2 FEBRUARI, MARIA LICHTMIS

Al-Sisi, de President van Egypte, richt zich tot een groep jongeren met de boodschap : als jullie naar Europa gaan, pas jullie dan aan de lokale gewoontes en de lokale cultuur aan en eis niet dat de Europeanen zich aanpassen aan jullie gewoontes.

Dit zou wereldwijd moeten verspreid worden…

Vandaag is het de officiële feestdag van Don Bosco. Hij werd op 16 augustus 1815 vlakbij Turijn geboren in het Noord-Italiaanse stadje Castelnuovo d'Asti (nu: Castelnuovo Don Bosco). Voor zijn tijd had hij bijzondere opvattingen over zending en apostolaat. Hij maakte gebruik van alle menselijke middelen om het hart van anderen open te maken voor het evangelie. Hij kon goochelen, was acrobaat en atleet: voor een priester destijds bepaald ongewone eigenschappen. Maar hij was ervan overtuigd, dat de kerk van zijn dagen zich teveel richtte tot het verstand van de mensen en te weinig tot het hart.

Vanaf zijn priesterwijding in 1841 werkte hij in de achterbuurten van Turijn. Hij ontpopte zich als een geniaal pedagoog, wist door zijn onvermoeibare hartelijkheid en optimisme jongens aan zich te binden, maakte ze vertrouwd met de waarde van het evangelie en stichtte een plaatselijk bibliotheek, die uit zou groeien tot de Italiaanse jeugdbibliotheek. 

Om nog meer tot uitdrukking te brengen dat de zorg voor de jeugd een uitdrukking was van Gods zorg voor de mensen, stichtte hij voor mannen de Congregatie der Salesianen (1859) en voor vrouwen de Dochters van Maria (1872). Na een liefdevol leven vol inspanning, waarbij hij veel tegenwerking had moeten overwinnen en had moeten oproeien tegen allerhande vormen van onbegrip in de eigen kerk, stierf hij op 72-jarige leeftijd. Hij kreeg de eretitel mee van 'koning van de straatjongens en apostel van de verwaarloosde jeugd'. Naar hem zijn de Don-Boscohuizen voor jongeren genoemd.

Als je elkaar niet begrijpt door te spreken,

kan je alleen maar spreken in tederheid.

Dank je wel aan iedereen die een stukje inspiratie is,
die op zijn of haar unieke manier het leven zoveel mooier maakt,
voor ieder van jullie die liefde laat stromen door het leven,
die energie, kracht, dankbaarheid, warmte, genegenheid,
vriendschap, geborgenheid en nog zoveel meer moois deelt...
Jullie zijn allen een deel van het grote geheel en elk deel is
even belangrijk want wij zijn het met z'n allen die samen
het leven zo mooi en waardevol maken...xxx

EEN GENEZEN MENS IS DIKWIJLS OOK EEN GENEZEN GEZIN.

EN ELKE MENS DIE GENEZEN WORDT MAAKT LIEFDE ZICHTBAAR,

TASTBAAR EN VOELBAAR OP DEZE AARDE.

Nu de nieuwbouw van het WZC, een bijkomend verdiep, eindelijk is afgerond en de bewoners hun kamer hebben betrokken - voor velen een tweede verhuis in zeer korte tijd - was het moment aangebroken om de nieuwe vleugel in te zegenen. Dit gebeurde afgelopen week. Ook al hebben de zusters alles uit handen gegeven aan derden, zijn zowel personeel, bewoners en hun famile blij dat die zusters nog dagelijks over de vloer komen, een handje toesteken of eenzame bejaarden bezoeken! Hierbij een sfeerbeeld. Het is voorwaar een mooi gebaar dat er nog tijd gemaakt wordt deze vleuge in te zegenen met dank aan de pastoor van Dadizlele.

 voor het gedooid is en regent....

Vele mensen klagen en zagen constant over de post, dat 'pakske' is niet op tijd geleverd of die brief was nat, of ze zijn laat...🤬 Ik heb respect voor de postbode, door weer en wind komen ze iedere dag aan onze deur, zonder klagen of zagen, onderbetaald en om 4 u uit hun bed! Bij deze merci facteur omdat je iedere dag aan mijn deur staat met goed of slecht nieuws. RESPECT! 👨‍

 DE WITTE BASILIEK

   en het witte ROSARIUM

Scoor je niet slecht genoeg - wat een cynisme - dan ben je niet langer welkom in de herberg van het WZC. Gelukkig had mijn moeder een slechtere  score dan mijn vader (al was het haar niet aan te zien) , anders kon hij het vergeten, hij die toen het meest nood had aan een veilige thuis!

Een bedenking die ik me maakte toen, maar die me nu te binnnen schiet als ik een reactie zie van Dirk.

In het boek Prediker wordt het verouderingsproces van de mens beeldrijk beschreven. Eer je Schepper zolang je nog jong bent, voordat de kwade dagen komen en de jaren dat je zegt: "Het bevalt me niet meer. " Voordat het zonlicht verduistert, de maan en de sterren verbleken, en de wolken na de regen blijven hangen. Als het zo ver is, staan de huisbewakers te beven ( = handen) en lopen de sterke mannen gebogen ( = benen). De weinige maalsters die er nog zijn, staken hun werk ( = tanden), de vrouwen aan het venster zien alleen maar duisternis ( = ogen).

De huisdeur valt in het slot ( = isolement), het geluid van de molen vervaagt ( = verlies van kracht, van werk), het gefluit van de vogels verstomt, alle tonen sterven weg ( = gehoor). Onderweg is men overal bang voor, en iedere helling schrikt af ( = angst). De amandel smaakt niet langer, de sprinkhaan ligt zwaar op de maag en de kappervrucht helpt niet meer ( = impotentie): de mens is op weg naar zijn laatste verblijf, de rouwklagers staan op straat al te wachten ( = dood). (Prediker 12, 1-5 )

Weinig ouderen ontsnappen aan eenzaamheid. Statistieken wijzen uit dat het probleem onderschat wordt. Minder mobiel worden, vrienden en een partner verliezen en vooral hulpbehoevendheid maken eenzaam. Om eenzaamheid te ontdekken dien je naar het hart van mensen te gaan en te 'luisteren' met al je zintuigen.

Wat draagt ons wanneer onze gezondheid ons niet meer draagt?

De confrontatie met het ouder worden is ook altijd een spirituele uitdaging.

Ik ben dankbaar voor de wortels van het geloof die mijn ouders hebben meegegeven......

Je mag de moed
even verliezen,
maar de hoop nooit opgeven!

Een mens is niet zomaar een dingetje, iets bloots.
Diep in dat dingetje verbergt zich iets groots.
Er woont een wonder in, iets ongelooflijk machtigs.
Een kind is meer dan alleen maar iets engelachtigs.
Ik weet niet wat het is, maar ik maak me sterk:
zo'n mensenkind is niet alleen maar mensenwerk.

Toon Hermans (1916-2000)

 Proberen we beter te zijn dan gisteren, voor onszelf en zo voor de anderen!

'Wat liefde is, hebben we geleerd van hem die zijn leven voor ons gegeven heeft. Daarom horen ook wij ons leven te geven voor onze broeders en zusters. Hoe kan Gods liefde in iemand blijven die meer dan genoeg heeft om van te bestaan, maar zijn hart sluit voor een broeder of zuster die hij gebrek ziet lijden?'

Een eeuwenoude tekst die nog steeds actueel is!

Heel wat medebloggers leven van 's morgens tot 's avonds in de HOOP dat alles eindelijk beter wordt, wat dit goedkomen voor elk van   hen mag beteken. ik wens jullie dan ook HOOP, KRACHT en VERTROUWEN!

“Wat een kroost", lachte moeder eend, trots als een pauw, terwijl rondom haar de donzige, mooie eendjes trippelden. "Maar jij, lelijk ding, jij hoort er niet bij", kwaakte ze dan naar een klein, lelijk eendje dat niets vermoedend bij de anderen waggelde. "Bah, lelijk prutsding", grienden nu ook broertjes en zusjes; en alsof het nog niet genoeg was stookte buurvrouw Mie Moeial: "Uit welk nest komt dat jong!" Bevend van schrik en verdriet kroop het lelijke eendje eerst ver weg in een hoekje, maar waggelde dan doodeenzaam de wijde wereld in. Geen enkel dier gaf het wat moed, allen riepen: "Wat lelijk, lelijk toch!" Het lelijke eendje wenste al dat het verging, maar ook dat gebeurde niet. Het sleepte zich eenzaam door de dagen tot het op een dag hagelwitte veren kreeg en het geen eend … maar een statige zwaan werd. Toen de andere dieren dat bemerkten
bogen zij beschaamd hun kop.

HANS CHRISTIAN ANDERSEN