LOURDES

Wie naar Dadizele gaat, komt gewoonlijk op bedevaart, en na een kop koffie of een pint is het algauw tijd huiswaarts te keren. Maar als jullie er dan toch komen, neem eens de tijd om het Rosarium - gebedspark naast de basiliek - in te lopen en dan vind je halverweg een uitweg naaar een park met vijver, en zo sta je oog in oog met wat ooit het kasteel van Ridder Jan was. Lang was dat een retraitehuiis voor priesters. Een tijd terug is het omgevormd tot Mariënstede, een woonplek voor mindervaliden. Ja, te Dadizele is er dan ook veel te ontdekken, en kan het weten, want nog steeds fier op mijn geboortedorp!

 Oogcontact is de kus van verlegen mensen.

LEEF MEER.

KLAAG MINDER,

GLIMLACH MEER,

STRESS MINDER.
HEB MEER LIEF,

HAAT MINDER..

Wie naar Dadizele gaat, richt er meteen zijn ogen op het Mariabeeld, want mensen komen er op bedevaart. Maar als je er dan toch bent, bestijg dan eens de trappen achter het miraculeuze beeld, en je komt voor het hoogaltaar te staan waar je ook de prachtige brandglasramen kan bewonderen.

 iK WENS JE EEN WIJS HART, ELKE DAG OPNIEUW!

MAAR WAT MET DIE ONTZETTENDE LUCHTVERVUILING?! WIJ ZULLEN WEL KLEINE STAPJES ZETTEN.

die navolging verdienen!

Als vader tot op vandag over iets spijt heeft, is het feit dat hij niet verder mocht studeren, want hij zou heel zeker ingenieur geworden zijn, maar toen hij van het lager af was, begon de oorlog en kon hij gelukkig nog naar de 'vakschool' (technisch onderwijs), ook ergens omdat zijn vader het nut er niet van inzag verder te studeren. In die tijd was weken op het land en bij de boer in de ogen van mlijn grootvader het van het. Ook al kwam de hoofdonderwijzer vaak over de vloer daar vader zelfs een jaar hoger zat in de lagere school. maar mijn grootvader had daar geen oren naar, misschien omdat hij zelf acht jaar soldaat was en aan het front lag.

 Die liefhebbbers?

Binnenkort zijn er weer verkiezingen en gaan we onze stem uitbrengen op mannen en vrouwen die ons mogen vertegenwoordigen in de politiek. We gaan mannen en vrouwen aanduiden waarvan wij weten of minstens denken dat ze opkomen voor wat wij belangrijk vinden. Zij mogen onze spreekbuis zijn in de politiek. Gaan stemmen is dus niet zomaar wat bolletjes gaan kleuren. Je duidt daar aan wie er voor jou in de politiek beslissingen mag nemen. De normen en waarden waar jij voor staat. staan die kandidaten waar jij voor stemt daar ook voor ? Daar dien je goed over na te denken.

Onze brievenbussen krijgen heel wat folders te slikken waarin partijen en kandidaten zichzelf voorstellen, aanprijzen en grote beloftes doen. In heel wat tuinen zetten mensen borden met affiches van familieleden, vrienden of bekenden die deelnemen aan de verkiezingen als een teken van: “Die vertrouw ik, op die kun je gerust stemmen”.

VOOR ZO EEN LANG LEVEN VAN WERKEN EN ZORGEN, ONDANKS ZIJN ZIEKTE BEGIN DIT JAAR, WERD VADER EEN DAG LANG IN DE WATTEN GELEGD, ZOWEL IN VOOR-EN NAMIDDAG AL LUST HIJ GEEN CHAMPAGNE ....ZEGT HIJ DAN! OP ZIJN VERJAARDAG SCHIJNT SINDS JAAR EN DAG ALTIJD DE ZON EN DAN DRAAGT HIJ LIEVER IETS LICHTS, AL WARM GENOEG OP DE KAMER. TOCH HAD HIJ DEZE BEDENING: AL ZIJN BROERS EN ZUSSEN ZIJN OVERLEDEN EN OOK ZIJN VRIENDEN ZIJ NAAR DE OVERKANT;;;

Daarom kon ik het niet laten dit bericht met jullie te delen! Achter elk cijfer een mens van vlees en bloed die nooit de kans heeft gekregen voluit te leven... toch even bij stil staan misschien!

Volgograd, dat toen nog Stalingrad heette, was een van de meest zwaarbevochten steden tijdens de Tweede Wereldoorlog. In de winter van 1942/1943 kwamen er naar schatting 700.000 soldaten en burgers om het leven. Duizenden soldaten vroren dood.

Meer dan zeventig jaar later worden nog altijd heel wat slachtoffers vermist.

Mag je altijd een engel aan je zijde hebben.
Iemand die je opvangt als je valt.
Die je dromen aanmoedigt.
Die je blijdschap inspireert.
Die je bij de hand neemt en door alles heen helpt.
In al onze dagen zijn onze levens in verandering.
Zowel tranen als blijdschap kruisen ons pad.
Mogen langs de wegen die je gaat,
de afstanden duizend maal liefdevoller zijn dan eenzaam!

 EN VERTROUWEN IN HET ALGEMEEN, DAT HEBBEN WE VANDAAG NODIG!