Hoe gaat het?

Zalige mensen, dat zijn voor mij die buurvrouwen die even binnenlopen bij een buurman of vrouw die pas zijn of haar partner verloren heeft of die ziek is, die zonder enige poespas toch wat steun zijn, gewoon door er te zijn. Dat ze er zijn, is een groot geluk voor mensen die het moeilijk hebben. Je hebt natuurlijk ook wel onzalige mensen, die mensen dat ze genoeg aan zichzelf hebben.

Zalige mensen, dat zijn in mijn ogen mensen die altijd vriendelijk zijn, altijd hartelijk, in ieder geïnteresseerd, altijd meelevend. Mensen die vijf minuten nodig hebben voor hun boodschappen maar een half uur onderweg zijn om met deze en gene even te praten. Voor wat eenzame mensen is het een geluk als ze deze mensen ontmoeten. Er zijn ook onzalige mensen die alleen maar in zichzelf geïnteresseerd zijn.

Zo kan ik nog best een poosje doorgaan: zalige mensen, ze zijn er volop, vaders, moeders, oma's en opa's, buren, en zoveel anderen, bekend en onbekend. Laten we hen alsjeblieft niet uit het oog verliezen.

Carl Gardener, professor in de literatuur aan de Colombia University in New York, krijgt van de bibliotheek van Berlijn de opdracht een aantal conversatieschriftjes van Beethoven grondig te onderzoeken. Zijn opdrachtgever is er stellig van overtuigd dat ze vervalst zijn door de voormalige secretaris van de componist.Op een dag ontmoet Gardener toevallig zijn oude schoolmakker David. Al snel blijkt dat David Beethoven op een ziekelijke manier adoreert. Ondanks het bizarre gedrag van David komt het tot een samenwerking. Een verkeerde beslissing!David zal voor niets terugdeinzen om zijn heilige missie uit te voeren: wraak!


Overweldigende thriller, meeslepend, met historische kennis van Beethoven en zijn tijd in het hedendaagse NewYork.

Wie de muziek van Beethoven kent, zal dit boek zeer graag lezen; wie het lastig heeft om biografieën te lezen, hier wrordt alles in de schoot geworpen. Hier vertelt Beethovern a.h.w. zijn levensverhaal, een zeer menselijk verhaal vol van psychische en medische pijnen. Een aanrader voor elke muziekliefhebber, maar misschien nog meer voor de leek die weinig of niets weet van het werk en het leven van  Beethoven. Graag aanbevolen!

Je kunt van veel dingen houden. En zoals zalm verschilt van een dennenbos, en Mozart van het toetje van de maand; zoals je kleinkind verschilt van een ijshockeywedstrijd..., zo verschilt ‘houden van’ van ‘houden van’!

Hoe verschillend ook, houden van heeft altijd iets van eerbied en respect, van huiver misschien. Van vertrouwdheid. Het maakt je leven zinvol en de moeite waard. Het hoort bij je. Het verbindt je met wat er is.

Alle dingen waar je van houdt zijn heel belangrijk voor je en je verliest er jezelf in.

Na Jeugdzoende en De afstammeling van auteur Almar Otten, was ik blij het derde boek van deze briljante schrijver in handen te krijgen. Nu ik het heb uitgelezen als iemand die zijn trein nog moest halen, beveel ik ook dit werk ten zeerte aan. Weer een ontknoping die je nie verwacht bij het lezen van deze thriller!

Meesterlijke pageturner over de duistere geschiedenis van een kostbaar pigment

Matt Paddinge erft na het overlijden van zijn moeder een schitterend getijdenboek. Na een reeks mysterieuze gebeurtenissen blijkt echter dat er iemand achter dit verloren gewaande meesterstuk aanzit. Als de verdwenen vader van Matt opduikt en zijn vriendin in direct gevaar komt, moet Matt razendsnel de waarheid achterhalen...

Wie niet wiedt en begiet,

van zijn groenten niet geniet.

Zo is het ook bij mensen.

De idealist in ons wil anderen gelukkig ‘maken’,

de realist in ons ‘laat’ anderen gelukkig ‘zijn’.

Je haalt het beste uit de anderen

niet door hen het vuur aan de schenen te leggen,

maar door het vuur in hun binnenste aan te wakkeren.

Bob Nelson

Heb jij dat ook al gemerkt? We leren de ander soms beter kennen door wat we lezen op een gastenboek van de één en de ander dan door wat de persoon in kwestie op zijn blog achterlaat. Men probeert op zijn eigen blog vaak buiten beeld te blijven of zich toch niet geheel bloot te geven. Maar via gastenboeken leer je wie de ander echt is, beter dan de tekten, powerpoints, foto's. Het is op die manier dat er diepe blogvriendschappen kunnen ontstaan. Of ben ik dan toch mis? Ik denk het niet.

Wees kalm te midden van het lawaai Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede er kan heersen in stilte. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luist naar andere, ook zij vertellen hun verhaal. Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest. Wanneer je, je met andere vergelijkt, zou je ijdel of verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf. Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd: vele mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras.

Als je de media beluistert zou je gaan denken dat iedereen de fiets neemt om zich te verplaatsen. Niets is minder waar, want ik ben een ervaringsdeskundige. Ik doe zowel alles met de fiets.

Wanneer ik dan naar mijn ouders op bezoek ga, en het weer het toelaat, dan neem ik ook de fiets al is het twaalf km enkele rit. Al vaak heb  ik me de eenzame fietser gevoeld, want ik kom er met moeite nog een tweede fietser tegen op deze tocht; idem dito als ik terug fiets.

Toen ik recent weer eens naar mijn ouders fietste om ze daar te helpen met buitenonderhoud, en deze keer niet om in de tuin te werken, maar om o.a. de dakgoten af te wassen, was ik zo gehaast dat ik aan het schakelen was en je raadt het al. Inderdaad, de fietsketting viel er af. Mijn fiets bolde even door en toen zag ik juist een autohandel. Ik dacht: hier word ik meteen geholpen.

Ik doe de deur open en een dame staat me te woord. Ik vraag of ik heholpen kan worden waarop prompt het antwoord dat wij die dingen niet doen. Ik zag op zelfde moment haar man de garage binnenkomen en  leg ook hem de vraaag voor. 'Ik zal direct eens zien', zegt de man en stapt naar mijn fiets toe. De vrouw blijft zeggen dat ik veel beter naar een fietsmaker kan gaan die even veder woont. Terwijl de man probeert de ketting er terug op te leggen blijft de dame maar verder zeggen dat het hun werk niet is. Ik heb al die tijd maar gezwegen, want wilde zo gauw mogelijk worden geholpen.

Omdat de fiets meerdere versnellingen heeft dachten we dat alles even zou duren, maar de man - en ik dus ook - had geluk. Beleefdheidshalve vroeg ik dan maar wat dit me moest kosten. Opeens was het humeur van de dame gedraaid.

'Maar meneer, daar vrageen we toch niets voor, blij dat we u konden helpen'......

Best dat er nog goede mensen zijn op aarde, of had ik hier geluk dat de man verscheen?