Zorgen, pijn en verdriet.

Dank zij onze 'sociale' netwerken!

Maar zo gaan onze relaties kapot!

Niets is zo heerlijk als een ontbijt op hotel,

uitgebreid en zelf niets moeten doen,

met keuze te over!

Laat iedereen u kennen als vriendelijke mensen!

1 mei is voor iemand die onder de vleugels van de basiliek te Dadizele geboren is nog steeds een zondag, zo ver van de vrije dag die het voor velen is; zeker als je er intens mee betrokken was, vooral als lector tijdens die missen die elk uur afgeladen vol zaten, de marialiederen die weergalmden, de wierook nooit uit de lucht. Ook gisteren zat de basiliek afgeladen vol, en dat in tijden dat kerken leeglopen. Mensen willen met hun vragen bij Maria zijn en volgen de weg die hun ouders en grootouders gingen.

Werk is de trouwste manier

om zorgen te vergeten.

Om wat rust te nemen kozen we voor enkele dagen weg te zijn, en daarom niet eens zo ver. De hotelgids bracht ons eerst naar het Landgoed de Rosep te Oisterwijk te midden zijn uitgestrekte groene gebieden waar de stilte overheerst. De volgende twee dagen brachten ons naar de Veluwe, meer bepaald naar het hotel de ECHOPUT te Apeldoorn. We hadden deze locaties al lang geboekt tot bij nazicht van onze reservering een mail binnenvalt met een oranje kroon. Eens de mail geopend zagen we dat net in die periode Koningsdag valt, wat goed was meegenomen. Helaas hadden we het weer niet aan onze kant. Voor de medereiziger waren er dan wel de zwembaden, fitnesszalen, tennisbanen en golf. Maar ook al werd van deze acomodatie weinig gebrruik gemaakt, we zagen wel met grote ogen uit naar de gastronomische tweedaagse op laatste plaats die ik jullie noemde. Helaas was het kasteel het LOO voor onbepaalde tijd gesloten en hebben we ook geen loslopend wild gezien, wellicht door de toch niet bijzondere weeromstandigheden. We hebben op koningsdag wel genoten van de vele markten waar je oude spulletjes voor een habbekrats kwijt kan. Heel spijtig dat ik na vele jaren nu moet constateren hoe verpauperd vele buurten zijn geworden wanneer ik de vergelijking maak met jaren terug. De bouw van de vele woonblokkken zullen wellcht ook de eenzaamheid nog meer versterken...

EN IS ER TOCH MEER AAN DE HAND DAN KORTSLUITINGSKES?

10 maanden, 10 Franse monumenten in brand :

Notre-Dame de Paris en avril 2019
Saint-Sulpice à Paris en mars 2019,
Cathédrale Saint-Alain de Lavaur (Tarn) en février 2019,
Saint-Jacques à Grenoble en janvier 2019,
Église du Sacré-Cœur à Angoulême en janvier 2019,
Saint-Jean-du-Bruel en octobre 2018
Villeneuve d'Amont en août 2018
Sainte-Thérèse à Rennes en juillet 2018,
Eglise Saint-Paul de Bas Caraquet en juin 2018.

Nog tot komende vrijdag 26 april: tijdens iedere avondmis van 18h30, verering van de bloedrelikwie van 13 mei 1981 van de Heilige Paus Johannes-Paulus II.

Wat ons hier het meest getroffen heeft, is de immense som geld die in less than no time verzameld werd om die kathedraal weer op te bouwen. Wat een contrast met de immense onverschilligheid van mensen als er geld gevraagd wordt om hulp te bieden aan mensen in nood die getroffen worden door natuurrampen, voor mensen die door oorlog al jaren in vluchtelingenkampen moeten wonen, voor kinderen die omkomen van de honger (die beelden van Yemen zijn toch niet van tientallen jaren geleden ?!), voor … noem maar op.
Wij vroegen ons af hoe Onze Lieve Vrouw zich daar bij zou voelen als ze ziet dat er voor ‘een gebouw’ (hoe cultuur-historisch waardevol het ook is, los van de symboolwaarde dat het heeft voor de Franse bevolking) miljoenen worden gevonden terwijl er voor mensen in nood enkel onverschilligheid is.

 IK DACHT DAT DEZE EEN PLAATSJE VERDIENDE IN DEZE "GOEDE WEEK".

 GEEN PASEN ZONDER GOEDE VRIJDAG

Te midden het inferno straalt het Kruis.
Een vlammenzee verwoest dit heilig huis.
Wat overblijft: de plek waar het gebed
de jaren door het lied heeft ingezet.
Het Kruis wordt in de vlammenzee verlicht
door rode tongen vuur. Mystiek gezicht.
Het Klopt wat in dit Godshuis wordt geloofd:
Gods Geest raakt door geen enk'le kracht gedoofd.
Te midden het inferno blijft dit staan:
het Kruis! Ik zie het met verwond'ring aan.
Te midden van het woelen van de tijd
is God toch steeds de een'ge Zekerheid.
Te midden het inferno straalt het Kruis.
Een vlammenzee verwoest dit heilig huis.
Wat overblijft: dè Plek waar het gebed
de jaren door het lied heeft ingezet.

16/04/2019 ♡ Hanneke ter Maat.
Notre Dame, Parijs

Worden als brood en wijn
omwille van zovelen
die wachten op een bevrijdend woord
op een mens met rechtvaardige handen.

Maak ons het brood van uw wil
dat in ons het goede gebeuren mag
en uw wil geschiede.

Maak ons de wijn van uw toekomst,
een wereld waarin tot in elke uithoek
uw wil geschiede: bevrijding voor allen.

“Liefde voltooit zich in trouw”

schrijft Kierkegaard.

Liefde is: aanwezig blijven als het moeilijk gaat. Bij de nood van anderen blijven. Er niet voor vluchten.

Die liefde is sterker dan de dood.

Enorm getroffen door de brand van de Notre Dame in Parijs. Ik wil met velen bidden en wel het volgende gebed:

Toen hij voor het eerst naar Parijs kwam op 30 mei 1980, sprak Paus Johannes Paulus II dit gebed uit aan de voet van het standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van Parijs:

Maagd Maria, in het hart van de stad
We bidden voor deze hoofdstad.
Jij, de Onbevlekte, houdt hen in de zuiverheid van het geloof!
Maagd Maria, aan deze rand van de Seine,
We bidden u voor het land van Frankrijk.
Jij, moeder, onderwijs hen in de hoop!
Maagd Maria, op deze hoge plaats van de christenheid,
bidden wij voor alle volken op aarde.
Jij, vol van genade, laat ze één zijn in liefde.

DEZE IN HET BIJZONDER VOOR HEN DIE NU IN ROUW ZIJN.

GROENE TAK

Groene tak voor op het kruis
brengt zijn levensverhaal in ons huis!
De dagen dat we jubelen,
net zoals in die stoet op Palmzondag.
De dagen dat we feesten,
net zoals aan die tafel op Witte Donderdag.
De dagen dat we treuren,
net zoals bij het kruis op Goede Vrijdag.
De dagen dat we hopen,
net zoals aan ’t open graf op Pasen.

Groene tak voor op het kruis,
wees welkom in ons huis en voel je er thuis!