einde meimaand


Ja, die mooie maand van mei, voor de meesten onder jullie nog dé Mariamaand bij uitstek, loopt straks ten einde. Het is een maand waar mensen door Maria op weg gaan naar God, naar hun eigen diepere kern van gelovig vertrouwen. Het kan soms moeilijk en lastig zijn maar daarom laat God niemand alleen op die weg zonder tekenen. Zelfs Maria niet: zij mag ervaren dat Elisabeth haar tochtgenote is. Geen mens is in staat een goddelijke zending die we uiteindelijk allemaal ergens hebben helemaal alleen te dragen. Hij heeft 'verwanten' nodig. Er wordt hem iemand geschonken om met hem mee te gaan, een "jij" om mee te spreken. Zo zullen velen dit jaar naar, in en na Lourdes aan elkaar gegeven zijn tot teken in dit bijzonder Lourdesjaar, maar ook op bedevaartpalaatsen als Kevalaaer waar ik u verleden jaar van bericht heb. Soms vind je Maria bij de deur zoals te Dadizele of bij een kapelletje op de hoek. Op vele plaatsen wordt droefheid en ontmoediging daar soms tot teken om toch genezeing te brengen in het hart. Maar vergeten we ook niet op die plaatsen eens te danken , te danken voor die mensen, die gebeurtenissen die God ons geeft als wegwijzers naar hem door onze Moeder, Maria. Maar zien we deze tekens wel? En vooral handelen we er naar?
"Maria, ik kom niet om te vragen, maar enkel om bij u te zijn" kunnen we even bidden,staande voor het beeld in onze huiuskamer.
Bij deze een gemeend woord van DANK aan alllen die nu al maanden ijverig bezig zijn aan de voorbereidingen om een bedevaart, een gebedswake, intens te laten velopen, Maria ter ere!









