Die avond


De eerste paar minuten was ik blind, dacht ik niet na.
Alleen mijn mond bestond, mijn handen op jouw huid waren echt.
De rest van mij was denkbeeldig, kwam tot leven door je aan te raken,
beetje bij beetje.
Als verdoofd kusten we elkaar opnieuw,
Daar in die te kleine plaats.
Ik kon niet ophouden. Ik had zolang gewacht.
En nu …
Lagen we samen zoals het heet.

















