bezorgd

bezorgd
de lucht
de lucht was donker
en de wolken braken
en de regen stortte neer
en ik vluchtte McDonald's binnen
en liep langs dampende mensen
en nam plaats bij een jongeman
en ik warmde mijn handen
en keel aan de koffie
en mijn ogen en hart
aan de knul die cola dronk
en ik keek naar zijn witte tanden
die in een burger beten
en ik volgde het kauwen
van zijn kaken
en ik zag zijn tong
over zijn lippen glijden
en ik wist de zachtheid
van zijn lichaam
en ik wilde over zijn haren
en huid strelen
en ik zocht de diepte
van zijn ogen
en hoopte op zijn stem
en toen nam ik een hap
uit mijn appelgebak
en heet spoot het sap
op het gezicht van de jongen
en ik stamelde sorry
en hij zei:
klootzak, kijk verdomme uit.
deze keer speciaal aan enkele vaste bezoekers en stille genieters!
afhankelijkheid

schoonmaakSchoonmaak
Houd eens grote schoonmaak
in je hart en hoofd.
Er ligt zoveel stoffigs,
dat je 't niet gelooft.
Dozen vol agressie,
onverwerkt verdriet.
Echt, je bent verbijsterd
als je alles ziet.
Neem een grote bezem.
Veeg het maar goed aan.
Nee, begrip en warmte
moet je laten staan,
maar die stapel zorgen
heeft totaal geen zin.
Op dat plekje moet er
heel veel vreugde in.
Kijk eens, in dat hoekje
hoopt zich twijfel op.
Je geloof staat daardoor
bijna op z'n kop.
Ruim dus op die rommel,
zodat je écht leeft
en het waardevolle
weer de ruimte geeft!
Frits Deubel
beter kon ik het niet gezegd hebben; veel meer gedichten vind je bij F Deubel.
sterkteSamen stap voor stap!
Als je wereld haast vergaat
en je kunt om niets meer juichen,
als je voor zoveel verdriet
je wanhopig neer moet buigen,
als je haast geen licht meer ziet
waar het rijk'lijk heeft geschenen,
rest nog, vrienden, slechts één ding,
dat ik met je mee zal wenen!
Ik wil troosten in je smart,
jullie troostten in de mijne
en je trok me naar het licht
dat je zelf niet meer ziet schijnen.
Maar ik laat je niet alleen,
ik trek smekend hemelbogen
naar beneden om daar stil
alle tranen af te drogen.
Heel dicht bij elkaar te staan,
geeft dat niet zoiets als vrede?
Samen stap voor stap te gaan,
ook al is het maar één schrede!
Ben'k door eigen leed verstild
weet dan dat mijn hart blijft praten.
Het zal jullie elke dag
heel veel liefde weten laten!
Frits Deubel
zware tijden
vervuld
voor


‘Moge deze gift je helpen de plaats binnen in je te vinden waar je je eigenwaarde kent, dat deel van je dat pure liefde en zelfaanvaarding is.’
Een samenvatting van het boek
10010
doodskop

haarJa, wat schrijf je over haar? Over "haar" als vrouw wellicht heel veel en nooit uitverteld maar wanneer je zelf geconfronteerd wordt met je spiegelbeeld en merkt dat niet langer mooie vingers door je weelderige haardos gaan maar het stilaan een akker wordt, dan sta je daar zelfs als man bij stil en zeker nu de haartooi ook voor mannen en jongens de erotiek nog moet verhogen. Kijk maar naar de vele reclamespotjes waarbij ook (liefst halfnaakte) jongens hun mooie haar presenteren even voor het journaal. O nee, ik klaag niet, en toch. Alleen kan het wel bedreigend zijn wanneer je bang bent om in de spiegel te kijken, je haar te kammen en te bemerken dat er lange strengen uit die kam door de lucht zweven, of je vindt ze overal en op alle plaatsen in het huis. Dat is pas en signaal dat er iets grondig misgaat. "Emoties?" voeg de dermatoloog? ...
De kammen kwamen inderdaad als hooiwagens volgeladen met haar te voorschijn. In het begin deed mijn ma het nog af als "normaal van mannen voor je leeftijd", maar vanbinnen wist ik zowel als zij beter. Toch hiepen de lotions en dure shampoos wél of was het de stilaan teruggekeerde innerlijke rust?! Ik veranderde in elk geval in een soort haarbewaker van mijn uitgedunde haarbos.
Maar na het recente bezoek aan de kapper moet ik toegeven dat het met mij stilaan vergaat zolas wellicht met menig man, eens de psychologische leeftijdsdrempel bereikt. Het voorhoofd dringt zich op, komt uit het haar te voorschijn alsof ik meer zou denken dan eerst. Het voelt allemaal veel frisser aan of het getuigt van een warme dag.
Maar het haar zal verdwijnen (al stel ik dat graag nog zo lang mogelijk uit) en ik weet niet hoe ik zal moeten samenleven met een onbekende kaalkop, zwijgzaam en lelijk. Of is ook dit achterhaald en vallen vrouwen precies op die sexy-kaalkopjes? Ja, toch, heb je toch ook gemerkt aan de kust deze zomer. En een oude kaalkop ligt goed in de markt. Dus waarom ons zorgen maken!
eerste les
Oas ekikOas ekik nen dag in eu schoenen zou stoan en gij in die van mij
Toengs zoeme misschienst peizen, wa veur een leven hedde gij
We zoeme van malkoar misschienst verstoan wa damme doen
En toengs zoeme kunen klappen mee een beetse mier fatsoen
W'en allemoal gruute woorden over veel verdroagzoamheid
Moar zijme zelf wel zuu goe bezig? Want geef toe, tes toch een feit
Damme nen andere rap verwijten uuk al doenme 't zelf verkierd
En damme mensen rap benijden, da krijge w'uuk nie afgelierd
Oaster iets scheelt, moede nie zwijgen
Moar kijkt toch uuk een beetse noar eu eigen
Smijt nuunt den ieste stien
Moar vormt eu giel allien het juste beeld
Oaster iets scheelt
Verdroagzoamheid es nie allien moar iets van bliek of doenker vel
Moar uuk van ruze mee de buren veur een fiestse mee wa veel kadèl
Hoe damme rijen mee den otto, hoe damme ruuken op restaurangt
Hoe dadde veursteekt in de winkel, we zijme allemoal soms ambetant
We wurden alsmoar sympathieker, de middenvinger populair
En onze kinders doen ons achter mee nen even gruute flair
Pesterijen van collega's, pesterijen in de klas
De mens es overduidelijk 't miest geavanceerde ras
Oaster iets scheelt, moede nie zwijgen
Moar kijkt toch uuk een beetse noar eu eigen
Smijt nuunt den ieste stien
Moar vormt eu giel allien het juste beeld
Oaster iets scheelt
We zijme nieverangst nie veilig, onze beschaving goa kapot
W'en een alarm op iedere deure van ons afgebakend kot
W'en een alarm op onzen otto, w'en alarmen, 't kan nie op!
Moar woarom steekt er ne kier niemand een alarm in onze kop?
Natuurlijk es ter soms misere en toengs moede der iets an doen
En soms zijme zelfs te brove en lache we moar wa groen
Moar we moete nie zuu zoagen, 't leven es al veel te kurt
W'en hoast al damme vroagen, ongs landjen es nog nie zuu vurt
Oaster iets scheelt, moede nie zwijgen
Moar kijkt toch uuk een beetse noar eu eigen
Smijt nuunt den ieste stien
Moar vormt eu giel allien het juste beeld
Oaster iets scheelt
Tango Mortale
De tweede thriller uit de reeks rond commissaris George Bracke en zijn echtgenote Annemie Vervloet, woordvoerster bij de politie.
weekend

hebzucht
wens

"Ik wens je veel vreugde en vriendschap".
met deze woorden sloot een lieve blogster haar email aan mij wanneer zij voor het eerst mijn blog had bezocht.
bovenstaande woorden hebben me getroffen, want is dit niet de kern van wat we allen willen?
wanneer ik wandel door een zee van blogs bemerk ik keer op keer dat mensen uiteindelijk op zoek zijn naar hetzelfde, elk op zijn manier, namelijk het zoeken naar een beetje geluk, en dat vooral willen delen met anderen.
laat ons elkaar dan maar verder bevestigen in dit nobel doel!
op mijn beurt wens ik iedereen VREDE, VREUGDE en VRIENDSCHPAP!
geluk

