JE BENT AAN DE BEURT - Loes DEN HOLLANDER

Ja, mensen, ik ben aan de beurt en dat is verre van aangenaam. Om nutswerken uit te voeren in de straaat zijn ze vandaag begonen met het openbreken van de goot (Hieronder geef ik de uitleg waar het woord 'goot' voor staat). Gelukig is het droog weerr; verder kan er wel niet geparkeerd worden in de straat en worden zoals bij mij ook tegels van het voetpad verwijderd; hopelijk wordt laatste vlug hersteld, want ik wil niet dat het nu gaat regenen als men bezig is.

Voor wie het woord niet direct kent geef ik jullie de betekenis mee.

Een goot is een constructie in de wegenbouw. Het doel is om water af te voeren naar bijvoorbeeld een straatkolk. De goot kan bijvoorbeeld aangelegd worden als molgoot door meerdere rijen klinkers naast elkaar te leggen of als tegelgoot naast asfalt door een rij smalle tegels tussen een trottoirband en het asfalt te leggen.

Bij een molgoot neemt de diepte van de goot toe door de middelste rij klinkers steeds lager te leggen. Bij een tegelgoot wordt de tegel die het verst van de straatkolk af ligt bijna horizontaal gelegd en worden de tegels steeds verder gekanteld in de richting van de trottoirband waardoor de goot diepte en dus ook afschot krijgt.

En dat plaatje komt dan nog van een priester uit India die ik mocht leren kennen!

Als het er op aankomt zou je denken van wel!

als een paar katten

Voor de buitenwereld lijkt het een gewoon gezin, dat het verlies van het jongste kind heeft verwerkt. Maar het ligt anders. Een van hen heeft de kenmerken van een tijdbom en brengt de anderen regelmatig in beroering. En in conflict.

Astrid van Velzen is de moeder van dit gezin en op een dag in juni ontdekt ze iets wat niet alleen een gevoelige snaar raakt, maar ook de voorbode blijkt te zijn van geweld en dreiging. Ze vermoedt dat haar zoon hier iets mee te maken heeft.

Hoever ga je als moeder om de daden van een kind goed te praten?
Hoe lang lukt het je de andere kant op te kijken?
Wat moet er gebeuren om je zover te krijgen dat je ingrijpt?

Het antwoord blijkt alle perken te buiten te gaan.

Het blijft een traditie dat op Hemelvaar vele jonge mensen hun vormsel ontvange, in de volksmond nog steeds ' Plechtige Communie' genoemd. Dan zijn niet enkel de kinderen maar ook de ouders op hun paasbest. Gelukkig mogen kinderen nu 'gewone' kleren dragen, zeker voor de meisjes die jaren terug in een lang wit kleed moesten de dag zien door te komen!

Een bijzonder luchtfoto!

Na een herstelperiode keert Luk Borré terug naar de Knokse brigade. Niet iedereen juicht hem toe. Een nieuweling die de rangen komt versterken, wordt aan de speurder toegewezen.
Wanneer eerst het zwaar toegetakelde lijk van een bejaarde dame wordt gevonden en kort nadien de lichamen van een bankdirecteur en een dierenarts, gaan ze op zoek naar overeenkomsten tussen de slachtoffers. Ze komen onder zware druk te staan als de pers in de badstad neerstrijkt. Korpsoverste Mangels, die met ernstige huwelijksproblemen worstelt, lijkt onder de negatieve aandacht te bezwijken. Ondertussen vinden de speurders verdachten genoeg, maar die blijken alibi¿s van gewapend beton te hebben.
Als Leopold Lippens zich met de zaken gaat bemoeien, begint Borré zich ernstig vragen te stellen. Temeer daar de graaf burgemeester het onderzoek eerder tegenwerkt, dan steunt.
Een ander onderzoek van Luk Borré, de niet altijd even sympathieke Knokse speurder.

Het moment bij uitstek om daar even langs te gaan

Hoe oud of jong je nu ook bent!

Spreek de waarheid tegen elkaar, bewaar de vrede door eerlijk en rechtvaardig recht te spreken; wees er niet op uit om een ander kwaad te doen en laat je niet verleiden tot meineed, want daar heb ik een afkeer van.

IS EEN REGENBOOG

Daarbinnen is een bron van het goede

...

geef ons heden ons dagelijks brood.

Wat was het daar heerlijk vertoeven!

Het huwelijk van Rob en Lilian Dijkman lijkt stabiel. Toch is er iets mis. Grandioos mis. Lilian staat op het punt om haar geluk in een andere richting te zoeken, als Rob wordt vermoord. Ze zoekt steun bij de mensen die dicht bij haar staan en die ze kan vertrouwen. Maar is dat wel zo?

Bjzonder goed geschreven, spannend tot de laatste letter!

Het verhaal gaat als volgt. De persoon had zo veel van de lekkere taart gegeten dat hij zich moest haasten zich te ontlasten en hij nam dan maar zijn toevlucht tot een waterpomp. Tot op vandaag kan je in Dadizele nog altijd proeven van dit streekprodukt, genaamd "de pompeschitter".