SCHREEUWEN

Wees moedig en sterk.

Alles wat u doet,

moet u met liefde doen.

Er zijn bomen en bomen.
Aan de ene boom komen drie appels,
maar aan een andere manden vol.
Die laatste, dat is pas een boom.
Daar heb je wat aan!
Dat is een goede boom.
Dat kun je zien aan zijn vruchten.

Er zijn mensen en mensen.
Gelukkig zijn er ook goede mensen.
Daar heb je wat aan!
Misschien ben jij wel zo'n goede mens.
Misschien zorg jij wel voor vrede om je heen.
Misschien zorg jij voor mensen
- dichtbij of ver weg -
die niet voor zichzelf kunnen zorgen.

Wie zou niet graag zo'n mens willen worden?

VAN ZOVELE MOEDERS DIE ONS VOORGINGEN IN LIEFDE EN GELOOF

DAN MAKEN WE EXTRA TIJD VOOR MARIA! MAAR VOOR HEEL VEEL ONDER ONS VOOR ONZE EIGEN MOEDER.

HELAAS IS DIT VOOR MIJN MOEDER, MEZELF EN DE GANSE FAMILIE DE VIERDE OVERLIJDENSVERJAARDAG VAN MIJN NICHTJE ELINE. ZIE JE IN DE ZIJLIIJN.

Dieper dan verdriet is de blijdschap
en dieper dan de wanhoop is de hoop.

Het kan lente worden,

als jij mij helpt de steen op mijn ziel weg te rollen,

als jij mij bzoekt met opbeurende woorden,

als jij mij doet zien dat elke stap telt,

als wij allen  in ons denken en geloven,

open blijven staan voor de ander!

ik zou nooit meer lange reizen maken zoals naar India, veel te vermoeiend tot ... ik iemand heb ontmoet die me 'het paradijs' wou laten zien. Dus wordt het toch een vlucht van meer dan 12 uur? Mijn bedje staat alvast al klaar ...Bestemming nog even geheim houden tot alles zeker is....

kan veel gezegd worden, maar nu even ernstig.

komt men MARIA tegen....

Welkom te Dadizele,

naast de Basiliek kan je ook in rust en gebed genieten van het Rosarium.

Het zou de leeftijd kunnen zijn om te veranderen van school, van lager onderwijs naar het middelbaar, de tijd van de plechtige communie, van het beginnen puberen; hoe dan ook een mijlpaal. En zo een mijlpaal heb ik gisteren geplaatst, want dag na dag, blogje na blogje, werd mijn blog twaalf jaar oud. Zelf had ik er niet aan gedacht tot ik een mail keeg van een attente medeblogger waarvoor dank. Er is zo veel gebeurd in de voorbije twaalf jaar, te veel om op te noemen. Bloggers zijn gekomen en gegaan, ziek of overleden. Vriendschappen werden gesmeed die nog steeds bestaan, anderen verdwenen dan weer tot verre kennissen. Helaas waren en zijn er ook bloggers die het geluk van de ander niet gunnen, zijn codes soms een hindernis om verder te gaan met onze hobby.  Maar ondanks alles, ben ik blijven doorgaan, in eerste instantie omdat ik greaag blog, in tweede instantie om mijn liefde en vriendschap tmet julliete delen. Dank, heel veel dank voor de mooie jaren samen, in liefde en leed! Maarten!

Hier enkele buttons die ik al heel lang gebruik? Het hangt inderdaad niet af van welke lay-out of aantal buttoms men gebruikt om over te komen. Ik was zelfs verrast bij de opstart van mijn bloggen dat ik vooral werd aangesproken door oudere, zeg maar zieke mensen! Daarvoor en voor zo veel andere dingen blijf ik schirjven!

Hak de knoop niet te snel door- je kunt hem ook ontwarren.

Een zin die ik laatst bij toeval zag staan.
Ik werd getriggerd, want ik ben ook iemand
die eerst overziet en dan de knoop doorhakt.
Ik ging bij mijzelf te rade, wat als ik zou ontwarren?
Zou dat nieuwe perspectieven bieden??
Als ik ontwar, sta ik stil bij alle voors en tegens.
Bij alles wat me van m’n stuk bracht,
maar ook wat me vreugde heeft gebracht.
Ontwarren kan dus veel opleveren.
Ontwarren betekent uit de knoop halen, overzicht krijgen.
Door te ontwarren, en de knopen te ontrafelen,
kan ik de lijn weer zien.
Vervolgens doe ik een stap opzij of achteruit.
En ik zie het vanuit een ander gezichtspunt .
Het blijkt toch niet zo gek te zijn.

Ontwarren, ontknopen of uit de knoop halen.
Het kan de moeite waard zijn
Het is goed om knopen te kunnen doorhakken,
maar sommige kan ik beter ontwarren.
Dan kan ik het touw nog eens gebruiken.

Vieringen meimaand 2017
MAANDAG 1 MEI: eucharistieviering om 6 u. - 7 u. - 8 u. - 9 u. - 10 u. - 11 u. - 16 u. - 18 u.
Om 16 u.: Plechtige eucharistie bij de opening van de meimaand voorgegaan door Mgr. Lode Aerts.
met koor Cantabile Dadizele

Weekend 6-7 mei: homilie door E.H. P. Hallein; president Groot-Seminarie Brugge
Zaterdag om 16 u. opgeluisterd door Sint-Janskoor, Rollegem-Kapelle
Zondag om 10 u. opgeluisterd door koor Jubilate De Tassche, Ardooie
ZONDAG 7 mei: DIOCESANE GEBEDSNAMIDDAG OM ROEPINGEN om 16 u.
met Mgr. Lode Aerts

Bekijk het volledig overzicht van 1 t.e.m. 7 mei: Meimaand 2017 week 1.pdf

Weekend 13-14 mei: homilie door E.H. A. Decock; ere-legeraalmoezenier.
Zaterdag om 18 u. opgeluisterd door Kon. Fanfare Ridder-Janszonen Dadizele
Zondag om 10 u. opgeluisterd door koor Fortissimo, Passendale
Zaterdag 20 mei om 14.30 u.: zieken-eucharistie
met gelegenheid tot ziekenzalving

Weekend 20-21 mei: homilie door E.H. W. Vangheluwe, leraar godsdienst Grenslandscholen, Menen
Zaterdag om 16 u. opgeluisterd door kamerkoor Quadrofolia, Heule
Zondag om 10 u. opgeluisterd door Sint-Eligiuskoor, Sint-Eloois-Winkel

24-25 mei: O. L. Heer Hemelvaart
Alle vieringen zijn zoals in het weekend, met homilie door E.H. D. Decuypere; nationaal proost KSA en KLJ.
Donderdag 25 mei om 10 u. opgeluisterd door zangkoor Blush
ZONDAG 28 MEI: DAG VOOR HET LEVEN
Om 9 u.: tocht voor het leven: vertrek aan het station Kortrijk
Om 15.15 u.: aanbidding, geleid rozenkransgebed en biechtgelegenheid
Om 16 u.: eucharistie in concelebratie met alle aanwezige priesters
met bijzondere beden ter bescherming van het leven

Weekend 27-28 mei: homilie door E.H. A. Monstrey; pastoor Dadizele.
Zondag om 10 u. opgeluisterd door Koninklijk Gregoriuskoor, Rumbeke
Vrijdag 5 mei om 20 u.: bedevaartseucharistie Landelijke Gilde, K.V.L.V., KLJ en Groene Kring
Vrijdag 12 mei om 19 u.: bedevaartseucharistie FEMMA-KWB West-Vlaanderen
Vrijdag 12 - 19 - 26 mei: om 20.30 u. eucharistie gevolgd door KAARSPROCESSIE
ELKE WEEKDAG: 15 u. - 16 u: STILLE AANBIDDING + ROZENKRANS
in kapel van het Rosarium

DIT WAS DE KORTE SAMENVATTING!

Samen schreien doet goed. Samen de tranen de vrije loop laten geeft verlichting. Tranen schreien heeft altijd iets religieus, iets heiligs. Tranen zijn een gave, een Godsgeschenk in vreugdevolle en bittere uren. Zij komen uit de diepte van het hart en uit de hoogte als een genade van God. Soms denk ik dat er geen authentieker religieus gebeuren is dan daar waar samen tranen worden geschreid en ook weer worden uitgewist.
Er is – zo denk ik – geen mens op aarde te vinden die nooit ‘ns tranen in z’n ogen heeft gehad, tranen van vreugde of tranen van verdriet.
Tranen zijn inherent aan ons menselijk bestaan.
Deze dingen moeten mij dan ook van het hart, omdat ik in de praktijk zo vaak meemaak, dat omstanders op droeve momenten zulke – overigens goed bedoelde – onzinnige dingen zeggen: ”Ben toch ‘ns flink…… Gedraag je niet als een kind….. Er is nu genoeg gehuild….. enz. Op echte droevige en verdrietige momenten is het vaak het beste aan de zijde van iemand te zwijgen, te luisteren en te delen, de pijn mee te dragen en de tranen op te vangen. Wij, mensen die aan de kant staan, willen altijd maar kletsen en adviseren in plaats van iemand de kelk volledig, met alle pijn, te laten leegdrinken. Wij kunnen ons zo moeilijk bescheiden en hulpeloos opstellen, d.w.z. gewoon naast iemand gaan staan en niet boven iemand als de reddende engel die uit de hemel is komen vallen.
Er zijn voor vele dingen en voor vele momenten geen kant en klare recepten. Soms moeten we de moed kunnen opbrengen om de tranen en de tijd, en ook O.L. Heer, kansen te geven.