Volgens de brandweer van Moeskroen gaat het om een dakloze dertiger, die geen onbekende was in de regio".
Hoe is in gods naam zo iets mogelijk, als hij zelfs 'geen onbekend was in de regio'.!
Iedereen of toch bijna iedereen uit zijn omgeving was dus op de hoogte van de toestand van deze jonge man, en toch heeft iedereen zijn ogen gesloten! Sorry, maar ik heb daar geen woorden voor!
Geen familie, geen vrienden, geen sociaal werkers dan? En toch wist men van zijn situatie. Maar niemand keek naar hem om; zo bang de handen vuil te maken aan deze jonge man? Ik schaam me in hun plaats. Sorry, maar zelfs op dit onchristelijk uur moest ik dit even kwijt!
Dinsdag 18 januari 2011
Een uitnodiging
Het is altijd leuk als een uitnodiging in de bus valt, en dat was ook deze keer weer niet anders. Maar na de uitnodiging te hebben gelezen, nog meer denkend aan de afzender die zo vriendelijk was nog aan me te denken en me dus niet van één of andere lijst heeft geschrapt, gaat mijn volgende gedachte al gauw: Hoe geraak ik er deze keer daar ik over geen vervoer beschik. Ik weet ondertussen al lang dat maar weinigen staan te trappelen om me een lift te geven, zeker als het minstens een uur rijden is. En zo heb ik de aanstelling an een vriend-priester moeten missen ... Jawel, u leest het goed: een VRIEND .. daarna nog een uitnodiging voor een parochiefeest dat ook niet direct bij de deur was; en dus ligt ook weer een uitnodiging waar ik niet zal kunnen op ingaan, waar mensen me wel verwachten .... Doe ik dan zlef misschien geen inspanning? Toch wel, heb soms meerderen gebeld of gemaild, maar allen hadden of hebben we een excuus. En dan antwoord ik al even gelaten "ik begrijp je".
Wat ik hier wil zeggen is het feit, hoe klien je mindervaliditeit ook moge zijn, of om welke reden een mens geen wagen heeft, je er al op voorhand aan de kant wordt gezet.
Het doet me denken - al mag ik deze vergelijking niet maken - aan de armen in het Zuiden. Ook zij die geen geneesmiddelen kunnen betalen, lepra of aids hebben, worden aan de kant geschoven, geminacht. Er wordt op hen neergekeken.
Ook in ons eigen "rijk" landje wordt neeergekeken op mensen met een al dan niet fysieke handicap.
En zo zie ik nog maar eens een uitnodiging aan mijn neus voorbijgaan.
Ooit heb ik de moeite gedaan mensen aan te spreken waarvan ik dacht dat ik met hen naar een blogmeeting kon gaan, om even in ons blogland te blijven ... Ook daar nul op her request!
Neen, ik zeur niet, maar het is wel de realiteit en dat niet deze van mij alleen.
1 reactie op dit bericht
lastig he Maarten
Hier bestaat de mogelijkheid van deeltaxi wanneer je n lichamelijke beperking hebt
en dat is dan voordeliger dan normaal zal k maar zeggen.........of misschien alsnog zien je rijbewijs te halen???hihi..........
Het lijkt me idd erg lastig wanneer je zelf geen auto hebt ergens te komen hoor!!!!
Jammer voor je dat je niet kunt gaan
fijne dag, ELou