van Rozemarijn xxx
da's heel juist
Lieve groetjes van mij
Fijne aanloop naar het weekend.
Dinicreatief
Hallo Maarten,wens je een fijne vrijdag. Een mooie tekst! lieve groetjes Dini
goedemorgen mooi geschreven