GEMIS
GEMIS
Ik lig naast jou in dat zalig warme bed met mijn arm om je heen.
Die warme knuffelbeer die je warm hield in de koude nachten onder de sterrenhemel die zichtbaar is vanuit ons raam...
Het begon lichter te worden en het werd tijd om op te staan en je keek me aan met je donkerbruine zoethoning ogen die me zo betoverden elke keer en je zoende me innig met je zachte dikke lippen op mijn mond.
Nu droom ik alleen nog over hoe het samen was en wat ik kwijt ben nu omdat je er niet meer bent!
Ik mis je maar ik moet sterk zijn en voortgaan met mijn leven maar ik mis die zalige momenten die je me gaf en nu voel ik me verloren zonder jou.
Kon ik de tijd en omstandigheden maar omdraaien en dan konden we misschien toch het leven gehad hebben dat we wouden....
Nu blijft het bij een gemis naar een warm nestje om samen in te zijn....
Schrijfsels van een zoekend hart dat door gemis aan echte ouderliefde toch weer telkens probeert een huis te vinden, een thuis waar het eindelijk eens rustig zal zijn ... Deze droom en deze toekomst wens ik de jongeman naar wie ik uren heb geluisterd, beseffend hoe goed ik het zelf heb, ondanks alles.













