

Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
liefde is

LIEFDE: zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden,zo heeft een mens de liefde nodig om weer mens te worden ! Liefde is zeker geen luxe-artikel voor goedhartige mensen en zachte karakters ! ! Liefde is het grote waagstuk van het menselijk hart !De cultuur van het hart brengt je niets op maar ze verandert alles, je denken, je voelen en je spreken. Heel je leven !
draagkracht

een goed mens
beweging


Wie zich geen tijd gunt om te bewegen, zal de tijd moeten nemen om ziek te zijn.
... En wanneer ik deze tip in mijn mailbox vond wist ik dat ik beter meteen ons "bakske" maar afsluit om de benen te strekken, te bewegen en te genieten van de buitenlucht i.p.v. voor de pc te zitten. Geraken we allemaal niet een beetje verslaafd aan dit "vriendje"? Om dan maar niet te spreken over ons gewicht, stramme spieren en andere klachten door een zittend beroep ... of het urenlange surfen!
Seniorennet, seniorennet, wat doe je ons toch aan!

Vandaag wel een heel speciaal bericht en bijzonder trieste mededeling die ik kreeg van de Heer Germain Dierynck, ondervoorzitter van de Belgische Hospitaliteit, - ook blogger onder de naam GERDIBLOG. Met zijn goedkeuring wil ik deze OPEN BRIEF dan ook aan nog een groter publiek verspreiden, want het gaat hier ten diepste over zieke en zwakke mensen die misschien straks niet langer de gelegenheid zullen krijgen naar Lourdes af te reizen! Ik sta hier als kliene schakel wel helemaal achter daar ikzelf (slechts) 2 maal heb mogen fungeren als brancardier, zowel op de treinreizen, de voorbereidingen, maar niet in het minst bij het gebeuren te Lourdes zelf tussen en met de zieke en de gehandicapte mens.
Neem dan ook rustig de tijd om deze tekst door te nemen.
30-09-2006
AlARMKLOK LUIDT VOOR DE BEDEVAARTTREINEN
OPEN BRIEF
Als ondervoorzitter van de Belgische Hospitaliteit bezorg ik u volgende open aanklacht door onze voorzitter de wereld ingezonden omtrent de schandelijke behandeling van de bedevaarttreinen naar Lourdes en die verstuurd werd naar de verantwoordelijken van de Franse en Belgische spoorwegen, de Europese gemeenschap, Z.K.H. Koningin Paola als beschermdame van de vereniging , naar de Belgische bisschoppen , de burgemeester en het Heiligdom van Lourdes en nog naar tal van geïnteresseerde personen.Zie hieronder
OPEN BRIEF
Betreft : TOTALE VERNEDERING DOOR DE FRANSE SPOORWEGEN VAN MILJOENEN BEDEVAARDERS EN SPOORWEGGEBRUIKERS DIE ZICH NAAR LOURDES BEGEVEN KOMENDE VAN BUURLANDEN VAN FRANRIJK EN STEDEN VAN FRANKRIJK
De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes groepeert in zijn Raad 17 diocesane en interdiocesane hospitaliteiten alsook verenigingen die als doel hebben zieken en gehandicapte bedevaarders naar Lourdes te begeleiden. Deze effectieve leden zijn de hospitaliteiten en verenigingen van : Antwerpen, Brugge, Gent, Hasselt, Mechelen-Brussel/Malines-Bruxelles, Luik, Namen, Doornik, Lente-Printemps, Leger/Armée, Malta/Malte, Boerenbond, CM-Ziekenzorg, ANMC Aide aux Malades, Polios, Lourdes Cancer Espérance et les Equipes Saint Michel.
De Belgische Hospitaliteit telt via haar 17 effectieve leden meer dan 2.500 toetredende leden, brancardiers, verpleegsters en vrijwilligsters.
De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes is verontwaardigd over het totaal gebrek aan respect van de verantwoordelijken van de SNCF en/of de RFF (Réseau Ferré de France) ten overstaan van de gebruikers van de bedevaarttreinen die zich naar Lourdes - Frankrijk begeven. Zij ergert zich aan het totaal gebrek aan professionalisme in de organisatie van contacten en relaties tussen de verantwoordelijken van de SNCF en de RFF. Als het waar is de ongemakken die zieken, gehandicapten en bejaarden moeten doorstaan te wijten zijn aan een gebrek aan communicatie tussen de SNCF en de RFF, dan klaagt de Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes het onaanvaardbaar gedrag van deze twee publieke diensten. Met de communicatiemiddelen waarover wij vandaag beschikken, is het gebrek aan communicatie onaanvaardbaar en niet te verontschuldigen. Ofwel is er een opzettelijke wil van deze beide instellingen om zieken, gehandicapten en bejaarden die zich op bedevaart naar Lourdes wensen te begeven te schaden, … wat zeer erg is.
Inderdaad, na mijn enquête tijdens mijn bedevaart in de maand juli 2006 met de diocesane bedevaart van Gent naar Lourdes, na mijn korte gesprekken met de Bisschop van Tarbes-Lourdes, de Bisschop van Aix-en-Provence en de Rector van het Heiligdom van Lourdes en na mijn gesprekken van meer dan één uur met de Burgemeester van Lourdes en de Directeur generaal van het Heiligdom van Lourdes, heb ik de ernst van de situatie kunnen inzien, namelijk, hoe miljoenen bedevaarders en vooral zieke en gehandicapte bedevaarders naar de Stad Lourdes worden gebracht.
Alle georganiseerde bedevaarten per spoor die zowel vanuit Frankrijk als vanuit de buurlanden zoals Nederland, Italië, Duitsland, Spanje, Zwitserland en andere landen klagen over het laattijdig vertrek en aankomst van de bedevaarttreinen, de niet naleving van de overeengekomen uurrooster, de veranderingen van vertrekuren op het laatste ogenblik, de vervanging van treinen en treinstellen (bv: een Corail trein in plaats van een HST trein) enkele weken voor het vertrek, bij grote hitte lange wachttijden in ambulantiewagens (wagens voor zieken en gehandicapten) zonder air-conditioning, het slecht confort in nachttreinen, en voor de belgische bedevaarten het vertrek vanuit Tourcoing, een vuil en niet uitgerust station om zieken te laden in plaats van dichtbijgelegen stations in België, enz.
Ik haal als voorbeelden aan :
- De bedevaart van Gent die enkele weken voor het vertrek verwittigd werd te reizen met een Corail trein in plaats van een HST trein. 30 uren voor het vertrek werd Gent op de hoogte gebracht dat het vertrekuur om 6.00 uur was in plaats van 9.00 uur. Resultaat: de zieken moesten de hospitalen, klinieken en rusthuizen verlaten tussen 1.00 uur en 2.00 uur s’nachts.
- De bedevaart van Antwerpen heeft vier uren meer gereisd om in Lourdes aan te komen, en, wat ongelooflijk is, een pakwagen met al het materiaal belande in Zwitserland.
- De bedevaart van Doornik heeft meer dan 24 uur gereisd om Lourdes te bereiken.
- De bedevaart van Bayeux (Normandië) waarvan de trein om 16.30 uur in het station van Bayeux werd verwacht, is slechts aangekomen om 20.30 uur. De trein vertrok uiteindelijk om 22.30 uur.
- Een bedevaart die s’morgens vroeg twee tot drie uren in het station van Bordeaux heeft moeten wachten omdat er nog geen ploeg was komen opdagen in het station van Lourdes.
- Een bedevaart waarvan hun bedevaarders in het station van Lourdes drie uren in de trein hebben moeten wachten vooraleer uit te stappen omdat de diensten in het station niet verzekerd waren.
- Ambulantiewagens voor zieken en gehandicapten die niet voorzien zijn met air-conditioning, waarin, bij regen, het water binnen sijpelt en die regelmatig noch ontsmet noch gekuist worden met het risico van een epidemie op te lopen.
De gevolgen van dit erbarmelijk beheer zal als effect hebben dat organisatoren die bedevaartreizen organiseren vanuit veraf gelegen regio’s niet meer naar Lourdes zullen reizen. Want men moet ophouden te denken dat die organisatoren zich in de toekomst naar Lourdes zullen begeven per vliegtuig of per autocar. Het vliegtuig kost duur. En, indien de verantwoordelijken van de spoorwegen zich goed willen inlichten, moeten ze weten dat de prijzen voor trajecten per autocar naar Lourdes sterk zullen verhogen van vandaag tot 2008, … dit omwille van de explosie van de olieprijzen.
De SNCF organiseert reizen voor de minst bedeelden van randgemeenten van groot steden in Frankrijk en ook voor gehandicapten van het noorden naar het zuiden van Frankrijk voor, luister goed, 1 euro « heen en terug ». Men kan enkel maar dit initiatief met lof toejuichen.
Maar de Belgische Hospitaliteit begrijpt niet waarom andere gehandicapten, zieken en bejaarden die zich naar Lourdes begeven ook niet kunnen genieten van financiële voordelen en op zijn minst op een humane en menswaardige treinreis. Zieken en gehandicapten zijn ook mensen. Waarom dit verschil onder mensen als vandaag de Europese Unie alle lidstaten aanspoort de democratie eerbiedigen? Waar is het voorbeeld van de SNCF en de RFF, twee vaandels van Frankrijk, op het vlak van democratie en humaniteit? Een echt schandaal.
De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes klaagt ook bepaalde praktijken van de SNCB aan. Men heeft beloofd dat met de liberalisering van de spoorwegen de diensten gingen verbeteren en de tarieven gingen dalen. Het tegenovergestelde doet zich juist voor ten overstaan van de bedevaarders. De nieuwe bazen van de NMBS kunnen nachttreinen doen rijden in de winter van Brussel naar Innsbruck voor +/- 100 euro per plaats (de Treski), met een gemiddelde van 100 passagiers per trein.
In het weekblad ″ De Zondag″ van 10 september 2006, is de kostprijs van een nachttrein naar Tyrool +/- 20.000 euro. De prijs voor de organisatie van een bedevaarttrein is 99.000 euros. Waarom eisen de bazen van de SNCF vijf maal meer aan de bedevaartorganisatoren?
Bijgevolg :
De Belgische hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes vraagt aan alle personen aan wie deze openbrief werd gericht dringend tussen te komen bij de hoogste autoriteiten van de Franse Staat en de Europese Commissie teneinde een einde te maken aan deze financiële onrechtvaardigheden en schandalige organisatorische praktijken ten overstaan van de zwakste, onwaardig van één of meerdere publieke diensten van de franse spoorweg, … de
SNCF en/of de RFF.
De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes vraagt aan de Minister van Mobiliteit in België dat de tarieven van bedevaarttreinen naar Lourdes drastisch naar beneden toe worden herzien.
De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes stelt aan de Autoriteiten van de Stad en van het Heiligdom van Lourdes voor alle Voorzitters van Nationale Bedevaart Federaties en alle Voorzitters van Nationale Hospitaliteiten Verenigingen van alle europese landen die zich naar Lourdes begeven bijeen te roepen om aan de Franse Autoriteiten en de Europese Commissie een memorandum voor te stellen.
De Belgische Hospitaliteit van O.L.Vrouw van Lourdes nodigt de FBB (Federatie van de Bedevaarten van de Benelux) uit om dringend rond de tafel te gaan zitten om een gemeenschappelijk standpunt in te nemen ten overstaan van de SNCF de RFF.
Uw dienaar.
De Voorzitter van de Belgische Hospitaliteit van O. L. Vrouw van Lourdes.
Jacques Bosteels
gebed
God,
ik zoek even
contact met U.
Wil je mij nabij zijn?
Geef mij geloof en vertrouwen
kracht en volharding,
zodat ik mij
ten volle kan geven
aan de opdracht
die ik van u mag vervullen.
Amen
muren

Beste mensen,terwijl iedereen zich opmaakt voor de manifestatie 0110 in het kader van verdraagzaamheid en tegen racisme en dit via de muziek en het lied, de universele taal van de liefde, worden wij diep getroffen door de berichtgeving van weeral een nieuwe muur die wordt opgetrokken - ook weer deze keer letterlijk - tussen 2 landen, Mexico en de V.S.! Eigenlijk zijn daar geen woorden voor! Ik neem hier geen standpunt in maar ik krijg een zeer naar gevoel wanneer ik de president hoor zeggen dat het is om het Amerikaanse volk te beschermen!
En zopas nog een STOP geblogd aan intern geweld?!
Ik weet dat dit wellicht niet hoort op dit zondagse vroege uur, en toch, naast de glitter van een Missverkiezing komt deze mededeling heel hard over voor mensen van goede wil, waar ook ter wereld!
VREDE ZIJ U!
zinloos geweld


Is elk geweld niet zinloos???
bemind en beluisterd


teller

Beste,De tijd tikt altijd maar verder, maar ongemerkt ook de teller op het blog. Zelfs derden maakten me er destijds attent op; toen wist ik niet eens goed waar je een ander blog kon vinden, laat staan waarderen. En zo zag ik het getal eergisteren overslaan naar 9000:). Een mens zou zich afvragen hoe hij het voor elkaar heeft gekregen.
Eigenlijk wil ik dan van dit blogmoment alleen maar iedereen danken die het beste van zichzelf geven op hun blog, en dat meen ik van harte, want hoeveel moois heb ik weeral de laatste dagen aan niewigheden mogen ontdekken zowel op bestaande blogs als voor mij totaal nieuwe! Velen zijn een inspiratiebron, soms zelfs een hint tot meer en anders. Anderen zijn een uitnodiging elkaar nog beter te leren kennen en weer anderen komen als vreemden aankloppen maar blijven, een blogleven lang!.
Bij deze groet ik iedere regelmatige bezoeker maar ook die anderen die nog een woord van mij tegoed hebben. Ook en vooral aan hen die in een dipje zitten in hun blogwereld omwille van wie of wat dan ook zeg ik: GA DOOR!
Maarten1955
gebed


Wat "zomaar" een gedicht, een tekst is, kan soms zo levensecht zijn; woorden die een mens juist dan nodig heeft omdat er geen andere woorden meer zijn. Eens het grootste leed geleden is ga je algauw deze teksten vergeten, maar wanneer je zelf in dat dal zat/zit weet je dat enkel het geloof en het blijvend vertrouwen je een nieuwe toekomst helpen maken! Ik denk hier in het bijzonder aan een paar blogvrienden.


Blogvrienden,
Ook vandaag heb ik een thriller uitgelezen van de hand van Stefaan van Laere met als titel BOTERO.
En ook deze keer wil ik u niet onthouden hoe menselijk en spannend het boek is geschreven, ook actueel in de conctext over politiehervorming en verdwiijningen, maar lees het daarvoor maar zelf.
Rond de hals van de jongen hangt een fijn zijden sjaaltje gesnoerd. Zijn armen liggen netjes naast zijn lichaam. Exact honderd bloemen zijn zorgvuldig uitgestrooid. De bezadigde, maar vastberaden politiecommissaris George Bracke gruwt ervoor om het hardop te zeggen aan zijn rechterhand Cornelis: ‘Een bijna lieflijk schouwspel.’ Na al die jaren raakt de lugubere dood van een kind hem nog steeds. Dan brengt enkel een betere malt whisky soelaas. Of een intieme tango, lijf aan lijf met zijn echtgenote Annemie. Maar als woordvoerster van de politie heeft ook zij andere katten te geselen.
Bracke verhoort een bloemenhandelaar. ‘Het ging om een behoorlijke bestelling. Driehonderd bloemen.’ Van die driehonderd zijn er voorlopig maar honderd ‘opgebruikt’… Chaotische drukte op het commissariaat, spoedoverleg met de grote baas, tactieken van de speurdersploeg… Bracke en Cornelis zitten de dader op de huid.
Botero is een meeslepende misdaadroman vol suspense.
| Een wonderbaarlijk boek van een veelzijdig schrijver, die nu ook zijn eerste thriller (de eerste van een lange reeks?) geschreven heeft. In 'Botero' besteedt Van Laere de nodige aandacht aan de typering van zijn hoofdfiguren, commissaris George Bracke en diens echtgenote Annemie Vervloet, woordvoerster bij de politie. Dit is bewust geen 'harde' thriller, maar wel een boek waar de schrijver de tijd neemt om zijn personages voor te stellen. Het zijn echte mensen van vlees en bloed, soms twijfelend aan zichzelf en helemaal niet de harde 'flikken' zoals ze elders soms worden voorgesteld. Van Laere typeert met kennis van zaken bestaande toestanden en voegt daar zijn stokpaardjes (whisky en tango) rijkelijk aan toe. Het is bovendien een erg vrouwvriendelijk boek, en Van Laere zou bij vrouwen wel eens een grote hit kunnen worden. Men zegge het voort! (commentaarstukje) | |
geloof en internet
Wellicht voor velen onder jullie een idee om deze links ergens te bewaren onder "favorieten", want ook ik weet hoe vlug een artikel gelezen wordt en dan bedolven wordt onder de aardappelschillen. Maar wanneer je deze bronnen wil consulteren heb je bewust artikel of blad al ergens zo goed opgeborgen dat je wel weet dat het "ergens" ligt, maar waar.
Vandaar geef ik bij deze graag de links over religieuze media door.
waarom hier
Waarom hier?
Ken je dat onbegrepen gevoel?
Dat je hier bent,
omdat je hier zijn moet?
Voor jezelf, voor mij en de rest?
Een gevoel van waarom
is hier de plek waar ik ben?
Geen maar, maar een amen,
omdat je 't moet aannemen dat het zo is!
Het beklemmend gevoel
van nu ik hier ben kan ik niet meer terug!
Ik zal er wat van moeten maken,
nee ik mag er alles uithalen
Een mooi gevoel,
dat ik zijn mag wie ik ben!
Waar dan ook.
Hoe dan ook!
motregen
Goeie morgen vrienden,
Ook deze keer een mooi tekstje gevonden naast een nicknaam dat ik graag wil delen; wellicht geschreven uit het hart na een mooi weekend. Wie zal het zeggen?!
"Laat je liefde zijn als motregen; kleine druppeltjes die een rivier doen overstromen!"
avondmijmering
" Mijn hart kent geen rust tot het rust vindt in en bij U". Het is deze genade die ons verzoent met de afhankelijkheid, die ons bevrijdt van ons activisme en de druk van het moeten waar helaas ook hoe langer hoe meer mensen aan ten onder gaan.
Waar het nut de wet dicteert, is gratuiïteit onbelangrijk. Wie niet meer presteert wordt gedegradeerd tot "steuntrekker"; laatste heb ik hier al ten overvloede neergepend o.a. in het artikel over "competentiecentrum", maar ook in andere columns. En hoe pijnlijk is dan de vraag, ook al hoeft ze niet beantwoord te antwoorden, wat je nu doet in het leven... Antwoord vooral niet dat je vrijwilligerswerk doet of wil doen. En toch is dat gratuite werk zo zinvol, soms een genade zowel voor jezelf als voor de ander. Beide woorden heeft een jonge priester uitdrukkelijk gebruikt in zijn openingshomilie bij zijn priesterwijding.
Nog even verder-en misschien vandaag bijzonder tussen beide verjaardagen van eigen ouders- zijn bejaarde (eigenlijk geen term meer in onze leefwereld)mensen levende iconen van onze samenleving. Ze tonen het beeld van een man en een vrouw die echt mens zijn geworden en door hun aanwezigheid en hun voorbeeld roepen ze ons op tot een gewetensonderzoek; ze drukken ons met onze neus op het wezenlijke, het gratuïte, de genade, ,op DE LIEFDE!
Terwijl de erotiek (zie hiervoor in archief) het tegenwoordig wint van de liefde, tonen heel wat bejaarde echtparen ons het beeld van een wederzijdse genegenheid waar de een nog echt voor de ander leeft. Het laatste heb ik deze namiddag nog eens in stilte mogen bewonderen en beluisteren, hoe pa en ma elkaar leiden doorheen de dagen, en zo verdere leven-gevend zijn voor ons, kinderen en kleinkinderen. Dit is ooit gegroeid uit GENADE!
Hoe confronterend dan ook en wat voor een contrast met bovenstaande wanneer ik via de telefoon vorige avond moest aanhoren dat in een groeiende liefdevolle relatie één van beide partners "even" liefde had ingeruild voor erotiek ...
Een mens is voor meer gemaakt dan voor zichzelf. Zijn voltooiing ligt buiten hem; in wie hij gelooft, op wie hij hoopt en door wiens liefde hij wordt aangetrokken. Wanneer het mysterie van die liefde dan op zo een egoïstische manier abrupt wordt ontnomen, dan blijft alleen de diepe pijn want alles daarvoor was pure genade, nooit gezocht maar dankbaar ontvangen en meer dan mensen elkaar kunnen geven!
Mogen we het God noemen?
weet je
Het mooie van het verhaal blijft, voor mij toch, dat je niet weet wie je met dit schrijven hebt geraakt. En wie zijn we tenslotte tussen die paar duizend mensen die allemaal hun best doen of het tenminste proberen, en dit alleen nog maar op seniorennet?!
Wanneer we er waren op dat moment voor die ene persoon, dan hebben wij het niet voor niets gedaan, zolang we maar ontvankelijk zijn voor elkaar en geen stoorzender worden.
Is dit trouwens niet het begin van de vredesweek?! Laat ons dan hier en nu beginnen als buren in blogland!
vluchteling

Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine witte duif
de tochten worden je teveel
ik kan niets dan angstig vragen
of je de moed nog hebt te stijgen
om de vrede van je groene twijgen
achter alle bommen aan te dragen

Schrijver: sacrajewa
misschien als antwoord op een paar mensen via blog of mail,
maar ook met dank aan de jongeman die ik mocht leren kennen en waarderen!
Klik dus nog maar eens zijn site aan onder mijn favorieten - "duivensport".
Jij bent van jou


Jij bent van jou, onachterhaalbaar eigen.
Ik ben van mij, geen ander zal mij krijgen.
Wat ik jou vraag, wat jij mij vraagt
is leeg en zonder zin gevraagd.
Eén oogwenk ver in vreemd gebied,
ooit verder komen doen wij niet.
Ik wou een leven meer, mocht ik jou vinden,
ik houd mij aan je vast, kon ik mij binden.
Ik zou in jou vergaan, en jij
ontstaan in mij, en wij in wij.
Eens lag ik neer, versteend van kou,
Ik droomde dat ik vocht met jou.
Die nacht werd mij een nieuwe naam gegeven.
Geschonken werd mij nog een tijd van leven.
En even tot de morgen daagt,
is wat ik vraag en wat jij vraagt,
vervuld en één. Toen ging jij heen
en bleef ik met mijn droom alleen.
uit "Gooi en Sticht", in 1973 al aangekruist als een favoriet en nu per toeval teruggevonden;
de kern van mijn bestaan is blijkbaar weinig veranderd. En da tis maar best ook!



