Zaterdag 2 augustus 2008
Hij is mijn broer
Kijk in zijn ogen.
Kan je zeggen dat je hem niet kent?
Terwijl wij genieten
bedelt hij om brood!
Kijk in zijn ogen.
Kan je zeggen dat je hem niet kent?
Terwijl wij genieten
bedelt hij om brood!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 1 augustus 2008
even terug in de tijd
want ik was vergeten dat een paar heel lieve dames me hadden aangeraden in het begin van mijn (toen heel ernstig bloggen) af en toe wat moois tussen de ernst te gooien en kijk met deze zomerdag krijg je deze frisse knaap op je bord al weet ik ondertussen dat er ook mannen zijn die stiekem af en komen loeren en why not, maar dus deze heel in het bijzonder aan ... enfin, julle weten dat wel!
Donderdag 31 juli 2008
Het Andere Deel
In de Schepping draait het maar om één ding, de kern, het wezen, van de schepping heet Liefde. De Liefde is de kracht die ons opnieuw samenbrengt, om de ervaring die over vele levens en vele oorden in de wereld is verspreid, te verdichten. Gaat het hun slecht, dan zullen we, al is het in ons onderbewustzijn, een deel van hun verdriet ervaren. Maar vooral zijn we verantwoordelijk daarvoor, dat we ons minstens éénmaal per reïncarnatie opnieuw verenigen met het Andere Deel, dat zonder meer ons pad kruisen zal. En al is het maar voor korte ogenblikken, het schenkt ons zo een intense Liefde dat daarmee de rest van ons leven zin krijgt.
We kunnen ons Andere Deel ook verder laten gaan zonder het op te merken of te aanvaarden. Dan zullen we enkel een reïncarnatie nodig hebben om ons Andere Deel opnieuw te treffen. naar Brida.
Maar dat andere deel hebben mijn ouders al heel lang geleden bij elkaar gevonden en die zijn nu heel precies vandaag 54 JAAR GELUKKIG GETROUWD!
Omdat er toen nog niet geblogd werd stond volgende tekst op de uitnodiging tot de dankviering en het feestmaal.
"Er is een tijd om te trouwen
Er is een tijd om te bouwen
Er is een tijd om te rusten
Er is een tijd om te vieren
Vandaag, een dag om terug te kijken,
een dag om te danken.
Zoveel jaar voor elkaar gespaard zijn,
dat mag gevierd worden!"
Dinsdag 29 juli 2008
vierdaags festijn
Beste vriend(en) en familie,
De verjaardagsvierdaagse is achter de rug. Ik heb jullie dan ook nog niet allemaal kunnen antwoorden op de reacties en wensen via blog of mail. Het waarom lees je hierna. De vermoeidheid zal dan ook nog wel komen al ben ik geen feest- of fuifnummer. De goesting naar een stuk taart of het verlangen naar een glas champagne is vandaag dan ook heel sterk afgenomen, en dat voor een liefhebber van beide lekkernijen. Dat ik nogmaals terugkom op mijn verjaardag heeft zo zijn reden.
Maar elke dag was een verrassing, heel in het bijzonder toen ik zondagnamiddag, wanneer mijn ouders op bezoek waren, er een telefoon kwam uit Duitsland van een Indische vriend (of wat dacht je anders?!) die nu een Karmelklooster te Essen (D) aldaar runt – ooit ontmoet in 1995 als novice in Kochi-India die ik al zeven jaar noch gezien noch gehoord had. Hij vroeg me gisteren heel zeker te willen vrij te houden. En kijk énkel en alleen omwille van mijn verjaardag is hij met twee confraters tot hier gekomen met de wagen, zo een kleine vier uur rijden en dit enkele rit. Die mensen zijn trouwens na een gezamenlijk bezoek aan Brugge nog dezelfde avond terug afgereisd. Als dat geen “surprise” is waar die “carmelite father” al zovele jaren over sprak! In elk geval om nooit te vergeten. En ook deze keer weer die bijzondere vrijgevigheid. Eén van die gasten droeg een typisch Indisch katoenen hemd. Alléén al mijn bewondering voor dat kledingstuk deed het hem uittrekken en me overhandigen als geschenk! Ik voel me tot vandaag nog ergens beschaamd het hier te zien hangen. Verder was ik bij elke stop zowel middagmaal, koffie en avondmaal (laatste dan nog op de grote markt te Brugge!) al weer eens te laat toen ik wou betalen, want alles was al afgerekenden onder hen bedisseld in eigen Hinditaal. Eenmaal thuis wou ik kost wat kost de rekeningen zien en ze terugbetalen. “No, Martin, this is your day, your feast”; en toen vernam ik dat dit de gewoonte is bij een verjaardag. En ik die dacht dat verjaardagen niet werden gevierd door hen, maar eerder naamfeesten. Het blijkt echter dat een verjaardag wél wordt gevierd maar dan voor een goede vriend. En blijkbaar behoor ik tot die kring, ook nog na jaren! Ja, ze gaven van het weinige maar vooral hun aanwezigheid was en is voor mij het mooiste geschenk! En wij dan maar klagen over benzinerpijzen.
Zo zie je maar dat je ook niet de twintiger moet zijn om nog écht een verjaardag te mogen vieren! Ja, in zo een gegeven “groei je inderdaad vlug over de ouderdom heen” zoals een blogger citeerde.
En dit als toemaatje: Te Brugge kochten de drie confraters zich elk een Karmeliet, (bier van hoge gisting), hun naam waardig om mee te nemen naar huis. Een glas konden we niet bemachtigen maar van één van de obers mochten we er “slechts één in alle discretie meenemen”. Het leek wel een toegestane diefstal!
Maandag 28 juli 2008
doopsel
gelezen op een blog van een "bevriende zender" :
"Steeds meer Nederlandse jongeren die ooit protestant gedoopt zijn of helemaal niet gedoopt, kiezen er voor om Rooms-Katholiek te worden vanwege de duidelijkheid die onze Kerk geeft."
Zondag 27 juli 2008
wensen
"Gelukkig zijn degenen die gelukkig zijn".
Is dit niet toepasselijk bij ht afsluitern van een verjaardag waar jullie, Jos, Ronald, Marc, Geert ... er waren om deze dag op te luisteren tussen de weelde van de bloemenpracht. Zo ervaar je jaar na jaar wie de echte vrienden zijn of leer je ze,zelfs na zovele jaren, herontdekken. Dank aan mijn ouders en familie die me op een of andere manier er wilden bij zijn! De wensen van pa en ma voor mij bij het begin van dit nieuwe levensjaar deel ik dan ook graag met jullie, beste blogvrienden, omdat menigéén moeite en tijd getroost heeft me op een specifieke en welgemeende manier nabij te zijn.
"Wij wensen je een zorgeloze dag, met heel veel zon! Maar ook voor het ganse jaar een goede gezondheid, gelukkig zijn in kleine en grote dingen; in jouw tuin met mooie bloemen, om er eveneens binnenshuis van te genieten.".
Het was echt een zorgeloze dag waar ik me bijzonder goed bij heb gevoeld zonder maar eens stil te staan bij het getal. Dank voor jullie vriendschap en genegenheid!
Maarten
Zaterdag 26 juli 2008
26 juli 2008
Gelukkige verjaardag!
Drie maal drie is negen,
we gaan tafels vegen,
vier maal twee is acht,
leuk als je zo lacht,
drie maal twee is zes,
geef mij nu de fles
want van het zingen krijg je dorst!
De tafel is al gedekt!
Mijn tasje koffie staat al klaar!
We zingen en we dansen!
Een dikke proficiat nog,
Zoals een trotse verjaardagkaars!
Danke aan de vele vrienden, in het bijzonder aan degene die bovenstaande achterliet en aan degene die virtueel de champagne liet knallen!
Vrijdag 25 juli 2008
zomaar een kaartje
Zomaar een kaartje of zomaar een groet,
een wens of een e-mail het doet je zo goed.
Een gebaar van "hier ben ik" in gedachte bij jou,
even een teken dat ik in vriendschap van je hou.
Mensen lopen elkaar in gedachten voorbij,
haast en geen tijd en gezeur in de rij.
Het is allemaal ik, ik en ik, en zelden nog wij;
van ik wil erbij dus jij moet opzij.
Maar even wat aandacht en even een lach
kan zoveel doen met die ander zijn dag.
Ik vind tijd geen excuus, en te druk evenmin,
want in ECHTE vriendschap steek je je tijd heel graag in.
Dus ach…zomaar een kaartje, zomaar een zoen,
een belletje, een e-mail, dat kan men toch even eens doen.
De zon schijnt en groet jou, misschien namens mij.
En zeker voor zaterdag die komt!
Ja, hoe gans anders was het rond deze tijd een jaar terug. Ga daarvoor maar eens kijken in het archief. De klok tikt verder ...
Donderdag 24 juli 2008
de weg naar de ander
De weg naar de ander
Begint bij iets heel eenvoudigs, dat zelfs dieren hebben: je bekommeren om je soortgenoten. Zelfs geschonden mensen zijn bekwaam, misschien zelfs meer dan anderen, om eindeloos veel goeds re doen en toewijding op te roepen. Armen, gehandicapten, kleine mensen maken in de mens soms grote dingen los. Doodgewone mensen zoals ze dan gemeenzaam en een beetje meewarig genoemd worden, zijn soms zij die door één woord, één wenk je uit het alledaagse optrekken zonder dat zelf daarom goed en wel te beseffen. Wie bijvoorbeeld meer hoort en leest bij deze woorden die me onlangs bereikten – ik citeer: “ik maak relationeel, professioneel en emotioneel een moeilijke periode door” – weet dat ieder geschonden mens een geheim in zich draag dat hij alleen bezit. Wie gelooft, ziet net iets dieper. “Wat je aan de minsten van de mijnen doet, doe je aan mij”. Dat is de echte weg naar de ander. En deze zal het dan ook in stilte dankbaar aanvaarden. Draagt die geschonden mens zelf misschien niet het grootse geheim mee, Christus die leeft in hem en hem dan ook zal redden. Richt je ogen op Jezus!
Woensdag 23 juli 2008
de ideale persoon
Jijzelf bent de ideale persoon
om mee te leven …
Voor jezelf. Maar dat geldt net zo
voor ieder ander.
Ook die kan uitstekend samenleven
met zichzelf.
Moeilijker is het om met anderen
je leven te delen.
Met jezelf sluit je geen compromissen.
Ontdek je iets bij een ander wat beter is
dan neem je dat gewoon over.
En zo doe jij altijd wat jij het beste vindt.
Met jezelf lig je soms in de knoop
maar daar raak je snel weer uit.
Omdat je jezelf makkelijk goed praat.
Omdat je sowieso met jezelf verder moet.
Vriendschap biedt heel veel.
Maar je moet ook geven.
Want een vriend heeft een eigen mening
En die is soms anders dan die van jou.
“Zorg ervoor dat je gebreken van je vrienden kent,
Maar minacht hem er niet om.” Elbert Hubbard.
Dinsdag 22 juli 2008
UW AANDACHT
Het schrijven is soms moeilijk in de zin dat je veel levende doden ziet rondlopen, zonder en hap te proeven. Ik bedoel: mensen leven en gebruiken hun tijd in onzin en tijdverdrijf; dat wil niet zeggen dat men zichzelf moet onderdrukken om de show te stelen. Mensen maken zorgen om niets en blijven in hun wandeltocht verder reizen. De families worden vreemden, de buren kwelgeesten en bij die persoon zelf zet ik een groot vraagteken.
Zombies? Je schrijft en blijft schrijven. Soms heb je ook een duw van een ander nodig die jouw schrijven onderzoekt, hierdoor wordt het startschot gegeven om weer iets nieuws te schrijven. De meeste vulling weet zelfs niet over wat het gaat zodat men de nijging krijgt van zelf zombie te worden, alleen zijn de vrije kaarten op.
Blijkbaar heeft het SeniorenNet team dan toch uiteindelijk de oorzaak gevonden van het waarom en hoe dat ik ondertussen al een paar dagen werd belaagd door een Trojanvirus dat niet kon verwijderd worden, ook niet met hulp van de techniek noc door mensenhanden. Het virus sloeg dan ook maar enkel en alleen toe op deze site, maar was bijzonderlijk hinderlijk en diut blijkbaar ook voor bezoekers. Dus, beste medeblogger, vrees niet, uw pc werd niet geînfecteerd, maar ook voor mij was het bijzonder vervelend. Dus dank aan het team om verder te hebben gezocht want nu is het terug echt surf-PLEZIER!
Maandag 21 juli 2008
is het niet aangenaam
juist dan wanneer je denkt dat niemand nog tijd heeft voor je ....
en terwijl die ander druk druk is ...
maar vooral nog zelf volop bezig is met de rouwverwerking
na het plotse overlijden van zijn vader. ...
"ALTIJD TIJD VOOR JOU, HE"
Zondag 20 juli 2008
Het regende
Ja, "het regende die dag" .... heb ik wellicht al eerder geschreven en elke dag denk en hoop je dat het nu eindelijk zomer wordt. Zelfs mensen vragen me of het wel goed gaat met me. Ja, in november kocht ik een nieuwe zeer warme bruine jeans tegen de winterkoude. Tegen de aankomende junimaand met zicht op een minitrip kocht ik me een nieuwe bermuda, want toch geen regenmantel zoals vorig jaar die tijd hoopt een mens dan, zeker met de mooie weersvoorspelligen. Ondertussen liggen ze daar. Die warme broek heb ik op vandaag - lees 20 07 2008 - aangetrokken, met een trui erboven die al langer in de kast zou moeten hangen. Ik hoef slechts maar de kast te openen om die zwarte wintertrui te grijpen die ik recent nog aantrok. En die regelmantel is de laatste dagen en weken al meerdere malen flink gedoopt geweest. Voor de rest liggen ze min of meer op een hoopje. Een halve dag regen, een halve dag af en toe zon. Een lichtere lange broek, de bermuda - amper twee dagen (lees paar uren) gedragen. Een t-shirt die ik misschien toch nog eens kan aantrekken omdat hij nooit echt het zweet moest/kon opnemen. Ik dacht dat ik dat verleden week niet meer zou durven schrijven, maar niets is minder waar en ik denk dat ik niet die enige ben. Ja, mensen, ook dat zijn "dagboekbedenkingen".
Maar is er al zoveel veranderd? Hoeveel maanden moet ik openbaar gebruiken, zeker tijdens weekends, om ergens te geraken omwille van de regen, en dan heb ik het niet over peiodegebonden regens, en ook niet over voorbije maanden, maar ook verleden jaar al het geval.
Met het vooruitzicht op het zomerverlof heb ik jullie af en toe een boek aangeraden om mee te nemen in de reiskoffer. Helaas is het lezen van een boek soms nog de enige ontspanning op deze uitgeregende "zomerdagen", daar waar meerderen zich nestelen in de warmte bij de winterkachel in december.
Ik hoor het jullie graag zeggen dat de zomer NU eindelijk zal beginnen; wel dan is dit mijn laatste uitdaging. Voor allen, waar dan ook, een warm, zonnig en vooral deugddoende verderzetting van deze verlofperiode!
"Het blijft zwaar bewolkt" zegt de radioman daarnet, dus wees een zonnetje voor elkaar!
Zondag 20 juli 2008
achter een lach
Achter een lach verborgen
Achter een lach verborgen,
roert zich een wereld
van duizend zorgen.
Schuilt een wereld van
niet begrepen worden,
in de hoopvolle armen van
misschien morgen.
In de ogen drijft waarheid
naakt aan de oppervlakte,
deinen golven als de
stille schreeuw der ziel.
Niemand die ze hoort
niemand die ze begrijpt
niemand die het ziet
niemand die benijdt.
Hoe je om enig begrip,
de lach op het gezicht,
elke dag weer
keer op keer
moeizaam verder strijdt.
Ja, de eenzaamheid is groot!
Zaterdag 19 juli 2008
Geometrie
"De schoonheid van een naakt persoon wordt bepaald door de afstand tussen de tepels gelijk te maken aan de afstand tussen de borst en de navel, en ook weer aan de afstand tussen de navel en de benen".
Leonardo Da Vinci
Of wat je leert bij het lezen van een goed boek.
En ik durf er voor wedden dat er zijn die nu eens bij zichzelf te rade zullen gaan, is heet niet?!
Vrijdag 18 juli 2008
ROZEN
Rozen bloeien het langst als ze met Liefde worden verzorgd.
Liefde en Vriendschap zijn een wonder.
Ze zijn als rozen die geuren en je leven kleuren.
Donderdag 17 juli 2008
de muziek
De muziek speelt een melodie in mijn hoofd.
Klanken met herinneringen.
Ik luister totaal verdoofd.
Denk aan zoveel dingen.
Elk nummer heeft zijn eigen gedachten.
Iedere toon een ander verleden.
Ik vraag me af wat erin de toekomst staat te wachten.
Soms wil ik alleen maar leven in het verleden.
Ik sluit mijn ogen om in de muziek op te gaan.
Om er even één mee te zijn.
Woensdag 16 juli 2008
bezinnen
Niemand zal ooit weten welke weg een meester heeft gegaan; welke vreugde of teleurstellingen, welke meevallers en moeilijkheden ervoor zorgden dat iemand zo over alles ging nadenken dat die in de grond van zijn/haar HART ZO RIJK werd dat het een rijkdom wordt die alleen toegankelijk is voor wie wil zien en luisteren.
Woensdag 16 juli 2008
waar is de zon
Waar is de zon
is hij ook met vakantie
zodat wij alleen maar regen krijgen
Waar is de zon
mis hem elke dag
die heerlijke warme stralen
Waar is de zon
want dan gaat alles beter
voelen we ons gelukkiger
Waar is de zon
misschien is hij morgen terug
van die lange vakantie
Dinsdag 15 juli 2008
Het Geheime Avondmaal
Het geheime avondmaal is een bloedstollende biblio-thriller, die zich afspeelt in het Italië van de vijftiende eeuw.
Javier Sierra verweeft het leven en de kunst van Leonardo da Vinci met meer en minder bekende periodes en figuren uit de geschiedenis. Doorspekt met sfeervolle beschrijvingen van architectuur, kunst en literatuur en met raadsels is Het geheime avondmaal de enige historische thriller die zich echt kan meten met De Da Vinci Code.
Auteur: Javier Sierra
Titel: Het geheime avondmaal
Prijs: € 19,90
ISBN: 90 234 1844 1
Ja, eindelijk nog eens een boekentip en meteen het antwoord waarom niet geblogd, maar verdronken in dit boek, zonder koffiepauzes.