De melkboer kwam aan huis

...

...

Na een avondje feesten rijdt Lore Nauwelaerts met de auto twee fietsers aan. Behalve Lore zitten in de auto ook haar vriendin Indra en de straalbezopen Andreas. Om niet de schuld te krijgen van het ongeval stelt Lore aan Indra voor om Andreas achter het stuur te zetten en zelf het hazenpad te kiezen. Maar dat is buiten Andreas gerekend. Wanneer zijn geheugen jaren later beetje bij beetje terugkeert en hij zich vaag herinnert hoe de vork écht in de steel zit, schuiven de vreselijke gebeurtenissen van die septemberavond als een legpuzzel in elkaar. Plotseling voelt Indra zich opgejaagd wild.

Ze probeert de touwtjes van haar leven in handen te houden maar glijdt steeds dieper weg in een web van leugens. Ze stort zich in de armen van een steenrijke investeerder uit Saoedi-Arabië, die haar vraagt zich te bekeren tot de islam...
Indra is een schitterende, bijzonder spannende roman over wat verzwegen geheimen, die na jaren aan de oppervlakte komen, kunnen veroorzaken. Het is een onweerstaanbare pageturner over het noodlot en onze poging om vrije keuzes te maken.

Het blijft mooi!

en ik ben verkocht!

CARLO

...

...

...

...

...

Getuige nr. 8 van Steve Cavanagh is het bloedstollende achtste deel van de Eddie Flynn-serie. Een nieuwe rechtbankthriller met een twist: wat als de enige getuige nog gestoorder is dan de moordenaar?

Ruby Johnson is een oppas en dienstmeisje voor rijke families rond West 74th Street in Manhattan. Ze kent al hun routines, én hun geheimen. Op een avond, op weg naar huis, is Ruby getuige van een moord. Ze kent het slachtoffer. Ze kent de moordenaar.

Maar als ze anoniem belt met de politie om dit door geven, vertelt ze niet de waarheid.
Want er is iets mis met Ruby Johnson.

Eddie Flynn moet de man verdedigen die beschuldigd wordt van deze verschrikkelijke misdaad. Nu Ruby's dodelijke spel begint, is één ding zeker: het zal niet de laatste moord zijn waarbij deze getuige betrokken is…

...

Wie houdt er niet van?

..

...

...

..

Misschien niet voor iedereen . Wat een verrassing op de markt . Een iemand die karaboeja verkocht.
Pure jeugdsentiment is dat .

Als kind keek ik op naar een Congolese man , met een witte schort , die met een hamerke zwarte spekken in brokken sloeg en in een.puntzakje stak. En hij riep dan : " karaboeja , karaboeja , goed voor de borsta en keela! "

En als hij verkocht legde hij nog twee brokjes om het puntzakje. " Eentje voor papa en mama "
Nadien deed zijn dochter even verder .

Nu is het een man van alhier die elke twee weken hier op de markt staat . Volgens die man , zou de kleinzoon van de eerste genoemde ergens rond de markten van Namen verkopen .
Maar het hamerke blijft ... De karaboeja is overheerlijk