HET PARADIJS

GEDICHT – VERRIJZENIS – PASEN

 

In het lijden van de mensen

ligt het trachten naar geluk.

En zovele innerlijke wensen

gaan dagelijks stuk.

 

De Heer verlangt van ons een offer

elk op zijn manier.

Soms zijn de dagen grauw en doffer

’t onvergankelijke is niet van hier.

 

De Heer toonde het aan

al doorheen pijn en verdriet.

Hij heeft het ons voorgedaan

en verlaat ons niet.

 

De Heer zegt: wilt gij Mij volgen

met ’t kruis op Golgotha?

Denkt daaraan alle volken

de weg is smal die Ik bega.

 

Maar er komt een einde aan

gij zult met Mij verrijzen.

Ik ben uit het graf opgestaan

’t zijn levende bewijzen, Halleluija!

 

Francine De Wilde

 

GOEDE VRIJDAG 6 april 2007

 

Voor de kristenen is er geen sprekender bewijs van de gave Gods dan het doorstoken hart van Christus, waaruit water en bloed vloeien.

 

Het bloed herinnert ons eraan hoezeer en tot welke prijs Hij ons heeft liefgehad. “Hij beminde de zijnen die in de wereld waren, en Hij beminde hen tot het uiterste toe.” zegt de heilige Johannnes.

Het onthult tevens hoe wij door het Sacrament der sacramenten, (de H. Eucharistie) tot eeuwig leven worden gevoed: “Wie Mijn vlees eet en Mijn bloed drinkt zal leven.”

 

Het water is het symbool van de Geest, de gave die alle gaven omvat. In de Geest worden de aangenomen  kinderen van God herboren en in dezelfde Geest leeft de Kerk tot aan het Hemelse Jeruzalem.

Albert Decourtray

aartsbisschop van Lyon. 1983

 

WOORDEN VAN CHRISTUS AAN DE H. ZR. FAUSTINA

Deze twee stralen, die neerdalen uit mijn Hart, zijn het symbool van het Water en het Bloed die er uitvloeien op de dag van mijn kruisdood. De witte straal is het Water waardoor de zielen gezuiverd worden (doopsel en biecht); de rode straal stelt het Bloed voor dat het ziele leven bevordert (Communie en andere Sacramenten). Wie in hun schaduw leeft zal Gods toorn niet hoeven te vrezen.

 

 

GEBED

 

Zeer Barmhartige Jezus,

steeds geneigd tot erbarmen en vergiffenis, zie niet naar onze zonden,

doch naar het vertrouwen dat we stellen in uw oneindige goedheid.

Verleen ons toegang tot uw Barmhartige Hart, zonder ooit iemand te verstoten.

Zo bidden wij U, met de Vader en de H. Geest verenigd. Amen.

Zuster Faustina

MOEDER – mijn

 

Wie zal ooit begrijpen

dat aan het eind

van elk bestaan

wij langs onbekende verten

weer nieuwe wegen gaan.

Jozef Vandromme.

 

Uit het Evangelie volgens Johannes Hoofstuk 14

 

Jezus: de weg naar de Vader

Jullie moeten je niet zo laten verontrusten. Jullie geloven in God; geloof zo ook in Mij! [2] In het huis* van mijn Vader kunnen velen hun verblijf houden. Zou* Ik anders gezegd hebben dat Ik wegga om voor jullie een plaats gereed te maken? [3] Ja, Ik moet weggaan en voor jullie een plaats gereedmaken, maar Ik kom terug, en dan neem Ik jullie bij Me op, zodat daar waar Ik ben, ook jullie zullen zijn. [4] En waar Ik heen ga – de weg daarheen is jullie bekend.’ [5] ‘Maar Heer,’ zei Tomas*, ‘we weten niet eens waar U heen gaat; hoe zou de weg ons dan bekend kunnen zijn?’ [6] Jezus antwoordde: ‘Ik* ben de weg, en de waarheid en het leven. Alleen door Mij heeft men toegang tot de Vader. [7] Als jullie Mij hebben leren kennen, zul je ook mijn Vader leren kennen. Sterker, nu* al kennen jullie Hem en heb je Hem gezien.’ [8] Hierop zei Filippus: ‘Laat ons de Vader zien, Heer, dan zijn we tevreden!’ [9] En Jezus weer: ‘Ik ben al zo lang bij jullie, Filippus, en je hebt Me nog niet leren kennen? Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien. Hoe kun je dan nog zeggen: “Laat ons de Vader zien”? [10] Geloof je niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij? De woorden die Ik tot jullie spreek, spreek Ik niet uit Mijzelf: het zijn daden van de Vader, die in Mij blijft. [11] Geloof Me toch: Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij; of geloof het anders op grond van de daden. [12]

 

Woordeloos Avondgebed

 

 

De vogeltjes fluiten buiten

Ik hoor de lente weer ontluiken

Genadig uur waarin ik stil kan worden

Dan weet ik mij bij U geborgen

Vredig, zacht,

Meer dan ik had verwacht,

Uw gave voor de nacht.

 

Dagmar

    7 – DE DODEN BEGRAVEN

 

De mens is lichaam en ziel. De hele mens is eerbied verschuldigd, ook zijn lichaam, want zijn lichaam bepaalt evenzeer als zijn geest wie hij is.

Daarom betoont de katholieke Kerk op het einde van de uitvaart eer aan het dode lichaam.

De kist wordt bewierookt met het oog op het definitieve afscheid.

Toen in Bethanië een vrouw een flesje kostbare balsem over Jezus’ hoofd had uitgegoten, zei Hij:

“Bij voorbaat heeft ze mijn lichaam gezalfd met het oog op mijn begrafenis.”

Op het einde van de Blijde Boodschap krijgt Jezus het graf van Jozef van Arimatea, nadat Hij ons met zijn dood had vrijgekocht.

 

 

 

werden opgemaakt aan de hand van teksten uit het Parochieblad ‘kerk en Leven’ 1999.

Geschreven door hoofdredacteur Mark Van De Voorde.

 

   

6 – DE GEVANGENEN BEVRIJDEN

 

 

In het Matteüsevangelie zegt Jezus:

“Ik was in de gevangenis en jullie kwamen naar Mij toe.”

 

De diepe betekenis van de bijbelse oproep om gevangenen te bevrijden is: mensen blijven erkennen als medemensen, ook al heeft de samenleving hen vergeten.

 

Ook Jezus wist zich gezonden om aan : ‘Aan gevangenen de vrijlating te melden, aan de geboeiden de terugkeer naar het licht.’

Gevangen  behoren voor Jezus tot de groep van “de geringsten der Mijnen.”

“Ik was in de gevangenis en gij hebt Mij bezocht.”

 

Het is niet gemakkelijk om gevangenen te blijven beschouwen als medemensen. Het betekent voor hen wel ‘de terugkeer naar het licht’.

Meer nog dan tussen de muren, zit de gevangene opgesloten in zijn weigering om schuld te bekennen of in zijn bezwaard geweten.

Psalm 79:” Zie onder ogen hoe gevangenen zuchten.”

 

 

 

 

 
     

5 – DE ZIEKEN BEZOEKEN.

 

In het Matteüsevangelie zegt Jezus:

“Ik was ziek en jullie hebben naar Mij omgezien.”

 

Zieken bezoeken is het meest beoefende werk van barmhartigheid. We zijn immers allen kwetsbaar.

Die kwetsbaarheid verscherpt ons oog voor zieke medemensen.

 

Twee soorten mensen werden door Jezus nooit geweigerd: de kinderen en de zieken.

Kinderen en zieken tonen de kwetsbare kant van ons bestaan: wat nog groeien moet en wat aftakelt.

 

Ziekte is een kruis. Op dat moment wil de Gekruisigde Heer aanwezig zijn.

Jezus wil aanwezig zijn in onze aanwezigheid. We gaan met de ziek mee, weg van het leven naar verlatenheid en eenzaamheid.

“Blijf nog even, want het wordt al avond.”

Dan moeten we blijven, onszelf in liefde breken zoals het Brood.

     

4 – DE VREEMDELINGEN HERBERGEN.

 

Uit het Matteüs evangelie 25, 38:

“Wanneer hebben we U als vreemdeling gezien en hebben we U opgenomen?” vragen de volkeren verbouwereed aan de Heer.

 

Het gaat ook om de vreemdelingen van het asielcentrum.

Zijn we niet allemaal een beetje vreemdeling, allemaal op zoek naar geluk, allemaal op  de vlucht voor het boze, allemaal uitkijkend naar het beloofde land.

Op zoek naar een thuis en altijd onderweg, zo is de mens.

“Vreemdeling ben ik op aarde”  klinkt het in psalm 119.

 

Altijd weer vreemdelingen worden en vreemdelingen ontvangen; geherbergd willen worden en de herberg openhouden.

En de vreemden van elders maken er ons wel eens attent op dat de hoop bestaat. En wanneer begint die hoop, die toekomst?

“Ik was vreemdeling en gij hebt Mij opgenomen”, zegt Jezus tot ons.

    3 – DE NAAKTEN KLEDEN

 

Jezus’ woorden “Ik was naakt en jullie hebben me gekleed’ (Matteüs 25) hebben minder te maken met kleding of naakt zijn, dan met armoede en eerbied.

 

Wie de naakten kleedt, zoals de werken van barmhartigheid ons opdragen, geeft aan de schamele mens zijn waardigheid terug.  Kleren zijn symbool van en daardoor ook de eerste stap naar erbij mogen horen. Wie ‘gekleed’ is , kan verschijnen, mag naar voren komen.

 

Naakten kleden behelst dan ook alle daden die mensen uit de verborgenheid lichten, uit de onwetendheid halen, bekleden met waardigheid en zelfrespect.

 

    2 – DE DORSTIGEN LAVEN

 

In de bijbel   Matteüs  hoofdstuk 25 lezen wij:

 

“Ik had dorst en jullie hebben Me te drinken gegeven” 

 

Een mens kan dagen zonder voedsel blijven, maar niet zonder vocht. Wie vast – of het nu religieus vasten is, of hongerstaking- moet drinken. Water is levensnoodzakelijk.

 

Water is in bijbels perspectief symbool van de bevrediging van dorsten in alle betekenissen van het woord:

de lichamelijke dorst, de dorst naar gerechtigheid, het verlangen naar God.

 

Jezus zei tot de Samaritaanse (Johannes 4, 14):

“Wie van dit water drinkt dat Ik hem zal geven, krijgt in eeuwigheid geen dorst meer.”

Dorstigen laven, in de drie betekenissen, is een plicht van barmhartigheid  voor al wie het ‘Levende Water’ heeft geproefd.

 

 

 

    1 – DE HONGERIGEN SPIJZEN

 

In de bijbel   Matteüs  hoofdstuk 25 lezen wij:

 

“Kom, gezegenden van mijn Vader, neem het koninkrijk in bezit dat vanaf het begin van de schepping voor jullie klaar ligt. Want Ik had honger en jullie hebben Me te eten gegeven.”

 

“Ik verzeker jullie, alles wat je voor één van deze minste broeders van Mij hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan.”

 

Het minste wat je een medemens in nood kunt geven is voedsel.

 

BROEDERLIJK DELEN.

Wat ik bemin.

 

Een late roze knop

min ik toch zozeer

met ochtenddruppeltjes erop

wat is dat zoet en teer.

                                             

 

Ik min een vogel in z’n vlucht,

een lammetje in de wei,

vlinders in de blauwe lucht,

een zonnetje schitterend blij.

 

Ik min een beekje dat bruist

en de lange groene dreef,

een windeke dat suist

en dat door de bomen zweeft.

 

Ik hou van droommuziek

weerklinkend  in reine klank

van wals en romantiek

ik min het urenlang.

 

Ik hou van eenzaamheid en stilte

van maneschijn bij nacht.

Van rustige avondkilte

van iemand die lacht.

 

Ik hou van alle zuivere dingen,

da natuur is wonderbaar.

Van kinderstemmetjes die zingen

blij en helder klaar.

 

Ik min alles wat ik zie

en vreugde brengt

een leven dat blijheid biedt

aan diegene die geen liefde kent.

 

Geschreven door Francine, toen 19 jaar.

Het leven is niet altijd rechtlijnig en simpel

en soms verloopt het niet allemaal zoals ik het wil en zonder rimpel.

 

En als het soms moeilijk is met eigen woorden te bidden

dan ga ik even zitten

en krijg ik les in het gebed

van deze grote kerklerares

Teresa van Avila

en haar ‘Sólo Dios basta.’   
Dagmar.

 

“Laat niets je verstoren

Laat niets je beangstigen

Alles gaat voorbij

God verandert niet

Geduld verkrijgt alles

Wie van God houdt

zal niets ontbreken

Alleen God voldoet.”

 

Teresa van Avila.

 

Voor een stille weldoenster.

 

 

Doe wel en zie niet om,

wees niet bezorgd om wat ‘men ‘ zeggen zal

of denken zoveel al.

 

Je geeft aan wie niets heeft,

gaat op bezoek bij hen die zijn niet veel van tel,

van harte en oprecht is  hun dankjewel.

 

Doe zo maar stille voort,

ook al wordt jezelf ook niet gehoord,

maar weet jouw hart is groot

en ziet de stille nood.

 

Dagmar

 

ZALIG EN GELUKKIG NIEUWJAAR 2007

 

Moge het voor ons allen een jaar worden met

 

veel geluk

veel vreugde

veel vriendschap

veel liefde

veel innerlijke rust

veel gezondheid

veel van alles wat jou gelukkig maakt.

 

MOGE HET  EEN JAAR WORDEN VOL VAN  GODS HEIL EN ZEGEN VOOR ALLE MENSEN VAN GOEDE WIL.

 

Een jaar van geloof i n God, een jaar van hoop op Hem, een jaar  van weten - er is bovenal een God  die Liefde is -

KERSTMIS

 

LAAT ONS MET Z’N ALLEN GAAN

IN ’T HOLST VAN DE NACHT.

DAAR WAAR DE STER STIL BLEEF STAAN

WORDEN DE VOLKEREN VERWACHT.

 

LAAT ONS MET Z’N ALLEN GAAN

OP TOCHT LANGS DEZELFDE WEG.

BIDDEN, DANKEN,SMEKEN, ZINGEN SAAM

EEN VAN ZIEL EN OPRECHT VAN HART.

 

LAAT ONS MET Z’N ALLEN GAAN

ARM EN RIJK IN STOET.

Bij ‘SCHEMEREN VAN DE MAAN.

ONZE HEILAND TEGEMOET.

 

LAAT ONS MET Z’N ALLEN GAAN

BIJ MARIA, JOZEF EN ’T GODDELIJK KIND.

ZIJ HEBBEN HET ONS VOORGEDAAN

HOE MEN IN LIJDEN TOCH VREUGDE VINDT.

 

LAAT ONS MET Z’N ALLEN GAAN

DE MORGENSTER IS IN ’T ZICHT.

WANT ZIJ KONDIGT HET AAN:

DE KOMST VAN ’T EEUWIG LICHT.

 

Francine De Wilde

 

 

 

Advent

 

’t Is Advent en voor de Kerk de tijd

van wachten, verwachten.

En ’t antwoord op de vraag: “Op wie?”

wordt nu gegeven.

Wij verwachten, ik verwacht: U, O Heer!

 

Want ‘Het Woord is vlees geworden en

het heeft onder ons gewoond.’ en

‘Niemand heeft ooit God gezien:

de Eniggeboren Zoon,

die in de schoot des Vaders is,

Hij heeft Hem doen kennen.’

uit het Johannes Evangelie hfst 1 (vers 14 en 18)

 

 

Heilige Maria, Moeder Gods,

zonder twijfel, in diep geloof,

en vol vertrouwen,

zijt gij de rechte weg gegaan,

help mij, om ook zo naar

’t licht van Kerstmis toe te gaan.

 

Dagmar