MEIMAAND BEDEVAARTSOORD DADIZELE (B)

Dank voor alle wensen en steunbetuigingen . Het was en is een moeilijke tijd. Het jonge koppel verlaat me vandaag - eindelijk - en komen in een tijdelijke woning terecht. Zelf ben ik voor de eerste maal in mijn leven in de tuin van mijn vader gaan werken, hij die een leven lang eerste en ereprijzen haalde voor zijn groeten- en fruittuin. Triest te zien hoe hij wankelt op zijn benen, dan weer goed is, en volgend kwartier op bed moet gaan liggen.
Op acht januari werd hij opgenomen omdat men geen uitweg meer vond voor zijn aanhoudende constipatie.Niets hielp, hoe gezond hij ook eet, want alles van eigen kweek. Alle huis- en keukentips werden hem aangeraden en heeft hij uitgeprobeerd. De duurste en nieuwst medicatie geslikt.... Huisdoklters en specialisten hebben zich er mee gemoeid. Alle onderzoeken heeft hij ondergaan. Het eindresultaat: "Alles is normaal".

Maar je zal maar de dagelijkse pijnen doorstaan van even veel als vroeger te kunnen eten, en nooit naar het toilet te kunnen gaan. Dat heeft er mede voor gezorgd dat hij in korte tijd sterk vermagerd is. Zoals eerder gezegd, ik kom binnen en ik had er nu nog gezondheid van ggekocht, een moment later gaat hij een bloembak kuisen en dat zelf was te veel en moet hij in de zetel gaan liggen. En onaangekondigt begint hij te beven en denkt dat hij zal sterven, en dan haast hij zich naar bed. Voor moeder natuurljk ook telkens even angstig, en wat later is alles weer gewoon.

Dinsdag dan toch nog eens een onderzoek laten ondergaan, maar men zegde het hem al vroeger.

HIJ HEEFT TE LANG TE VEEL GEWERKT

HIJ HEEF OOK EEN GROOT ONVERWERKT VERDRIET,

want zoals sommigen weten verloor hij in veertien maanden tijd zijn zoon en zijn kleindochter...

Wij planten veel zaadjes, stoppen veel bollen in de grond en we wachten op betere tijden. Het helpt niet om daaraan te trekken en te sleuren, maar je moet die bollen wel in de grond leggen voor het echt vriest; Anders ben je te laat op het moment dat de zon weer schijnt.

Wat we ondertussen wel moeten doen, is water en mest blijven geven aan ons plantgoed. Doen we dat wel met onze relaties, jong en oud, nieuw en oud, mensen die de weg even kwijt zijn?

Investeren in mensen is een werk van lange adem waarvan je pas de vruchten ziet bij de oogst, zoals u zich kan verheugen in mensen die, zelfs na vaak vallen en opstaan, dan toch de goede partner, de juiste vrienden, de gepaste baan hebben gevonden. Ja, ons zaai- en plantgoed heeft alles te maken met liefde, de liefde waarmee mijn vader zijn grond bewerkte en ons tot volwassenheid bracht met normen en waarden.

EN ZO WERD MIJN ZUS DE GELUKKIGE JARIGE VANDAAG. ONS KAKERNEST IS ONDERTUSSEN OOK EEN VROUW VAN 46 JAAR GEWORDEN.

SINDS ZONDAGAVOND HEB IK VAN ENE OP ANDERE MOMENT GEEN INTERNETVERBINDING.

NIETS DAT HELPT.

IK WERK NU EVEN D.M.V. USB-STICK MAAR DAT IS MAAR VERHELPEN.

IK VREES DAT IK EEN NIEUW PC NODIG HEB.

ONDERTUSSEN WEL EEN LAPTOP AANGESCHAFT.

MAAR TEGEN ALLES IS OVERGEZET EN AANGEPAST....

DUS DAT IS DE WARE REDEN WAARDOOR JE ME NIET MEER ZAG NOCH HOORDE, EN IK JULLIE MIS.

MIJN BOX ZIT DAN OOK OVERVOL MAAR IK KAN HELAAS MOEILIJK IEDEREEN EEN REACTIE OF WAARDERING STUREN OP ZIJN BLOG.

JA, WAT ZIJN WE ZONDER ONS INTERNET EN ONS DIERBAAR BLOGLAND?!

KOMT DAARBIJ DAT DE GEZONDHEID VAN VADER VERRE VAN VOORUIITGAAT EN IK VOORBIJE DAGEN ONVERWACHT DE ZORG HAD OVER EEN JONG KOPPEL WAARVAN DE PAPA IN ROESELARE ZIJN TEST KWAM DOEN OM AAN TE SLUITEN BIJ KAA GENT, MAAR OOK HARTPROBLEMEN HEEFT.

HIJ ZOU ER SLECHTS TWEE DAGEN BLIJVEN, MAAR MOEST BIJKOMENDE TESTS DOEN ZODAT HIJ ER LANGER BLIJFT ... MET EEN MEISJE DAT HOOGZWANGER IS....

WIE DANKTE ME OOK AL WEER VOOR DE AANDACHT? IK DENK DAT DE WERKEN VAN BARMHARTIGHEID GEDAAN ZIJN IN AFGELOPEN TIJD.

HET FEIT DAT HIJ NIET GESLAAGD IS VOOR DE TESTS, EN HIJ DRINGEND EEN ZIEKENHUIS MOET CONSULTEREN HAD HET TRIESTE GEVOLG DAT HIJ METEEN SAMN MET ZIJN VERLOOFDE EEN ANDER WONING MOET ZOEKEN.....

In Kyoto, Japan, worden de tweeduizend jaar oude resten van een man ontdekt. Men vermoedt dat het gaat om een Tibetaan. In zijn hand zit een fragment van een Hebreeuws manuscript geklemd. Ary Cohen, hoofdpersoon uit Het Qumran-mysterie en De schat van de Tempel, tracht de waarheid te achterhalen over deze man die onder raadselachtige omstandigheden is gestorven.
Op zijn reis door Israël via Tibet naar Japan, stuit Cohen op vele raadsels en valkuilen. De sleutel tot het mysterie, zo vermoedt hij, ligt in de oude wijsheden van het Japanse shintoïsme. Hij ontdekt dat deze natuurgodsdienst op een verrassende manier verwant is met het joodse geloof. Ook komt hij op zijn zoektocht Jane weer tegen, de vrouw voor wie hij eerder de sekte van de Essenen verliet.

Alsof het moest, maar dit boek dat van een totaal andere auteur is en dat ik niet bewust gekozen heb om de inhoud, sluit naadloos aan bij het vorige boek rond de Menora dat ik jullie eerder heb aangeraden.  Jodendom, Qumram, chrisendom, Japan en oude rituelen. Is er dan toch die éné God? met daartussen de eeuwige liefde verweven in al haar schoonheid.

Een rups is meestal niet mooi en kan alleen maar kruipen.
Als je die rups ziet, denk je: ‘die kan nooit vliegen’.
Zeker niet als ze in een cocon verdwijnt.
Die grijsbruine cocon kan een hele winter
zonder bewegen, doodstil ergens hangen.
En als je die cocon openmaakt, vind je alleen maar wat vocht.
Maar wat ben je stomverbaasd als uit die levenloze cocon
een prachtige vlinder te voorschijn komt
die van bloem tot bloem woorden van liefde overbrengt.
Als een rups, na het afscheid van haar veilige cocon,
als een vlinder mag leven oog in oog met de zon,
wat mogen wij, mensen, dan wel zeker verwachten
na ons sterven op het laatste perron?
Wij, mensen, zullen ver, heel ver reizen, wij zullen VERRIJZEN
in een gloednieuw station waar de liefde van God ons opwacht.