Zaterdag 4 april 2009
problemen
‘Problemen komen er pas
als je niet meer in anderen gelooft.'
Prins Laurent
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 3 april 2009
Homo's op executielijst
Homo´s op executielijst in Irak
Meer dan 100 gevangenen staan op de dodenlijst in Irak en de plaatselijke overheid is van plan om hen te executeren in groepjes van 20. Maar enkelen van hen worden niet beschuldigd van een echte misdaad maar omdat ze homo zijn en ze zullen snel gedood worden indien er niet internationaal wordt gereageerd. Amnesty International eist alle namen van de 128 gevangenen en zal uitzoeken welke van hen geen eerlijk proces kregen.
Irak heeft een wet die bescherming biedt aan homo´s en lesbiennes, toch worden homo´s veelal verkracht door militaire groepen en achter tralies gestopt.
Nog maar pas verklaarde Hillary Clinton in het Europese Parlement: "Mensenrechten zijn en zullen altijd één van onze pilaren zijn in ons buitenlands beleid. Vooral de vervolging en discriminatie van homo´s en lesbiennes nemen wij zeer serieus".
Dit artikel omdat ik het weerzinwekkend vond toen ik het onder ogen kreeg, maar omdat dit ook een oproep moet zijn gewoon niet langer toe te staan dat mensen ter dood worden gebracht om welke reden dan ook; HET KAN GEWOON NIET!
Heer wij bidden, voor allen die een onrechtvaardige veroordeling ondergaan. Voor allen die slachtoffer zijn van een haastige veroordeling, van onwetendheid, van trots of jaloezie van anderen.
Donderdag 2 april 2009
vriendschappen
Ik moet toegeven als ik om me heen kijk, zie ik dat sommige van mijn zeer vele vriendschappen niet zozeer vriendschappen zijn als wel de herinnerringen aan vriendschappen. Uiteraard ontstaan er nieuwe vriendschappen, maar die zullen nooit die intensiteit hebben toen ik ze opgebouwd heb op mijn achttiende. En waren bepaalde vriendschappen ook niet voor een deel eigenliefde, of toch een gemeende interesse in die ander?
Woensdag 1 april 2009
niet aan te ontsnappen
Een koopman in Bagdad stuurt zijn bediende naar de markt voor eten en drinken. Daar aangekomen wordt de man opzij geduwd door een vrouw, in wie hij, als hij zich omdraait, de dood herkent. Wit getrokken en trillend holt hij naar huis en vraagt het paard van zijn meester te lenen: hij moet meteen naar Samara, want als hij zich daar verbergt, zal de dood hem niet vinden. Zijn meester vindt het goed en de bediende rijdt weg. Dan gaat de koopman zelf naar de markt, waar hij de dood staande houdt om te zeggen dat ze zijn bediende niet had moeten bedreigen. Ach, zegt de dood, ik heb hem niet bedreigd, ik was slechts verrast. Ik schrok dat ik hem vanmorgen in Bagdad zag, terwijl ik vanavond een afspraak met hem heb in Samara.
uit: "Niets te vrezen - Julian Barnes"
Dinsdag 31 maart 2009
eens heilig
Iedereen heeft het wellicht al van dicht of van ver meegemaakt. De laatste ouder gaat naar een rusthuis of komt te overlijden. Wat overblijft is een huis waar ook straks de ziel uit verdwijnt, zeker we nu zelf aan alles genoeg hebben om onze woningen het comfort te gunnen wat we willen beleven.
Wij willen wel maar het huis moet opgeruimd willen we het zo vlug mogelijk verkocht/verhuurd krijgen. En dan komt men in het beste geval nog eens voor het laatst samen waar de opkoper zijn 'klanten' begroet. Hij, net zoals de familie, weet dat er hier en nu zal gemarchandeerd worden over een voorwerp dat eens met zorg was uitgekozen, uit liefde gekocht, waamee was geleefd, dat was afgestoft, geboend en gerepareerd, dat was bemind. Ja, zelfs iets waarover werd gezegd: 'dit verlaat mijn huis nooit of te nimmer'.
Maandag 30 maart 2009
Niet te vrezen
Goede vrienden,
Ik heb mijn werkzaamheden, zelfs mijn lezen onderbroken toen ik dit boek in handen kreeg. Ik weet dat het u ten zeerste zal interesseren, rond God, geloven, sterven, de oude dag, maar evenzeer omwille van de vele citaten en doordenkers. Zelfs bedenkingen rond onze ‘nieuwe’ paus blijven niet achterwege.
Bijna op elke bladzijde kan ik iets aanstippen en onderlijnen.Ik wilde dit dan ook met je delen. Dus naar de bib of naar de winkel zou ik zeggen!
Van harte, Maarten
Ik geloof niet in God, maar ik mis hem.’ Julian Barnes’ nieuwe boek is onder meer een familiegeschiedenis, een ideeënwisseling met zijn broer – die een vooraanstaand filosoof is –, een overdenking van de dood, een viering van de kunst, een discussie over God en een eerbetoon aan de Franse schrijver Jules Renard.
Hoewel hij bezweert dat dit geen autobiografie is, leest Niets te vrezen als de intellectuele blauwdruk van een briljante geest, een tocht langs de inspiratiebronnen van Barnes’ oeuvre. Al bij zijn eerste roman werd Julian Barnes geprezen om de volwassen manier waarop hij over de dood schreef. Bijna dertig jaar later keert hij even wijs, prettig en ontregelend naar dat onderwerp terug.
Op deze zondag wil ik ook een beginnende blogger een steuntje in de rug geven. Ga daarom maar eens langs bij: https://blog.seniorennet.be/eddy_1953/ warvoor dank!
Zondag 29 maart 2009
verliefd worden
"Ons leven bestaat deels uit het zien van onszelf en anderen en deels uit het gezien worden door onszelf en anderen. Als we verliefd worden , hopen we, zowel uit egoïstische als altruïstische motieven, dat de ander ons ziet, beoordeelt en goedkeurt. Natuurlijk houdt liefde niet altijd goedkeuring in en kan gezien worden evengoed als een helse tijd vol misprijzen leiden. Vroeger konden we ons troosten met de gedachte dat de menselijke liefde, hoe kortstsondig en onvolmaakt ook, niet meer was dan een voorproefje van het wonderbaarlijk volmaakte begrip dat de goddelijke liefde in zich heeft.
Tegenwoordig missen we dit en moeten we ons behelpen met menselijke liefde. Maar toch verlangen we naar het troostende en echte volledig worden gezien. Dan heb je een goede afloop, toch?"
Zaterdag 28 maart 2009
HET MOOISTE
Daar alleen kan liefde wonen
daar alleen is het leven goed
waar men vrij en ongedwongen
alles voor elkander doet
Vrijdag 27 maart 2009
Het is geen prestatie
Its not an achievement to make 100 Friends in a Year,
but an achievement is to make a Friend for 100 Years.
Het is inderdaad geen prestatie 100 vrienden te maken in één jaar,
maar het is wel bijzonder een vriend te zijn voor 100 jaar!
Donderdag 26 maart 2009
Schrijvers/bloggers
Schrijvers, filosofen , bloggers .... "zijn misschien gevoelig, opmerkzaam, wijs, kunnen veralgemeniseren en verbijzonderen, maar alleen aan hun schrijftafel, alleen in hun werk. Wanneer ze zich buiten wagen, lijkt het er regelmatig op dat hun inzicht in het menselijk gedag in hun script is blijven zitten. En dat geldt niet alleen voor schrijvers. Hoe wijs zijn filosoten in hun eigen leven?"
Ook deze passage komt uit: "Niets te vrezen" van Julian Barnes. Een passage die me vooral aanspreekt omdat we niet kunnen zonder mensen met twee rechter handen. Verder ga ik wel niet akkoord dat het inzicht van menselijk gedrag bij ons, schrijvers en bloggers, niet zou bestaan.
Integendeel, hoe langer ik lees en schrijf, des te meer ik me ontferm over anderen, misschien zelfs soms een beetje te veel. Al kan er nooit een teveel staan voor het woord INZET, AANDACHT en SOLIDARITEIT.
Om terug te komen op bovenstaand citaat moeten we inderdaad niet enkel toekijken of het in schone woorden proberen te gieten, maar er daadwerkelijk iets aan doen, heel concreet, hier en nu zoals dit lang uitgesteld bezoekje brengen bij iemand die ziek is, waarvoor je niet meteen het juiste woord weet te vinden. Of jouw vrije avond 'opofferen' om een luisterend oor te zijn voor de jonge vader die door zijn eigen zoon financieel moet bijgesprongen worden bij een tankbeurt ...
Zo kan je ook jouw vasten zinvol beleven zonder heldendaden te verrichten, maar die wel de ander te goede komen en die vooral niet voorbijgaan aan 'mooisschrijverij'. Nog veel bloggenot!
Woensdag 25 maart 2009
tragiek van de liefde
Het meest tragische van het leven is niet dat mensen ten onder gaan,
maar dat ze ophouden met liefhebben.
Uit 'The Summing Up"
Dinsdag 24 maart 2009
biechten
'Biechten' mag dan al kerk en geloof oproepen, maar een leven kan maar af zijn wanneer men af en toe de balans opmaakt, een periode afsluiten kan en men mag 'vergeven' - 'spijt uitdrukken en dat ook mag verwoorden. Pas zo kan het falen plaats maken voor een hernieuwd vertrouwen in elkaar.
Het is wellicht de mooiste wens, en de ultieme daad in de ogen van de dood.
Ergens wordt deze 'biecht' misschien wel ontdaan van zijn religieuze omkadering en toch hoor en lees ik zowat overal, zelfs publiekelijk op tv, het belang van schuld bekennen, vergeving vragen om dan het weer samen te proberen.
Het is heus een bevrijding voor beiden elkaar 'gebiecht' te hebben.
Voor de goede verstaander is het natuurlijk vanzelfsprekend dat een echte biecht pas kan in het sacrament van de verzoening waar God het voor ons opneemt, ondanks alles ons barmhartig zal zijn.
Maandag 23 maart 2009
Niets te vrezen
In de komende dagen laat ik jullie meedenken over een paar zinnen, dialogen, die me troffen in "NIETS TE VREZEN " van Julian Barnes. Het mag jullie een aansporing zijn dit boek ter hand te nemen.
"God verkiest misschien de oprechte twijfelaar boven de spelende flemer."
---
"Het leven kan iemand opvoeden tot Godsgeloof."
----
"Het duurt een leven lang om eenvoudige dingen te zien en te zeggen."
----
" Als God de mens naar zijn beeltenis of de mens God naar de zijne heeft geschapen, dan houdt homo ludens ook Deus ludens in."
----
"Jij hebt dan wel je persoonlijke opvattingen van God, maar heeft God Zijn persoonlijke
opvattingen van jou?"
Zondag 22 maart 2009
Chatten met God
(God meldt zich aan)Ik:
Wie ben jij?
God:
Ik ben eigenlijk moeilijk voor te stellen voor mensen.
Overal waar mensen zijn,, ben ik ook.
Ik:
Waar woon jij dan?
God:
Zoals ik al zei ben ik overal waar mensen samen zijn.
Een vaste woonplaats heb ik eigenlijkniet.
Ik:
Als jij geen gewone mens bent, waarom werd jouw zoon dan geboren uit een echte mama en papa?
God:
Mensen kunnen maar geboren worden uit mensen. Als mijn zoon dus echt mens wilde zijn kon het dus niet anders.
Ik:
Ik stel me jou voor als iemand met lang haar en een lange baard, waarom weet ik eigenlijk niet, waarschijnlijk omdat Jezus er in de verhalen ook zo uit ziet. Ben jij een hippie dan?
God:
Mensen willen een voorstelling hebben van mij, net zoals ze mij een naam wilden gevven. Zo werd ik wat meer van de mensen. Hoe jij me voorstelt maakt dus eigenlijk niet veel uit.
Ik:
Kan jij ons altijd horen?
God:
Omdat ik bij alle mensen tegelijk kan zijn, luister ik ook als ze tegen me praten.
Bidden noemen we dat hé.
Ik:
Waar heb je alles geleerd? Moest je ooit naar school?
En moet jij ook groeien?
God:
Wel vraagstaart, ik ben er altijd geweet. Ik heb de mensen het heelal gegeven met de aarde en alle andere dingen. Daar zijn de mensen al jaren mee aan de slag. De aarde verandert doordat mensen er veel over leren en weten.
Ik:
Is het waar dat als het regent, jij verdrietig bent, en als de zon schijnt, jij vrolijk bent?
God:
Neen hoor, ik ben blij waar mensen blij zijn en verdrietig bij verdrietige mensen. Het weer gaat zijn gang maar. Soms moet het regenen en soms schijnt de zon. Zo gaat het nu eenmaal.
Ik:
Wat doe jij zoal de hele dag?
God:
Er zijn voor de mensen. Daar zijn mijn dagen wel echt goed mee gevuld.
Ik:
Ik moet nu even weg.
God:
Maak er een mooie dag van en denk aan alle mensen om je heen.
Vrijdag 20 maart 2009
Bidden met de Heilige Jozef
Goede Heilige Jozef,
God riep jou, eerlijke en lieve man,
tot een bijzondere taak.
Hij vroeg je om papa te zijn
van het kind dat door Gods Geest
in je verloofde Maria tot leven werd geroepen.
Ja ! Zo klonk je antwoord.
Je was bereid als man en papa
met Maria en met Gods Zoon
een gezin te vormen.
Je hebt met een teder hart
Jezus helpen opgroeien.
Wij komen bij jou aankloppen.
Wil je ons gebed aan God bezorgen?
Wij willen bidden
voor alle papa’s in onze families.
Dat God hen sterkt
met trouwe liefde voor hun vrouw.
Dat God hen zegent
om mild en rechtvaardig
hun kinderen
te helpen opgroeien
tot liefdevolle mensen.
Vandaag en alle dagen van het leven. Amen.
Vrijdag 20 maart 2009
een trouwe vriend
WAT IK VAN MIJN ZORGEN EN GEDACHTEN
TOEVERTROUW AAN EEN GOEDE VRIEND,
DIE VERVULD IS VAN CHRISTELIJKE LIEFDE,
VERTROUW IK NIET TOE AAN DIE MENS
MAAR AAN GOD.
EN ZONDER DIE MENSEN, DIE ONZE VRIENDEN ZIJN,
KOMT NIETS TER WERELD ONS VRIENDELIJK VOOR.
Augustinus
Donderdag 19 maart 2009
Sint-Jozef
Goede mensen,
Ik zou het me deze avond niet vergeven mocht ik niet even aandacht hebben gegeven aan de figuur van Sint-Jozef, ook al had ik hier voor vandaag al iets gepubliceerd. Te weinig staan we stil bij de figuur en de betekenis van de Heilige Jozef al dragen velen onder jullie wellicht zijn naam, al dan nie afgeleid. Zowel kerken, parochies als scholen zijn naar hem vernoemd. Ondergetekende draagt zelfs zijn naaam als tweede voornaam.
Vorige jaren kwam ik er wellicht uitdrukkelijk op terug. ... Hoe komt het dan toch dat zelfs de grote Mariavereerders, eens het Kerstfeest voorbij, de man die Jezus heeft grootgebracht en met Maria alles heeft doorstaan als vader en echtgenoot ook hem zo gauw vergeten?
En toch is de volksdevotie nog niet verbannen. Zelfs vele heiligen hebben Sint-Jozef aanbeden en menig Paus heeft zich gebogen over het bijzonder leven van deze man.
Hierbij een geestelijk woord van de H. Theresia van Avilla.
"Ik nam toen de roemrijke Sint-Jozef als voorspreker en beschermheilige en beval mij met nadruk bij Hem aan. Zijn bijstand heeft mij meer goeds gegeven, dan ik Hem gevraagd had. Ik herinner mij niet Hem ooit iets verzocht te hebben zonder te zijn verhoord. Het is iets wonderbaars, al die uitmuntende genaden, waarmee God Hem heeft begunstigd... De andere Heiligen schijnen van God de macht gekregen te hebben om in speciale noden te helpen, maar deze roemrijke Heilige staat ons bij in alle noden! Ik weet het bij ondervinding." (H. Theresia van Avila)
Aan jullie allen die zijn naam dragen een Zalig en Gelukkig Naamfeest!
Woensdag 18 maart 2009
Geloof als invloed op de opvoeding
Misschien eens iets heel anders en ons toch zo levensnabij, nog meer voor de oudere senioren dan voor de jongere onder ons, al heb ik al vaak doorheen gesprekken ondervonden dat mensen, terugdenkend op hun leven, beseffen dat hun gelovige opvoeding soms een nefaste invloed heeft gehad op hun sexuele evolutie.
Ik was dan ook 'blij' verrast dat ik 'zomaar' een passage in een roman las die heel duidelijk verwoordt wat voor invloed geloven op het gedrag kan hebben, toen maar evenzeer ook nu nog.
Ik citeer Julian Barnes:
"Mijn eigen afscheid van het laatste restje geloof (blijkbaar voor homofiele mensen hét motief om afscheid te nemen van alles wat met Kerk en geloven te maken heef. n.v.d.r.) kwam toen ik ouder was. Wanneer ik in mijn puberjaren, diep verzonken in boek of tijdschrift, in de badkamer zat, dat God met geen mogelijkheid kon bestaan omdat het grotesk zou zijn als hij me bij het masturberen gade sloeg en nog grotesker als ook mijn grootouders op een rijtje stonden toe te kijken.... Ik zou behoorlijk uit mijn doen geraakt zijn wanneer ik eraan dacht dat opa en oma zagen wat ik uitspookte.
... Maar waarom ging ik ervan uit dat God, als Hij daadwerkelijk toekeek, het afkeurde dat ik mijn
zaad vermoste? Waarom kwam het niet bij me op dat de hemel mijn hartstochtelijk en onvermoeibaar zelfbevlekken misschien niet zondig achtte en daarom niet instortte bij het beschouwen ervan? En mijn verbeeldingskracht was ook niet zo groot dat mijn grootouders even welwillend op mijn gedoe neerkijken: kom op, geniet ervan nu het nog kan, als je eenmaal een geest bent, zit het er niet meer in..."
Dinsdag 17 maart 2009
tijd verliezen
We mogen de tijd niet door onze vingers laten glijden zonder enige tijd te spenderen met diegenen die echt voor ons tellen, die het nauwst aan ons hart liggen.
Als we morgen sterven, zal de onderneming waarvoor we werken ons gemakkelijk vervangen in een paar uur tijd. Maar de familie en vrienden die we achterlaten zullen het verlies voor de rest van hun leven voelen.
Maandag 16 maart 2009
twee benen
Vandaag is de zon eindelijk doorgebroken en wat een geluk voor ondergetekende, ook al moet ik tussen het stof proberen wat neer te pennen, want de schilder heeft zicht deze morgen aangemeld.
Misschien ook een gelegenheid zoals zelfs de Nederlandse bisschoppen schreven : "Men zal ontdekken dat men vrijer ademhaalt wanneer de dwang van luxe en overdaad doorbroken wordt. Zo heeft vasten ook te maken met ons gebruik van televisie en intrnet; een tijd om minder op pc te zitten, maar dan wel wat zinvols achter te laten. Bert Claerhout laat alvast volgende aan ons om er even bij stil te staan:
Een mens heeft twe benen gekregen; één om in deze tijd te staan met je verantwoordelijkheid en je talenten, één in de eeuwigheid dat je afstand doet nemen van carrièrezuch en plat opportunisme.
O ja, misschien nog deze: zeker is het een utgelezen moment naar buiten te gaan, te wandelen, veel en langdurig te wandelen. Het maakt de geest vrij om straks terug te schrijven ... te bloggen!