GENADE

GEBED (voor de zaligverklaring) van pater Lievens s.j.

God, onze Vader,

U hebt aan onze Vlaamse landgenoot, pater Constant Lievens, de genade geschonken de Heilige Kerk in Indië op uitzonderlijke wijze te dienen.

Wij danken U voor al het goede, dat deze zoon van ons volk er in weinige jaren tot stand heeft gebracht. Hij heeft heldhaftig het Evangelie verkondigd en liefdevol de tijdelijke noden van zijn mensen gelenigd .Met vurige ijver heeft hij de bevolking van Chota Nagpur leren opzien naar het H. Hart van Jezus, die zegt: "Komt allen tot Mij, die onder lasten gebukt gaat. ik zal u bevrijden en verblijden."

Door zijn voorbeeld herinnert hij er ons aan, dat ook wij ons leven kunnen vrucht doen dragen tot eer van God, tot welzijn van onze evennaaste en tot vreugde van uw Kerk.Zegen de Kerk van Indië en van heel Azië om de tegenkantingen die zij ondervindt te dragen en te overwinnen. Zegen ook de Kerk in Vlaanderen. Bij de aanvang van de eenentwintigste eeuw hebben we in West-Europa nood aan een nieuwe evangelisatie. Versterk in ons de liefde voor de Blijde Boodschap, zodat ze in ons een vuur wordt dat oplaait.

Heer, onze God, wij vertrouwen erop dat Gij Uw dienaar Constant Lievens wilt verheerlijken, door ons de genaden te schenken die wij nodig hebben. Onze smeekbede leggen wij u voor, door zijn voorspraak. Dat zal ons helpen met ons leven te getuigen van het Evangelie. Bevestig ons met de woorden van pater Lievens dat “VUUR MOET BRANDEN.”

Wij vragen het U door onze Heer Jezus Christus, die met U leeft en heerst in de eenheid van de H. Geest.

Maria, Koningin van de apostelen en middelares van alle genaden, richt onze ogen op Jezus, de Weg, de Waarheid en het Leven. Bid voor ons.

Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge

"Ik heb er echt genoeg van, altijd maar proberen om het iedereen naar de zin te maken, om je verantwoordelijkheden op te nemen, om er te zijn voor wie je nodig zou kunnen hebben.
Maar niemand die ziet aankomen dat het op is, niemand die ziet aankomen dat je gaat ontploffen, niemand die begrijpt waarom je dan toch uiteindelijk toch ontploft.
En het enige wat blijft hangen is de ontploffing.
Genoeg dus, het feest is voorbij, de wijn is op, de deur gaat dicht, ik ga mijn eigen leven in handen nemen. Iedereen kan de pot op.
Maar wacht eens even, waar is iedereen nu plots naar toe?
Geen nood, ik heb nog een lief. Of toch niet? Nee dus. Ook niks zien aankomen, was je dan niet tevreden, was je niet gelukkig, heb je me dat gezegd, wel 1000 keer? Sorry, je bent geweldig, maar ontploffingen ...
Ok, ieder voor zich? Prima, is dat wat jullie willen? De wet van de sterkste? Maar wel janken om honden, katjes en varkentjes? Een mars tegen geweld in de samenleving, maar ondertussen de buren en/of de collega's en/of de partner en/of de kinderen een kloot afdraaien? Staken omdat we niet genoeg luxe meer hebben maar vergeten dat er zo veel zijn die niet eens fatsoenlijk water hebben? Mekkeren over jullie recht om ondanks de buitengewone kansen tot opleiding toch het recht te hebben om een kinderachtig taaltje te hanteren, zelsf al hebben we op onze pc de mogelijkheid om je spelling te laten controleren, en ongeacht het voorbeeld dat jullie aan kinderen en jongeren geven.
Stelletje godverdomde egoïstische klootzakken.
Ik heb er genoeg van. En als moeder en vader er niet waren, dan was ik weg, voorgoed en onomkeerbaar. Maar ik moet het voor moeder en vader nog een tijdje uitzingen. Want zij hebben niet nog meer verdriet en ellende verdiend.
Wanneer houden we eindelijk eens op enkel onze rechten te zien en ook onze verantwoordelijkheden te zien en op te nemen? Wanneer gaan we eens leren onze luiheid, gemakzucht en egoïsme te erkennen en er ook een iets aan te doen. En neen, een paar euro geven aan een of ander goed doel is niet genoeg.
Ik pas allicht niet in deze wereld. Maar als iedereen recht heeft op z'n eigen meningen, op de vervulling van z'n eigen behoeften, dan heb ik dat recht toch ook? Dus, ontplof allemaal maar, ik heb er genoeg van.

ps. Voor het overige, iedereen is fantastisch en ik wens iedereen hopen geluk (ook zij die geen pc hebben, of geen elektriciteit, of geen internet). " Met dank aan Rinz. ... of toch zelf meegemaakt?!

Een zoektocht naar jezelf, een zoektocht door dit leven.
Ben je wel de moeite waard, heb je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen, voor je medemens?

Of heb je daar de kracht niet voor en lijd jezelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel, gekrenkt of lamgeslagen.
Ziekte, pijn of ander leed, je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg, niet waardig of niet wijs…

Dan wordt het tijd om op te staan, ga op ontdekkingsreis.
Ontdek dat jij jezelf mag zijn, met fouten en gebreken.
Vergelijk je niet met wie dan ook, je bent uniek gebleken.
Je kreeg talenten en gaven toebedeeld.
Heb moed om er iets mee te doen.
Deel uit en je zult merken hoe waardevol een mens kan zijn.

Een ander kan versterken!
Een luisterend oor, een schouderklop, ’t zijn kleine zonnestralen.

Waaruit jouw grote liefde blijkt, op mensen neer te dalen.
Het geeft je kracht om door te gaan, te werken op deze aarde.

Jij bent bijzonder, jij bent “goud waard!

"Nu het christen-zijn niet meer standaard is, wordt er meer verwacht van mensen die nog wel christen zijn.
Deze mensen maken veel duidelijker een keuze voor God en dat uit zich ook in het belijden van hun leer en hun taak in deze wereld.
Vandaar ook de verschuiving naar doeners binnen de kerk. En dat is een zeer positieve verschuiving omdat er weer een wervende kracht van de kerk uit kan gaan. Het is weer duidelijk waar de kerk voor staat."

Getuige van een jongere (een wiskundige knobbel dan nog), die ik mocht ontmoeten en die me dit via mail liet weten.

je hebt ze

Van elke mens,
die ik in mijn leven ben tegengekomen,
heb ik mogen leren.
Ik verdien respect en waardering
van de ander te ontvangen
en geef dit zelf ook.

Ik verwacht niets van een ander.
Ze kunnen alleen maar zijn wie ze zijn,
en niet wat ik denk
dat ze zouden moeten zijn.

Ik gun de ander de ruimte en
neem tijd voor de mijne.
Zelf heb ik dit nodig,
om stilletjes te mediteren,
mij te bezinnen ...

Contact te leggen met mijn hogere bewustzijn, voor zelfonderzoek De eenzaamheid is mijn vriend en heel belangrijk, waardoor ik geholpen word iemand te worden die binnen een spirituele relatie leeft en meer kan geven dan nemen en met blijdschap kan genieten en ontvangen.

Het kan zijn dat er mensen afvallen,
daar zij mij niet accepteren in mijn zijn.
Er zullen altijd nieuwe en betere komen - of anderen,
om iets van te leren.

Elkaar de ruimte geven
is voor mij iets heel bijzonders
haast heilig.

In een relatie geeft dit
een enorme mogelijkheid tot groei
en bloeit deze op.

Soms is dit voor anderen niet goed te begrijpen maar
als zij uit liefde komen krijgen zij inzicht in mijn gevoel.
Dit hoeven ze niet te begrijpen
of te volgen,
maar zullen mij respecteren,
zoals ik ben of wil zijn.

Ieder mens is een eigen ik
en mag op zijn beurt,
zijn eigen gevoel volgen.

Sluiten wij niet op elkaar aan,
dan is dit mogelijk en gaat ieder zijn eigen weg.

Ik houd erg veel van mensen,
ondanks dat er enkelen waren,
die mijn vertrouwen
hebben beschaamd en misbruikt.

Ook dit heb ik zelf in stand gehouden.
Ik ben niet boos op die anderen,
heb het ze ook vergeven,
omdat ik ervan heb mogen leren.

Het leven is net zo mooi als dat ik dat zelf wil zien, voelen en genieten.
Ik werk aan vrijheid in en met mijzelf.
Des te sneller zal ik helen!!!

Ik ben weer bereid tot een compromis
en geef zelf aan,
waar mijn grens ligt.

Toch wil ik ook nog steeds in
de gedachten van anderen meekruipen
om een beetje te begrijpen
hoe zij denken en daardoor
de band met hen verstevigen.

en ik leef nu.
en U?
sta op en leef
in het NU!