Je doet het voor de ander

Electriciteit is voor ons heel vanzelfsprend. We kunnen er niet meet zonder. Niet dus in India en zo vele andere delen in de wereld. Ik kreeg zo net een foto door waarbij men vertelde hoe groot de vreugde was dat men eindelijk elctriciteit had in een gebedshuis, en dat maanden wachten van werken en sponsoring. De foto vertelt genoeg.

VAN  PAUS FRANCISCUS

Bij werken aan het oud gemeentehuis van Dadizele bij Moorslede is een propagandaslogan van nazi-Duitsland teruggevonden. De tekst is wel in het Duits, maar is doorspekt met Nederlands. En ook de datum onder de tekst roept vragen op.

"Räder müssen rollen für den Sieg! Unnötige Reisen verlängern den Krieg." ("Voertuigen moeten kunnen rijden voor de overwinning! Onnodige reizen verlengen de oorlog"). Dat waren propagandaslogans van de Duitse Spoorwegen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Burgemeester Ward Vergote van Moorslede (Visie): "Die slogans roepen de mensen op om geen onnodige reizen met de trein te maken. Het doet denken aan het verhaal van de niet-essentiële reizen in de huidige coronacrisis. De nazi's wilden de treinen zoveel mogelijk gebruiken om hun troepen in Rusland te bevoorraden. Hoe minder passagiers, hoe meer plaats voor die bevoorrading. Door de trein niet te nemen, zal de oorlog niet verlengd worden en kunnen ze bijdragen tot de Duitse overwinning. Dat is de boodschap achter de slogans."

Als je

iemand respecteert krijg je respect terug.

Je krijgt zoveel liefde als je er zelf geeft.

Het is als een spiegel die het beeld

weerkaatst dat jij erin

achterlaat.

en meteen in de mood om mee te zingen nu je de tekst voor je hebt!

Elke vorm van liefde, hoe klein ze ook is geweest,

heeft haar waarde (gehad)!

De kern van alle dingen

De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
Alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.

Felix Timmermans (1886 - 1947)

Een kip en een varken keken in de vasten naar T.V. Na het nieuwsbericht werd hen door een lieve omroepster verteld dat vele mensen honger lijden ... De kip was ontroerd en weende. Het varken was eerder verveeld want nu zag het dat het een dik buikje had. De kip zei snotterend: “Daar moeten wij iets aan doen!” Het varken knikte knorrend ... “Ik heb een idee”, zei de kip, “ik zal voor eieren zorgen, zorg jij voor het spek dan kunnen wij de armsten spek en eieren geven ...” Dadelijk vertrok de kip, ze begon ijverig eieren te leggen. Maar het varken zat er erg verveeld mee, het snapte nu pas goed dat het in zijn eigen vel zou moeten snijden en van zijn dikke hespen zou moeten afstaan.

Kerk en leven, nr. 13, donderdag 25 maart 1976.

Pijnlijk herkenbare emoties die je niet loslaten... Een snikhete zomer. Als Wim na een lange dag op kantoor weer naar huis wil vertrekken, treft hij zijn zoontje Fenne levenloos aan op de achterbank. De nachtmerrie van elke ouder. Hoe kan Wim zijn vrouw Saskia nog in de ogen kijken? Wim zoekt hulp bij psychologe Kathleen Verlinden, maar zij voelt al snel aan dat er iets niet klopt... Wat gebeurde er die noodlottige dag écht? Wat hebben Wim en Saskia te verbergen? Een nieuw verhaal met Kathleen Verlinden, een beklemmende psychologische thriller met een verrassende ontknoping.

BIJZONDER SPANNEND TOT DE LAATSTE REGEL. EEN AANRADER VOOR JOU!

Met Aswoensdag gisteren zijn we de veerrtigdagentijd ingegaan. De Vasten heeft met de tijd vele invullingen gekregen en op heden is het vlees derven ver weg, maar wat veel belangrijker is zijn een aantal waarden en belevingen die je hieronder vindt. Ik wens jullie een deugdoende vastentijd toe!

 Het komt heus wel goed!

Wanneer de student Marcus Nielsen dood in zijn flat wordt aangetroffen, wijst alles erop dat hij zelfmoord heeft gepleegd. Marcus’ moeder is er echter van overtuigd dat haar zoon is vermoord en smeekt de politie de zaak verder te onderzoeken. Alle sporen leiden naar de militaire legerplaats Korsö, op een klein eiland voor de kust van Sandhamn. Als er nog een man sterft die met Korsö in verband gebracht kan worden, rijst de vraag of daar in het verleden iets gebeurd is wat niet aan het licht mag komen. Nora Linde en Thomas Andreasson zijn terug in deze aangrijpende thriller over broederschap, loyaliteit en machtsmisbruik.

Een bijzonder goed boek dat ik iedereen wil aanraden!

In mijn hart blijf ik je dragen.

In mijn hart blijf je bestaan.

Ook als je meer dan 66 jaar getrouwd bent!

naar Valentijn

in mijn archief, zou ik meer moeten doen!

Cat, 38 jaar, en single heeft een eigen glasblazerij. Daarnaast werkt ze een keer in de week bij het radioprogramma “Nachtvlinder”, waar zij haar eigen rubriek heeft om problemen van luisteraars op te lossen tussen twaalf en drie uur ’s nachts. Haar luisteraars kunnen hun problemen via de mail opsturen en Cat probeert oplossingen te bedenken. Ze doet dit al een aantal jaren en vind het ontzettend leuk om mensen te helpen. Echter krijgt ze sinds korte tijd mails vaneen luisteraar die aan haar persoonlijk gericht zijn. Hij zegt te weten waar Cat haar moeder kan vinden. Cat is geadopteerd toen ze vijf maanden was en heeft de zoektocht naar haar biologische ouders moeten staken. Ze weet niet goed wat ze aan moet met zijn mails en of het waar is. De geheimzinnige luisteraar weigert zich bekend te maken. Cat wil op zoek naar de luisteraar om te achterhalen wie het is en wat zijn reden is van al deze mystieke mails. Is het een bekende van haar of iemand die een spel speelt?

In deze tijd is het passend Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen ook een plaats te geven. Wie nader toekijkt ziet er ook heel wat symboliek naast het AVV VVK. Zij heeft vlechten in de Nele-stijl (van Tijl en Nele), er is het wapenschild met de leeuw, de blauwvoet en de soort-van heldenhuldezerk. Op de sluitspeld van haar mantel staat een XP.

Toen ik eraan dacht hoe ik als kind naar de kapper ging, kwamen herinneringen bij me naar boven. De eerste kapper die ik kende was mijn grootvader. Toen mijn moeder er niet langer tevreden over was ging ik naar een oom van mijn vader die heel goed mijn haar kon knippen. Ik denk dat het feit dat ik één of andere communie moest doen, we toen naar een echte kapper zijn gegaan.