De levensfilm
DE LEVENSFILM
Een mens komt de wereld in
één blijde gebeurtenis,
de camera wordt op hem gericht…
De rol heeft hij meegekregen,
deze aan hem toebedeeld.
Hij moet die nu spelen,
in opnames van vreugd, en leed.
De film gaat aan het draaien
en is die kort, of lang,
’t leven wordt erop vastgelegd.
Het scenario is van belang,
de waarde van de film die blijft.
Francien De Wilde.
16-10-1985
Tranen
TRANEN
Stille tranen, stil verdriet
voor de dag verborgen.
Zodat een ander ze niet ziet
in de duistere nacht, tot morgen.
Hij sluimert met het leed
en donkere wolken voeren rust.
Hij maakt het ochtendlicht weer gereed,
daar is de dag bewust.
Het licht van de nieuwe morgen
parelend op het natte groen.
De druppels van de ochtend,
tranen van de nacht van toen.
25-10-1980
Fancien De Wilde.
STILTE
Stilte je zegt zoveel
ik zie, ik hoor, ik ruik, ik voel je.
Mijn God, U bent daar tastbaar
in alle zuivere dingen
dat vertellen mij
de bloemen in het veld
de nachtegaal in zijn ochtendlied
de geurende dauw in ’t groene dennenbos
de wind die Uw stem doorheen de wolken voert
dit alles maakt stil
stille, geborgen stilte
hoe groot is uw wereld.
Francien
GELOOF enLEVEN
Maak een link naar de website Geloof en Leven!
POEZIEHOEKJE De lijster.
POEZIEHOEKJE
De lijster.
De lijster kweelt in mijn tuin
zo helder,zo klaar
Hoog in de bloeiende kruin
van die oude kerselaar
Weergalmen doet z’n lied
zo zuiver,zo rein
Valse noten fluit hij niet
hoe schoon is het refrein
Even ben ik stil
zo vredig, zo bewogen
Er is niets meer dat ik wil
ik ga de Schepper loven
Want voor alle geschapen dingen
zo wonderbaar,zo fijn
Kan ik een ode zingen
zoals dit vogelkijn
Hemelse dauw omkranst mijn hof
zo freel ,zo zacht
De meimaand in alle lof
die kleurige, geurige lentepracht
Kerstekind
Kerstekind
Kerstekind van mijn hart,
ik zie Uw tranen vloeien,
Hoe ik U op T.V. in armoe zag,
ik kan U niet bij name noemen.
Kerstekind van mijn hart,
ik hoor U kreunen,
ligt Gij daar niet vol smart,
van ziekte in een lege kamer te treuren.
Kerstekind van mijn hart
ik smaak Uw hongerig lijden
kon ik maar ,hoe of wat
voor U een feestmaaltijd bereiden.
Kerstekind van mijn hart,
ik voel U in verre landen,
Gij toont de zwarte vlag
en strekt Uw open armen.
Kerstekind van mijn hart,
ik neem U in mijn ziel, zo teer,
Gij woont daar in een warme stal
in U zien wij \'t Goddelijk Kindje weer.
DE KONINKLIJKE OUDE GEMEENTEHARMONIE.
DE KONINKLIJKE OUDE GEMEENTEHARMONIE.
Onlangs vierden ze hun gala-lenteconcert
’t werd een spetterend feest.
Elkeen was heel alert
’t is recht uit het hart geweest.
De dirigent was in vol ornaat
Iedereen in nieuwe outfit.
Het harmonieorkest vrolijk in de maat
Valse noten waren er niet.
Zowel voor de muzikanten
Als de mensen die in deze sfeer kwamen
Smeede het echte banden
Zich in de muziekwereld te wanen.
De blokfluit en de dwarsfluit
Speelden een blijde toon
Een fijn gevoel van binnen
Samen met de trompet en de tromboon
Kon het gala beginnen.
Hoort daar eens de gitaar en de klarinet
De viool en de saxofoon
Zie ginds de grote trom in duet
Wat klinkt alles schoon.
Zoals de vogels zingen
Bloeide alles open in echte harmonie
Om zovele goede gaven en dingen
Proficiat aan die kunstzinnige compagnie.
ALLERHEILIGEN - ALLERZIELEN 2004
ALLERHEILIGEN - ALLERZIELEN 2004
Er glijden uren, dagen, maanden, jaren
in een mensenleven voorbij.
Men kan zich van alles afvragen
doch...de dood kent geen uur noch tij.
Alleen de stilte kan begrijpen
de weemoed in elk mensenhart.
Op de graven gaan nu prijken
chrysanten van leed en smart.
Allerheiligen is een teken
van velen die zijn voorgegaan.
Wie hoorde hun kreunen en smeken
op de droefenis des levensbaan.
Nu zijn ze hoogverheven
als parels in Gods Koninkrijk.
Nu zijn ze ons omgeven
velen over de wereldwijd.
Allerzielen doet bezinnen
bidden voor wie is geweest.
Eens komen wij in hun midden
op Gods Verrijzenisfeest.
Gedicht. Dinsdag, 25 december 2001.
Dinsdag, 25 december 2001.
Kerstmis 2001.
De kerstroos bloeit
Het is kerstmistijd.
Zo rood als bloed
Over de wereldwijd.
De kerstroos bloeit
Warm van kleur.
Een liefdesgroet
Ook ver van ons deur.
De kerstroos bloeit
Haar ziel is diep.
Een serene loeit
Waar de oorlog grieft.
De kerstroos bloeit
Voor het vensterraam.
Bij armen en zieken vloeit
Een argeloze en bittere traan.
De kerstroos bloeit
In mensenleed en dierenleed.
Een stuwende vloed
Van bloed en zweet.
De kerstroos bloeit
Over dit alles heen.
In een hart dat medevoelt
Daar is het Goddelijk Kerstekind niet alleen.
POEZIEHOEKJE / Pasen
PASEN
De goudgele zon
schijnt door ’t frêle lentegroen.
het lijkt een zuivere bron
om weer levenslust op te doen.
Die milde vogel zingt
z’n deun op lentetoon.
Terwijl het verre klinkt
Zo rein en wonderschoon.
De koekoek roept in ’t bos
Wat is ’t hier heerlijk fijn.
En op het groene mos
prijken madeliefjes klein.
Kronkelende beekjes vloeien
doorheen de malse weiden.
Waarin boterbloempjes bloeien
in troepjes en in rijen.
Weldra is het Pasen
en klokken vliegen over tuin en heg.
Waar lieve kindertjes zullen rapen
lekkere eieren langs de weg.