Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

de ideale persoon


Jijzelf bent de ideale persoon
om mee te leven …
Voor jezelf. Maar dat geldt net zo
voor ieder ander.
Ook die kan uitstekend samenleven
met zichzelf.
Moeilijker is het om met anderen
je leven te delen. 

Met jezelf sluit je geen compromissen.
Ontdek je iets bij een ander wat beter is
dan neem je dat gewoon over.
En zo doe jij altijd wat jij het beste vindt.

Met jezelf lig je soms in de knoop
maar daar raak je snel weer uit.
Omdat je jezelf makkelijk goed praat.
Omdat je sowieso met jezelf verder moet.

 Vriendschap biedt heel veel.
Maar je moet ook geven.
Want een vriend heeft een eigen mening
En die is soms anders dan die van jou. 

“Zorg ervoor dat je gebreken van je vrienden kent,
 Maar minacht hem er niet om.” Elbert Hubbard.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:33 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Roze23 juli 2008 om 15:14

Blij dat problemen zijn opgelost lieve Maarten

Je hebt het weer mooi verwoord.Blij dat ik eindelijk terug ben bij jou...En het artikel "Rozen" heeft me zeer goedgedaan..Dat de woorden die ik tot je richtte een mooi plaatsje vonden.Kusje en liefs van Rozemarijn.
rozemarijn3qn6.jpg
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

UW AANDACHT



Het schrijven is soms moeilijk in de zin dat je veel levende doden ziet rondlopen, zonder en hap te proeven. Ik bedoel: mensen leven en gebruiken hun tijd in onzin en tijdverdrijf; dat wil niet zeggen dat men zichzelf moet onderdrukken om de show te stelen. Mensen maken zorgen om niets en blijven in hun wandeltocht verder reizen. De families worden vreemden, de buren kwelgeesten en bij die persoon zelf zet ik een groot vraagteken.

 

Zombies? Je schrijft en blijft schrijven. Soms heb je ook een duw van een ander nodig die jouw schrijven onderzoekt, hierdoor wordt het startschot gegeven om weer iets nieuws te schrijven. De meeste vulling weet zelfs niet over wat het gaat zodat men de nijging krijgt van zelf zombie te worden, alleen zijn de vrije kaarten op.

 

Blijkbaar heeft het SeniorenNet team dan toch uiteindelijk de oorzaak gevonden van het waarom en hoe dat ik ondertussen al een paar dagen werd belaagd door een Trojanvirus dat niet kon verwijderd worden, ook niet met hulp van de techniek noc door mensenhanden. Het virus sloeg dan ook maar enkel en alleen toe op deze site, maar was bijzonderlijk hinderlijk en diut blijkbaar ook voor bezoekers. Dus, beste medeblogger, vrees niet, uw pc werd niet geînfecteerd, maar ook voor mij was het bijzonder vervelend. Dus dank aan het team om verder te hebben gezocht want nu is het  terug echt surf-PLEZIER!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

is het niet aangenaam


juist dan wanneer je denkt dat niemand nog tijd heeft voor je ....
en terwijl die ander druk druk is ...
maar vooral nog zelf volop bezig is met de rouwverwerking
na het plotse overlijden van zijn vader. ...


"ALTIJD TIJD VOOR JOU, HE"


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het regende


Ja, "het regende die dag" .... heb ik wellicht al eerder geschreven en elke dag denk en hoop je dat het nu eindelijk zomer wordt. Zelfs mensen vragen me of het wel goed gaat met me. Ja, in november kocht ik een nieuwe zeer warme bruine jeans tegen de winterkoude. Tegen de aankomende junimaand met zicht op een minitrip kocht ik me een nieuwe bermuda, want toch geen regenmantel zoals vorig jaar die tijd hoopt een mens dan, zeker met de mooie weersvoorspelligen. Ondertussen liggen ze daar. Die warme broek heb ik op vandaag - lees 20 07 2008 - aangetrokken, met een trui erboven die al langer in de kast zou moeten hangen. Ik hoef slechts maar de kast te openen om die zwarte wintertrui te grijpen die ik recent nog aantrok. En die regelmantel is de laatste dagen en weken al meerdere malen flink gedoopt geweest.  Voor de rest liggen ze min of meer op een hoopje. Een halve dag regen, een halve dag af en toe zon. Een lichtere lange broek, de bermuda - amper twee dagen (lees paar uren) gedragen. Een t-shirt die ik misschien toch nog eens kan aantrekken omdat hij nooit echt het zweet moest/kon opnemen. Ik dacht dat ik dat verleden week niet meer zou durven schrijven, maar niets is minder waar en ik denk dat ik niet die enige ben. Ja, mensen, ook dat zijn "dagboekbedenkingen".
Maar is er al zoveel veranderd? Hoeveel maanden moet ik openbaar gebruiken, zeker tijdens weekends, om ergens te geraken omwille van de regen, en dan heb ik het niet over peiodegebonden regens, en ook niet over voorbije maanden, maar ook verleden jaar al het geval.

Met het vooruitzicht op het zomerverlof heb ik jullie af en toe een boek aangeraden om mee te nemen in de reiskoffer. Helaas is het lezen van een boek soms nog de enige ontspanning op deze uitgeregende "zomerdagen", daar waar meerderen zich nestelen in de warmte bij de winterkachel in december.
Ik hoor het jullie graag zeggen dat de zomer NU eindelijk zal beginnen; wel dan is dit mijn laatste uitdaging. Voor allen, waar dan ook, een warm, zonnig en vooral deugddoende verderzetting van deze verlofperiode!
"Het blijft zwaar bewolkt" zegt de radioman daarnet, dus wees een zonnetje voor elkaar!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 20:04 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

achter een lach


Achter een lach verborgen







Achter een lach verborgen,
roert zich een wereld
van duizend zorgen.

Schuilt een wereld van
niet begrepen worden,
in de hoopvolle armen van
misschien morgen.

In de ogen drijft waarheid
naakt aan de oppervlakte,
deinen golven als de
stille schreeuw der ziel.

Niemand die ze hoort
niemand die ze begrijpt
niemand die het ziet
niemand die benijdt.

Hoe je om enig begrip,
de lach op het gezicht,
elke dag weer
keer op keer
moeizaam verder strijdt.

Ja, de eenzaamheid is groot!
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 01:18 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Geometrie


"De schoonheid van een naakt persoon wordt bepaald door de afstand tussen de tepels gelijk te maken aan de afstand tussen de borst en de navel, en ook weer aan de afstand tussen de navel en de benen".

Leonardo Da Vinci

Of wat je leert bij het lezen van een goed boek.
En ik durf er voor wedden dat er zijn die nu eens bij zichzelf te rade zullen gaan, is heet niet?!
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

ROZEN


Rozen bloeien het langst als ze met Liefde worden verzorgd.

Liefde en Vriendschap zijn een wonder.
Ze zijn als rozen die geuren en je leven kleuren.


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 17:09 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

de muziek


De muziek speelt een melodie in mijn hoofd.
Klanken met herinneringen.
Ik luister totaal verdoofd.
Denk aan zoveel dingen.
Elk nummer heeft zijn eigen gedachten.
Iedere toon een ander verleden.



Ik vraag me af wat erin de toekomst staat te wachten.
Soms wil ik alleen maar leven in het verleden.
Ik sluit mijn ogen om in de muziek op te gaan.
Om er even één mee te zijn.


 
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 22:53 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

bezinnen


Niemand zal ooit weten welke weg een meester heeft gegaan; welke vreugde of teleurstellingen, welke meevallers en moeilijkheden ervoor zorgden dat iemand zo over alles ging nadenken dat die in de grond van zijn/haar HART ZO RIJK werd dat het een rijkdom wordt die alleen toegankelijk is voor wie wil zien en luisteren.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 21:55 Reageer op dit bericht Stuur door

waar is de zon


Waar is de zon
is hij ook met vakantie
zodat wij alleen maar regen krijgen

Waar is de zon
mis hem elke dag
die heerlijke warme stralen

Waar is de zon
want dan gaat alles beter
voelen we ons gelukkiger

Waar is de zon
misschien is hij morgen terug
van die lange vakantie
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Het Geheime Avondmaal

Het geheime avondmaal is een bloedstollende biblio-thriller, die zich afspeelt in het Italië van de vijftiende eeuw.

Javier Sierra verweeft het leven en de kunst van Leonardo da Vinci met meer en minder bekende periodes en figuren uit de geschiedenis. Doorspekt met sfeervolle beschrijvingen van architectuur, kunst en literatuur en met raadsels is Het geheime avondmaal de enige historische thriller die zich echt kan meten met De Da Vinci Code.


Auteur: Javier Sierra
Titel: Het geheime avondmaal
Prijs: € 19,90
ISBN: 90 234 1844 1

Ja, eindelijk nog eens een boekentip en meteen het antwoord waarom niet geblogd, maar verdronken in dit boek, zonder koffiepauzes.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Als de natuur


ALS DE NATUUR KON SPREKEN

Als de bomen konden
spreken zouden ze ons
vaak vertellen wat de
wind ze kwam
zeggen.

Als de bloemen konden
spreken zouden ze ons
overstelpen door over
hun schoonheid en
liefde te spreken.

Als het gras kon spreken
zou het mos haar iets
meer ruimte geven.

Als de dieren konden spreken
zouden we weten
in wat voor een paradijs we leven die
de natuur ons alle
dagen geeft.

Toch de bomen spreken
niet,ze geven ons alle dagen
zuurstof om te leven.
En de wind,zij geeft ons alleen maar
een strelend gevoel.

Ook de bloemen
spreken niet maar
hun schoonheid en liefde
laat menig hart herleven.

Ook het gras zal
niets zeggen,ze zal het
met het mos moeten
blijven delen.

De dieren,zij spreken,
maar in een andere taal
die wij helaas niet kunnen verstaan.

De zon is de enige die
zonder woorden kan
spreken door haar
warme stralen over de natuur
te laten neerdalen en de
natuur doet leven.

Geniet van wat
de natuur ons biedt
aan kleuren en geuren,
laat de natuur je hart opfleuren!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Nooit te laat


Nooit te laat

Wij hebben deze aarde
te leen van God gekregen;
beseffen wij wel de waarde
of doet het ons echt niets?

Ik hoor de wind zingen
kijk naar het noorderlicht
besef dat zijn allemaal dingen
die God ons zomaar geeft.

Wij zingen psalmen en gezangen
ook door ons leven klinkt een lied
de klanken blijven in ons hangen
toch zit er ook veel oud verdriet.

Verdriet dat wij veroorzaken
door niet in Hem te geloven
wij gaan zo op in aardse zaken
dat wij ons van het geloof beroven.

Luister naar het gezang van de wind
dan weet je dat er een God bestaat
waar men zich op deze aarde bevindt
het is voor het geloof nooit te laat.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:38 Reageer op dit bericht Stuur door

GENADE


Voor wie dit zelf heeft doorgemaakt zal daarvan dankbaar getuigen; kan je echter maar zeggen eens alles voorbij. Auteur me onbekend.

Genade die mij zocht en vond,
toen ik verloren was!
‘k Was krank en nu ben ik gezond;
‘k was blind, maar ik genas.

Genade heeft de storm gewekt
en toen die storm bedaard.
Ik heb de glorie Gods ontdekt
en in ’t geloof aanvaard.

‘k Ben door gevaren heen geleid,
door dreiging en door nood;
genade bracht me in veiligheid
en voert me ook door de dood.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Pater Lievens


Het is zondag en dan hebben mensen soms even wat meer tjd om een blogbericht te lezen. Heel recent bracht ik een kleine link naar pater Damiaan. En toen viel me te binnen dat we (als West-Vlamingen) niet eens zo ver moeten gaan zoeken naar 'heilige' mensen. Zelf afkomstig van Dadizele, een deelgemeente van Moorslede  na de fusies van gemeenten destijds, heb ik nooit verder gedacht aan deze priester-missionaris die dan wél geboren is te Moorslede. Ja, al die tijd loop ik; terecht of niet, hoog op meet het bedevaartsoord van Onze-Lieve-Vrouw te Dadizele  waar n.b. heel recent nog maar eens een nieuw beeld werd ingewijd, maar ook al die tijd heb ik vergeten dat een groot man vlakbij geboren en geleefd heeft en dan naar India getrokken is om er meer dan een heuse missiepost op te richten. Ja, we maken de omgekeerde richting mee, want ik hoorde nog recent dat mensen uit India naar Moorslede komen als een bedevaartsoord ompater Lievens te danken voor zijn levenswerk en er zo een handvol aarde meebrengen naar hun thuisland.

Waarom deze bijdrage dan? Wel de concrete aanleiding is het proces tot zaligverklaring van Pater Lievens. Voor geïnteresseerden, even googelen bij zijn naam. Maar op zondag graag dit gebed.

GEBED (voor de zaligverklaring) van pater Lievens s.j.

God, onze Vader,

U hebt aan onze Vlaamse landgenoot, pater Constant Lievens, de genade geschonken de Heilige Kerk in Indië op uitzonderlijke wijze te dienen.

Wij danken U voor al het goede, dat deze zoon van ons volk er in weinige jaren tot stand heeft gebracht. Hij heeft heldhaftig het Evangelie verkondigd en liefdevol de tijdelijke noden van zijn mensen gelenigd .Met vurige ijver heeft hij de bevolking van Chota Nagpur leren opzien naar het H. Hart van Jezus, die zegt: "Komt allen tot Mij, die onder lasten gebukt gaat. ik zal u bevrijden en verblijden."

Door zijn voorbeeld herinnert hij er ons aan, dat ook wij ons leven kunnen vrucht doen dragen tot eer van God, tot welzijn van onze evennaaste en tot vreugde van uw Kerk.Zegen de Kerk van Indië en van heel Azië om de tegenkantingen die zij ondervindt te dragen en te overwinnen. Zegen ook de Kerk in Vlaanderen. Bij de aanvang van de eenentwintigste eeuw hebben we in West-Europa nood aan een nieuwe evangelisatie. Versterk in ons de liefde voor de Blijde Boodschap, zodat ze in ons een vuur wordt dat oplaait.

Heer, onze God, wij vertrouwen erop dat Gij Uw dienaar Constant Lievens wilt verheerlijken, door ons de genaden te schenken die wij nodig hebben. Onze smeekbede leggen wij u voor, door zijn voorspraak. Dat zal ons helpen met ons leven te getuigen van het Evangelie. Bevestig ons met de woorden van pater Lievens dat “VUUR MOET BRANDEN.”

Wij vragen het U door onze Heer Jezus Christus, die met U leeft en heerst in de eenheid van de H. Geest.

Maria, Koningin van de apostelen en middelares van alle genaden, richt onze ogen op Jezus, de Weg, de Waarheid en het Leven. Bid voor ons.

Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

waar


Ja, "waar het hart van vol is loopt de mond van over", zegt het spreekwoord wel eens; en inderdaad waarom zouden wij niet mogen bloggen, tot zelfs getuigen, al dan niet op straf van boete of uitsluiting, wanneer onze woorden - lees mijn woorden en bedenkingen - ingegeven door geloof en vriendschap hier hun weg vinden en ze zeer authentiek zijn. Het is de gedachte die me weer eens bekruipt wanneer vanuit anonieme bron 'vervolgd' wordt. Een voorbeeld? Kijk maar even naar de laatste waarderingen. Goede vrienden, néén, het gaat niet om die cijfers, helemaal niet zelf, maar het doet keer op keer pijn deze zaken onder ogen te moeten zien, maar met de woorden van Pater Lievens zeg ik dan graag: " VIER ('lees: VUUR) MOET BRANDEN!" en dat zal ik op mijn geëigende wijze verder uitdragen. Een vuur dat aanstekelijk werkt ook al valt niet alle zaad op vruchtbare grond om maar eens aan te sluiten bij deze zondagslezing.  Uw nederige dienaar die het beste met u allen voorheeft, zeker met hen die te weinig aandacht krijgen nu het verlof een aanvang nam!

God, geef mij een akker met wat minder steenbrokken.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:35 Reageer op dit bericht Stuur door

nog eens een schreeuw


"Ik heb er echt genoeg van, altijd maar proberen om het iedereen naar de zin te maken, om je verantwoordelijkheden op te nemen, om er te zijn voor wie je nodig zou kunnen hebben.
Maar niemand die ziet aankomen dat het op is, niemand die ziet aankomen dat je gaat ontploffen, niemand die begrijpt waarom je dan toch uiteindelijk toch ontploft.
En het enige wat blijft hangen is de ontploffing.
Genoeg dus, het feest is voorbij, de wijn is op, de deur gaat dicht, ik ga mijn eigen leven in handen nemen. Iedereen kan de pot op.
Maar wacht eens even, waar is iedereen nu plots naar toe?
Geen nood, ik heb nog een lief. Of toch niet? Nee dus. Ook niks zien aankomen, was je dan niet tevreden, was je niet gelukkig, heb je me dat gezegd, wel 1000 keer? Sorry, je bent geweldig, maar ontploffingen ...
Ok, ieder voor zich? Prima, is dat wat jullie willen? De wet van de sterkste? Maar wel janken om honden, katjes en varkentjes? Een mars tegen geweld in de samenleving, maar ondertussen de buren en/of de collega's en/of de partner en/of de kinderen een kloot afdraaien? Staken omdat we niet genoeg luxe meer hebben maar vergeten dat er zo veel zijn die niet eens fatsoenlijk water hebben? Mekkeren over jullie recht om ondanks de buitengewone kansen tot opleiding toch het recht te hebben om een kinderachtig taaltje te hanteren, zelsf al hebben we op onze pc de mogelijkheid om je spelling te laten controleren, en ongeacht het voorbeeld dat jullie aan kinderen en jongeren geven.
Stelletje godverdomde egoïstische klootzakken.
Ik heb er genoeg van. En als moeder en vader er niet waren, dan was ik weg, voorgoed en onomkeerbaar. Maar ik moet het voor moeder en vader nog een tijdje uitzingen. Want zij hebben niet nog meer verdriet en ellende verdiend.
Wanneer houden we eindelijk eens op enkel onze rechten te zien en ook onze verantwoordelijkheden te zien en op te nemen? Wanneer gaan we eens leren onze luiheid, gemakzucht en egoïsme te erkennen en er ook een iets aan te doen. En neen, een paar euro geven aan een of ander goed doel is niet genoeg.
Ik pas allicht niet in deze wereld. Maar als iedereen recht heeft op z'n eigen meningen, op de vervulling van z'n eigen behoeften, dan heb ik dat recht toch ook? Dus, ontplof allemaal maar, ik heb er genoeg van.

ps. Voor het overige, iedereen is fantastisch en ik wens iedereen hopen geluk (ook zij die geen pc hebben, of geen elektriciteit, of geen internet). " Met dank aan Rinz. ... of toch zelf meegemaakt?!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

de eerste reis


Vandaag even uit het vuistje zonder veel bij na te denken alhoewel  die denker krijgen ze er bij mij niet uit. Wat ik wilde vertellen deze morgen is hoe verwonderd ik ben hoe veel jonge mensen al dan niet met hun ouders en dat meteen vanaf de eerste verlofdag op reis gaan of de festivals afschuimen. Zelf moet ik al heel lang terug gaan naar mijn 'pril' verleden om iets na te laten over mijn eerste reis. Misschien werd deze dan ook niet zo genoemd, want het was bijna vanzelfsprekend om mee op kamp, zeg maar 'op bivak' te trekken met de plaatselijke Chirobeweging die toen zeer sterk leefde in onze gemeente, zowaar een voortrekker in West-Vlaanderen (B). En in die tijd was je geen leider op je zestiende zoals ik vaker zie, maar je bleef lid tot ver boven je achttiende, want er waren voldoende leiders van boven de twintig jaar oud. Ik denk graag terug aan de kampvuren op einde van zo een bivak. Iedereen hielp ook de ander en de leiders hadden heel veel oog voor zij die niet in alles uitblonken. Misschien keken wij wel ergens op naar hen. Ze waren letterlijk en figuurlijk voortrekkers. Het zijn deze mensen die we missen in onze maatschappij, mensen om naar op te kijken. Misschien heb ik dat wel geleerd tijdens de jeugdbeweging.

Dus mijn eerste echte reis, daar plaats ik zelf nu nog een vraagteken bij. En verder was er, eens de leeftijd aangebroken, de vakantiearbeid zonder veel wetgeving en niet beperkt in de tijd. Maar al die tijd daarvoor bestond het verlof voor mij als kind te gaan helpen bij een oom om tabak te naaien of boontjes te gaan trekken ook al verdiende dat niets maar daar werd niet eens over geklaagd; ik meen dat er zelfs geen afspraken rond waren gemaakt;het was vanzelfsprekend. We waren zelfs fier zo veel mogelijk tabak naar één van die betaalde naaisters te brengen.  En eens thuis werd ook geacht bij te springen op "het land" van vader, samen met broer. Want er werd bij ons dan ook van alles gekweekt, en dus was ook alles op zelfde tijdstip rijp om door moeder dan vakkundig gesteriliseerd te worden. Erwten, 'korte en 'lange' bonen ... zonder niet de regelmatige aardappelrooi te vergeten.  Ik zie ons pa nog de viertander terug in de houding om aan volgende rij te beginnen toen wij blij waren eindelijk de aardappelen op te rapen op het einde van de vorige rij, dertig meter verder. Maar geen tijd om op adem te komen. En verder werd er gespeeld met doodgewone dingen, of cowboy en indiaantje ... "Toen was geluk nog doodgewoon".

Mijn eerste reis, daar vertel ik je morgen misschien over.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vriendschap


Vriendschap kent geen tijd
het is als een liefdesverklaring
je deelt het samen voor altijd
oud of jong er is geen verandering
vriendschap is er voor elke tijd

alleen of samen
afhankelijk zijn we allemaal
het is lucht wat wij ademen
zonder stikken we ... ook verbaal
het is als zuurstof in de aderen
zonder is het leven kaal

we hebben ’’ elkaar ’’
grenzen zijn ons onbekend
waar je ook bent, we zijn er ... voor elkaar
wie weet is het allemaal zo bestemd
en klinkt het wat raar
maar vriendschap is één ieder bekend!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

ZON


geen dag kan zo beginnen ,als deze dag begon........
ik kwam de kamer binnen en daar was enkel ZON!!!!!!!!!!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 11:25 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten