HET VICTORIAANSE HUIS - John BOYNE

Geen woorden vandaag, maar dit beeld zijn we helaas al vergeten...

.Deze Koptische christenen werden onthoofd...

 het dorp waar deze mensen het leven lieten is ondertussen een bedevaartsoord geworden.

Het grootste geschenk

dat je iemand

kan geven

is oprechte aandacht en liefde.

Ben jij ook zo goedgelovig dat je meteen alles laat vallen om in te gaan op de verrlangens en grrillen van een ander, om dan te moeten constateren dat je weer eens bedrogen bent, dat er ook nu weer met jouw gevoelens werd gespeeld, ook al leek de ander nog zo gelovig in zijn bedoelingen en wensen? Ik zal het wel te 'danken' hebben aan mijn goede opvoeding zeker waar ik leerde dat een JA en JA is?!

De meester merkte dat veel inwoners van zijn dorp bezeten waren van geld, en dat deze geldzucht dikwijls ten koste ging van de overige dorpelingen en vele ruzies bracht. Hij riep iedereen bijeen en zei: "Het fortuin van de mens is als een draaiend wiel. Hij die bovenaan zit en lacht is een dwaas, want zodra het wiel begint te draaien, kan hij lager terechtkomen dan degene om wie hij zo lachte. Wie onder aan het wiel ligt en zijn lot beweent, is ook een dwaas. Juist het feit dat hij zich op de laagste plaats bevindt, betekent dat zodra het wiel zich in beweging zet, zijn kansen verbeteren. Beiden zouden zich de gedachte eigen moeten maken dat het fortuin is als een spinnewiel, zonder blijvende waarde voor de mens die zich op de rand van het wiel ophoudt. Alleen de mens die zich in het middelpunt van het wiel bevindt, ontvangt de waarde die eeuwig is.

Wouter Schoutteten (32) uit Sint-Eloois-Winkel kreeg de titel van UNIZO West-Vlaanderen dankzij zijn creatieve vorm van ondernemen met zijn Kortrijks illustratiebedrijf Het Graafschap.

De vroegere Wevelgemnaar maakt unieke illustraties voor grafici, marketeers, communicatiemakers en andere professionals en heeft nog maar sinds oktober 2018 zijn atelier in de Groeningestraat in Kortijk. Tekenen in ‘opdracht van’ is dus de hoofdactiviteit van Wouter, maar daarnaast kan je hem ook aan het werk zien als live-tekenaar tijdens vertelvoorstellingen en organiseert hij groepsworkshops in zijn zeefdrukatelier ‘De Tafel van Zeven’. Wouter maakte indruk met zijn onderneming en werd daarmee beloond tot Starter van het Jaar in West-Vlaanderen. Hij strijkt een cheque op van 500 euro en Het Graafschap stoot als West-Vlaamse laureaat door naar de nationale verkiezing. Op 21 februari wordt die nationale winnaar bekendgemaakt. “Uiteraard hoop ik op de trofee, maar ik ben ook al tevreden dat ik in de provincie erkenning krijg voor mijn werk”, blijft Wouter bescheiden. “Opdrachten waarbij ik mijn stijl mag ontwikkelen doe ik het liefst. Hoe meer vrijheid je krijgt, hoe plezanter. En meestal levert dat ook het beste resultaat op.”

Juryvoorzitter Andreas Verledens verklaart de keuze voor Het Graafschap als West-Vlaamse Starter van het Jaar: “Wouters businessplan zit goed in elkaar en hij heeft potentieel om te blijven groeien. Zijn expertise, enthousiasme en creativiteit zal hopelijk veel kandidaat-starters aanzetten om de stap te zetten naar het ondernemerschap”, aldus Andreas. “Met deze wedstrijd wil UNIZO aandacht vragen voor het economisch belang van sterke en ambitieuze starters. De winnaars vervullen ook een ambassadeursrol waarmee ze andere beginnende ondernemers kunnen inspireren.”

Het was voort mij ontroerend dit op het radionieuws te horen! Ga zeker eens naar zijn website Het graafschap en wie weet heeft hij ideeën voor jou!

Er is een groot verschil tussen eenzaamheid en alleen zijn, al kunnen die beiden soms wel samen gaan. Bij deze maak ik van de gelegenheid gebruik om te zeggen dat alles goed gaat met me, want toen ik recent een foto heb geplaatst van een gast die alleen op een trap zat, zich afvragend of hij nog wel vrienden had, waren een paar onder jullie die dachten jullie steun nodig te hebben of in elk geval een goede partner. Het thema blijft me bezig houden omdat ik zo veel dingen lees en zie hoe mensen niet langer lijken mee te tellen als ze alleen zijn, ook al hebben ze zo veel genaamde vrienden op sociale media. Maar het blijft hoe langer hoe moeilijker ook deze mensen van vlees en bloed te ontmoeten, van hart tot hart zodat er misshien wel iets kan groeien! Onderstaande foto was weer eens zo een schreeuw van iemand die wel zegt dat hij mooi en intilligent is, maar weer uitziet naar een Valentijn zonder tegenpool. Misschien zoeken die mensen ook in een vijver die voor hen te jong is... Ik hoop zo aan bepaaalde mensen een antwoord te hebben geboden, want ik voel me als een vis in het water.

Goeie dag!

Zieken en mensen met een beperking krijgen in Lourdes voorrang, altijd en overal! Het is hét voorbeeld van evangelische inzet en diaconie: zien wat jongeren maar ook verpleegkundigen en brancardiers in Lourdes waarmaken, de klok rond en elke dag opnieuw, mét de glimlach. Naast deze inzet trof ons ook de ‘verbondenheid’. Ieder vertrekt met zijn eigen rugzakje. Maar je draagt het nooit alleen in Lourdes. Je beleeft er vriendschap, zorgzaamheid voor elkaar, er worden zalige gesprekken gevoerd, er wordt plezier gemaakt… Het ‘samen’ zorgt ervoor dat je vol vreugde huiswaarts keert, met een verbondenheid die lang, zéér lang zal blijven nazinderen. Als je in Lourdes bent geweest, keer je ‘een beetje anders’ terug. En ik kan dit getuigen, want ik was er drie maal als brancardier en bedevaarder.

 Wie onbetrouwbaar is, gaat aan zijn oneerlijkheid ten onder.

ZO KORT, ZO KOUD, ZO WIT EN NAT, MAAR MET EEN GEUR NAAR LENTE!

Geweld kan ook een schreeuw zijn

van mensen die ten einde raad zijn,uitzichtloos.

Die niet gehoord worden.

Die niet meetellen. Er niet bij horen.

Je oogopslag verraadt verdriet.
Je mond zegt dat soort zaken niet.
Je houdt je flink en strekt je nek
en houdt jezelf weer voor de gek.

Yvonne Mulder

Gelezen op de OLV-kalender. En het raakte me wel... Het raakt heel velen denk ik.

Daarom plaatste ik het hier...

Geschiedenis is ook geschiedenis van bewegingen.
In de negentiende eeuw: de arbeidersbeweging.
In de twintigste eeuw: de Vlaamse beweging, vrouwenemancipatie, burgerrechten, mei68, ...
En telkens waren er "weldenkende" politici die dit niet realistisch of overdreven of te duur vonden. En die dachten, het gaat wel voorbij.

En nu met de klimaatbeweging is het weer van hetzelfde. Een wetenschappelijk wereldwijd ondersteund feit stelt men zelfs ter discussie. Of men zegt dat de jeugd maar braaf moet studeren en het dan maar zelf moet oplossen.
Er is zoiets als de verkeerde kant van de geschiedenis.

Het was hartverwarmend te Brussel zondag. Een waardige manifestatie (pech voor de Brusselse vuilnisdienst, weer geen werk vandaag) met mensen van alle leeftijden, veel gezinnen, veel kinderen. Geen angstige, maar een positieve sfeer. Wel de macht van het aantal tonen en...dit stopt niet.
Er worden geen extreme dingen gevraagd. Alleen dat ons land doet wat zoveel Europese landen al doen.
Er is zoiets als de juiste kant van de geschiedenis.

leven

en als jij toch daarna
en verder en nabijer
bij iemand en bij ons
klinkt het toch niet voorgoed

en dieper en nabij
jij bent toch nog zo levend
en eindeloos onnoembaar
jij bent weer en voorgoed

of als je toch nabij bent
dan klinkt het als een morgen
die onze ochtenden voortaan
zo heerlijk kan verzorgen

en als je er weer bent
die ochtend van weleer –
ben jij dan niet het licht
een stukje van de Heer…

Jan Coghe

Heel herkenbaar! Gelukkig ben ik niet de enige!