VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Woensdag 17 januari 2007

berichtje

Beste bloggers,

Mocht je me niet eerder hebben gevonden of in elk geval niet uitgebreid zoals naar gewoonte, dan ligt dat aan niets méér noch niets minder dan aan pc-problemen die nu al een tijd aanslepen en waar de echte oorzaak nog niet is gevonden. Vandaar wil ik ook die mensen op deze manier verwiitigen mochten zij de laatste tijd ook geen mails hebben ontvangen of geen antwoord van mij, want niet enkel het bloggen werd onmogelijk, maar tal van nevenactiviteiten of moet ik zeggen hoofdactivi- teiten. Ja, dan wordt uw beste vriend soms uw grootste vijand.

Maar er lijkt een oplossing in de maak, alvast tegen volgend weekend waarvoor nu al dank!

En nu ik ter toch aangeraak laat ik hier een citaat achter van onze Kardinaal, zopas voor u gelezen:

"ALS GOD, DIE ZO VAN ONS VERSCHILT, ONS AANVAARDT ZOALS WE ZIJN, WAAROM ZOUDEN WIJ ELKAAR DAN NIET AANVAARDEN ZOALS WE ZIJN?"

Kijk , voor zulke zaken open ik graag mijn pc!

Er is nu al een blogger die denkt aan Sint-Maarten .... lief van u!

Geschreven door maarten om 16:51 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Martine17 januari 2007 om 21:53

Citaat

Goed dat je dit citaat op je blogje plaatst Maarten.
Hield iedereen daar nu maar es rekening mee.
Bedankt voor de vele mooie mailtjes en heel veel liefs,

Reageer op dit bericht

Woensdag 17 januari 2007

de juiste toon

Op de juiste toon kan alles worden gezegd. Op de verkeerde
toon niets. Het enige delicate onderdeel is het vaststellen van de toon.

George Bernard Shaw

Geschreven door maarten om 11:54 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 16 januari 2007

wijsheid

Het mooiste wat je kunt worden is jezelf.
Roy Martina

Maar er is moed voor nodig jezelf te worden!
Maaarten

Geschreven door maarten om 10:51 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 12 januari 2007

of toch vrouw?
voor Nicole en Elou,
Karin en Rudi,
Jelle en Gerd,

en aan al die anderen die bezinning even moe zijn
.

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 11 januari 2007

in groen en blauw

In groeen en blauw.

Wat kan een mens gelukkig maken en dat in dit hondenweer?!

Wel zou het kunnen zijn dat het niet méér is dan het simpele feit van een bedankje een een complimentje dat blijft nazinderen ?!

Of om in blogland te blijven (en er gelukkig niet te zijn uitgestapt) iemand die me meteen heeft toegevoegd aan zijn favorieten en dit bij een eerste kennismaking?!

Of is het veeleer die ontmoeting gisterenavond die een deur openzet naar een ander, zo onverwacht en toch zo gemeend. De ontmoeting die kracht en inspiratie geeft waardoor een kop koffie anders gaat smaken omdat er kan uitgezien worden naar ...

Is het dat niet wat we helaas veel te veel missen in onze dagen, dat er geen mensen en dingen meer zijn waar we echt kunnen naar uitkijken,

kunnen naar verlangen met hart en ziel, niet om leegtes op te vullen maar om ons te laven aan de genegenheid en vriendschap van een ander?!

Ja, hoeveel leegte bespeur ik telkens weer wanneer ik op een chat- of mailgroep ga; wat een schreeuw om aandacht die dan meestal nog vertaald wordt in pure banaliteit, ook al is dit des mensens.

Laat me ook even denken aan een blogvriend die er voor me is, ook al heeft hij het zelf niet altijd zo gemakkelijk, maar misschien vinden we precies zulke mensen op onze weg omdat het mensen zijn die iets meer uit het leven willen halen! Mensen die zaken als volgende nog doormailen :

"Humor liefde vriendschap tederheid genegenheid respecct voor uw waarden en normen ".

Mensen zoals de Elouises, Mitties, Nidas, Gerds , de Pols en de Jans en zoveel, ja zoveel anderen.

Dan mag het lied van Marva:"Ik droom in groen en blauw" ineens weer nieuw en fris klinken..... Want wij hebben het o zo goed en daarom wil ik aansluitend een bezinning meegeven over " de werkers van het elfde uur ",dit naar Anita Galle.

Maar nu even koffie om dan samen te bezinnen!

Geschreven door maarten om 20:21 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 11 januari 2007

tik-tak

Het hart zegt
tik-tak
niet
tac-tiek
BZN

Geschreven door maarten om 18:26 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 11 januari 2007

werkers van het elfde uur

werkers van het elfde uur.

Wat doen wij de dag van vandaag met de werkers van het elfde uur? Met de mensen die uit de boot vallen: de werklozen, de jongeren die geen richting vinden in hun leven, de chronisch zieken en de gehandicapten (hier aan menig blogger gericht), de mensen die een partner verliezen en alleen met kinderen verder moeten, de gevangenen die na hun vrijlating nieuwe kansen zoeken, de ex-verslaafden ... Ze zijn met velen, de mensen van het elfde uur. Ze wachten tot ze ergens gevraagd worden. Zij willen erbij horen. Ze benijden terecht de werkers van het eerste uur die morren omdat ze kunnen werken.Ze begrijpen hun gemor niet(VW is hier niet ver weg). Die werkers van het eerste uur beseffen hun voorrechten niet. Ze zijn de vreugde vergeten dat ze 's ochtends als eerste gevraagd werden. Ze zijn niet blij met hun werk en hun loon! Zalig die nog mogen en kunnen werken!

... Kunnen we niet méér dankbaar zijn om wat we wel kunnen? De zwakken hebben we wel degelijk in onze buurt, in onze straat. Het zijn mensen die eenzaam door de dagen gaan, omdat iedereen zo druk bezig is met werken en geld verdienen. Er is geen tijd meer voor contact, het lijkt voor velen alleen maar heel druk te zijn, maar welke vorm van contact is er dan, de dode anonieme virtuele wereld? ... Solidariteit is soms ver te zoeken. Het vreemde is dat dit vaak helemaal anders ligt bij mensen die het moeilijker hebben. Het lijkt of zij vanuit hun ervaring dat ze anderen nodig hebben, heel goed inzien dat delen een noodzaak is, dat niemand onbeschermd door het leven mag gaan. Dat heb ik ook in India aan de lijve meegemaakt, zelfs al lang uit elkaars gezichtsveld verdwenen.

... naar Anita Galle, een mijmering die ik u niet wilde onthouden omdat ik er geheel achter sta!

Geschreven door maarten om 18:24 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 10 januari 2007

doorgaan

Mogelijk is niet wat je kan ... maar wat je wil!

Wanneer deze in de bus viel wist ik dat ik moest doorgaan via seniorennet, en daarbij dank ik de mensen die me hebben gesteund via een mailtje om door te gaan met iets wat me zo nauw aan het hart ligt, namelijk te bloggen en te schrijven omwille van het gaarne doen maar evenzeer en misschien nog meer omwille van de boodschap! Ja, er zijn blijkbaar mensen die uitzien naar een woord van mij naar jou en daarom ga ik door, ondanks of juist dank zij ...

Voor zij die het niet direct begrijpen, wel geacht familielid dat zo graag stiekem meeleest, ook aan u vergeving om de sereniteit van het familiegeluk even te doorbreken. Misschien in de toekomst gewoon een bericht achterlaten in gastenboek of een telefoontje zodat mensen die niet vertrouwd zijn met internet niet moeten opgeschrikt worden, en wat ze voor zich willen houden vooral ook respecteren!

Met deze wil ik dan ook dit jaar en dit blogjaar officieel openen, in de eerste instantie met even teug te keren en DANK te zeggen, heel in het bijzonder aan de recente bezoekers die heel oprecht een bericht achterlieten, zowel de nieuwkomers als de trouwe "fans" en vrienden! Iedereen weet dat het woord DANK kort is maar o zo gemeend op dit moment aan elk van jullie, maar in het bijzonder aan die paar mensen die me genegen werden in het afgelopen jaar!

Misschien kunnen we ook zo vele momenten van leegte opvullen, want zoals kardinaal Simonis het recent verwoord heeft: "Van de leegte kan je niet leven"!
En is bloggen dan geen mooie remedie!

Heel veel blogplezier in 2007 en dat je zo nieuwe, echte vrienden mag leren kennen!

Van harte,

Maarten

Geschreven door maarten om 20:45 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 5 januari 2007

achteruitkijkend

Ineens is het laat en donker en avond; ik laat het rolluik neer dat ik vandaag betaald heb en sluit de overgordijnen. Geen geluid op de straat en de telefoon zal wellicht ook niet overgaan al neem ik die drager altijd mee, klaar omdat er dan toch iemand zou kunnen bellen. Ik denk aan de gast die verwonderd was een mail te ontvangen, maaar zoveel oproepen mis ik dus ook niet. Neen, ik schrijf vandaag zonder eerst mails te lezen of me te laten beïnvloeden door ander nutteloos geleuter. Ik onderbreek deze avond alleen de stilte bij het lezen van een bijzonder boek, getiteld "SCHIJNGESTALTE" van John Banville. Het is al langer geleden dat ik een boek onder uw aandacht bracht maar deze keer vind ik het wel de moeite even mijn pc op te zetten om dit juist voor het weekend mee te geven, zeker nu weer eens een natte dagen voor de deur staan die er voor zorgen dat het terug vlug donkerder wordt.

Sedert ik begon te bloggen merk ik voor mezelf een hele evolutie, ook naar de inhoud toe. Wellicht heeft alles te maken met een afgelegde weg de voorbije twee jaren. Had ik toen misschien meer te vertellen,recht uit het hart en uit de buik of lijkt het maar zo? In elk geval hoefde ik geen rekening te houden met anderen die blijkbaar ook mijn blog hadden gevonden, want toen had ik daar geheel geen weet van. Dus vandaag schrijf ik gewoon zoals vroeger.(Ken je dat gevoel, Nicole?) Of juist niet want ik moest al langer een verhaal kwijt.

Op een zondagavond wanneer het al donker is komt een jongeman terug van het winkelen en wil nog even een café binnenlopen, dit tegenover het stationsgebouw dat toch een serieuze baanbreedte en bijkomende parking van de locatie verwijderd is. Op een gegeven moment wordt die gast aangesproken door een onbekende met de directe vraag: "Hey, kan ik je niet kennen, jij bent toch uit Ledegem", waarop de gast verbaasd antwoordt dat hij helemaal niet uit Ledegem komt, het niet eens kent. Hierop volgt een korte woordenwisseling waarbij onze gast uit zijn ooghoeken rechts een grote gestalte over het stationsplein naar hem ziet afstevenen. Voor hij het goed en wel beseft staat een kolossale man voor hem, gekleed in een groen bloempjeshemd, die hem bij de schouders in de lucht tilt en met een zware plof op de grond laat neerkomen. Ineens voelt hij dat er nog anderen aan hem trekken en duwen. De gast wordt bij de schouders gevat en wordt zo over zijn rug gesleept over de betonstenen, de hoogtes en laagtes, de baan over tot in het struikgawas, en dit zo over een dertig meter. Al die tijd wordt onze gast geschopt en dan dringt het tot hem door dat er veel meer dan die twee gasten aanwezig zijn. Eens hij daar zo op de rug ligt en eindelijk zijn ogen kan openen ziet hij een ontelbaar ogen op hem gericht. Hoe hier weg te geraken?! Op een gegeven moment wordt hij weggetrokken en naar een taxi gesleurd die daar voor hem staat met geopend portier om er in geduwd te worden.Was dat allemaal dan vooraf gepland? En een zwijgende taxichauffeur die zomaar iemand inlaadt niet wetende waarheen te voeren?! Op dat ogenblik trekken alle krachten in zich samen en wellicht ook door het zien van het bloed langs zijn gelaat, kan onze gast ontsnappen, naar zij fiets rennen en hopen dat hij niet langer wordt achtervolgd.

Pas thuis ziet hij in de spiegel hoe gehavend zijn gezicht eruit ziet. Gezien ondertussen het late uur gaat hij naar bed, maar wanneer hij 's morgens wil opstaan en de trap naar beneden wil nemen voelt hij dat hij geen stap mer vooruit kan. Het is op zijn achterste dat hij uiteindelijk beneden geraakt en de telefoon kan nemen om familie te verwittigen. Hij kan zich hoegenaamd niet meer verplaatsen en hij belt dan ook de politie op die "daarvoor niet kan langs komen want daarvoor geen wagens ter beschikking". Alsof het nog niet erg genoeg is wordt hij ondervraagd alsof hij zelf de dader is. Algauw zal blijken dat men een gelijkaardig voorval had precies één uur voor deze en op dezelfde plaats en dat ook andere echte daders zijn gekend maar niet vervolgd noch gevonden. Tot op heden is de echte dader zoek, heeft onze gast er drie weken werkonbekwaamheid aan overgehouden door een beenbreuk met kinesie tot gevolg. Verder was het gezicht dermate vervormd dat het pas goed kan omschreven worden als een veelkleurige rechthoek.

En nu de vraag naar waarom? "Just for the fun"; er was zelfs geen geld gestolen, alleen een twintigtal jongeren hadden het op dat moment op die persoon gemunt. En dat zijn geen buitenlanders of allochtonen, maar Vlamingen uit de buurt!

En die gast, dat is ondergetekende!

Geschreven door maarten om 18:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 4 januari 2007

kerkje

met dank aan de auteur; echt de moeite haar blog te gaan zien!

kerkje

een kerkje bij onweerslucht
waar je naar binnenvlucht
om een kaarsje aan te steken
om Gods goedheid af te smeken
of voor allen die zijn heengegaan
en je alleen hebben laten staan
of voor alles dat nog moet komen
je hebt vast nog wel dromen
nu zeg je zeker, bidden kun je overal
en dat is zeker het geval
maar in een kerk is dat heel gepast
want daar ben je Gods gast

05-10-2006 om 08:54 geschreven door tilla

Geschreven door maarten om 18:37 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 3 januari 2007

als je bladert

Als je bladert in je boek ... De pagina's van het afgelopen jaar, ritselend glijden ze van elkaar . Je twijfelt en bent nu en dan toch wel verbaasd, over alles wat er soms langs je heen is geraasd . Bedroefd, en soms met een traan bevlekt , of met gelach gevuld , of met veel geluk bedekt. Elke pagina vertelt zijn verhaal, over alleen verdriet, of het geluk met allemaal.


Soms is een pagina kort en met doffe kracht: iemand is onverwachts heengegaan, een relatie is gestopt, ziekte, medeleven, mededogen ... kleine zorgen, grote zorgen ... Soms oneindig lang, poëtisch en boeiend en over diepe liefde . Soms zie je een bladzijde met grote schrik: Was dat tóen? Was dat ík? Die keer toen je niks gaf, of teveel greep . Soms niets zag of niets begreep. Zo vertelt elk hoofdstuk klein of groot, hoe je toen afzag of ... hoe je toen genoot .


Is het boek uit, en ben jij aan het denken gebracht ... Mijmer niet te lang, er is een nieuw dat op je wacht! Vol verwachting, bladzijden nog even onbeschreven . Met gul genieten en rijk van leven? Veel energie en dynamiek? Stralend lief en romantiek? Geleden pijn en verdwaalde zorgen? Is het een afscheid van gisteren en een welkom van morgen?


Maar wat dan ook in je boek wordt getekend of geschreven ... Geniet van het nu en wat straks je zal geven ... En moge de hoofdstukken van jouw komend jaar, een boek vol geluk vormen zonnig en klaar met: Vrede in je geest Rust in je hoofd en veel Liefde in je hart ... maarten

Geschreven door maarten om 23:12 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 2 januari 2007

toespelingen

Toespelingen op ons geloof.

Het valt me op dat wij de godsdienst van anderen serieuzer nemen dan onze eigen godsdienst. Wij vinden het niet abnormaal dat een Vlaming god en gebod aan zijn laars lapt, maar wij kopen voedsel bij een Marokkaan omdat een mohammedaan van zijn geloof geen chemische additieven mag gebruiken. En wij gaan ervan uit dat joden schuw en vredelievend zijn, omdat Jahweh hun dat beveelt.

naar Piet Teigeler.

Geschreven door maarten om 17:46 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 2 januari 2007

NIEUWJAAR 2007

Het voorbije jaar is uitgedoofd. Een en ander zindert nog wel na.

Verder rest ons de herinnering me mijmeringen, verhalen en

anekdotes. Van een weg terug is er geen sprake meer.

Een nieuw jaar licht nu op. Heel wat valt te voorzien. Vel blijft

nog verborgen in schaduw of duisternis. Het leven is wendbaar

als het licht.

Wij stellen ons de vraag: wat bieden ons de dagen die nu

komen? Wat brengt ons de cirkelgang van ons bestaan? Maar

is niet een betere vraag: wat hebben wij mekaar te bieden?

Wat goeds kunnen wij voor mekaar bedenken en dat dan ook

doen?

De vrije wil laat ieder zijn lichtspoor kiezen. Voor ons is er maar

één: jij, jij en jij ... en jullie gezond, geliefd en gelukkig weten.

Naar de wensen van het stadsbestuur te Roeselare.

Geschreven door maarten om 17:30 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 december 2006

echte wensen

NIEUWJAARSWENS

Een jaar om thuis te komen

bij je diepste levenskern,

dat wens ik je toe:

dat je kracht vindt in Hem

die er is voor jou,

dat je Hem in je leven

op het spoor mag komen,

en dat je zo groeit in Godsverbondenheid,

dat in je woorden en daden

zijn liefde weerspiegeld wordt.

Een wens van de hand van Carlos Desoete voor jou!

Geschreven door maarten om 18:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 december 2006

dankbaar

Bij het einde van het jaar wisselen allerhande gevoelens elkaar af, maar de DANKBAARHEID overweegt., zeker wanneer we er dit jaar twee maal een driedaagse mogen van maken, ,uitkijkend naar ... Nog in het "licht van de pasgeborene groeit de vrede in ons hart. We moeten geen balans op-maken van winst of verlies, maar we mogen onze ogen richten op Jezus en zeggen:

"HEER, IK DANK U MET HEEL MIJN HART, WANT GIJ HEBT ALLES WELGEDAAN."

Met U ga ik het nieuwe jaar tegemoet!

naar Mgr. Vangheluwe.

Dat dit vredevolle gevoel over jullie allen mag komen in deze eindejaarsdagen!

GELUKKIG NIEUWJAAR!

Geschreven door maarten om 18:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 december 2006

heerlijk geloven

"Bemin God bovenal en uw naaste als uzelf." Zo moeilijk en zo simpel is het. Dat betekent ook dat je tevreden moet zijn met jezelf, dat je je niet moet laten meeslepen door jaloezie.

Als je niets tekort komt, is het gemakkelijk tevreden te zijn.

Annelies Van Cauwelaert

Geschreven door maarten om 17:59 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 december 2006

gebruik je hart

"Je hart gebruiken is als je schoenen gebruiken", zag ik ergens op een televisiestation.

Indien je dat nieuw paar mooie schoenen altijd maar aan de kant houdt omdat ze zo mooi zijn en ze kunnen gekreukt worden, dan zou het wel eens kunnen gebeuren dat die schoenen voor je te klein geworden zijn eens je ze wil aantrekken. Zo ook is het een beetje met je hart. GEBRUIK het zodat het niet kan gebroken worden bij een eerste ontmoeting; gebruik het hart dat je gegeven is opdat je niet doelloos met een gebroken hart rondloopt voor de wereld zich echt aan je ontvouwt!

Laat daarom geen enkele traan op de wang van een ander of op die van jezelf aanstoot geven maar een aanmoediging zijn, een uitnodiging naar elkaar toe!

Geschreven door maarten om 16:42 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 december 2006

al zwijgend

Al zwijgend verraden de ogen de geheimen van het hart.
Saint Nerome

Geschreven door maarten om 11:38 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 december 2006

eindejaarsgedachte

Laat vlak naast jou, niemand vereenzamen bij gebrek aan attentie of tastbare genegenheid.

Nida

Geschreven door maarten om 11:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 december 2006

samenraapsels

Zijn het de kerstdagen, de problemen met de pc of nog erger: Seniorennet die zijn deuren in deze dagen niet voor iedereen wil openen of té veel bezoekers ineens moet slikken, hoe dan ook hier alvast een teken van leven met dit mooi boeket.
De rest volgt alvast hier en daar in een notendop, want ook ik wil 2006 opruimen!

Alvast bij deze dank voor uw trouw bezoek en elk woord van bemoediging en aanmoediging met een bijzonder woord van dank voor de echte vriendschap die ik hier van enkelen mocht ervaren!

Geschreven door maarten om 11:20 Reageer op dit bericht Stuur door

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

05-10-2006 om 08:54 geschreven door tilla

Meer van liefde en vriendschap als sleutel