Klasfoto

Tijdens een kampioenenviering zetten de dames van zaalvoetbalclub " 't Voetlicht" hun beste beentje voor !!!

Foto : Ronny Heuvinck

Lebbekenaar Willy Elskens tijdens een reportage - voor de VRT - zei : ,,Congo is een bijzonder boeiend land.
Er is de natuur, de ruimte, de geuren en kleuren, maar er zijn vooral de mensen.
 Overal raak je snel aan de praat, ben je ook hartelijk welkom, zeker als Belg.
Ze begroeten je als noko, de oom.
Wie denkt dat de Congolezen aan de Belgische kolonisatie slechte herinneringen overhielden, slaat de bal mis.
Zelfs de jongste generatie weet dat het in de tijd van de Belgen een stuk beter leven was.
Al vergeten ze wellicht de nadelen.''

Foto : Marie-Jeanne Van Biesen
 

"Kèizze Miel" met zijn jongens op looptraining in de Lebbeekse straten.
De foto werd genomen in de 50er jaren.

Foto : Gentil Dierickx - AC Lebbeke

Beste Jef,

Ik ben vandaag speciaal voor U naar het lokaal van Rapide Lebbeke getogen, heb aan de bazin de toelating gevraagd om op een stoel te staan, en heb de foto van de kampioenenploeg "Zondagreserven Rapide Club Lebbeke" seizoen 2006 - 2007" gefotografeerd.
Spijtig genoeg was er niemand binnen die mij tevens de namen van Uw "helden" kon doorspelen.
De kwaliteit is niet top, maar ik heb in elk geval mijn goeie wil getoond. 
Hopelijk ga je me hiervoor - indien ge U aan mij kenbaar maakt - wel eens een pintje betalen als ik U in "De Ton" ontmoet.
Ge ziet dat de mannen van "den Eskaa" nog niet zo "contraire" zijn, nietwaar ??? !!!

Grootvader langs mama's - Josephine Kielbaey - kant.
Zijn voornaam ken ik niet, maar zijn achternaam was dus Kielbaey.
Als bijnaam gaf men hem : "Bòasken Kasseièr".
Of het iets met de "kinderkopkens" te maken had wist men bij mij thuis niet, wel was geweten dat mijn grootvader werkzaam was aan "den Tram".
Ook hij stierf vroeg .
Grootmoeder, grootvader en een van mijn ma's haar broers - als ik mij niet vergis sprak mijn ma altijd van "onze Jef" - stierven in een tijdspanne van drie weken.
Oorzaak : Waarschijnlijk de toendertijd welig tierende ziekte TBC, zijnde tuberculose.

Mijn grootmoeder langs mijn mama's kant.
Mijn ma heeft haar ouders amper gekend, want als zesjarige werd ze wees, en werd ze "opgevoed" in het Gasthuis. 
Daar heeft ze - volgens haar vertellingen - in een hel geleefd.
Indien iemand van jullie "Rosalie Niemand" gelezen heeft, dan kun je U ongeveer inbeelden hoe het er in die tijd aan toeging.
Het "Gasthuis" in Lebbeke was wel geen psychiatrische instelling, maar de weeskinderen hebben er veel zwarte sneeuw gezien.

Nonkel Gerard en Tante Julia uit Hansbeke tijdens hun trouwdag (heel lang geleden).  Hij was de broer van mijn pa.  Beide trouwers - evenals mijn pa - zijn reeds vele jaren overleden.

Bart Wellens vond het niet te min om voor mij te poseren. 
Persoonlijk vind ik dat renners veel meer toegankelijker tot het publiek zijn dan voetballers. 
Zou het aan de nek liggen ?



Bart met verloofde Lentel

Foto : http://www.bartwellens.be

Ook Sven Nys was heel vriendelijk toen ik hem vroeg of ik een foto van hem mocht nemen.  Voor zover ik er kan over oordelen heb ik de indruk dat de meeste veldrijders geen "capsones" hebben.

  

De Familie Nys

Foto's : http://www.svennys.com

Mededeling gedaan door de Lebbeekse kleermakers aan de bevolking.

Gegevens mij verschaft door Frans Luypaert

Oase van rust !!!

 

Foto genomen door mijn dochter Christel tijdens haar trektocht door de Franse Pyreneeën.

Foto : Christel Braet


 

Marc Dex trad regelmatig op in zaal "Casino" te Lebbeke.
Marc Dex is de artiestennaam van de Belgische zanger Marcel Deckx.  Hij werd geboren in Retie op 3 maart 1943.
Marc Dex wordt begin jaren zestig ontdekt.
Hij toerde toen rond met zijn orkest "The Ruby's".
In 1964 krijgt hij een platencontract en brengt enkele singles uit, o.a. "Vaarwel Jenny". Zijn grote doorbraak vindt plaats tijdens Canzonissima 1967.
In dit programma, dat later als "Eurosong" door het leven zou gaan, wordt tweejaarlijks de Vlaamse bijdrage voor het "Eurovisiesongfestival" gekozen.
Marc Dex eindigt met "O clown" in de finale. Hij verliest er van Louis Neefs en "Oh oh Ik heb zorgen", maar houdt er zijn grootste hit aan over.
Met "Maar in Amerika" en "Aardig meisje van de buiten" scoort hij in 1969 nog een paar hits.
Op 27 juni 1971 treedt hij in het huwelijk met Maria Staes en krijgt drie kinderen: Tom, Nathalie en Barbara.
De laatste wordt bekend als de zangeres Barbara Dex .
Na zijn succesperiode begint hij café "Klaveren Drie" met een artiestenpodium waar o.a. Margriet Hermans haar eerste stappen in de showwereld zette en in 1989 start hij met een theaterbureau onder de naam van "Tibur Promoties"
De Kempense zanger Jules Dex, beter gekend als "Juul Kabas" is Marc's broer.

Tekst : deels Wikipedia
Foto : Arsène De Mol

 

Op 28 oktober was het de CrossCup Relays te Gent.  Ook de "Lebbeekse Atletiek Toekomst" ofte "L.A.T" nam deel aan dit evenement.  Op de foto linksboven ziet U Tim Clerbout in actie.

Foto : Lebbeekse Atletiek Toekomst (L.A.T.)

De crossende kaatsscheidsrechter Gilbert Van Nuffel in het jaar 1967 tijdens een veldloop in Sint Gillis.

Foto : Gentil Dierickx - AC Lebbeke

Speelden ze toen in Bevordering of in 3e Klasse ? Wie is hiervan op de hoogte ?

Het gaat hier om de wedstrijd tussen Hekelgem - Rapide Lebbeke welke eindigde op een 2-1 overwinning voor de thuisploeg. 

Bij de foto : Christophe Avanzo trekt rustig op Franky Verheyden af.


Foto : Raymond De Wilde

Stampvolle tribunes, soms méér dan één uur voor de aanvang van het massaspel.

Uit het fotoherinneringsboek " Het Stenen Wonder van Lietbeka mei '83"

Onder leiding van Paul Holbrecht liepen de SK-spelers het terrein op, om na het fluitsignaal van de scheidsrechter hun match tegen FC HERVE af te haspelen.
Deze wedstrijd werd gespeeld in het kader van de Beker van België op 26 september 1954 en werd door de Lebbekenaars met 2 - 1 gewonnen.
TOEN was "den eskaa" thuis praktisch niet te kloppen.

Foto : Paul Holbrecht

Kleindochtertje Rica kijkt deels met een bangelijke blik en deels met een groen lachje naar een spin die haar web geweven heeft op één van de struiken in Opa's voortuin.