KAARSJES

Foto van Scheveningse strand gisteren dat na een drukke dag een vuilnisbelt is geworden. De fotograaf, Stefan vd Kamp, schrijft: "Meeuwen pikten de verpakkingen mee en lieten ze vallen in de zee. Al die goederen zijn toch ook meegesleept naar het strand? Hoeveel moeite is het dan om de lege verpakking mee terug naar huis te nemen?

Na maanden van dagelijkse buikpijn, na vele huisdokters en specialisten te hebben gezien, na alles te hebben uitgeprobeerd van natuurmiidelen, huis-en keukenmiddels, tot de duurste en nieuwste medicamenten, heeft een specialist uit China eindelijk gevonden wat de oplossing is voor alle leed i.v.m. darmproblemen van mijn vader! OEF! Dat is voor mijn vader in eerste instantie, maar zeker voor moeder en alle betrokkenen een grote opluchting. Want wie ziek is kan niet meer genieten, en sluit zich af van het sociale netwerk, zelfs in een verzorgingstehuis. Ik hoop dan ook dat ik binnenkort terug de vader zal zien die weer graag tussen de bewoners zal zijn met af en toe een kwinkslag, en dat het terug tijd zal zijn om over gewone dagdagelijkse dingen te praten dan enkel nog over zijn darmprobleem. Zo, dit was het voor vandaag, en nu "zijn" gras gaan afrijden! Moet toch alles in orde gehouden worden, willen we het ouderlijk huis te koop aanbieden.

De Ronde van Vlaanderen is de 'hoogdag' van het wielervoorjaar. Ze sluit de 'heilige week' af, waarin nog andere befaamde koersen worden gereden. Je hebt wielergoden en dopingzondaars: alleen al in ons taalgebruik zijn koers en religie verweven. In Roeselare loopt nog tot volgend voorjaar de expo ‘Koers is religie’, waarin de relatie tussen wielrennen en geloof centraal staat. De expo is opgezet in de (ontwijde) Paterskerk, waar het Wielermuseum een voorlopig onderkomen heeft gevonden nu het museumgebouw wordt gerestaureerd.
De tentoonstelling 'Koers is religie' vind je in de Paterskerk, Delaerestraat 33 in Roeselare. Tot eind september 2017 open van maandag t.e.m. zondag van 10 tot 17 uur. Vanaf oktober 2017 gesloten op zondag. Vrij toegankelijk.

Voor velen echter heel pijnlijk, want in deze kerk vonden heel veel mensen troost, veel meer dan in een gewone kerk. Je zag er veel mensen een kaarsje branden voor één van de vele heiligenbeelden die overal verspreid stonden. De mensen die er gingen waren dan ook geen klassieke kerkgangers, maar wat men noemt: mensen met een devoot geloof, dat niet minder is dan dat van de piarenbijters. Vele sukkelaars gingen dan ook hun noden neerschrijven in een boek. Hun laatste troostplaats is hen nu ontnomen.  En het is wringen om die titel te geven! Maar ik heb die gelukkig niet moeten uitvinden.

Had ik maar ....

Had ik maar beter mijn best gedaan.
Had ik maar niet zo lelijk gedaan.
Had ik maar wat anders gekozen.
Had ik maar ...

"Had ik maar" houdt je vast in het verleden.
Je blijft hangen in gevoelens van spijt.
In wensen dat je iets anders had gedaan.
Blijf daar echter niet in hangen.
Want spijt vreet aan je emotionele welzijn.
Je pijnigt jezelf ermee.

Heb de moed om verder te gaan.
Vertaal je "had ik maar .." naar: "volgende keer ga ik ..."
Bedenk wat je anders kunt doen.
Denk na over een betere manier.
En kom dan in actie en ga het doen.

Vergiftig je leven niet langer met spijt.
Zet je spijt om naar ander en beter gedrag.
Dan word je "had ik maar"
een opstapje naar een beter leven.

Vriendschap is een investering
met een hoog rendement.
Je wordt er rijk van!

Het is geen ver­dienste om altijd druk bezig te zijn,

wel om tevreden te zijn met de dingen die je doet.

WANNEER HET VERTROUWEN WEG IS,

WAT BLIJFT ER DAN NOG OVER?!

Vrienden, zagen jullie weinig tot geen reacties op jullie blogjes, dan is er een heel goede reden voor, een reden die ik zelfs in mijn minidagboekje in vetjes heb neergeschreven. Het was namelijk snds 20 december 2015 dat mijn vader hier nog eens te gast was! Misschien was dit ook zijn laatste keer, al hoop ik hem nog vaker te mogen verwelkomen. Maar mensen van die leeftijd moeten in goede doen zijn om nog een paar km met de wagen te doorstaan, en het toeval wou dat het precies nu weer echt warm was. Ondertussen was moeder 'thuis' gebleven -t.t.z. in het woon- en zorgcentrum - om "haar papierwerk te doen". Het was inerdaad voor haar even uitblazen, want ze heeft het niet onder de mat zoals vader dag en nacht kan klagen over constipatie, dan weer over diaree. Helaas is er weinig aan te doen, maar niet prettig voor de omgeving, en zeker niet voor hem in het bijzonder. Gelukkig is hij nog steeds helder van geest, net als ons moeder trouwens. Hoe dan ook was dit voor mij als een feestelijke dag!

EN  hij is op weg naar zijn 91ste verjaardag! Inderdaad hij toont zijn leeftijd niet ... net als ik ....

“Over correct zijn moet je niet te veel communiceren.

Je moet het gewoon doen."

deze tekst vond ik heel mooi om met jullie te delen,

zeker in opvolging van wat ik gisteren hier acherliet.

aan een paar lieve medebloggers:

HIERBIJ HET GEBOORTEKAARTJE VAN ANDREAS,

GEMAAKT DOOR DE FIERE VADER.

Wallonië verkocht in 2016 voor 453 miljoen euro aan wapens.

En wij maar bidden om vreden en herdenkingen bijwonen voor gesneuvelden!

Een echte vriend reikt je de hand
en raakt je hart.