Scherven

Ruim ze op of ze blijven je pijn doen, ruim ze dus op of
probeer van de mooiste stukken iets nieuws te maken.
Noem het vergeven!
Scherven
Ruim ze op of ze blijven je pijn doen, ruim ze dus op of
probeer van de mooiste stukken iets nieuws te maken.
Noem het vergeven!
Wie
herkent deze nog? Heb je er zelf herinneringen aan?
Welke opvoeding kreeg jij?
Ik ben mijn ouders in elk geval zeer dankbaar dat ik een heel goede opvoeding mocht genieten, en die blijft duren!
Wacht niet tot morgen.
Wacht niet tot morgen
om wie ontmoedigd is
een hand te reiken ...
want jij kunt nieuwe horizonten openen
en voor hen een houvast zijn.
Wacht niet tot morgen
om wie zich alleen voelt
gastvrij te ontvangen
want jij kunt luisteren
en een toevertrouwd geheim bewaren.
Wacht niet tot morgen
om wie het uitstekend doet
van harte te feliciteren
want wellicht mist hij jouw aanmoediging
om in zichzelf te geloven.
Wacht niet tot morgen
om de mens te danken
die onnoembaar veel voor jou betekent
want dit woord van dank
brengt jullie dichter bij elkaar.
Wacht niet tot morgen
om elk misverstand uit te spreken
en zo elkaar weer te verstaan
want uitstel maakt de barst
onherstelbaar groot.
Wacht niet tot morgen
om het levensbrood
te breken en uit te delen
want door dat Jezusbrood
kun jij andermans honger stillen
voorgoed.

WIJSHEIDDoor je te ont-doen van al je moeten,
ont-moet je jezelf.
Beter sereen afwezig
dan opdringend en irritant aanwezig.
Eerst wou ik geen tattoo hebben.
mmm, is misschien toch een beetje uit de hand gelopen.
HET GEHEIM VAN DE KATHEDRAAL - Steve Berry

Het verhaal is vanaf het begin tot het eind spannend. Het verhaal zit goed in elkaar. Een echte aanrader voor liefhebbers van thrillers, welk opzoek zijn naar een spanning en avontuur. Wederom weer snel uitgelezen.
Over zijn vaders dood weet Cotton Malone in Het geheim van de kathedraal van Steve Berry alleen dat hij is omgekomen bij een ramp met een onderzeeër. Op zoek naar de toedracht stuit hij op een schokkend feit: zijn vaders onderzeeër was een nucleair schip dat vermist geraakt was op een geheime Antarctische missie. Malone is niet de enige die de waarheid wil achterhalen. De vader van de tweeling Dorothea en Christl was ook aan boord van de onderzeeër en de zus die de toedracht rond de ramp achterhaalt, zal de erfenis van hun moeder opstrijken. De zussen weten echter iets wat Malone niet weet: in 1938 verkenden de nazi's Antarctica, nadat zij zich voor deze ontdekkingstocht hadden laten inspireren door mysterieuze aanwijzingen in de tombe van Karel de Grote.
Malone ontdekt dat de cryptische dagboeken geschreven in de mystieke 'taal van de hemel' en de noodlottige laatste reis van zijn vader verband houden met een openbaring die immense gevolgen voor de hele mensheid zal hebben. Malone en de tweeling beginnen aan een levensgevaarlijke zoektocht naar de waarheid, die hen leidt naar de kathedraal van Aken, een besneeuwde Franse vesting en het onherbergzame ijslandschap van Antarctica. Daar zal Malone de confrontatie aan moeten gaan met de schokkende waarheid achter zijn vaders dood terwijl hij zijn eigen leven niet zeker is...
VERGEEF ONS ONZE SCHULDEN - Romain Sardou
Anno Domini 1284. De jonge bezielde priester Henno Gui gaat in de ondoordringbare wouden bij Toulouse op zoek naar Heurteloup. Deze parochie is verdwenen uit de kerkelijke boekhouding en lijkt wel door iedereen vergeten te zijn.
Henno Gui treft een verwilderde gemeenschap aan, vol vreselijke angsten, bijgeloof en gewelddadige praktijken, en hij stelt zich tot taak de mensen terug te brengen naar het geloof en de kerk.
Intussen is zijn opdrachtgever, de bisschop Haquin, vermoord door een geheimzinnige reiziger.
Tegelijkertijd heeft het verdwenen dorp de aandacht getrokken van enkele zeer invloedrijke kerkelijke leiders in Rome.
Ook dit boek moet je gelezen habben, letterlijk adembenemd zelfs als je de laatste bladzijde hebt omgeslagen!
In het huius van peter en meter. 1979Bij het nakijken van mijn mails, deze teruggevonden. Het origineel steekt in mijn portefeuille.
Toen meter was overleden moest ik bij peter blijven over de middag. Peter sliep en ik had blijkbaar papier en een stylo bij en ik schreef in de stilte van het huis.
IN HET HUIS VAN METER EN PETER
In het huis van meter en peter
aan hun tafel,
alleen
samen met peter,
rustend en slapend
in zijn zetel
met voor hem,
ja voor hem
niets anders meer
dan een zetel,
die leeg staat
waarop vandaag
en ook morgen niet
niemand durft in neer
te zitten
omdat juist daar die
afwezige aanwezigheid
heeft plaatsgenomen.
Alles lijkt doodgewoon.
Het regent, en de regen draagt
de storm in zich.
Je hoort de wind
door de schoorsteen huilen,
en peter slaapt
zoals hij het altijd doet
over de middag.
Maar ik zit hier,
en schrijf;
schrijvend in zijn huis
in het huis, de thuis
van mijn vader.
Ja, hier werd hij opgevoed,
heeft hij geleerd en gespeeld,
samen met broers en zussen,
net als ik nu.
Ja, haast onvoorstelbaar.
Maar de kamer hiernaast
waar we als kleinkinderen
nooit zijn in geweest,
daar is het stil,
even stil als altijd;
maar sedert gisteren is het
er ook donker.
Tot gisteren was de kamer
voor ons vol geheimen.
Nu is zij er één van eerbied,
vervuld van een heilige stilte.
Daar ligt meter,
Ja, daar ligt zij,
Slaapwel heb ik haar gezegd.
Maar ik weet
en jij hebt het al begrepen.
Hier passen alleen stille woorden,
een woordenloze
aanwezigheid;
want slapen doet zij
... in eeuwigheid.
Nog altijd wind en water
en een roodgloeiende kachel.
Aan dit huis is niets veranderd.
En ook zij is er nog,
en hij,
beiden even stil.
Mijn blikken omhoog gericht,
is daar het kruisbeeld,
en meer dan dat is Hij daar
nu samen met Haar, om
wiens hulp ons meter gevraagd
heeft tezamen naar Hem
te gaan:
"Lieve Vrouwe van Dadizele,
kom mij toch halen".
Wij zijn allen hier geweest,
deze laatste week.
Ze heeft ons verteld over vroeger,
net als weleer.
Ze heeft gelachen, en wij met
haar, want ze had zo gaarne
leute.
Van allen heeft zij onze namen
genoemd, ze heeft gevraagd
dat we nog dikwijls zouden komen.
Tot morgenavond hebben we dan
gezegd.
Maar wetende wat zou gebeuren
heeft ze mijn hand vastgenomen,
langer dan gewoonlijk,
het maakte me gelukkig,
en toen ze losliet wou ik nogmaals
dat gevoel overdoen.
Het is het laatste geweest.
Een mooi afscheid,
net zoals mensen elkaar de hand
geven wanneer ze uit elkaar gaan.
... En toch, zij is er nog,
daar in de kamer.
Oud worden in deze tijd.Het is gewoon niet voor te stellen,
Je moet met een mobieltje bellen,
Je kunt er ook een tekst op lezen...
Je moet altijd bereikbaar wezen
En dat kan dus niet gewoon
met een doodgewone telefoon.
Wil je een treinkaartje kopen, nee, niet naar de balie lopen,
daar is niemand meer te zien, je kaartje komt uit een machien.
Je moet dan overal op drukken in de hoop dat het zal lukken.
Pure zenuwsloperij, achter jou zie je een rij
kwaad en tandenknarsend staan,
want de trein komt er al aan.
Bij de bank wordt er geen geld netjes voor je uitgeteld.
Want dat is tegen de cultuur, nee je geld komt uit de muur.
Als je maar de code kent, anders krijg je vast geen cent.
Om je nog meer te plezieren, mag je internetbankieren;
allemaal voor jouw gemak, heb je alles onder dak.
Niemand die er ooit naar vroeg, blijkbaar is het nooit genoeg.
Man, man, man, wat een geploeter, alles moet met een computer.
Anders sta je in uwen gilet.
Op www punt be,
vind je alle informatie, wie behoed je voor frustratie.
Als dat ding het dan niet doet, dan word je toch niet goed.
Maar dan roept men dat je boft, je hebt immers Microsoft.
Ach, je gaat er onderdoor, je raakt gewoonweg buiten spoor.
Nee het is geen kleinigheid, oud worden in deze tijd.
wijze woorden
'Als iemand de wet respecteert en zich met zijn eigen zaken bemoeit, als iemand doet wat goede burgers horen te doen en niemand kwaad doet, dan is het gewoon fout hem anders te behandelen of te discrimineren vanwege de persoon van wie hij houdt.'
president Obama.
tax shift
de gewone man zal wel werken tot zijn 67st levensjaar ...
VRIENDSCHAP
MAAR VANDAAG EVEN ZEER ECHT LIEFDE

Want dit boeket is heel speciaal voor mijn ouders die vandaag precies 61 jaar gehuwd zijn!
En juist op deze dag werden ze overgrootouders van Anna-Maria!

Afscheid nemen
Daar staat geen leeftijd op..... We denken te vaak aan oudere mensen... al moet afscheid nemen van een partner na jaren intens huwelijksleven intriest zijn.
RUSTELOOS LAND - Belinda Bauer

Een prachtige misdaadroman over een kind, een psychopaat en een verscheurd gezin maar ook een roman over hoop en verlangen. Belinda Bauer heeft een groot talent en het is te hopen dat dit talent wordt voortgezet in nog meer romans van haar hand van hetzelfde hoge niveau.
Rusteloos land is de debuutroman van Belinda Bauer (1962) en verscheen in 2009 in Engeland onder de titel Blacklands.In deze literaire thriller, zoals op de omslag vermeld staat, maakt de lezer kennis met de twaalfjarige Steven Lamb. Hij woont met zijn moeder Lettie, broertje Davey en zijn oma in het dorpje Shipcott aan de rand van de heidevelden van Exmoor. In de ogen van Steven wordt de troosteloosheid die in de familie aanwezig is veroorzaakt door de dood van oom Billy die als elfjarig jongetje werd vermoord en wiens lichaam nooit werd gevonden.
Om de vrolijkheid en zin weer terug te brengen in de familie gaat Steven iedere dag na schooltijd en in de weekends de heide op om te zoeken naar de overblijfselen van zijn oom. Hij graaft het ene gat na het andere en hij hoopt dat wanneer hij in zijn persoonlijke opdracht slaagt, het onverwerkte verleden kan worden afgesloten.
Bij de eerste verjaardag
van het overlijden van mijn broer... niet eens 58 jaar geworden...
06 12 1956 - 28 07 2014

Heel speeciaal
aan een paar medebloggers die door wind en regen
of in snikhete kamers zorgen voor de medemens!
Vanndaag verjaar ik
en blijkbaar moet ik niet wanhopen...

tussendoortje
Wie herkent zijn boekentas? Of hoe noemde jij dat ding ook weer in eigen dialect?
CARNASSIERE misschien? De mijne staat links boven...
Kanker
even het gezicht plakken op chemotherapie ... met een wens voor sterkte aan hen die dit nu moeten doormaken in deze vakantieperiode!
16 reacties op dit bericht
hier nog geen drup gevallen
joyce.pardoel@ziggo.nl
Prachtig
Martin
Hier een daverend onweer ...
Daarom hou ik het kort vanavond ....Dat heb je goed geraden ! hihi
Heel mooi geschreven en zo waar lieve Maarten
Maak van de mooiste scherven weer een goed geheel
dat is de beste manier en dan brengen die scherven
hopelijk weer geluk lieve vriend.
Het is hier weer erg heet en dat bekomt me niet
goed, dus probeer ik het rustig aan te doen, want
morgen is mijn jongste kleinzoon Silvan jarig en
daar mag ik toch niet ontbreken. Ik wens je een
mooie dag verder met een lieve groet en warme
knuffel van Rozemarijn xxx
Bedankt voor je lieve reactie Maarten
Lieve groetjes Ton. XXX.
Graag tot een volgende keer!
knufffffs
joyce.pardoel@ziggo.nl
Gewoon een lieve groet Maarten.
Ik probeer iedereen een bezoekje te brengen vandaag.
goedemorgen dat is waar
fijne zomerse dag !
jij kleurt mijn dag mooi en daar ben ik dankbaar voor !
liefs meeuw
Donderdagse groetjes
Dat is zeer zeker waar
da's waar, Maarten
Alweer donderdag lieve vriend....
Goede morgen, geniet van deze mooie zonnige dag, velen zullen er weer op
uit trekken. En ik ook, maar dan via onze leuke blogwereld die
ik met veel plezier bezoek. Alweer vond ik het heel fijn hier te zijn en hartelijk
dank voor de bezoekjes en toffe reactie's. Je blogvriendinnetje Rebecca.xxxxx
Ware woorden beste Maarten en ja hoor, ik herken dat "ding" nog
Aangename Donderdag
Als er een poot onder je stoel afbreekt,
maak dan van de resterende drie poten een kruk.
Een fijne donderdag.
Begin de dag met een dansje,
begin de dag met een lach
want wie vrolijk kijkt in de morgen
die lacht de hele dag.
Dikke knuffels van ons allemaal
Nachtelijke groetjes, slaap lekker!
doeiknie
joyce.pardoel@ziggo.nl