Vandaag ...

Wat er vroeger was raakt in vergetelheid,

het komt niemand ooit nog voor de geest.

Bovenstaande is eigenlijk een bijbelcitaat, maar nu ik volop in de verhuis zit, en je zo vele herinneringen ongewild tegenkomt, dan is het citaat maar al te waar. Je was het allemaal al lang vergeten, zit in dozen of op zolders, en plots komt alles weer tot leven, met een lach en een traan.

En zo moeten we verder gaan!

Oordeel nooit,

geef vriendschap!

En ik zal het maar luchtig opnemen. Ik weet echt niet hoe eraan te beginnen.

  Ik hoop dat jullie me een handje komen toesteken, al was het maar om me te blijven volgen.

Dus nog heel even ontspannen bij deze.

Beste blogvrienden, zoals je al eerder kon lezen zit ik deze week volop in een verhuis. Dus kan ik niet meteen iets bloggen of een gastenboek tekenen. Ik laat jullie daar nog iets over weten als het wat rustiger is, en ik hier wat ademruimte vind. Verder lijkt het dat er eindelijk een einde is gekomen aan die vervelende mensen die iets plaatsten in gastenboek of via mail die hier geen plaats heeft in dit blogland. Zelf ben ik al een paar dagen zonder dergelijke aanvallen! Ik hoop jullie ook en dan hoop ik dat we niet langer meer de zaken moeten goedkeuren die een ander heeft achtergelaten op ons gastenboek. Ik zal nu maaar verder doen, want slaapkamer is sinds gisteren weg, en dan zie je dat er meteen werk aan de winkel is, hoe goed alles onderrhouden is. Dus die kamer alvast maar klaarmaken tegen dat de slaapkamer van mijn ouders overkomt. Zoals iemand hier zegde: Je zal je maar verberteren. Maar is het allemaal geen luxeprobleem? Of toch niet? Ik wilde mijn eetkamer gratis van de hand doen aan iemand die weinig of niets heeft, maar hij weigerde met de woorden: Dat is te mooi voor mij ....  En dus kreeg je toch een blogje van mij.  Ja, er zijn er nog steeds die reageren op zelfde blogje als er niet gauw iets anders wijzigt.  Alvast dank voor uw medeleven!

God, het lijkt wel
of veel schitterende woorden hun glans verloren hebben.
'Vrede op aarde', 'God met ons', oude woorden
die met kerst in onze kerken klinken.
Maar wat zeggen ze ons nog in een wereld vol geweld,
waar mensen vol zijn van zichzelf en waar geen plaats is voor God?
Hoe kunnen we voorkomen dat ze afgezaagd klinken?
Hoe kunnen we ze weer iets van hun oude glans terug geven?
Hoe kunnen we ervoor zorgen, dat mensen erdoor geraakt worden, licht zien en hoop krijgen?
Misschien door ze nieuw leven in te blazen met daden?
God, help ons om het niet bij woorden te laten.
Geef dat er iets zichtbaar wordt van uw licht in de wereld van nu
voor ieder die in het donker zit.

Wie is de vierde koning uit een Russische legende?

Een Russische legende spreekt over een vierde wijze, Artaban of Coredan genaamd, die ook op weg was gegaan naar de pasgeboren Jezus. Zijn cadeau bestond uit drie edelstenen. Onderweg deelde hij die stenen één voor één uit: de eerste diende om een gewond kind te verzorgen, de tweede voor een weduwe die dreigde als slavin te worden verkocht. Met de derde steen kocht hij enkele mannen vrij die door soldaten gedood dreigden te worden. Door dit oponthoud raakte hij het spoor bijster en kreeg hij het kind Jezus nooit te zien. Volgens de legende zag hij Jezus wel toen die stervend aan het kruis hing.

Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een ander iets te verwijten heeft.

Medelijden speelt zich af in ons hoofd,

maar liefdadigheid vereist handelen,

je betrokken voelen bij de mensen,

praten en hun dankbaarheid ondergaan.

Omdat er liefde is
bestaat er geen voorbij
in alle eeuwigheid ben jij

Toon Hermans

Vriendschap is belangrijk in je leven.
Soms duurt een vriendschap voor altijd; soms maar even.
Vriendschap is gebaseeerd op
respect en vertrouwen,
een hechte band met elkaar
waarop je kunt bouwen.

OOK IN DIT NIEUWE JAAR LAAT IK ME IN MIJN LEVEN

EN IN MIJN BLOGGEN DRIJVEN OP VRIENDSCHAP,

SLEUTEL VAN MIJN LEVEN.

Ik wens je moed om hartelijk te blijven, te midden van mensen die soms koud en hard zijn.
Ik wens je bemoediging om in jezelf te geloven en ook wel eens een nederlaag om nooit overmoedig te worden.
Ik wens je vreugde al de dagen van je leven maar ook wat pijn om die blijdschap te waarderen.
Ik wens je troost die je droefheid mildert en humor die je leert te relativeren.
Ik wens je moed om alle tegenslagen sereen te dragen.
Ik wens je veel zon en ook wat storm die pit geven aan het leven.
Ik wens je vrede met alle mensen maar ook in het diepste hoekje van je hart.
Ik wens je een onwankelbaar vertrouwen om in de goedheid van het leven te geloven.
Wat ik je nog meer kan wensen, is een diepe liefde die alles zinvol maakt.

Wanneer je het Kerstkind Jezus omarmt,
en iedere dag je inspant en moeite doet
om Hem steeds beter te leren kennen,
dan mag je met vertrouwen en verwachting
het nieuwe jaar 2018 beginnen.
Wat het zal brengen is ons nog niet bekend.
Maar de God die naar ons omzag
in de geboorte van Zijn eigen geliefde Zoon,
Hij zal ook in het nieuwe jaar
naar ons omzien en voor ons zorgen.
Jezus is onze door God gegeven Immanuël.
God is met ons, ook in 2018!

OM WAT WE MOCHTEN DELEN HET AFGELOPEN JAAR, IN WOORD EN BEELD, IN PIJN EN SMART, IN GROTE VREUGDE EN DIEPE VRIENDSCHAP! HEEL VEEL DANK DAT JIJ DAAR ME EVEN HEBT BLIJ GEMAAKT, ME MOED HEBT GEGEVEN WAAR NODIG. MOGEN WIJ OP DEZE WEG VERDER GAAN, ELKE DAG VAN 2018 IN DIT MOOIE BLOGLAND!

LIEFDE IS ALS JE
NAAST IEMAND ZIT EN NIETS
DOET EN JE TOCH
HELEMAAL
GELUKKIG VOELT..

JE VOELT LIEFDE
ALS JE LIEFDE
DEELT..

Ik zie je niet zoveel.
Ik zie je niet zo vaak.
Daarom dat ik enkel in gedachten
heel dicht bij jou geraak.

Ik zou je graag ontmoeten.
Misschien heeft het wel zin.
Omdat ik toch in mijn gedachten
je eindeloos bemin.

Maar ik zie je niet zo vaak.
Ik zie je niet zoveel.
Daarom dat ik enkel in gedachten
mijn hartje met je deel.

Waar ogen elkaar vinden
en oren open gaan,
Waar handen elkaar grijpen
en woorden bruggen slaan,
Waar mensen elkaar raken
daar kan iets moois ontstaan.