Nagedachtenis

De vijftienjarige East werkt voor de drugsbende van zijn oom in Los Angeles. Rustig en bedachtzaam als hij is, is het bewaken van een drugspand hem op het lijf geschreven. Maar wanneer de politie het pand oprolt, krijgt hij een zwaardere taak: samen met drie andere jongens moet hij een potentiële getuige uit de weg ruimen. Een getuige die zich heeft teruggetrokken op het platteland in het midwesten. Met een gammel busje en een flinke stapel contant geld op zak worden ze op pad gestuurd: East, de zelfingenomen Michael, de dikke slimmerik Walter, en Easts heethoofd van een broer, Ty. Voor het eerst in hun leven verlaten de jongens de stad waar ze zijn opgegroeid. Voor East wordt het een roadtrip met verstrekkende gevolgen.
Weg is een aangrijpende literaire misdaadroman met onvergetelijke personages. Over het lot van Amerika, de treurnis van de stad versus die van het platteland, en de mogelijkheid jezelf opnieuw uit te vinden.

Moet je gelezen hebben!

Beste mensen,

Maandag is geen dag om te verjaren, dat heb ik altijd gezegd, en toch verjaart ondergetekende vandaag. Ik vrees dat ik enkel verzopen wensen krijg, of in helemaal geen, want verjaren in deze periode, dan zij  de meeste vrienden en familieleden op reis.

Het wordt dus een kofifetje.

Danke voor de bloemen ... en als het gras niet groen is, dan komt dit door de schaduw van de boom van buren.

Ik had het er eerder over, maar hier gaat het om de bloemen. Je vindt verder nog vier gelijkaardige bakken in de tuin.

dan blijf je jong

IN DEZE VOOR VELEN BEPROEFDE TIJDEN.

zijn prachtig om wie ze zijn!

MISSCHIEN EENS GOED OM IN HERINNERING TE BRENGEN.

die hebben jullie wel verdiend na mijn afwezigheid hier!

Klara Mortimer heeft haar moeder nooit echt gekend. Het voormalige model verliet haar dochter toen ze zes jaar was. Alles wat Klara weet, is een handvol verhalen van haar vader. Dat haar moeder is verdwenen, heeft ze lang geleden een plekje kunnen geven.

Dan ontvangt Klara een briefje en een sleutel. Die leiden haar naar een garage vol spullen uit haar moeders verleden, zoals het dagboek dat ze bijhield. Klara leert daaruit een vrouw kennen die totaal niet overeenkomt met wat haar vader haar heeft verteld. Sterker nog, het roept de vraag op wat er eigenlijk écht is gebeurd…

Vergis je niet, het gaat wel degelijk om een juwelenshow!
Ik denk dat sommigen hier hun eigen juweel zullen willen kiezen.

en hevige regen, en regen en regen

  Heb ik eindelijk de bal voor mij alleen!

Bidden helpt! Zie je op alle toeristische plaatsen, zeker nu!

ook zo moe?

Janessa is de wanhoop nabij als haar man haar ziekte niet serieus neemt.

Wie naar Janessa McNeil kijkt, ziet het perfecte plaatje: een liefhebbende man, een prachtige dochter, een goede gezondheid. Een leven waar anderen jaloers op zijn. Maar schijn bedriegt. Janessa's echtgenoot, Brock, is als vooraanstaand arts-onderzoeker verbonden aan Stanford University. Zijn vaste overtuiging dat de ziekte van Lyme niet werkelijk bestaat, zet een onbekende, verbitterde man aan tot wraak. Hij zal Brock eens laten voelen dat Lyme niet tussen de oren zit.

....

...

Ik herinner het me ook nog levendig: hoe onze voorbereidingsmomenten op de eerste communie destijds vooral gingen over wat je allemaal niet mocht doen. Je mocht niet op de hostie bijten, want het was het lichaam van Christus. Bij veel kinderen sloeg daarmee de fantasie op hol en de meer gevoelige zieltjes wisten vaak niet of ze die communie nog wel wilden…

We mochten ook vooral de hostie niet met onze vingers aanraken, laat staan hem op de grond laten vallen. Daartoe moesten we met onze handen een soort ‘bedje’ maken onder het laken op de communiebank, waarvoor we geknield zaten. Als de hostie dan toch zou vallen terwijl de priester die op onze uitgestoken tongetjes legde, zou hij netjes op dat bedje vallen en kon alleen de priester hem weer oprapen.