BELONING

Meestal zeggen we: kiezen óf delen.
Dat is uit twee onaangename dingen
toch een keuze doen.
Je moet óf het een óf het ander doen.

Kiezen én delen gaat verder:
Je groeit in je leven naar een keuze toe.
Heb je die gemaakt, dan ga je ontdekken
dat je veel met elkaar zult moeten delen.

Kies ik voor jou en jij voor mij,
dan delen wij het leven.
Waar je niet kunt delen
heb je nog niet voor elkaar gekozen.

Jij bent een schat voor mij,
ik zal je altijd blijven zoeken.
Ik hoop dat ik ook een schat voor jou ben
en dat jij ook mij altijd zult zoeken.

Als ik aan jou
mijn kwetsbaarheid en kracht
niet kan tonen
aan wie dan wel?

Als ik met jou
mijn vragen en verwachtingen
niet kan delen
met wie dan wel?

Als ik met jou
mijn vreugde en vervulling
niet kan vieren
met wie dan wel?

Als ik aan jou
mijn boosheid en teleurstelling
niet kan laten zien
aan wie dan wel?

Als ik bij jou
mijn verdriet en pijn
niet mag onthullen
bij wie dan wel?

Je hoeft niet het antwoord te zijn
op mijn vragen
en evenmin de pleister te zijn
op mijn wonden.

Ik hoop alleen mezelf te kunnen zijn
in contact met jou
en samen oprecht te zijn
in wederzijds delen.

Als ik dit bij jou niet mag
bij wie dan wel?

….. bij wie dan wel?

HET IS VANDAAG DAN OOK REEDS DRIE JAAR GELEDEN DAT MIJN BROER OSN ONVERWACHT VERLIET. ZIE KADER HIERNAAST.

Om de vele wensen ter gelegeneheid van mijn verjaardag! Het deed deugd!

DAT ME REEDS 62 JAREN GEGEVEN WERDEN.

Je zal het maar voorhebben en het er slechts met enkele intimi kunnen over hebben, tot het zelfs een gewoonte is. De gewoonte van als jongeman dagelijks een pamper aan te trekken, en niet voor de lol. Dit vertrouwde me iemand toe. De jongeman is ondertussen 35 jaar en is nog steeds bedplasser. Zo, het hoge woord is eruit! Ik mocht dit taboe dan ook met zijn medeweten doorbreken. Want het schijnt dat enkel in het Gentse er zo een duizend mensen rondlopen met dit probleem. Meestal houdt dit bedplassen vanzelf op.  Of het hem tegnhoudt uit te gaan? Helemaal niet; hij heeft gewoon aangepaste kledij gezocht, en ze staat hem nog goed ook. Dus als hij verwachht veel te zullen drinken zoals op de Gentse feesten of op festivals, dan trekt hij een extra pamper aan. En zeggen dat er sommigen een pamper aantrekken om heel andere redenen ... Het moet voor de persoon in kwestie, en voor de moeders in het bijzonder toch een hele opgave zijn... Maar is dat het niet voor ieder die met een beperking moet leven. Dus leef en geniet!

DANK OOK AL ZAG JE ME NIET VANDAAG!

S

WAT HERINNERINGEN AAN EEN PAAR MOOIE REIZEN. LEVEN TUSSEN EN MET DOODGEWONE MENSEN. IN ALLE EENVOUD, SOMS ARMOEDE NABIJ, MAAR ALTIJD GASTVRIJ EN MET DE GLIM%ACH. NATUURLIJK OOK DE PRACHTIGE NATUUR EN RIJKE CULTUUR MEEGEPIKT.

LEVEN MET BIJNA NIETS? HET KRUIS OF EEN INDISCHE GOD IN NABIJHEID, MET RESPECT VOOR DE OVERLEDENEN;

EEN ECHT NATUURWONDER

BIJ HEN TE GAST, VEEL MEER DAN EEN TAFEL EN EEN GIETIJZEEREN BORD IS ER NIET. MET DE VINGERS ETEND.

EVEN DE FIETS LATEN HERSTELLEN OP STRAT MET WAT VOOR HANDEN IS.

Om jouw beste zelf te worden, moet je focussen op jouw mogelijkheden en niet op jouw beperkingen.

En kruis is alleen een kwelling al je je ervan bewust bent.

Iers gezegde

Een gekruidigde zonder een kruis. beschrijving van de heilige Pater Pio

In Ierland wordt door de oudere generaties geloofd dat een gebed, uigesproken aan de voet van het kruis, altijd wordt beantwoord.

Niets is zo erg als het verlies van een kind.

Een kruis biedt twee mogelijkheden: je kunt eraan worden vastgenageld ... of het helemaal uit eigen wil meetorsen.

Foto van Scheveningse strand gisteren dat na een drukke dag een vuilnisbelt is geworden. De fotograaf, Stefan vd Kamp, schrijft: "Meeuwen pikten de verpakkingen mee en lieten ze vallen in de zee. Al die goederen zijn toch ook meegesleept naar het strand? Hoeveel moeite is het dan om de lege verpakking mee terug naar huis te nemen?

Na maanden van dagelijkse buikpijn, na vele huisdokters en specialisten te hebben gezien, na alles te hebben uitgeprobeerd van natuurmiidelen, huis-en keukenmiddels, tot de duurste en nieuwste medicamenten, heeft een specialist uit China eindelijk gevonden wat de oplossing is voor alle leed i.v.m. darmproblemen van mijn vader! OEF! Dat is voor mijn vader in eerste instantie, maar zeker voor moeder en alle betrokkenen een grote opluchting. Want wie ziek is kan niet meer genieten, en sluit zich af van het sociale netwerk, zelfs in een verzorgingstehuis. Ik hoop dan ook dat ik binnenkort terug de vader zal zien die weer graag tussen de bewoners zal zijn met af en toe een kwinkslag, en dat het terug tijd zal zijn om over gewone dagdagelijkse dingen te praten dan enkel nog over zijn darmprobleem. Zo, dit was het voor vandaag, en nu "zijn" gras gaan afrijden! Moet toch alles in orde gehouden worden, willen we het ouderlijk huis te koop aanbieden.

De Ronde van Vlaanderen is de 'hoogdag' van het wielervoorjaar. Ze sluit de 'heilige week' af, waarin nog andere befaamde koersen worden gereden. Je hebt wielergoden en dopingzondaars: alleen al in ons taalgebruik zijn koers en religie verweven. In Roeselare loopt nog tot volgend voorjaar de expo ‘Koers is religie’, waarin de relatie tussen wielrennen en geloof centraal staat. De expo is opgezet in de (ontwijde) Paterskerk, waar het Wielermuseum een voorlopig onderkomen heeft gevonden nu het museumgebouw wordt gerestaureerd.
De tentoonstelling 'Koers is religie' vind je in de Paterskerk, Delaerestraat 33 in Roeselare. Tot eind september 2017 open van maandag t.e.m. zondag van 10 tot 17 uur. Vanaf oktober 2017 gesloten op zondag. Vrij toegankelijk.

Voor velen echter heel pijnlijk, want in deze kerk vonden heel veel mensen troost, veel meer dan in een gewone kerk. Je zag er veel mensen een kaarsje branden voor één van de vele heiligenbeelden die overal verspreid stonden. De mensen die er gingen waren dan ook geen klassieke kerkgangers, maar wat men noemt: mensen met een devoot geloof, dat niet minder is dan dat van de piarenbijters. Vele sukkelaars gingen dan ook hun noden neerschrijven in een boek. Hun laatste troostplaats is hen nu ontnomen.  En het is wringen om die titel te geven! Maar ik heb die gelukkig niet moeten uitvinden.

Had ik maar ....

Had ik maar beter mijn best gedaan.
Had ik maar niet zo lelijk gedaan.
Had ik maar wat anders gekozen.
Had ik maar ...

"Had ik maar" houdt je vast in het verleden.
Je blijft hangen in gevoelens van spijt.
In wensen dat je iets anders had gedaan.
Blijf daar echter niet in hangen.
Want spijt vreet aan je emotionele welzijn.
Je pijnigt jezelf ermee.

Heb de moed om verder te gaan.
Vertaal je "had ik maar .." naar: "volgende keer ga ik ..."
Bedenk wat je anders kunt doen.
Denk na over een betere manier.
En kom dan in actie en ga het doen.

Vergiftig je leven niet langer met spijt.
Zet je spijt om naar ander en beter gedrag.
Dan word je "had ik maar"
een opstapje naar een beter leven.