en hevige regen, en regen en regen

  Heb ik eindelijk de bal voor mij alleen!

Bidden helpt! Zie je op alle toeristische plaatsen, zeker nu!

ook zo moe?

Janessa is de wanhoop nabij als haar man haar ziekte niet serieus neemt.

Wie naar Janessa McNeil kijkt, ziet het perfecte plaatje: een liefhebbende man, een prachtige dochter, een goede gezondheid. Een leven waar anderen jaloers op zijn. Maar schijn bedriegt. Janessa's echtgenoot, Brock, is als vooraanstaand arts-onderzoeker verbonden aan Stanford University. Zijn vaste overtuiging dat de ziekte van Lyme niet werkelijk bestaat, zet een onbekende, verbitterde man aan tot wraak. Hij zal Brock eens laten voelen dat Lyme niet tussen de oren zit.

....

...

Ik herinner het me ook nog levendig: hoe onze voorbereidingsmomenten op de eerste communie destijds vooral gingen over wat je allemaal niet mocht doen. Je mocht niet op de hostie bijten, want het was het lichaam van Christus. Bij veel kinderen sloeg daarmee de fantasie op hol en de meer gevoelige zieltjes wisten vaak niet of ze die communie nog wel wilden…

We mochten ook vooral de hostie niet met onze vingers aanraken, laat staan hem op de grond laten vallen. Daartoe moesten we met onze handen een soort ‘bedje’ maken onder het laken op de communiebank, waarvoor we geknield zaten. Als de hostie dan toch zou vallen terwijl de priester die op onze uitgestoken tongetjes legde, zou hij netjes op dat bedje vallen en kon alleen de priester hem weer oprapen.

Hoe goed ken je de persoon van wie je houdt écht?


Horecaondernemer Britt Hulsman is al zesentwintig jaar gelukkig getrouwd met accountant Richard en samen hebben ze drie dochters, vier koffiebars en een bestaan waar velen jaloers op zijn. Zij is rijk en succesvol en hij is knap en charmant. Een romantisch weekendje weg met z'n tweeën is er door alle drukte bij ingeschoten en daarom genieten ze met volle teugen in een bed & breakfast in Zeeland. Als Britt na haar ochtendwandeling terugkeert naar de B&B, blijkt deze 'onvindbaar', en lijkt ook Richard van de aardbodem verdwenen...

Donderdagskinderen van Nicci French is het vierde deel in de succesvolle Frieda Klein-reeks. Eerder in deze serie van Nicci French verschenen Blauwe maandag, Dinsdag is voorbij en Wachten op woensdag, ook met Frieda Klein in de hoofdrol.

Wanneer een oud schoolvriendin bij Frieda Klein aanklopt omdat de problemen met haar onhandelbare dochter haar boven het hoofd groeien, besluit Frieda haar te helpen. De gesprekken die Frieda met Becky heeft, roepen herinneringen bij haar op. Ze raakt er langzamerhand van overtuigd dat hun hetzelfde is overkomen; sterker nog, dat zij beiden slachtoffer zijn van dezelfde dader.

Meer dan de moeite waard dit boek te lezen! Sterk aanbevolen!

Het is ongelooflijk hoe vaak het vertrouwen heden ten dage wordt misbruikt. Een ja is voor velen al lang geen ja meer!

....

begint nu het verlof, vrijheid, of toch een beperkte vrijheid door het Coronavirus.

Velen onder ons krijgen weer heel veel tijd om na te denken...

DAT KEN IK GELUKKIG NIET.

De verdwijning van Kate Middelkoop is nooit door de politie opgelost. De secretaresse is door een taxi thuis opgehaald en lijkt vervolgens geheel van de aardbodem verdwenen. Als inspecteur Joost Ternate vele maanden later de zaken van zijn plotseling overkleden voorganger heeft overgenomen, krijgt hij onverwachts bezoek van een dame die hem een schriftelijke aanwijzing in de zaak-Middelkoop aanreikt. Deze 'brief uit de hemel' biedt hem de mogelijkheid de tussentijds als onopgelost geclassificeerde zaak-Middelkoop te heropenen. Maar telkens als hij met zijn speurtocht vooruitgang lijkt te boeken, blijken de zaken net wat anders te liggen dan hij had verwacht.

In één adem uitgelezen! Een eche aanrader!