DON BOSCO - KORTRIJK

Die appel...

Noemt men het officieel een loods, voor mijn vader was dit 'het kot', de plaats waar hij altijd bezig was als hij niet op het land was. Het kot stond dan ook vol met allerhande machines, de meeste zelf gemaakt met bv. een gerecycleerde motor. De plaats waar hij laste en zo dingen maakte als poorten. De plaats waar hij jaren doorbracht met het herstellen van wagens voor familie en vrienden. De plaats waar hij aan het foefelen was. Kwam iemand langs, dan was het antwoord van moeder steevast: hij zit wellcht in het kot als je hem niet ziet op het land... Dit alles is nu voorbij en het kot heb ik nooit zo leeg gezien. Amaai de huurders van hun  nieuwe woning die enkel er hun wagen in kwijt kunnen.

Op foto zie je de poort en de rozenboog die hij maakte. een gelijkaardige veel grotere poort bevond zich naast de woning aan de voorkant met een lange oprit. Daar wachten vooral op zaterdagnamiddag vele wagens hun beurt af...

Dromen heeft te maken met geloven.
Geloven in een toekomst.
Geloven dat het beter kan.
Geloven dat het licht wordt na het duister.
Geloven dat er een morgen komt na elke dag.

Dromen zijn als gevleugelde toekomstbeelden.
Ze vliegen soms onbereikbaar voor en boven je uit.
Als fladderende mussen van alledaagse wensen.
Of als sierlijke meeuwen op de wind,
als dagdromen of wensen van geluk.

En soms even,
hoog boven alles uit,
bijna onzichtbaar,
een machtige adelaar gedragen op krachtige vleugels.

Je diepste verlangen
dat boven alle menselijke overwegingen uitstijgt,
soms even duidelijk zichtbaar.

Er was 25 jaar en 1,4 miljoen euro voor nodig, maar de Augustijnenkerk op de campus van het Klein Seminarie aan de Zuidstraat te Roeselare is volledig gerestaureerd. De scholen kozen er indertijd bewust voor de kerk, die dateert uit de eerste helft van de achttiende eeuw, niet om te vormen tot klaslokalen, refter of turnzaal, maar in stand te houden als kerk. Dat blijft haar hoofdbestemming, maar het beschermde gebouw zal voortaan ook worden ingezet voor concerten, lezingen en tentoonstellingen.

Naast de officiële opening, waar onder andere minister-president van de Vlaamse regering Geert Bourgeois en Lieven Boeve, topman van het katholiek onderwijs, aanwezig waren, staan dit weekend nog twee activiteiten gepland in de Augustijnenkerk. Op zaterdag 18 mei was er om 20 uur een eerste concert ‘Resonantie in tijd en ruimte’ en zondag 19 mei werd tijdens de vespers om 17 uur het gerenoveerde glasraam van Sint-Augustinus ingezegend door bisschop van Brugge Lode Aerts.

De foto lokte me de reactie uit : ADAM en EVA of de VERBODEN VRUCHT.

Maar ik hou het zoals een paar dagen terug bij ECHTE LIEFDE!

Het was het woord waar ik nog op hamerde in het begin van mijn bloggen omdat ik in die tijd veel mensen tegenkwam die meer dan gewone aandacht konden gebruiken, denk maar even terug aan de jonge gast die hier even vertoefde, rechtsreeks komende van een instelling..

En ondanks alles zal ik blijven hameren op diezelfde nagel: geef aandacht aan mensen in welke situatie ook mogen verkeren. Onze leefomgeving zou minder verzuurd zijn.

Aandacht, niet enkel voor jongeren, maar ook hoe langer hoe meer voor onze ouders die in een WZC vertoeven, vul maar aan.

AANDACHT wordt dan vertaald in onderstaande benamingen, maar o zo belangrijk!

De tegenkantingen tot grof geweld tegen personen met zelfde geaardheid zijn nog nooit zo groot geweest, en dan beweren we in een vriijere wereld te leven. Terwijl oprechte liefde en vriendschap tussen twee mensen van hetzelfde geslacht zo mooi kan zijn. Een paar bedenkingen toen ik deze mooie foto zag... Toevallig internationale dag tegen homohaat...

Naast een imposant gebouw vooral de plaats waar jonge mensen zich voorbereidden op het priesterschap. Later werden er o.a. cursussen gegeven zoals de Theologische Academie, waar vele leken jarenlang op afkwamen. Mij blijft vooral de tijd door waar ik in dit mooie gebouw een kamer in bezit nam ...

Oud gedaan, leuk voor de verliefde kinderen,

en dankbare herinneringen voor de bewoners.

Iedereen klaagt over de buxusmot

maar de jeansmotten zijn een pak erger tegenwoordig;

ook gevaarlijk als je ergens blijft haperen.

Moederdag is een dag om moeders in de bloemetjes te zetten voor al het gewone en buitengewone van elke dag, voor zovele manieren waarop zij Gods liefde vertolken: fruitpap maken, pijn wegzoenen, eindeloos luisteren naar verhalen van op de speelplaats, de saaiste examenstof opvragen, omhelzen bij liefdesverdriet, en volwassen kinderen vol liefde en vertrouwen uitzwaaien,…

Moederdag is een dag om dankbaar te zijn voor de warmte en de wijsheid van moeders, om moeders die rouwen om hun kind nabij te zijn, om het verborgen lijden van moeders mee te dragen in gebed.

Moederdag is ook een dag om wie leeft met een onvervuld verlangen naar een kind attentvol nabij te zijn.

PRODICIAT AAN ALLE MOEDERS EN ZIJ DIE 'MOEDEREN'

MET EEN DANKBARE GROET AAN MIJN EIGEN MOEDER!

Dagdromen zijn de start van nieuwe dingen.

Dus stop nooit met dromen!

Vriendschap laat zich niet meten

aan de hoeveelheid tijd

die je met elkaar doorbrengt,

maar aan de intensiteit van de relatie.

"Elke dag probeer ik een mens gelukkig te maken".

Het zijn de woorden van een man die in armoede leeft en amper rondkomt met zijn leefloon...

Vandaag 8 mei is het Bevrijdingsdag of Wapenstilstand, de dag waarop het einde van de Tweede Wereldoorlog wordt gevierd in de meeste Europese landen. Op "Victory in Europe Day" herdenkt men de overwinning op Duitsland.

Meestal wordt de overwinning op 8 mei gevierd omdat Duitsland op 8 mei 1945 officieel capituleerde, waardoor in Europa een einde kwam aan de Tweede Wereldoorlog.

In Nederland vierde men die dag al op 5 mei omdat het Duitse leger in Nederland op 5 mei capituleerde. In de voormalige Oostbloklanden wordt 9 mei als de Dag van de Overwinning aangehouden omdat Duitsland tegenover de Sovjetunie een dag later capituleerde. Met de capitulatie van Duitsland was de Tweede Wereldoorlog in Europa afgelopen, maar ...

Het definitieve einde van de Tweede Wereldoorlog kwam echter pas ruim drie maanden later , op 15 augustus 1945, toen uiteindelijk ook Japan als laatst overgebleven asmogendheid de strijd staakte, nadat de geallieerden hadden gedreigd met meer atoombommen na die op Hirosjima en Nagasaki. De formele capitulatie van Japan vond plaats op 2 september 1945.

Er zit iets melancholisch in om van de nood een deugd te maken. Alsof je maar al te goed weet dat het leven niet altijd zonneschijn is, maar dat je desondanks toch kunt genieten van elk streepje zon tussen de buien door.

Zorgen, pijn en verdriet, stress en gedoe, zijn voor veel mensen de basso continuo van het leven.

Toch zijn er dagelijks dingen om dankbaar voor te zijn. En als we van de nood een deugd maken, worden er dat nog elke dag meer.

Dank zij onze 'sociale' netwerken!

Maar zo gaan onze relaties kapot!