Maandag 6 maart 2006
Lichtmis

Vanmorgen hoorde ik voor het eerst sinds langEen vogel zijn kwieke getjilp utbrengen.
Zo wonderlijk licht klinkt zijn vrolijk gezang,
Nu de dagen zichtbaar beginnen te lengen.
Naar 't werk met in mijn gezicht een frisse wind,
Regen begeleidt mijn innerlijk zingen.
Ik voel mij zo blij, onbezorgd als een kind,
Dat zich erg verheugt op prettige dingen.
Eigenlijk wil ik naar ieder mens toegaan,
Met mijn lach en mijn hart voor hem openstaan,
Luisterend naar wat hij te vertellen heeft.
In de droge komedie van dit bestaan
Kan dan de wederzijdse warmte ontstaan
Die aan het leven meer betekenis geeft.
Geschreven door Meermin om 14:58
Reageer op dit bericht


















