Eventjes weg uit de dagelijkse sleur

Onder een stralende zon vertrok kleindochter Rica vandaag - 23 juni om 08.45 uur - samen met haar klasgenoten van het 3e leerjaar en de leerlingen van het 2e leerjaar van "De Puzzel" en "Het Puzzeltje" (vroegere gemeenteschool) uit Lebbeke op boerderijklassen naar Oost-Vleteren.
Met een bang hartje zagen mama's, papa's, oma's en opa's hun oogappels vertrekken, maar in de wetenschap dat de drie dagen durende trip vlug voorbij zal zijn konden de meesten toch nog hun tranen in bedwang houden.










De uitwuivers















En weg waren ze ...



Ook traantjes bij achterblijvers

Wie een mooie, goede en slimme vrouw zoekt ...
 


... zoekt er niet één, maar drie !

Oscar Wilde

't Werd tijd !

We hebben er lang moeten op wachten, maar na lang "zagen en kreften" is ze er !!!
En wie is ze ?
De zon natuurlijk !!!

Oud-Lebbekenaar en thans inwoner van Blankenberge Theo De Schrijver viert haar intrede op gepaste wijze.



Foto : Theo De Schrijver

Edward Saeys brengt lokale oorlogsslachtoffers in herinnering

Met "De Kronycken van Denderbellenaren, slachtoffers van het oorlogsgebeuren" schreef Edward Saeys een bijzonder boeiende bijdrage tot de lokale geschiedenis.



Edward Saeys bij het oorlogsmonument in de Visstraat te Denderbelle.

Om nooit te vergeten : V2 doodt moeder en haar drie kinderen.

"Welk gebeuren, beschreven in het boek, greep me het meest naar de keel en zal me levenslang bijblijven ?"

Edward Saeys hoeft geen seconde na te denken.
"De vliegende bom (V2) die in 1945 de vrouw en de drie kinderen van Jozef De Rop de dood injoeg.  Waarom ?  Om de gruwel ervan en het feit dat ik het gebeuren persoonlijk meemaakte.  Ik zie het nog duidelijk voor me gebeuren.  Ik was negen en speelde samen met mijn broer Jan bij het sas.  Het was 3 maart 1945, middag, rond de klok van enen.  Plots zag ik rechts van de kerk een grote V2 aankomen.  Dan pas hoorden we de knal van de raketinslag, zagen we planken en een roze, baksteenkleurige wolk de hoogte invliegen.
Geschrokken liepen mijn broer en ik naar 't Vat.  Daar dachten de mensen aanvankelijk dat de V2 in Lebbeke ingeslagen was, maar het bleek vlakbij, in de Groene Wegel, de huidige Bertstraat.  De ravage was, niet te overzien.  Joske Van der Steen, de vrouw van Jef De Rop en hun drie kinderen Rosa (7), Frans (3) en Karel (1) vonden er de dood.  Verschrikkelijk !
Achteraf bleek dat de Duitsers de raket hadden gelanceerd vanaf een mobiel lanceerplatform in het Nederlandse Den Haag, dat toen nog bezet was.  Een aanval door de geallieerden, diezelfde dag op deze lanceerinstallaties, kende overigens ook een dramatische afloop : de bommen kwamen verkeerd terecht en doodden ettelijke honderden burgers."

Bron tekst en foto : Kramiek nummer 5 - mei 2010

Toen hij nog "è schoeën mènneke" was !

Deze knappe kerel is niemand minder dan fietsenmaker Dany Elskens

 Foto : Familie Elskens

Kleindochter Rica op stap (en rustend) aan een der Lebbeekse wachtbekkens !!!







Foto's : Roger Inzé

Gisteren - zondag 20 juni - ben ik met "Pasar-Lebbeke" op stap geweest.
Wat stond er op het menu ?
Eerst reden we met de bus richting "Het Zwin" in Knokke.
Onder begeleiding van een uitstekende gids trotseerden wij het gure weer en na een rondleiding van + twee uur, schoven we ons voeten onder tafel, om nadien een bezoek te brengen aan de "Zoete Polder".
Dit bedrijf met akkerbouw, kersenboomgaard en paardenstalling verwerkt zijn eigen fruitoogst.
Katleen (afkomstig uit Oudegem) was de gastvrouw tijdens ons bezoek, en zij nam ons mee op een aangename polderwandeling, en liet ons proeven van het eigengemaakte bier "Zoeteke".
Je kon er een appel- of een kersenbier verkrijgen.
Voor de niet-bierdrinkers was er appelsap.
Ook zelfgemaakte confituur werd er aan de man (of meestal de vrouw) gebrqcht.
Na dit bezoek sloten we de dag af met bij "Moeder" of "Kinders" Siska waar we nog een - spijtig genoeg - koude wafel binnen "gaffelden".
Omstreeks 20.00 uur zette de chauffeur ons terug af aan onze vertrekplaats, zijnde "den Aldi" in Lebbeke.
Persoonlijk vond ik het een fijne en leerrijke uitstap en ik kijk al reikhalzend uit naar de volgende trip ingericht door "Pasar".







































































































































































Vervolg van de foto's ... zie hieronder (DEEL 2)

Vervolg van de foto's

"FC Edelweiss" ...
... was een van de vele Lebbeekse voetbalploegen.
Zij speelden in het liefhebbersverbond.
Het lokaal was gevestigd op de "Kleine Plaats".
Uitbaters waren Simonne Goedgezelschap en Petrus Van Der Steen

Staande v.l.n.r. : X - Roger Goossens - Philemon Philips - Raymond De Wilde - X - Jean Paul De Naeyer - Hugo De Landsheer - Victor De Leeuw (afgevaardigde)
Zittend v.l.n.r. : Mascotte ? - Pierre V.D.Jeught - Edgard Macharis - Hugo Walraevens - Johnny Verhasselt - Leo Menten

Foto : Petrus Van Der Steen

Lebbeekse Spurtbom

Lebbekenaar Martin Van Den Broeck omringd door enkele van zijn trouwe supporters, waaronder bakker Gaston Van Peteghem alias "De Peet"



Foto : Martin Van Den Broeck

L'Armée Belge

't Was niet altijd kommer en kwel bij het Belgisch leger, en dorst zullen Marcel en zijn strijdmakkers zeker niet gehad hebben !!!



    

Foto's: Marcel Van Biesen

Johny saw es proimen hanging
 

Johny saw es proimen hanging
Oh ! As chicken eggs so groot
It seemed that Johny would go plucking
While his father 't him forboad.

He thinks: as I will be very clever
Then my father sees it not
On this tree so full of prumkes
He will not have it in the mot.

So Johny clautered in the prumetree
Stack his pockets full of fruit
But he mistrapped on a tackske
And fell down, flack on his snoot.

All the prumes were spice now
And the spice ran out of his brook
It dripped softly in his couses
Johny did not darf to look.

And again he was not lucky
Cause his father came there oan
And he gave him such a ramling
He could fourteen days not goan.

That is how end the silly story of little John, the proimenthief
Even, with een lot of goesting he did it never more upnief

Dansen is onze regel wel

De dansafdeling van de Gemeentelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans is niet alleen sterk bevolkt maar levert ook kwaliteit en weet bovendien van aanpakken.
Dat bewezen de in totaal 340 meisjes en jongens, in leeftijd variërend van 5 tot 55, tijdens hun voorstellingen van "On Stage III" in Cultuurcentrum "De Biekorf".
Hun "Reis rond de wereld" was bijzonder boeiend.









Bron tekst en foto's : Kramiek

Rechtzetting : niet "Ayers Rock" maar wel "Mount Augustus" grootste monoliet ter wereld

Vandaag ontving ik via het "e-mail mij" formulier op mijn blog volgend bericht :

"Titel: Toffe blog en grootste monoliet

Bericht:
Hallo Michel,
Ik geniet van je levendige blog en de mix van onderwerpen, de positiviteit en vooral de humor daarop. Vanuit Australie is het een leuke kijk terug in het nederlands/vlaamse. De grootste monoliet ter wereld is echter Mount Augustus; niet Ayers Rock. (blog 19/02/2010) Ze is twee maal zo groot en hoog als Ayers Rock. (Maar dat leert een mens pas als hij hier woont.) Omdat Ayer's Rock veel prominenter boven het landschap uitsteekt en bij zonsopgang en-ondergang in verschillende seizoenen veel mooier van kleur verandert is ze veel meer bezocht door touristen en meer gefotografeerd en daardoor meer bekend.  Groeten uit "het land van Oz", Henk.
P.S. Ik had een paar foto's en een URL bijgesloten, maar dat schijnt je email-venster niet te accepteren.
Van Mt.Augustus in West Australie naar Ayer's Rock in het centrum is 1890 km door de rijden door woestijnlandschap."







Na enig zoekwerk vond ik  op datum van 14.02.2010 en niet 19.02.2010 in de rubriek "Wist je dat ?" de vermelding dat"Ayers Rock" de grootste monoliet ter wereld is.
Ik kan het bijna niet geloven dat vanuit het verre Australië er mij attent op gemaakt werd dat "Mount Augustus" met de eer mag gaan lopen.
Soms zeg ik al lachend als ik iemand gefotografeerd heb : "Je bent nu bekend tot in Australië", maar al bij al is het toch de realiteit !

http://nl.wikipedia.org/wiki/Mount_Augustus

Bekerfinale DSD : een Lebbeeks onderonsje

In het minivoetbal is de kern DSD (wat staat voor Dender, Schelde en Durme) een blijvend succesverhaal.
Veertig jaar geleden stichtte Roland D'Hondt deze kern en na al die tijd is de competitie nog steeds springlevend.
Dat diverse gewezen voetballers hun oude knoken nog wat op peil wensen te houden, is hier zeker niet vreemd aan.
Een behoorlijk aantal ploegen kwamen en komen nog steeds uit Lebbeke en zij spelen er vaak een hoofdrol.
De bekerfinale is het tradionele einde van de competitie.
Dit jaar werd die betwist tussen "Edelweis 2" en " 't Voetlicht".
Voor heel wat toeschouwers werd het een spannende match die uiteindelijk nipt gewonnen werd door Edelweis 2 met 6-5.

Op de foto de laureaat en de verliezende finalist



Edelweis 2 : Steven Abbeloos - Jurgen Goossens - Jurgen Vermeulen - Bert Moens - Didier Lauwers - Piet Perdaens - Nico Eeckhout en bestuurslid Marc Goossens
't Voetlicht : Bert De Schrijver - Ronny Willaert - Danny Declerck - Steven Reid - Philippe De Coninck - Michael Van Keymeulen - Raf De Wolf - Kris De Cock en bestuurslid Ronny Heuvinck
Tussen de spelers in de twee scheidsrechters en uiterst rechts Roland D'Hondt

Bron tekst en foto : Kramiek

Zijn het geen dotjes ?



Het jongetje uiterst rechts is Frans Verbeeck - beter gekend als "De Nelle".
Hij was gewezen doelman van "den Eskaa" en uitbater van "Zaal Corso".
De andere knaap is een jongere broer van Frans.
Het lieftallige meisje luistert naar de naam van Yvonne De Boeck.

Bron : Roger Inzé

De Gouden Flandrien 2010

Op zondag 16 mei startten 148 deelnemers voor hun monstermarathon over de volledige afstand van 250km over zowat alle bekende en minder bekende Ronde-hellingen.
Inclusief 25 km kasseien...

Enkel zij die de volledige afstand uitreden - 133 "Gouden Flandriens" - verkregen de eer om vanaf nu met het exclusieve (vernieuwde) Gouden Flandrien-shirt te mogen rondrijden. 

Deze rit voor wielerliefhebbers mag de zwaarste uit ons land genoemd worden !!!!

De eerste deed er slechts 8 uur en 13 minuten over, de laatste deed het in 14 uur en 35 minuten.
Niettemin hebben ze allen een prachtprestatie geleverd door deze monstermarathon uit te rijden.

Onder hen waren ook een aantal 60-plussers (Schoutteet Roger is met zijn 73 lentes de oudste deelnemer) en een paar dames.
Proficiat !

Voor de statistieken :
15 deelnemers hielden het onderweg voor bekeken.
Er startten nog een 130-tal deelnemers op de Zilveren (165km) en Bronzen Flandrien (72km).
Vorig jaar waren er 111 "Gouden" finishers.

Paul Maes (61 jaar en postbode op rust) en zijn zoon Johan Maes (33 jaar), beiden uit Lebbeke trainden samen sinds september van vorig jaar en slaagden erin om deze monsterrit met hun mountainbikes tot een succesvol einde te brengen !

Hierna enkele sfeerfoto's



















Bron : Johan Maes

Gisteren - 14 juni - ging ik samen met enkele leden en niet-leden van OKRA Lebbeke-Centrum onder leiding van Lebbekenaar Paul Meert (conservator van het natuurgebied Wiestermeersch) wandelen in Wieze.
De wandeling ging - hoe kon het ook anders - door het natuurgebied Wiestermeersch.
Onder een stralende zon gaf Paul ons de nodige uitleg wat betreft al wat leeft en groeit in de door ons verkende natuur.
De wandeling duurde een tweetal uur, maar de meesten van het aandachtige publiek hadden spijt toen we het einde naderden van deze leerrijke rondleiding.
Nadien gingen we nog een beetje nakaarten en tevens onze dorst lessen in "Den dikken eik .

Wandelaars en natuurvrienden vinden informatie op :

http://www.natuurpunt.be/default.aspx

http://sites.google.com/a/npsheerenbosch.org/natuurpuntsheerenbosch/

















 













      































 







 

Uittreksel uit een tekst opgestuurd door Lebbekenaar Paul Meert aan "Het Laatste Nieuws" in juni 2008 naar aanleiding van een niet-alledaagse ontdekking aan de Sint-Salvatorkerk van Wieze. 

"Nele,
Ik ging zelf wat op onderzoek.
Mijn bevindingen:

 Bedoelde plaats is de grafkelder van de familie de Clerque Wissocq de Sousberghe.

De huidige plaats maakte deel uit van de vroegere begraafplaats. In de grafkelder lagen eertijds familieleden begraven van de familie de Clerque enz. Doch in 1847 werd in de kerk een nieuw mausoleum gebouwd waarbij de lijken werden opgegraven van de grafkelder buiten naar het mausoleum binnen.

In de grafkelder buiten kwam dus plaats vrij. Deze werd benut door er de priesters van Wieze te begraven. Vanaf 1878 (priester Jan Baptist De Vreese) tot 1951 (priester Jeroom Loof). 8 priesters in totaal liggen er heden begraven. Ze bliezen allen hun adem uit in Wieze behalve pastoor Alfred De Heuvel die in de Dender te Hofstade verdronk (26-9-1901).

 Wie door de open gleuf naar binnen kijkt ('s avond met sterke pillamp) ziet de kisten liggen in de verschillende compartimenten van de grafkelder. Boven in het midden bemerkt men een kist zonder deksel!

Links beneden ziet men een zinken kist die blijkbaar uit de nis is weggedreven door het water dat zo'n 30 cm hoog staat in de grafkelder. Wellicht is de hevige stortbui van 3 weken geleden de oorzaak dat er zoveel water staat in de grafkelder. Wat ongewoon eigenlijk want de kerk is op een hoog punt gelegen. Normaal zou deze grafkelder droog moeten staan.

 In vind het zeer eigenaardig dat nog niemand van de verantwoordelijken een poging heeft gedaan om deze grafkelder terug af te dichten.

Met de beste groeten,
Pol

PS Bron : o.a. De geschiedenis van Wieze, Remi Bosman en Herman Heyvaert"

Bron tekst en foto : Paul Meert

Bericht voor de ramptoeristen : te laat !!!