Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

GEMIS

GEMIS

Ik lig naast jou in dat zalig warme bed met mijn arm om je heen.

Die warme knuffelbeer die je warm hield in de koude nachten onder de sterrenhemel die zichtbaar is vanuit ons raam...

Het begon lichter te worden en het werd tijd om op te staan en je keek me aan met je donkerbruine zoethoning ogen die me zo betoverden elke keer en je zoende me innig met je zachte dikke lippen op mijn mond.

Nu droom ik alleen nog over hoe het samen was en wat ik kwijt ben nu omdat je er niet meer bent!

Ik mis je maar ik moet sterk zijn en voortgaan met mijn leven maar ik mis die zalige momenten die je me gaf en nu voel ik me verloren zonder jou.

Kon ik de tijd en omstandigheden maar omdraaien en dan konden we misschien toch het leven gehad hebben dat we wouden....

Nu blijft het bij een gemis naar een warm nestje om samen in te zijn....



Schrijfsels van een zoekend hart dat door gemis aan echte ouderliefde toch weer telkens probeert een huis te vinden, een thuis waar het eindelijk eens rustig zal zijn ... Deze droom en deze toekomst wens ik de jongeman naar wie ik uren heb geluisterd, beseffend hoe goed ik het zelf heb, ondanks alles.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 21:33 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Het komt wel goed

Tijdens het voorbije weekend heb een jongeman ontmoet van 23 jaar. Op zich niets bijzonders, maar hoe langer ik naar hem luisterde hoe stiller het bij me werd.

Wat zeg je tegen iemand die al op prille leeftijd gebruikt en misbruikt werd door zijn pa ...?
Wat zeg je tegen iemand die geen contacten meer heeft met zijn zus omdat diezelfde "vader" ook
haar gedwongen heeft tot ongewenste intimiteiten ...?
Wat zeg je tegen iemand die door al dit leed, te vroeg op zijn levensweg geconfronteerd met grote vragen, miskend wordt, niet de opleiding kon genieten omdat er geen geld genoeg was...
Wat zeg je tegen iemand die mede ten gevolge van dit alles lichte vormen van autisme heeft overgehouden en angstig is om een mens te ontmoeten, zelfs gewoon om de baan over te steken? ...

"Het komt wel goed" .... woorden van zoveel goedmenende mensen, en toch heb ik me bepaald machteloos gevoeld want ineens en zo onverwacht zat een echte arme voor me, niet direct arm aan geld (al moet hij nu "genieten" van een minimumuitkering", maar  arm aan affectie, begrepen worden.
... Wie geeft zo iemand een echte kans in de arbeidswereld!?

Hoelang nog aan het lijntje gehouden worden?

Ja, inspiratie voor een blogje kan soms van heel onverwachte hoek komen, maar omdat het suk levensverhaal me zo aangrijpt laat ik een paar gedachten achter, temidden de andere schirjfsels die hij nu via zijn eigen site probeerrt te verwerken.

Ze zijn gepubliceerd van zijn hand, met alle schrijf- en/of taalfouten, maar daarom misschien zo echt...
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:43 Reageer op dit bericht Stuur door

zoekend hart

achtergelaten door een zoekende jongere op zijn blog; let niet op de taalfouten maar op de hunker naar een beetje geluk van iemand die een beter leven verwachtt had en het zeker ook verdient. Heb ik heel goed begrepen na uren naar dat stille verdriet te luisteren. Vandaag geef ik hem dan ook een paats op mijn blog.


De dag dat je er niet meer was!

Jij stond daar zo leuk op het perron op die mooie zomerdag.

Je prachtige ogen schitterden in het zonlicht alsof ze me verblinden met zoveel pracht en glorie...

Ik keek jou aan met een versmachtende blik van verlangen in de hoop dat je me opmerkte en me aansprak...

Bij mijn verbazing was ik aan het dromen een tijd en stond je plots voor mij en je vroeg mijn naam en vanwaar ik was....

Jij zag mijn verdriet toen ik wegkwijnde van eenzaamheid en je nam me vast in je armen en fluisterde zachtjes in mijn oor : het komt wel goed!

Toen plots kwam de trein en je stapte op en de deuren gingen plots dicht!Te laat...Nu weet ik niet eens je naam en vanwaar jij was!

Waarom overkomt mij dit elke keer als ik een aardige en leuke gast tegenkwam...

Was het altijd het noodlot dat tussen mij en mijn geluk stond?

Ik kon alleen maar naar huis gaan en denken aan die ene moment dat je me in je armen hield en zei dat het goed kwam...

Nu denk ik alleen nog aan jou en waar ben je nu?

Het is de dag dat je er niet meer was!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

DADIZELE BEDEVAARTSOORD

MAAR ZOVEEL MEER,

GA ER DUS MAAR EENS OP DAGUITSTAP

BIJ DE OPENINGE VAN HET TOERISTISCH SEIZOEN

EN DE MEIMAAND!

JE KOMT VAST EEN BUUR, EEN OUDE(RE) VRIEND TEGEN OF WIE WEET EEN AL LANG VERGETEN, MAAR TOCH BEKENDE.

HIERBIJ EEN VRIENDELIJKE UITNODIGING :

http://www.dadizele.be/basiliek/basiliek.html
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 15:10 Reageer op dit bericht Stuur door

1 MEI

dag mensen,

heel even tussendoor alvast aankondigen dat we met zijn allen uitkijken naar 1 mei, voor velen een vrije dag, of de dag van de arbeid, maar voor mij was het sinds mijn vroegste herinneringen DE HOOGDAG TE DADIZELE bij de aanvang van het bedevaartseizoen.

Ik herinner me nog toen mijn meter zaliger reeds voor onze deur voorbij kwam met de fiets om zeker de eerste mis van 05.00 u te kunnen bijwonen in de basiliek te Dadizele.

Als Dadizelenaar hebben we dit meegekregen met de paplepel. Later als lector in de missen in een stampvolle kerk met muziek, wierook, honderden kaarsen, mensen die het "Ave Maria" meezongen bij het verlaten van de kerk terwijl al andere bedevaartsgroepen of individuelen een stoel zochten naar binnen schoven om toch een zitplaats te bemachigen.

En dat is heus geen verleden tijd; nog altijd komen honderden mensen naar Dadizele op die eerste dag van mei, het zij uit het eigen dorp, maar zeker ook de nabijgelegen dorpen en van heel veel verder, soms uren te voet, anderen met wagen of autocar.

De tijden zijn weliswaar veranderd, maar de toeloop van bedevaarders op deze eerste dag van mei te Dadizele likjkt nog nooit geminderd. Elk uur wordt er een mis opgedragen in de basililiek, ook een paar missen in de namiddag en dan is er nog veel te doen in het Rosarium, een volledige gerestaureerd en aangepast gebedspark naast de kerk. Eigenlijk was het de bedoeling hier gewoon even een memo neer te zetten om dan uitvoerig over Dadize en 1 mei verder uit te breiden.

Voor andere meibedevaarders verwijs ik ook graag naar GERDIBLOG.

En nu maar zien of er straks iets te "bikken" valt.
Tot zo ....

Ondertussen heb ik gemerkt dat ik op 3 mei een jaar aan het bloggen ben met wisselend succes.
Of hoe vlug een jaar aan ons voorbij gaat.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 12:03 Reageer op dit bericht Stuur door

een roos




in de avond als dank voor alles wat mooi was, zomaar gekregen ...

Bij dit lenteweer even in de tuin gewandeld, nog te vroeg voor de rozen, maar hoe mooi kan een bloem toch zijn. Een korte tijd terug was er geen leven te bespeuren en zie alles toont zich in alle variëteiten aan kleur,geur, vorm en grootte.

Ja, die buitenlucht en even stilstaan bij dit wonder van de natuur die zich telkens opnieuw herhaalt, daar zijn geen bloemen genoeg voor op een blog ...

Laten we dan ook die geknakte bloem niet breken maar ze nog even in het water zetten.

Zoals we ook het geknakte riet (lees de mens) mogen breken.

Geniet van de lentekleuren ... ook denkend aan diegenen die door ziekte de geur niet meer kunnen of mogen opsnuiven, is het niet blogvriend!?

Toch van harte aan allen,
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:22 Reageer op dit bericht Stuur door

DE ROOS

Van alle bloemen is wellicht de roos de bloem met de meeste symbolische waarde en ook zo universeel gebruikt. De roos bij elk mooi moment in het leven, maar ook bij een afscheid van een beminde; de roos als teken van liefde en trouw, duizend maal verstuurd als wenskaart, email.

... DE ROOS, EEN BLOEM OM MOOI TE  ZIIJN
... EEN MENS, OM GOED TE ZIJN

En dan dit gedicht nog even:

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door maarten om 20:09 Reageer op dit bericht Stuur door

en

nog een roos, misschien deze keer voor de zieke bloggers ...
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 20:02 Reageer op dit bericht Stuur door

een zonnige groet

Het moet niet altijd zo heel ernstig zijn, een opkikkertje als deze, ontvangen van een bezoeker mag er heel gerust bij als groet aan alle blogrienden, bezoekers en de vele \"engelen\" ... met dank voor elk bezoek en aanmoediging verder dit blogpad te bewandelen.
En meteen misschien aan allen die ik vergat een bericht achter te laten op hun gastenboek!



Zoveel bloemen als er bloeien
In de tuin en op het land.
Zoveel schelpjes als er liggen
In de zee en aan het strand.
Zoveel goeds en liefs en dierbaars
Wens ik dat gebeuren zal.
In je hopelijk lange leven.
Nu en steeds en overal.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 14:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Liefde als Beslissing


\"Ik geloof in jou - en in die kleine tekens van liefde die je me geeft.\"
Dit geloven betekent ook het vertrouwen in de ander ontdekken.
Uitgaan van kleine beloften, en ze vooral ook uitvoeren en nakomen, en eerste stappen en zeggen: \'Over vijf of tien of twintig jaar zul je nog dezelfde zijn. Je zult altijd van me houden. Ik heb daar geen bewijs voor, alleen je liefde. Maar ik vertrouw op jou!.
Vertrouwen hebben in iemand, hem geloven, doet hem herleven.

En dit allemaal zo in tegenstelling met de kleine beloften die niet langer worden nagekomen. Kleine stappen worden overgeslagen naar een instantcultuur van genot hier en nu.

Vele chatboxen zijn een anonieme plaats geworden waar mensen proberen een ander te vinden, een thuis, eindelijk eens het gezegd kunnen krijgen, maar helaas de plaats waar het woord liefde zo wordt misbruikt, waar zeker daar de kleine stappen naar echte genegenheid in een zoektocht naar oprechte vriendschap zo vlug overgeslagen worden .... zo tegengesteld aan bovenstaande en eigen grondhouding.

Is er dan toch iets loos met waarden en normen?
Kiezen doe je niet voor even maar een leven lang!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:49 Reageer op dit bericht Stuur door

KUST

Ik wil alleen zijn met de zee
Ik wil alleen zijn met het strand
Ik wil mijn ziel wat laten varen
niet mijn lijf en mijn verstand
**


Ik wil gewoon een beetje dromen
van de dingen die ik voel
En de zee dat weet ik zeker
dat ze weet wat ik bedoel
**
Ik wil alleen zijn met de golven
Ik wil alleen zijn met de lucht
Ik wil luist\'ren naar mijn adem
Ik wil luist\'ren naar mijn zucht
**
Ik wil luist\'ren naar mijn zwijgen
Daarna zal ik verder gaan
En de zee, ik weet het zeker
zal mijn zwijgen wel verstaan
****
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 19:24 Reageer op dit bericht Stuur door

GELUK UIT HET NIET

Geluk uit het niets. Doodgewoon maar even zitten en stil zijn. Even zonder alles, alleen met je zelf zijn. Vele gedachten die als maar komen en gaan. Schenk er voor even geen aandacht aan. Laat ze door je hoofd waaien als de wind. Ze fladderen en verdwijnen dan gezwind. Merk dat er ruimte ontstaat tussen vele gedachten. Een ruimte, die je steeds meer gaat achten. Een stukje niets, waar in je het geluk naar boven voelt komen. Meer als je ooit had durven dromen. Laat de gedachten achteloos komen en gaan. En weer is er die ruimte, ze komt spontaan. Laat geluk zijn gang gaan in die tijd van niets. Iedere keer weer gebeurt er iets. Zonder iets te verwachten of te willen. Zal het jou naar en hoger bewustzijn tillen. Het zal ook de nodige rust brengen in jou leven. Het gaat vanzelf zonder het na te streven. Heerlijk om dit pure geluk spontaan te ervaren. De wilde stroom des levens komt tot bedaren.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 19:11 Reageer op dit bericht Stuur door

GEHANDICAPT

gehandicapt,
\'\'lieverd\'\',zei mijn moeder......\'\'jij bent uniek\'\'.
 \'\'nee mam\'\',antwoorde ik,
\'\'ik heb een handicap en ben dus ziek\'\'
ze schudde haar hoofd en schoot in een lach
vertelde me dat ik het dus helemaal verkeerd zag
 vol aandacht luisterde ik naar haar,
 we hadden even alleen maar oog voor elkaar.
ze zei:\'\'altijd als ik tegen iemand praat wéét ik dat elk woord
het ene oor in en het andere oor uitgaat.
 ze hóren me wel.....maar ze luisteren niet.
dat is een vorm van doofheid,die men niet ziet.
heb ik problemen of heb ik verdriet dan is er niemand die dat zomaar ziet
 ze kijken wel......maar zien het niet
 dat is dus een vorm van blindheid waar het grootste deel van de mensen aan lijdt.
 ze behandelen jou als was je geestelijk gestoord een gek
 dát mijn kind....is pas een gebrek
 ze proberen zelfs voor jou te denken en hebben niet door dat ze je daarmee krenken
 je bent bij je volle verstand en tóch laten ze je staan aan de kant
 ze mijden je liever dan dat ze even vragen welke ziekte jou zo is komen plagen.
bekeken ze jou nou is met andere ogen,
zouden ze respect hebben voor je doorzettingsvermogen.
sommige dingen kosten jou moeite en grote inzet,
 maar het zijn dingen die je ook zonder hulp redt.
oké.....sommige dingen doe je wat minder snel
maar door te knokken kom je er wel.
 ook mij kan het mateloos irriteren
 dat men een handicap zo verkeerd kan interpreteren
 gehandicapt zijn betekent niet dat je gek bent
 je bent gewoon een lichaam met een mankement
 maar in dat gehandicapte lijf zit een geweldig mens....
jij ondanks je ziekte ben je er gewoon altijd,
voor je vrienden en voor mij\'\'
en zo opende mijn moeder mijn ogen..
 er is immers niks mis met mijn denkvermogen
dus ga ik maar door met filosoferen dat de mensen mij
,ondanks mijn handicap, zullen waarderen.
misschien kan ik er zelfs nog een paar leren
dat niet mijn handicap, maar wel hún hadelen mij isoleren.
(deze tekst heb ik gevonden op internet ik weet niet wie hem geschreven heeft maar ik vond hem zo mooi, en zit veel waarheid in,gezonde mensen reageren in de meeste gevallen zo tegenover gehandicapte mensen)
met dank aan Andrea.

en op mijn beurt dank aan Leopold omdat ook ik me, samen met zovele anderen, me daar in herken, want wat is \'handicap\'?
In mijn blog zullen jullie het wel ergens het antwoord gevonden hebben tussen de regels en berichten.
\"Gehandicapt\" blijft een zo driest woord ... en de verdoezelde termen helpen de mens in kwestie niet.
Laat ons dus maar tot steun zijn, elkaar waarderend en in zijn eigen waarde latend.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 18:38 Reageer op dit bericht Stuur door

VREDE ZIJ U

Het was in 1980 dat ik, tesamen met vele anderen, de eerste cursus "Pastorale Arbeid" van het bisdom Brugge voltooide.
Als herinnering kregen de deelnemers toen een mooie oorkonde, gesigneerd door wijlen Mgr. Em. Jos. De Smedt, bisschop van Brugge.
Tot op vandaag blijft het een oproep, naast de persoonlijke boodschap, telkens ik naar die kader kijk..
Ik wilde deze al eerder publiceren, maar alles werd weer zo nieuw wanneer we op de zondag na Pasen horen hoe Jezus tot zijn leerlingen spreekt met de woorden, die toen ook onze bisschop achterliet "aan allen, die met trouwe toewijding hebben deelgenomen aan de opleiding met de bede u zijn geest te schenken om zijn vreugde verder uit te zaaien in zijn kerk en in de wereld".

Het prijkt in sierlijke letters, voor de meesten goed gekend, maar zo nieuw, wanneer je er echt naar luistert of er nog eens naar kijkt.

IN DE AVOND VAN DE EERSTE DAG VAN DE WEEK; KWAM JEZUS BINNEN, GING IN HUN MIDDEN STAAN EN ZEI:
VREDE ZIJ U.
NA DIT GEZEGD TE HEBBEN, TOONDE HIJ HU ZIJN HANDEN EN ZIJN ZIJDE. DE LEERLINGEN WAREN VERVULD VAN VREUGDE  TOEN ZIJ DE HEER ZAGEN.
NOGMAALS ZIE JEZUS TOT HEN:
VREDE ZIJ U.
ZOALS DE VADER MIJ GEZONDEN HEEFT, ZO ZEND IK U.

VREDE ZIJ U!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 18:11 Reageer op dit bericht Stuur door

HALLO JEZUS

H@LLO, JEZUS!

Als ik eerlijk ben,
moet ik zeggen
dat ik soms
ook schrik heb
om voor mijn geloof
uit te komen.
Toch besef ik dat ik
jouw vriendschap
niet alleen voor
mezelf mag houden.
Wil mij een teken
geven als ik dat toch
ooit vergeet
.

(Erwin Roosen)

Blij dat dit ik dit kindergebed tot het mijne mag maken, want als grote mensen hebben we schrik gekregen om voor dat geloof uit te komen ... en toch al 2000 jaar horen we \"VREES NIET\".




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 17:47 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten