DURF

Wanneer ik deze post acherlaat is het staken hopelijk voorgoed voorbij, maar toch mooie woorden van Frederik Sioen, ingegeven uit het hart.

"staak(t) het vuren! laat mensen in hun overtuiging en hun meningsuiting… stop vooral om zonder enige vorm van argumentatie elkaar uit te kafferen, of over te gaan tot belachelijke grapjes over het andere kamp… het zijn tijden waarbij we elkaar nodig hebben, van welke overtuiging dan ook… stop de polarisatie… probeer elkaar te begrijpen in plaats van in de val te trappen van een wederkerig geschiedkundig gegeven als 'verdeel en heers'… iedereen heeft zijn achtergrond, zijn problemen, zijn situaties, … misschien is de mooiste vorm van staken 'even met elkaar op een rustige manier een babbelke doen'."

We gaan binnenkort weer kerstmis vieren, dat feest van licht en vrede voor iedereen. En in deze voorbereidingstijd op dit feest is het goed dat we ons afvragen: ben ik wel licht voor anderen, breng ik wel vrede in mijn omgeving, en dat in de gewone kleine dingen van het leven.
De tijd van de kerstkaarten is weer aangebroken, we wensen elkaar alle goeds, maar zo'n wens uitspreken is gemakkelijk genoeg. Het gaat er toch vooral om wat we uitstralen naar anderen toe, en we kunnen... alleen iets goeds uitstralen als het van binnen aanwezig is.
In die zin moeten we allemaal een spiegel zijn, niet om naar onszelf te kijken of anderen naar zichzelf te laten kijken, maar een spiegel om het licht en de vrede waar het kerstkind voor staat, zo helder mogelijk te weerspiegelen naar anderen toe, niet alleen in mooie woorden en prachtige wensen, maar juist in de dingen die we doen met elkaar en voor elkaar. Dan zijn wij, ieder van ons op onze eigen manier, ook wegbereiders voor het kind van Betlehem, voor zijn boodschap van licht en vrede. Dan kan het echt Kerstmis worden.

Iemand koopt zich des winters een bontjas,

de ander koopt brandhout.

Wat is het verschil tussen hen?

De eerste wil alleen zichzelf,

de tweede ook en ander warmte geven.

Wie gisteren het blogje heeft gelezen, weet dat vruchten van moed en vertrouwen, zeker in gevoelens hier hun doel hebben bereikt, al is deze weg nooit ten einde. Alvast een bloemetje!

Waarom is het zo moeilijk geworden jouw gevoelens te tonen? Het lijkt er op dat ze neer te pennen op het vrtuele papier voor velen nog de enige uitweg is.

Omdat het toelaten van echte gevoelens deuren openzet naar pestgedrag door anderen? Misschien omdat het ook nu op 'vertrouwen' aankomt, een diepe grondhouding die we in deze wereld hoe langer hoe meer zijn kwijt geraakt?

Durf in elk geval over jouw gevoelens te praten in een veilige omgeving, tussen vrienden die voor jou een springplank kunnen zijn, want enkel wanneer een ander kan openstaan voor jouw gevoelens, wordtt het leven waard geleefd de worden en zal je schoonheid uitstralen! Ik wens jou dan ook veel moed toe!

kreeeg ik niets van de Sint.... Dan zal de kerstman me ook deze keer vergeten zeker?

Beste medebloggers, er is inderdaad veel verdoken armoede. Maar kinderen mogen daar nooit het slachtoffer van worden. Vele acties worden opgezet voor een 'warme winter'. Mogen wij dit jaar onze aandacht richten op het kind in ons midden!

Hier volgen een paar eenvoudige en doeltreffende antwoorden.

De juiste houding om de vrede te bewaren.

Het is telkens opnieuw zoeken naar die harmonie die zo gelukkigmakend is.

Wees niet bang van het woord tederheid en genegenheid.

Dit leven duurt maar even!

van  romantiek en geborgenheid, maar vooral

om in de intimitiet van deze tijd elkaar terug te ontdekken!

Omdat er liefde is

bestaat er geen voorbij.

Heel toepasselijk bij de begrafenis van Koningin Fabiola, maar voor iedereen die een afscheid moest nemen van een geliefde.

Vandaar het woord 'liefde' misschien in 'geliefde'?

Bij deze dank ik nog eens heel uitdrukkelijk de mensen die me gesteund en getroost hebben op 2 december.

Wie het zou ontgaan zijn, lees mijn blog van 2 december. Dank voor de respectvoille reacties.

Omdat ik weet hoe belangrijk een uitgestoken hand is, geef ik die opo mijn beurt aan jou, die nu in rouw bent, of al zo lang vecht tegen kanker.

woorden?

Luc de Vos

Geloven gaat over de liefde tussen mensen en de liefde met God. Ik kan niet begrijpen dat mensen die geloven in God - of ze hem nu God, Jahweh of Allah heten - elkaar zo naar het leven kunnen staan. 

Bernard de Cock

Ik heb nooit begrepen waarom er voor een religie die gebaseerd is op liefde en vrede, zoveel moet gemoord worden. Het martelaarschap is al lang niet meer van deze tijd, of moet je jezelf opofferen voor hamer en sikkel? En toch lijkt het helaas weer van deze tijd te zijn als we zien hoe veel chistenen overal ter werleld worden vervolgd, gemarteld en gedood. Echt iets om bij stil te staan  in deze advent.

morrend liep ik door de regen

alles zat me weer eens tegen

bakken water – du jamais vu

en ik had geen paraplu

maar dan dacht ik aan wie ziek is

voor wie tijd soms heel kritiek is –

wie slechts nog heel kort kan hopen

zou wat graag door regen lopen

JAN COGHE