NACHTRIT - Jan Costin Wagner

Ik kan me nog goed herinneren de verhalen van mijn grootmoeder zaliger;in de zomer tafel en stoelen voor de deur, een potje kaarten met de buren. In de straat had maar één iemand een tv maar iedereen was welkom om schipper naast mathilde te zien, ook al was het beeld met sneeuw.  En maandag was het wasdag, en voor die in de kast lag was het alweer vrijdag. En nu kennen we ons buren nog niet bij naam!

‘Ze had ieder van ons kunnen uitkiezen. Maar ze koos mij.’

Tijdens een warme zomernacht in 1815, enkele weken na Napoleons overgave bij Waterloo, is de jonge student Daniel Connor per postkoets op weg naar Parijs. Hij wil in de leer bij de illustere professor Cuvier in de Jardin des Plantes, maar bij aankomst blijken zijn brief van aanbeveling en een kostbaar koraalfossiel te zijn gestolen.
Op zoek naar de mysterieuze vrouw die hem beroofde, belandt Daniel in de krochten van Parijs. Hij vindt de vrouw, Lucienne Bernard, en zij introduceert hem in een wereld van nieuwe filosofieën en denkbeelden die zijn eigen ideeën volledig overhoop halen.
Wanneer zij elkaar in het Louvre onverwachts opnieuw ontmoeten, bloeit hun liefde op, een liefde die Daniels toekomst op het spel zet…
Van Caravaggio in het Louvre naar de goktafels in het Palais Royal en van de achterbuurten van Parijs naar de labyrinten van de stad, De koraaldief is een fascinerend liefdesverhaal dat zich afspeelt in een stad op het keerpunt in zijn geschiedenis.

Weer eens een sfeervolle pageturner met literaire kracht. Een intrigerend liefdesverhaal met filosofische theorieën, in een prachtige historische setting. Heb ik zeeer graag gelezen;pure ontspanning!

Ieder huisje

had zijn kruisje,

soms met wijwatervat,

ja zo was dat!

Een beeld van Ons-lief-vrouwe,

stond haast op iedre schouwe!

De feu-continu, och wat een verdriet,

roken, stinken, alleen branden deed ie niet!

Er was geen droogkast, Tv of Pc,

zelfs in huis genen wc,

Waar zie je nog een pijp of kloefen

en mannen die met hun zware arbeid stoefen?

En toch waren de mensen toen kontent,

waren niets beters gewend!!!

Er was toen méér leute en plezier!

Ze dronken uit de tonne hun zuipke bier!

De buren kwamen diksels over de vloer,

nu draaien sommigen liever elkaar een loer!

Ja die goeie ouwe tijd,

die zijn we voor altijd kwijt!

We hebben het nu absoluut nie slecht,

maar zijn we gelukkiger,.......echt??????

Laat je ooit iemand aan land komen,

of spoelen ze allemaal maar even aan?

In Het laatste offer zullen een vermiste archeoloog, een belangrijke archeologsche ontdekking in Egypte en een geheim dat de wereld versteld zal doen staan Birgits ooit zo beschermde leventje totaal op zijn kop zetten. Zij beleeft met Jef, die ze nog maar net heeft ontmoet, twee heftige nachten, waarna hij spoorloos verdwijnt. Op haar zoektocht naar Jef belandt Birgit in een reeks verwikkelingen waarin ze beiden hun leven niet meer zeker zijn.

De zoektocht leidt onder andere naar de Ark des Verbonds, die al eeuwenlang net zo tot de verbeelding spreekt als de Heilige Graal. Wat is die Ark precies? Wat is zijn functie? Waar is hij gebleven?

Simone van der Vlugt werd bekend als jeugdboekenschrijfster en publiceerde in 2004 haar eerste literaire thriller De reünie, waarvan inmiddels meer dan 150.000 exemplaren zijn verkocht. Het boek werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2005 en werd door Crimezone uitgeroepen tot beste thrillerdebuut van 2004. In 2005 verscheen Schaduwzuster, waarvan inmiddels 125.000 exemplaren zijn verkocht.

Ik was terug in mijn kindertijd: het oude testament, de geschiedenislessen, Mozes en de Ark des Verbonds, maar ook de pyramiden van Egypte, Napoleon en de griekse goden en koningen. Kortom ik heb dit boek in één adem uitgelezen, zelfs gehaast om dit op het blog te gooien! Mens, haast je naar de bibliotheek of naar de boekhandel.

Het doet me ook goed dat mensen boekentips hebben opgepikt en dit dat laten weten.

De hele samenleving moet beseffen dat bejaarden de drager zijn van de wijsheid van ons volk. Vroeg of laat worden wij allen oud. Als wij hen niet goed behandelen, dan hoeven wij niet verwachten dat wij later zelf goed zullen behandeld worden.

Paus Franciscus