Houden van

Je wil van de hele wereld houden, maar je weet dat er toch maar een paar zijn die je kan dragen!
Houden van
Je wil van de hele wereld houden, maar je weet dat er toch maar een paar zijn die je kan dragen!
dromen
Een paar dagen terug. Ik was zeker al drie uur bezig in huis met alles en nog wat. Ik ging naar buiten en zag mijn fiets staan. Niets bijzonders toch zal je denken, zelfs alledaags, maar op dat moment jubelde ik het bijna uit. Mijn fiets heeft dus wel nog die oranje en blauwe kleuren. Joepie!
Best dat niemand dat heeft gezien of gehoord.
Ja, ik had wellicht nog nooit zo intens gedroomd, en meestal zijn de dromen compleet vergeten eens je de ogen geopend hebt; maar deze keer niet. Hoe het ook gegaan was, of ik nu boodschappen had gedaan of naar een voorstelling was geweest met de fiets, ik zag mijn fiets in het fietsrek staan, maar dan wel in muisgrijze uitvoering. Ik dacht meteen dat iemand mijn fiets had ingeruild. Toch reed ik met deze fiets, zelfde merk, naar huis.
Vanwaar die vreugde na een slaap bij het 'terugvinden' van mijn fiets, geen idee. Misschien omdat het mijn trouwe partner is.
Het wordt geen kattenblog
En toch heb ik zelf een groot album rond 'katten'. Vandaag deze geplaatst omdat ik recent nog zag hoe vaak een kat, of noem het een poes, opduikt in een blog, hetzij als achergrond, hetzij in een bewerking. En het schijnt dat katten ook veel liefde kunnen geven. En zo past dit wel in mijn blog.
Ik ken zelfs iemand die al vijftien jaar vecht tegen kanker, en zich kan optrekken aan zijn eigen kat, maar ook aan alle plaatjes die met een kat te maken heeft. Misschien vandaar speciaal voor hem vandaag!
Of voor mijn zus die ook zo ontzettend van katten houdt, en vandaag verjaart!
Proficiat zus!





De moed niet opgeven, een paasgedachte!Op een keer waren alle dieren van het bos in een crisiszitting bijeen, omdat de ekster al een paar dagen spoorloos verdwenen was. Al vaak had de ekster gedreigd: “Ik ga weg en ik kom niet meer terug”, maar altijd was hij weer gewoon teruggekomen. Maar deze keer was het anders, hij was en bleef weg. Aanvankelijk hoopte iedereen nog dat hij misschien de volgende dag terug zou komen. Maar nee hoor: van de ekster was geen spoor te bekennen. De dieren spraken af om samen heel hard te roepen om de ekster, maar er kwam geen geluid als antwoord. Toen besloten ze brieven te schrijven om de ekster te vragen zo snel mogelijk terug te komen. De lucht zag zwart van de brieven, maar de ekster bleef weg.
Niemand had enig idee, hoe ze verder moesten komen in deze moeilijke situatie, tot de mier zei: “Ik stel voor dat we de moed opgeven”. Er ging een zucht van verlichting door de zaal omdat ieder dat een geruststellende gedachte vond.
Toen stond op de achterste rij iemand op die zei: “De moed opgeven? Daar ben ik tegen”.
Dat was de ekster.
TOON TELLEGEN
Studenten vermoord in Kenia.
Ze droegen niet eens protestborden. Ze wilden gewoon studeren om een beter leven te leiden.
Wil toch even stil staan bij deze gruwelijke foto en misschien even bidden ....
Hier past enkel stilte!
Een goed mens.De ontmoeting met een goed mens
blijft altijd een mooie herinnering.
Weerstaan aan de wanhoop
Een getuigenis van een ALS-patiënt die me bekend is.


Houden van...
en zo zit ik weer geheel in mijn blog.
al voel ik hier een tekort. Het lijkt er namelijk op dat ik dan enkel met dingen gelukkig kan zijn.
Ik moest misschien beter gezegd hebbeb dat ik pas gelukkig ben als ik houd van de mensen
die ik ken, want 'hebben' klinkt zo bezitterig; tenzij het gaat over vrienden hebben.
Zo, is al wat beter, en ik vond deze aanpassing nodig, want we zijn geen ding.
Wat niet wegneemt dat ik met het kleine tevreden ben en dat dit me ook gelukkig maakt,
en daar komt het toch op aan. Mooie dag verder!
Het zit
vanbinnen!
Roddels
... Je krijgt ze nooit meer weg! Ergens op een scheurkalender gelezen.
Omdat we er als man
moeilijk over durven te praten, laat staan ons laten onderzoeken,
hier misschien een steuntje.
aha, daar woont ie!

Wie herkent zichzelf
in deze foto's?


HET GEHEIM VAN HAAR VADER
Op een dag ontdekt Mariah Lyons het levenloze lichaam van haar vader Jonathan. De zeventigjarige archeoloog is in zijn eigen studeerkamer vermoord. Mariahs moeder Kathleen zit, volkomen verward, verstopt in een kast met het moordwapen in haar hand.
Jonathan blijkt een paar dagen daarvoor zijn grootste geheim te hebben toevertrouwd aan een familievriend: hij was in het bezit van een waardevol perkament. Mariah gaat op onderzoek uit. Wie wist er nog meer van het geheim van haar vader af?
Spanning, tempo, wat romantiek en een ferme ontknoping! Ook deze keeer weer sterk aanbevolen. Heb deze thriller gelezen de week voor Pasen. Was het toeval? Had Jezus echt een dankbrief achtergelaten aan Jozef van Arimatea?
5 april
Ik wens jullie allen een Zalige Hoogdag van Pasen!

alles even laten rusten
stilte maken rond me heen, genietend van het kelne en rondkijken...
gewoon nog even bijlezen en soms een aantekening maken,
die dan weer inspiratie geeft tot bloggen;
blogggen om er dan weer te zijn voor anderen,
en zo te ontvangen van die anderen.
zomaar een mijmering bij deze foto op deze Stille Zaterdag.
Goede Vriijdag
Maken we het vandaag even stil... Veel meer dan een fotomeditatie bij dit verschrikkelijk lijden.

Ogen open!
voel je goed
werkenWerken is goed zolang je niet vergeet te leven.
Vermijd dus dat je getrouwd bent met je werk!
Dit is pas
echte vriendschap!
8 reacties op dit bericht
hallo Maarten...mooie tekst !!!
houden van ... het maakt je leven boeiend en mooi !
maak even tijd voor jezelf ... en geniet van je weekend mateke !
liefs meeuw
Een leuk weekend !!!
Prettig weekend, Martin.
Even de boel de boel laten en genieten van buiten zijn. Lieve groeten en een zonnige knuffel uit Scheveningen. Achter het plaatje, staat altijd een praatje. Van harte welkom.
Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven maatje
goedemorgen heel mooi
Fijn weekend Maarten
Weekendgroetjes.
Het geluk van een kind,
begint in het hart van een moeder.