SINT EN PIET

St. Nicolaas is op latere leeftijd gevlucht naar Spanje, oorspronkelijk is hij een bisschop van Turkse origine en nationaliteit! Uit een Turkse havenplaats van destijds aanzienlijk belang. Hier is hij internationaal beroemd geworden omdat hij destijds zeer onorthodox (zwarte, Afrikaanse) kindslaven bevrijdde van de slavenschepen die de haven aandiende en ze als knecht in dienst nam.

De betaalde baan "knecht" gaf deze kindslaven een onafhankelijke, zelfstandige status.

Het is hierdoor dat St. Nicolaas als kindervriend door het leven gaat en zijn zwarte knechten zijn oorspronkelijk bedoeld als symbool TEGEN slavernij en onderdrukking. Een beter symbool tegen racisme dan Sinterklaas is er dus eigenlijk niet.

"Steun de daklozen", lees ik langs de weg.
Het is een grote kledingzaak, een soort supermarkt voor de net geklede dame en heer.
Ik zit achter het autostuur bij het rode licht en lees de metershoge reclame.
"Steun de daklozen, lever je oude kleding in en ontvang vijftien procent korting op de nieuwe."
Het licht slaat weer op groen, maar ik loop ondertussen rood aan.
Het wordt weer Klaas en Kerstmis, tijd om de daklozen te steunen...
Nee! Tijd om via hun miserie de dakhébbenden nog rijker te maken.
Achter mij beveelt een nijdige claxon mij op te hoepelen. Geen denktijd toegestaan!

uit: Karel Staes, 'Niet om uit te spreken', Welzijnszorg 2006, blz. 29

You don't drive a car looking into the rear view mirror.

Why do you live your life looking into the past?

De ene mens leeft maar een jaar of zeven.
De ander honderd en geen centje pijn,
Soms denk ik als ik nadenk over leven,
ik had ook die van zeven kunnen zijn.

Toon

Liefhebben, dat is leren te luisteren naar het verschill van de ander. Liefde, dat is datgene wat je gehoord hebt bij jezelf laten weerklinken. Pas dan sta je open voor de gift van de ander, voor zijn andere manier van liefhebben.

Een deken, met zijn pastoors op recollectie, maakt met hen een middagwandelingetje. Bij een mooie zonnebloem zegt hij geïnspireerd: “Ik wou dat het geloof van mijn parochianen was zoals deze zonnebloem, altijd gericht naar God.”

Bij een tarweveld zegt een pastoor: “Ik wou dat het geloof van mijn parochianen was als een tarweveld, altijd buigzaam naar de wil van God.”

Een niet zo gevatte pastoor piekert en piekert om op zijn beurt iets zinnigs te zeggen, maar er schiet hem niets te binnen. Ziet hij dan een cactus achter een raam en zegt: “Ik wou dat het geloof van mijn mensen was als die cactus.” “Als die cactus?”
“Ja, dan zouden ze er hun voeten niet zo aan vegen!”

WEES TROTS OP WIE JE BENT,

DAN WORD JE DOORZICHTIG

ALS DIT STUK AGAAT!

IK DRAAI HET DAN OOK OM EN OM

EN HOU HET TEGEN HET LICHT.

EEN GLIMLACH VOLGT ZEKER!

Waarom kwetsen mensen andere mensen ?
‘k zie er het nut niet van in,
elkaar gewoon geluk toe wensen,
anderen zijn toch ook niet te min.

Waarom pesten mensen andere mensen ?
‘k begrijp niet echt het doel ervan,
gewoon aan ieder veel liefde wensen,
laat zien dat het allemaal anders kan.

Waarom vernederen mensen andere mensen ?
‘k zou niet weten waarom,
aan eenieder het beste wensen,
iemand kleineren is toch gewoonweg dom.

Waarom minachten mensen andere mensen ?
‘k weet niet wat men daar mee wil bereiken,
kan men niet gewoon elkaar veel lof toe wensen,
simpelweg iemand van zijn beste kant bekijken.

Waarom domineren mensen andere mensen ?
Is het om ons aller ego op te krikken,
men kan toch iedereen zijn vrijheid wensen,
stoppen om elkander te verstikken.

Waarom haten mensen andere mensen ?
Wat zou de reden daarvoor kunnen zijn,
is het niet beter elkaar positiviteit toe te wensen,
zo wordt het leven toch voor iedereen heel fijn.

Waarom willen mensen zich altijd boven een ander stellen ?
Allen zijn we toch evenveel waard,
laten we stoppen om anderen en onszelf onnodig te kwellen,
alleen zo kan levenswijsheid worden vergaard.

Waarom wil iedereen toch steeds maar winnen ?
Niemand heeft toch baat bij egoïstisch gedrag,
laten we ons daar allen samen eens over bezinnen,
het wordt hier dan heel misschien toch nog een hemel op aarde
zoals onze schepper het voorzag.

VERHAAL VAN DE DAG UIT '366 HOORDRUPPELS'

Ik brei, jij breit, wij breien en niemand weet waaraan wij breien.
Alleen jij en ik weten dat. ‘t Wordt een prachtig werkstuk: groot, sterk, onverwoestbaar. We gaan er eindeloos mee door. Die avond toen jij mij en ik jou vertelde dat wij van elkaar hielden, hebben wij samen de steken opgezet. Vanaf dat moment ploeteren wij ijverig voort aan ons werkstuk. We zijn heel stevig begonnen, regelmatig verder gegaan, dan losser en dan weer wat vaster breien. Ook hebben wij steken laten vallen, maar gelukkig konden wij die nog oprapen. Wij zijn op de gekste momenten gaan minderen en om de meest onverwachte ogenblikken gaan meerderen. Dan heb ik ontdekt dat jij heel anders breit dan ik: jij tegen de draad in, een beetje eigenwijs soms. Ik maak zo nu en dan slordige lussen in ons breiwerk, net alsof ik wil ontsnappen. En als het een dag niet helemaal botert tussen ons, zou ik alles willen uitrafelen. Weet je nog die keer toen ik geen geduld meer had en in de plaats van naalden 2,5 naalden nr. 9 wilde gebruiken? Ik had zo'n haast! Toen vergat ik even dat jij je niet kon overhaasten. Soms ben ik wel eens bang dat wij op een goede dag ons breiwerk in een la zullen stoppen en er nooit meer naar zullen omkijken. Beloof je me dat je dat nooit zult doen? Echt?
En als de wol op is, gaan we samen nieuwe halen. Ik brei, jij breit, wij breien en nu weet iedereen waaraan wij breien.

IK WEET DAT

100 SMS'JES PER DAG

IEDER UUR EEN KNUFFEL

EN VANAVOND SAMEN

EEN ONBEDAARLIJK

POTJE JANKEN

NU GEEN OPTIE ZIJN, DUS

WEET IK EVEN NIETS BETERS

DAN OM TE ZEGGEN

IK DEN AAN JOU!

OUDERDOM...

Verlaat mij niet Heer,
in mijn ouderdom,
als 'k niet meer kan zoals ik
graag zou willen.
Als benen weigeren en handen trillen.
Zie dan, juist dan, vol liefde, naar mij om.

Stuur mij mensen op mijn pad met groot geduld,
als mijn geheugen het soms af laat weten
als 'k dingen zoek, of namen ben vergeten,
geef dat dan toch, Uw Liefde
mij vervult..

En wordt het lichaam zwak, de ogen slecht,
Laat dan Uw Woord, Uw naam
mij vergezellen,
opdat ik anderen nog kan vertellen,
waar 't fundament de grondsteen is gelegd..

En als ik heel dicht bij het einde kom,
vul mijn gebroken stem, dan met gezangen,
en laat mij diep, heel diep naar U verlangen,
Verlaat mij niet Heer, in mijn ouderdom.