Het leven

Je kunt van veel dingen houden. En zoals zalm verschilt van een dennenbos, en Mozart van het toetje van de maand; zoals je kleinkind verschilt van een ijshockeywedstrijd..., zo verschilt ‘houden van’ van ‘houden van’!

Hoe verschillend ook, houden van heeft altijd iets van eerbied en respect, van huiver misschien. Van vertrouwdheid. Het maakt je leven zinvol en de moeite waard. Het hoort bij je. Het verbindt je met wat er is.

Alle dingen waar je van houdt zijn heel belangrijk voor je en je verliest er jezelf in.

Na Jeugdzoende en De afstammeling van auteur Almar Otten, was ik blij het derde boek van deze briljante schrijver in handen te krijgen. Nu ik het heb uitgelezen als iemand die zijn trein nog moest halen, beveel ik ook dit werk ten zeerte aan. Weer een ontknoping die je nie verwacht bij het lezen van deze thriller!

Meesterlijke pageturner over de duistere geschiedenis van een kostbaar pigment

Matt Paddinge erft na het overlijden van zijn moeder een schitterend getijdenboek. Na een reeks mysterieuze gebeurtenissen blijkt echter dat er iemand achter dit verloren gewaande meesterstuk aanzit. Als de verdwenen vader van Matt opduikt en zijn vriendin in direct gevaar komt, moet Matt razendsnel de waarheid achterhalen...

Wie niet wiedt en begiet,

van zijn groenten niet geniet.

Zo is het ook bij mensen.

De idealist in ons wil anderen gelukkig ‘maken’,

de realist in ons ‘laat’ anderen gelukkig ‘zijn’.

Je haalt het beste uit de anderen

niet door hen het vuur aan de schenen te leggen,

maar door het vuur in hun binnenste aan te wakkeren.

Bob Nelson

Heb jij dat ook al gemerkt? We leren de ander soms beter kennen door wat we lezen op een gastenboek van de één en de ander dan door wat de persoon in kwestie op zijn blog achterlaat. Men probeert op zijn eigen blog vaak buiten beeld te blijven of zich toch niet geheel bloot te geven. Maar via gastenboeken leer je wie de ander echt is, beter dan de tekten, powerpoints, foto's. Het is op die manier dat er diepe blogvriendschappen kunnen ontstaan. Of ben ik dan toch mis? Ik denk het niet.

Wees kalm te midden van het lawaai Wees kalm te midden van het lawaai en de haast en bedenk welk een vrede er kan heersen in stilte. Sta op goede voet met alle mensen, zonder jezelf geweld aan te doen. Zeg je waarheid rustig en duidelijk en luist naar andere, ook zij vertellen hun verhaal. Mijd luidruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest. Wanneer je, je met andere vergelijkt, zou je ijdel of verbitterd kunnen worden, want er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf. Geniet zowel van wat je hebt bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je werk, hoe nederig dat ook moge zijn: het is een werkelijk bezit in het veranderlijke fortuin van de tijd. Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat je niet verblinden voor de bestaande deugd: vele mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid, maar wees evenmin cynisch over de liefde, want bij alle dorheid en ontevredenheid is zij eeuwig als het gras.

Als je de media beluistert zou je gaan denken dat iedereen de fiets neemt om zich te verplaatsen. Niets is minder waar, want ik ben een ervaringsdeskundige. Ik doe zowel alles met de fiets.

Wanneer ik dan naar mijn ouders op bezoek ga, en het weer het toelaat, dan neem ik ook de fiets al is het twaalf km enkele rit. Al vaak heb  ik me de eenzame fietser gevoeld, want ik kom er met moeite nog een tweede fietser tegen op deze tocht; idem dito als ik terug fiets.

Toen ik recent weer eens naar mijn ouders fietste om ze daar te helpen met buitenonderhoud, en deze keer niet om in de tuin te werken, maar om o.a. de dakgoten af te wassen, was ik zo gehaast dat ik aan het schakelen was en je raadt het al. Inderdaad, de fietsketting viel er af. Mijn fiets bolde even door en toen zag ik juist een autohandel. Ik dacht: hier word ik meteen geholpen.

Ik doe de deur open en een dame staat me te woord. Ik vraag of ik heholpen kan worden waarop prompt het antwoord dat wij die dingen niet doen. Ik zag op zelfde moment haar man de garage binnenkomen en  leg ook hem de vraaag voor. 'Ik zal direct eens zien', zegt de man en stapt naar mijn fiets toe. De vrouw blijft zeggen dat ik veel beter naar een fietsmaker kan gaan die even veder woont. Terwijl de man probeert de ketting er terug op te leggen blijft de dame maar verder zeggen dat het hun werk niet is. Ik heb al die tijd maar gezwegen, want wilde zo gauw mogelijk worden geholpen.

Omdat de fiets meerdere versnellingen heeft dachten we dat alles even zou duren, maar de man - en ik dus ook - had geluk. Beleefdheidshalve vroeg ik dan maar wat dit me moest kosten. Opeens was het humeur van de dame gedraaid.

'Maar meneer, daar vrageen we toch niets voor, blij dat we u konden helpen'......

Best dat er nog goede mensen zijn op aarde, of had ik hier geluk dat de man verscheen?

Eens een goede schrijver gevonden, ga ik algauw op zoek naar ander werk en zo kwam ik bij deze bijzondere thriller terecht. Meteen een gelegenheid iets op te zoeken rond de figuur van Spinozal misschien? Het volgende boek van Almar Otten ligt al op mijn salontafel!

De evangelische tv-presentator Jan Kees Kreupel wordt ontvoerd. Lineke Tesinga kent hem van vroeger, toen hij leraar was op haar middelbare school. Houdt zijn ontvoering verband met het geheime, perverse boek dat destijds op school circuleerde? Het is nooit bekend geworden wie de schrijver ervan was. Kort daarna wordt een bekend rechts-orthodox politicus vermoord. En archiefstukken over de godloochenaar Spinoza blijken verdwenen. Is er een connectie? Wat voert de fanatieke Susanne van Bijler, Linekes oud-klasgenote, in haar schild? Alles wijst in de richting van een persoon die het gemunt heeft op zwaar christelijke gelovigen.

Recensie:
De diefstal van een archiefstuk over Spinoza, de ontvoering van een televisiepresentator en de moord op een politicus blijken verband te houden met elkaar. Deze thriller is de derde met historica Lineke Tesinga en haar vriendin Laura in de hoofdrol. Een bijzonder spannende pageturner die zich afspeelt in Deventer en omgeving. In het begin lijkt het verhaal nogal onsamenhangend met losse scènes, uiteindelijk is er een logische verklaring voor alle gebeurtenissen. Hier en daar worden gruwelijke scènes expliciet beschreven. De schrijver bewijst met deze thriller dat hij een rasverteller is. 'Blauw goud'* werd bekroond met een Diamanten Kogel.

We zullen de dood nooit begrijpen. Ons verstand en ons aanvoelen zijn te klein om zicht te krijgen op hoe de dood in een mensenleven te werk gaat. We blijven zo vaak achter met een grote leegte; we dienen dierbare medemensen uit handen te geven. En dat kost ons veel moeite. Afscheid nemen, het is een kunst die we zo moeizaam onder de knie krijgen. In deze dagen worden we heel sterk geconfronteerd met deze gegevenheid dat we nooit greep krijgen op het mysterie van de dood.