Draadjes

Met dank aan Susanna, deel ik het antwoord met jullie allen. Zo leerde ik toch iets bij!

Door de omschakeling naar zomertijd staan we 2 uur vooruit op de normale tijd, dus.. om 12u is het eigenlijk nog maar 10 u, en dat merken we goed aan de gevoelstemperatuur. Engeland staat gelijk met de natuurlijke tijd, zij deden nooit mee met de omschakelingen ;-)

Met geliefde mensen samen zijn,
meer hebben we niet nodig.
Dromen, met hen spreken,
aan hen denken,
aan de meest eenvoudige
dingen denken;
in hun nabijheid zijn.

We zijn het ondertussen al jaren gewoon om de klok vooruit of achteruit te zetten, maar wie kan me vertellen wat het juiste uur was/is voor we begonnen zijn met dat winter-of zomeruur?

Stel dat het nu 12..00 U is op heden, wat was het juiste uur voor al die omschakelingen?

Het herstel en de ongemakken die deze -uiteraard ingrijpende operatie- met zich meebrengt zal nog enige tijd in beslag nemen.
Al bij al enkele gaatjes aan de buitenkant waarneembaar, maar van hieruit is de chirurg door huid en spierweefsel gegaan en is de opening van binnen groter door de vele manipulaties met de scoop. Door huid en spierweefse..., dus alle fintnessresultaten zijn ook meteen  teniet gedaan, al is dit nog het minste, want als je bovenstaande leest besef je pas wat een 'kleine' ingreep toch bijzonder ingrijpend is.

En de thuisverpleegkundige die deze morgen de wondverzorging kwam doen zegde dat het echt heel goed gedaan is, wat toch hoopgevend is. Wat niet wegneemt dat ik nog heel veel pijn heb in de buikstreek, amper een stap vooruit kan zettten, mijn buik haast moet dragen, dacht even dat ik zwanger was, lol. Slapen lukt enkel op mijn rug. Gelukkig werd het 'slechts' een kijkoperatie waardoor vijf gaatjes in buikwand zijn gemaakt, o.a. één heel dicht tegen de navel en die doet pijn, dan nog een pijnlijke plek waar de drain in het lichaam ging. Vier  weken niet heffen en tillen, en juist nu de lente aanbreekt en zo veel moet gebeuren in de tuin.

Mag ik de velen danken, bekenden en onbekenden die me gesteund hebben op weg naar de ingreep, voor me hebben gebeden of een kaarsje hebben laten branden! Het heeft veel deugd gedaan! Misschien tot morgen hier!

De zomer barst in alle hevigheid los, maar hoofdinspecteur Rani Diaz heeft geen tijd om van de zon te genieten. Als er een meisje uit het ziekenhuis verdwijnt, is iedereen in rep en roer. Er wordt met man en macht naar het kind gezocht. Kort daarna meldt een vrouw dat haar verloofde vermist wordt. Twee cases, één dader? Wat drijft deze obsessieveling? Lukt het Rani en haar team om de puzzel compleet te krijgen voor er meer slachtoffers vallen?

Het schone is niet alleen een vorm van hoop, het is de metamorfose van de hoop. Het schone is praktisch synoniem met hoop en gratuïteit. Ik ben er innerlijk van overtuigd dat het schone therapeutisch is. Het is een therapie aangepast aan onze tijd.

Ik ben overtuigd dat Dostojevski gelijk heeft wanneer hij schrijft: De schoonheid zal de wereld redden. Maar laten we elkaar goed begrijpen, het schone is niet alleen esthetisch mooi, dat laatste is er een vorm van. Het schone is veel groter, meer omvattend, verhevener dan het esthetisch schone.

Het schone is zoals de Grieken het hebben bepaald wanneer ze zeiden: kalos kagathos. Kalos betekent ‘schoon’ en agathos ‘goed’, kalos kagathos is een mengeling van die twee. De term die er in onze taal het best mee overeenkomt, is ‘edel’.

De menselijke adel, dat is het schone.

Laten we ons dus niet vergissen als Dostojevski zegt: Het schone zal de wereld redden. Het betekent niet alleen de kunst zal de wereld redden; het wil zeggen de menselijke adel zal de wereld redden. Schoonheid is er de glans van.

Kardinaal Godfried Danneels

* 365 teksten van kardinaal Danneels: woorden van geloof, hoop en bemoediging, als voedsel voor elke dag
*
Toegankelijk geschreven en geworteld in de dagelijkse realiteit
*
Verschijnt in een mooie, gebonden uitvoering met leeslint
*
Een boek om een jaar mee te leven
In dit boek zijn 366 teksten van kardinaal Godfried Danneels bijeengebracht. Het is een jaarboek, met een tekst voor elke dag van het jaar; gekozen uit de vele gepubliceerde en vooral ongepubliceerde teksten die kardinaal Danneels tijdens 25 jaar herderschap heeft geschreven. Wie de kardinaal al hoorde of las, kent zijn vaardigheid om zowel maatschappijbetrokken, dicht bij de mensen, als diep religieus, dicht bij God, te spreken en te schrijven. Met een verfijnde humor en beelden die naar eigen zeggen ‘zomaar in zijn hoofd vallen’, doordrongen van de christelijke boodschap én van de hedendaagse cultuur.

Dit boek kent vele thema’s en invalshoeken, maar heeft één kerngedachte: sinds ‘de menslievendheid van God in de wereld is verschenen’, mag je vertrouwen, liefhebben, hopen, geloven - in vertrouwen kun je nooit te ver gaan, zegt hij in navolging van Thérèse van Lisieux, zelfs niet als je midden in de scherpe analyse van onze tijd gaat staan.