van mij, of liever van de kat van één van mijn vrienden

die vecht tegen kanker; zijn enige troost!

Ik heb ooit het geluk gehad een pianoconcert te mogen meemaken met orkest

in deze toch bijzondere unieke zaal te Berlijn,

waar het publiek voor, naast en zelfs achter de uitvoerders zit.

Een Belgische delegatie, onder leiding van de Luikse bisschop Jean-Pierre Delville en ceremoniemeester Fabian Delarbre van het het bedevaartsoord Banneux, die vanuit het heiligdom met het beeld van de Maagd van de Armen naar Rome waren gereisd, heeft de paus zondag uitgenodigd voor een bezoek. 

Bisschop Jean-Pierre Delville heeft de paus persoonlijk uitgenodigd voor een bezoek aan Banneux, waarop de paus reageerde met: Waarom niet?, zegt Fabian Delarbre. Tijdens het bezoek aan Rome ter gelegenheid van de Werelddag van de Armen overhandigde de delegatie uit Banneux aan de paus ook nog drie kopieën van het Mariabeeld, waarvan een voor de paus en een voor de Sint-Pietersbasiliek. De paus zag er heel gelukkig uit en had een brede glimlacht toen hij de beelden in ontvangst nam, zegt Delarbre.

Het is november in een dorpje aan de kust. Het regent en het dorpje lijkt verlaten, het is een moeilijke tijd. De inwoners zitten allemaal in de schuld, en leven op krediet. Op een dag verschijnt er gelukkig toch nog een toerist. Hij stapt het enige hotel in het dorpje binnen en vraag om een kamer. Omdat alles leeg staat geeft de hotelier een paar sleutels aan de man zodat hij zelf de mooiste kamer kan uitzoeken. De man vast legt een biljet van € 100 op de balie en gaat naar boven om een kamer uit te zoeken. De hoteleigenaar pakt de €100 en rent naar de slager om zijn schuld te betalen. De slager pakt de €100 en gaat spoorslags naar de varkensboer en betaalt zijn schuld. De varkensboer haast zich naar zijn verhuurder, en betaalt zijn huurschuld. De verhuurder rent naar de enige prostituee in het dorp, die, vanwege de crisis, haar diensten op krediet aanbiedt, en betaalt aan haar zijn schuld. De prostituee haast zich naar het hotel, en betaalt haar achterstallige kamerhuur. De hotelier stopt de €100 terug in zijn kas. Op dat moment komt de toerist naar beneden, geen van de kamers bevalt hem en hij vraagt zijn geld terug. De hotelier pakt de €100 en geeft het de man terug. Niemand heeft iets verdiend, er is niks veranderd, maar het hele dorp is weer schuldenvrij!

Wees goed en zorgzaam voor elkaar;

onderdruk geen vreemdelingen en armen,

en wees er niet op uit om een ander kwaad te doen.

DODENMAAND, ELKE DAG ALLERZIELEN

Als haar kersverse echtgenoot tijdens de huwelijksreis spoorloos verdwijnt, staat Hannah voor een raadsel. Hoe goed kent ze eigenlijk de mensen die ze altijd...

De romantische huwelijksreis van Hannah en Koen naar Curaçao wordt ruw verstoord als Koen tijdens het snorkelen spoorloos verdwijnt. Hannah wordt gek van angst. De plaatselijke politie loopt niet zo hard als Hannah zou willen en ten einde raad gaat ze zelf op onderzoek uit. Die zoektocht brengt onaangename waarheden aan het licht. Als Hannah zelfs voor haar eigen leven moet vrezen, wordt ze geconfronteerd met de vraag of ze Koen wel zo goed kent als ze denkt..

Blue Curaçao is een spannende thriller over een liefde die blind maakt en over mensen die zich anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn.

als de man langskomt met het kaaswagentje na een lekkere maaltijd, soms wel duur!

IK ZIT NIET OP SOCIALE MEDIA

IK BEL MIJN VRIENDEN OP

Kris Wauters

De verwende miljonairsdochter Ruth Kettering krijgt van haar vader een wereldberoemde robijn: het "Vurig Hart'. Zoals van veel beroemde edelstenen wordt verteld, zou ook deze robijn zijn eigenaar echter ongeluk brengen. In dit geval klopt dat. Ruth wordt, terwijl ze op weg is naar de Franse zuidkust, vermoord. Dat haar moordenaar ten slotte wordt ontmaskerd, is te danken aan een van haar medepassagiers in de trein: niemand minder dan Hercule Poirot.

Spanning, analyse, kennis van het luxe leven in gegoede kringen, dit zijn allemaal zaken die men in deze detective aantreft. Een goed verhaal van de beroemde Engelse schrijfster Agatha Christie (1890-1976), s

Als leven eindigt

en

sterven begint,

wankelt de wereld

en is er twijfel overal.

Herinneringen troosten.

Woorden beuren op.

Licht verdringt

het duister.

Kom tot leven ,

Heer,

in ons midden.

Breng ons thuis.

Wek in ons

de hoop

op een weerzien

voor altijd.

Hij heeft rimpels en zijn gezicht is zo mooi. Ik ben op een goede avond bij mijn oude  vriend  (86 jaar) geweest. Ik kan niet nalaten aan zijn gezicht terug te denken. Men spreekt vaak over de strijd tegen de rimpels, men vindt allerlei soorten producten en gezichtsgymnastiek uit en dat brengt mij terug bij het gezicht van de man. Zijn rimpels zijn mooi omdat zij een immense goedheid uitstralen en een innerlijk landschap. Daar is de echte strijd tegen de rimpels, hij heeft slechts uitwerking als hij innerlijk gevoerd wordt, tegen de angst, de verbittering, de prikkelbaarheid. Bij het ouder worden wordt het gezicht een bekentenis of een getuigenis.

Ondanks de zalven en de liftings, ondanks de bestudeerde expressies bekent het aangezicht: ‘Ik voel me niet goed in mijn vel, ik aanvaard het oud worden niet.’ Op zijn aangezicht las ik: ‘Ik aanvaard de laatste etappe heel openhartig, met haar beperkingen, haar fysieke problemen en de normale onverschilligheid van de anderen tegenover mij. Ik bereid me voor op de grote Ontmoeting. Die is al de zon van mijn avonden. En jij, mijn vriend, zal voor ons de zon blijven tot op het einde. Met je rimpels.

Naast het feit dat we zowat overal wapenstlstand vieren, is het tevens vandaag de feestdag van Sint-Maarten. Dus ook mijn naamfeest en proficiat aan allen die deze naam of een aFgeleide van de naam dragen. Laten wij net als de heilige man ook onze mantel delen met mensen die het met veel minder moeten stellen in deze barre dagen, maaar ook bereid zijn onze tijd te geven aan zij die een woord van opbeuring kunnen gebrruiken.

Mijn grootvader(de vader van mijn vader) is zes jaar soldaat geweest waarvan vier jaar aan het front in de loopgrvaven, moeders moeder stond jaren op de uitkijk te wachten op haar man(mijn andere grootvader) die weggevoerd was als dwangarbeider!

...........

Maar zo waar en wellicht aansluitend bij de waarden,

zeg maar de waardering waarover ik het gisteren in het kort had.