LIEFDE EN VRIENDSCHAP

DANSEN IN DE SCHADUW ZOU JE HET KUNNEN NOEMEN....

Ga naar die mooie natuur, die natuur die je uitnodigt te voelen, te horen, te zien hoe prachtig alles in elkaar steekt en ons, als kleine mens alles overstijgt.
Wandel, beleef alles stap voor stap. Loop naar het strand. Kijk naar de opkomende of ondergaande zon, de maan en sterren. Als je door de nacht loopt verandert alles meteen.
Misschien heb je wel de behoefte om verre reizen te ondernemen, op reis te gaan, alleen of met anderen, te genieten van stilte om je heen.
Je hoeft niet altijd omringd te zijn door lawaai. Iedereen heeft wel eens stilte nodig, een moment voor zichzelf. Zo kom je tot rust. Even niets moeten. Gewoon er zijn.

OMGEKOMEN

Wie zijn medemens kleineert,

heeft geen verstand,

iemand met inzicht zwijgt.

Just another one of my obsessions.
You don't want to be a special toy.
I never be the one to hurt you.
Just another little indiscretion.
Another game that you want to try.
You can never be unfaithful. If you gotta love somebody.
Don't be afraid! My Dear.
Nobody hurts you, like every other Man or Woman

Dwalen door het land van de eenzaamheid,

op zoek naar mezelf in zwijgzaamheid.

Dwalen door melancholie.

Samen maar steeds alleen.

Stel dat ik samen met jou wil leven,

en een ander in de steek laat?

Zou er dan een toekomst zijn?

Op een dag zei de wind tegen de zon: “ik ben sterker dan jij.” En hij blies zichzelf op van trots.
“Ik heb geen kracht nodig,” zei de zon. “Vriendelijkheid wint het van sterk zijn.”

“Laten we dat eens uitproberen.
Kijk, daar loopt een meisje op de weg.
Wie haar jas kan uittrekken is de winnaar”.
“Goed, begin jij maar,” zei de zon en verdween achter een wolk. De wind blies en blies…

Hij probeerde de jas van de rug van het meisje te blazen. Ze begon te huiveren van de koude sterke wind en knoopte haar jas goed dicht. De wind werd boos en blies nog harder. Het meisje werd bang en ze trok haar jas nog steviger om haar heen.

De zon kwam achter de wolk vandaan en zag dat het meisje bibberde van de kou. De zon lachte haar vriendelijk toe en gaf haar warmte.
Het meisje maakt haar jas weer los.
Ze werd zo lekker warm van de zonnestralen
dat ze begon te lachen en haar jas uitdeed.
Zo won de zon de wedstrijd…

ZO GING HET OOK IN HET HUWELIJKSLEVEN VAN MIJN OUDERS WELLICHT die ook hun portie leed hebben gekend.

ZIJ ZIJN VANDAAG 62 JAAR GETROUWD !

PROFICIAT EN DANK!

God, zo vaak bidden wij
dat hongerigen te eten krijgen,
terwijl wij onze tweede vakantie boeken.

Zo vaak bidden wij
dat dorstigen te drinken hebben
terwijl wij onze tweede auto wassen.

Zo vaak bidden wij
dat asielzoekers onderdak krijgen,
terwijl wij ons tweede huisje behangen.

Zo vaak bidden wij om rechtvaardigheid
terwijl wij onze handelsbelangen veilig stellen.

Zo vaak bidden wij om vrede
terwijl wij naar een film vol geweld
op de televisie zitten te kijken.

Zo vaak bidden wij met holle woorden,
met lege harten, met onze ellebogen,
in plaats met onze handen, handen die delen.

Zo loopt de jeugd momenteel rond ...

Er was eens een groot leerling die naar God ging, hij verlangde onderwezen te worden in de waarheid. Deze arme God zei: "Vriend, het is zo warm vandaag, haal asjeblieft een glas water voor me."
De discipel ging naar buiten en klopte aan de deur van het eerste het beste huis dat hij zag. Een schone jonge vrouw opende de deur.
De discipel kreeg haar lief, zij trouwden en kregen een aantal kinderen.
Op een dag begon het te regenen en het bleef regenen, regenen, regenen - de stromen zwollen, de straten stonden vol water,
de huizen werden weggespoeld. De discipel klampte zich aan zijn vrouw vast, de kinderen op zijn schouders meedragend
en toen hij weggesleurd werd, riep hij uit: "Heer, red me!"
De Heer antwoordde: "Waar is dat glas water waar ik om vroeg?"

Naar: J. KRISHNAMURTI. Laat het verleden los.
Mirananda, Wassenaar. 1977, p. 72.

LIEVE MEDEBLOGGERS VOOR DE VELE WENSEN DIE IK MOCHT ONTVANGEN TER GELEGENHEID VAN MIJN VERJAARDAG. HET WEER ZAT MEE. DE INTIEME VRIENDEN ZATEN MEE AAN TAFEL BUITEN OP EEN HEERLIJK TERRAS VOL BLOEMEN. HET DRIEGANGENMENU WAS VAN UITSTEKENDE KWALITEIT EN ER WAS GENOEG, WANT ER WERD DRIE MAAL GEVRAAGD OF ER NOG IETS NODIG WAS. DE WIJN WERD GEKOZEN DOOR EEN KENNER DIE DE FLES DAN OOK OP ZIJN REKENING NAM. ALLES OVERGOTEN DOOR EEN STRALENDE ZON EN DE TROUW VAN VRIENDEN ... IK TREUR NIET OM HET GETAL....

DEZE FOTO KON IK DAN OOK NIET LATEN LIGGEN, WANT KAN MAAR VOOR DIE ENE KEER.

MAARTEN

Kijk eens goed... Heerlijk!

OOK AL SCHIJNT DE ZON TE WEINIG

NAAR ONS MENSELIJK AANVOELEN

DEZE ZON SCHIJNT ALTIIJD.

Wellicht kent ieder van jullie wel dit gevoel; hoe goed ook bedoeld, wat je deed voor één of ander familielid, gezien of niet, het wordt telkens verkeerd geïnterpreteerd. En dat kan heel lastig worden tot zeer pijnlijk. Dan begin je te twijfelen aan jezelf. Maar diep van binnen weet je dat er maar één oorzaak is, en dat is jaloersheid. Maar waarom toch in Gods naam?  Het ene gezin heeft zelf nog kleine kinderen of kleinkinderen. Een ander woont ver van de ouders, nog een ander is niet handig. Maar het mag nooit een excuus zijn niet langer bij elkaar over de vloer te komen. Elk heeft izjn eigen gaven en talenten om dat gezin in zijn verscheidenheid tot één mooi geheel te maken en te bewaren. Waarom dan die pinlijke naijver? Of is er geld mee gemoeid en heb ik daardoor een deel van het antwoord gegeven?

Het programma 'Het familiediner' kwam heus niet zomaar uit de lucht vallen, en hoe blij zou ik zijn als dit de laatste redplank is om toch weer die losse eindjes aan elkaar te krijgen, want velen weten al lang niet weer waarom ze kwaad of afgunstig zijn...