Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Lente voor jou?

IK


Ik leerde dat IK zeggen, niet altijd
egoïstisch moet zijn,
maar vaak een teken van
'even op adem komen',
om daarna met volle moed
opnieuw er tegenaan te kunnen gaan.
zeer belangrijk na een weekend misschien
Begin de dag met anderen én jezelf te vergeven.
Louise Hay
het leven als een lot?
Hoeveel vluchtige ontmoetingen telt een mensenleven? Wat had kunnen zijn, maar nooit zal zijn, je heel even benevelt en voorbijvliegt. Elke dag van ke leven is een mand vol gemiste kansen, van misgelopen lotswendingen. Het heeeft zin erom te zuchten, je moet je eigen weg weten te waarderen.
twijfel


'Heb jij dan nooit aan je geloof getwijfeld?', vroeg me een dame. Mijn antwoord was: 'Denk je dan dat ik een heilige ben? Heiligheid vind je alleen bij armen van geest; een denkend mens worden zware beproevingen gezonden. Goed is niet die hij geen verleidingen kent, maar hij die deze overwint. Iemand die nooit aan iets twijfelt, heeft een dode ziel. Maar twijfel aan mijn geloof werd al gauw weggenomen om plaats te nemen voor VERRTROUWEN, mijn grootste wapen.
Ommekeer in je leven


Weet je, opeens komt er een moment in je leven waarop je voelt dat het zo niet langer kan. Dan moet je stil blijven staan, om je heen kijken, luisteren naar de stilte en iets wezenlijks over jezelf begrijpen. Misschien ook het moment om bewuster en langer bij Onze-Lieve-Heer te verwijlen, te zwijgen en te weten dat er een nieuwe weg voor je open ligt.
Bij deze ook "Gelukkige Verjaardag zus!"
Mogen al je dromen dit jaar uitkomen, en
dat zijn er ondertussen drie!
om bij stil te staan

Jezus, een groot mens

BOEK


De hand van St. Euphemia (2006)
Vaughan-Hughes, Pip
Broeder Petroc, een vriendelijke jonge novice, leidt een eenvoudig leven op het Engelse platteland. Hij doet zijn uiterste best om zijn ziel zuiver te houden– en het vrouwelijk schoon te weerstaan – maar loopt met open ogen in een wrede valstrik. Ingepalmd door de charmante maar vileine ex-tempelier Hugh de Kervezey, laat hij zich verleiden om een relikwie van het altaar weg te nemen. Volgens Hugh heeft de bisschop het nodig, maar het betreft een ordinaire diefstal en voor Petroc het weet, krijgt hij een moord in de schoenen geschoven. Met het relikwie onder zijn pij vlucht hij voor zijn leven.
Met de gewetenloze moordenaar op zijn hielen, is zijn enige redding een mysterieuze relikwieënhandelaar, die hem opneemt in zijn gezelschap. Reizend door Europa en met de Kerk en De Kervezey in zijn kielzog, probeert Petroc erachter te komen hoe zijn lot verbonden is met het heilige relikwie en zint hij op wraak op de man die zijn leven ontwricht heeft...
JURK


Ik zou zo graag twee armen vinden
die me lang en lief omhelzen zouden
maar alle armen die ik vind
omhelzen niet zoals de jouwe
Ik zou zo graag twee lippen vinden
die me vol en warm kussen zouden
maar alle lippen die ik kus
die kussen niet zoals de jouwe
dagboek - vervolg


Ik zal vandaag wat beknopter proberen te zijn want ook ik wil Parijs-Roubaix zien en ik hoop dat ons Tommeke wint. Ja, Maarten is nogal persoonlijk deze dagen, zag je gisteren ook. Het schijnt zelfs dat je daamee schoort (grapje), zeker als het leed wordt uitgesmeerd, maar dus niet hier wat je trouwens nooit van me moet verwachten.
Mijn bloggen wordt soms beïnvloed, al dan niet ten goede of ten kwade -afhankelijk van het uur en tijdstip - door een buurvrouw die virtuoos piano kan spelen. Soms een welkom, voor anderen een diepe zucht. Ik denk eraan omdat ik in haar tuin een heel grote boom zie staan waar ik op uitkijk en die één en al bloei is. Helaas bloeit die boom slechts maar een grote week, want toen ik mijn gras aan het 'afrijden' was dacht ik dat het begon te sneeuwen. De grasmachine nam deze mooie sneeuw zomaar mee en daar verscheen het eerste frisse groen. Natuurlijk zijn er ook nog andere lentekleuren in de tuin nu. Het mooiste zijn nu wel de honderden paaslelies/narcissen met hun geel-witte kleuren, al dan niet in dubbele kelkvorm.
Ik heb me maar aan twee dingen pijn gedaan, een paar vroege netels die ik nu nog voel alsook een paar doornen die alijd boosdoeners zijn van een plant die te laag bij het gras groeit.
Het mooiste van dit dagboek heb ik voor het laaatst bewaard. het overspant de volledige week en kleurt nu al de volgende. Ik weet dat sommigen zullen zeggen: "toch weer niet", maar jawel, want zeg nu zelf, hoe zou jij reageren als iemand die je al een tijdje kent zonder dat je het zag aankomen je zegt:"Ik heb je lief", zeker als deze persoon in kwestie gehandicapt is?! Kwam vandaar de energie de badkamer een grondige beurt te geven, de ramen te lappen en zoveel meer ... Liefde geeft inderdaad leven!
Dit dagboek nu afsluiten met het zoeken naar een gepast kado voor zus die straks tram vier neemt, snik! O ja, nog dit. Ik had daarnet afgesloten, maar naast de blijheid van de ontmoeting van afgelopen week, vernam ik met groot ongeloof dat een ex-collega van me ook getroffen is door darmkanker ... En meteen hoorde ik nog drie namen van mensen die ik ken die door 'dit beest' zijn aangetast. Je zou al van minder schrik hebbben wanneer één van de ouders zich niet goed voelt.
Mag ik jullie een aangename zinvolle zondag toewensen voor wie julie dan ook mogen supporteren, zij het in de wielrennerij of voor je geliefden!
dagboek en bedenkingen
Inderdaad, ooit lang geleden ingelogd onder deze categorie, maar wat mij betreft zijn enkel de bedenkingen overgebleven. Het dagboek haalde nauwelijks mijn blog ook al was ik er steevast van plan dierbare herinneringen, kleine anecdotes en allerhande dagelijkse dingen op achter te laten. Maar ja zoals wellicht bij velen onder u ga je voor een bepaald publiek schrijven, een publiek dat je in oorsprong niet zelf hebt gekozen. Toch niet in mijn geval want ik pende zomaar iets neer en anderen hebben hier en daar iets opgepikt en zo krijgt ieder blogger wel zijn eigen publiek. Een lange inleiding - maar het is dan ook zaterdagavond - om toch eens het dagboek van deze week in te vullen.
Laten we maar beginnen zoals heel velen onder ons, bij de start van de paasvakantie. Meteen is het een lust eindelijk mee te kunnen zingen met het lied 'daar is de lente, daar is de zon'. Het is hier ook stil genieten want de schoolpoort hier niet ver van bij mijn deur is gesloten; dus geen kwetterende kleuters, taterende mama's, aanschuivende wagens, maar o zo een zuivere stilte. Nog aan het genieten van die stilte en deze nieuwe lente draai ik de kraaan open voor de vaatwas. Neen, ondergetende heeft nog geen automaat en dus handmatig werk is ook een lust, enfin soms toch. Mar kijk na vijf tellen en wat warm water hoor ik iets prutttelen en dan ineens enkel nog koud water. Nog eens naar de rode knop geschakeld, maar daar komt nu niets meer uit. Meteen gaan alle gedachten naar alle windhoeken. Het eerste, en dat kennen jullie wellicht ook zeker wanneer je zelf niet een handige harry bent, is roepen op je vader (toch in gedachten), of naar de buurman ... en ondertussen al een rekening maken wat die nieuwe boiler zou kosten. Even op de klok kijken, ik met die waterman nog te pakken krijgen voor de middag .. ik heb geluk, hij neemt op en zal komen. Maar wanneer is een "zal" bij deze gasten? Geluk bij een ongeluk, pas enkele uren staat hij voor de deur. Zijn ijzeren koffer schuift over mijn gladde vloer en al vlug hoor ik een paar tangen ook tegen de grond gaan. Ik durf het hem niet te zeggen, maar ben nu al bang voor de schade die hij zal achterlaten. Zwijgzaam doet de man verder. Ik zwijg ook, want de arbeidstijden zijn al duur genoeg. Gelukkig is deze stielman niet als vele anderen die meteen alles in het nieuw zetten indien niet echt nodig, al hield ik mijn hart vast wanneer hij over de prijs van nieuwe appaten begon te spreken. Maar toen ik hem alles terug zag aanspannen wist ik dat ik er met vijftien euro voor twee maal blazen in een leiding er zou van afkomen. 'De rest' zegde hij, kijkend naar een natte vloer 'is voor jou'. Heb ik maar al te graag gedaan en eindelijk kon ik mijn vaatwas starten, enfin toch nadien ik het middagmaal binnen gekieperd had ... Pas de eerste uren, morgen meer ...
ons geleend


Het is ons maar geleend,
De vele mooie dingen.
Ons onbetwistbaar eigendom,
Zijn de herinneringen.
De ziel
Wat ik over de ziel wél durf te geloven is dat dit dé plaats is waar liefde en vriendschap bloeien als fleurige bloemen.
sociale netwerken
Voor u gelezen, waar en toch tuimelen we er met zijn allen zo gemakkelijk in.
'Blijf van alle sociale netwerken af met je pc.... met al die bullshit.... Als men je wenst te spreken stuur dan een SMS of e-mail, dat zal beter zijn !!! Pure bezigheidstherapie... doe liever wat aan gezonde buitensporten, dat zal je verfrissen en monter houden of maken !!!'
DE ZWENDELAAR


| Auteur | Stibbe, B. |
|---|---|
| Uitgever | A.W. Bruna Uitgevers |
| ISBN | 9789022994658 |
| ISBN10 | 9022994651 |
| Bindwijze | Paperback |
| Productsoort | boek |
| Verschijningsdatum | juli 2008 |
| Categorie | Literaire thrillers |
Begin paasvakantie
'Het liefst zouden ouders hun opvoeding uitbesteden', las ik. 'Vroeger werden kinderen opgevoed door de school, de kerk of het leger, maar die hebben hun gezag verloren. Tegenwoorig krijgen kinderen hun voorbeelden van beroemdheden en computerspelletjes'. Harde taal, maar misschien toch niet helemaal onwaar, een echte vakantieopener.
PASEN


Indien Jezus niet verrezen was en zijn Geest niet gezonden had over de wereld en de mensen, dan zou ik over dit alles niet meer praten noch schrijven. Nietemin, op de keper beschouwd, blijft de boodschap van Jezus eigenlijk onverkoopbaar voor mensen met gezond verstand. Als hij niet verrezen was, waren we hem al lang vergeten, juist omdat het zo moeilijk te geloven is. En toch zijn er nog altijd mensen die in hem geloven en hun leven aan hem wijden, omdat hij achter hen staat en in hen leeft. Dat is voor mij een van de duidelijkste bewijzen van de echtheid van de verrijzenis. Daarom ook hebben we ons ook opgetrokken aan Zijn boodschap in deze donkere dagen, omdat allen geloven dat de dood niet het laatste woord heeft. ZALIG PAASFEEST voor u allen!
Noot: Er zijn mensen die vandaag het paasfeest niet kunnen vieren in familie door het simpele feit dat ze tot elkaar niet kunnen komen omdat wegen zijn afgesloten voor de Ronde van Vlaanderen ... of hoe ver afgoderij gaat!
Dit moest ik toch even kwijt.
doordenker op stille zaterdag
'Er is geen groter gevoel van macht en geen groter misbruik van macht dan het beslissen over leven en dood'



