SOMS ...

Voor de zwaar getroffen bevolking van Japan:

voor de Japanse hulpverleners,

voor allen die in het puin zoeken naar nabestaanden,

voor allen die met de moed der wanhoop de getroffen gebieden doorzoeken:

God, barmhartige Vader,

zegen allen met uw kracht.

 

Voor alle Japanse broeders en zusters die niet konden ontkomen aan de ramp;

voor hen die dierbare familieleden verloren,

voor diegenen die nog leven in onzekerheid en hopen op een teken van leven:

God, barmhartige Vader,

zegen hen met uw troost.

Toen ik deze week op de radio hoorde rond water gezien de 'waterdag' en ik enkele verhalen hoorde hoe groot de tegenstelling is tussen wij die gewoon maar een kraan hoeven open te draaien om aan water te geraken, en dit in tegenstelling waar mensen soms kilometers moeten wandelen om water te halen, en dit nog veilig thuis te brengen - want hoe gauw is een ongelukje niet gebeurd, schoot me plots een belevenis te binnen tijdens een reis doorheen de woestijn. Men had ons aangesppoord zo veel mogelijk water mee te nemen. Ook de organisator zorgde voor genoeg bidons water voor in de bus tijdens de reis.

Terugkomend van een klooster temidden de woestijn was alle drinkwater op dat we met ons mee droegen. Gelukkig was er een gids, zegge en schrijve tien jaar oud, die ons te midden die uitgestrekte zandvlakte precies een waterput kon aanwijzen. Je zou er als toerist gewoon aan voorbij zijn geegaan. De jongen liet ons even alleen en kwam toen terug van heel ver met een emeer en een lang touw in de handen. Hij liet het touw naar beneden en haalde met zijn emmer water naar boven, zodat onze drinkbusssen terug gevuld konden worden. We waren die gast natuurlijk bijzonder dankbaar. Toen verdween hij weer ergens achter een zandheuvel. Zijn taak at erop, wij dankbaar en de lokale gids zal hemwel iets hebben toegestopt.

Wij moesten verder met onze bus, en dan zien we het gebeuren. Eens de jongen terug naar de volgende groep op stap is die hij van water zal voorzien, zien wij een oudere gast plots opduiken die blijkbaar de plaats waar de jongen zijn emmer had verborgen die emmer met zich meenemen, er mee een eind verder loopt om dan die zo ver mogelijk weg te werpen. Wij konden enkel maar toezien terwijl onze bus al wegreed, maar waren allen - en wellicht tot nu toe - zwaar aangedaan om wat die kleine was aangedaan. Water was voor hem zijn broodwinning, misschien moest hij er ook wel van leven in die hitte, en wat met zijn 'meester', en de toeristen die bij een put belandden waar geen materiaal voor handen is.

When we truly realize that we are all alone is when we need others the most - Pray for Japan

Ja vrienden, wat kan er heerlijker zijn en gelukkiger maken dan plots een telefoon te krijgen dat jouw ourders op bezoek komen, zeker als je dacht dat dit nu heel wat moeilijker - zoniet onmogelijk zou worden - nadat beiden een heel moeilijke winter met zware gezondheidsproblemen hebben doorgemaakt, waar één van hen zelfs bijna een eed had gedaan de wagen aan de kant te laten staan. Oké, die wagen zal voor nu nog wel bestuurd worden door zus lief, maar is alvast een mooi begin wat me vandaag heel dankbaar, zeg maar héél gelukkig maakt.
Ik dank dan ook allen die voorbije maanden meegeleefd hebben, meegebeden hebben, zelfs diep geloofde in het sturen van engelen om zowel mij als hen bij te staan. De boodschap van die engel is waarheid geworden. Er zijn vele vormen van gebed. Laat me vandaag ondanks deze vastentijd een dankgebed richten, en dan mag er zeker een goed stuk taart bij!

Dankbaar,
Maarten

Laat ons deze avond bidden voor de deken van Kortrijk die dood werd aangetroffen in het water na wekenlange ongerustheid over zijn plotse verdwijning. Moge God de Vader Hem ontvangen in Zijn Liefde die geen einde kent.