Archief

HEILIGE  MOEDER MARIA,

Poort van de hemel,

daar aan de grens tussen hemel en aarde,

daar staat gij:

de schone reine Koningin.

Moeder, gij ziet de nood, de pijn ,de strijd,

van elk mensenkind dat naar U reikt.

Hoe schoon uw moederlijke taak,

met al die noden van uw aardse kinderen,

gaat Gij steeds weer tot voor de troon,

tot bij Uw Goddelijke Zoon,

Hij buigt zich toe naar U, Zijn Moeder,

die daar voor ons pleit,

onze voorspreekster zijt.

Dan komt gij weer tot ons,

de Hemelpoort gaat open,

Moeder is de deur:

“Wees maar niet bang,

Ik leid u bij de hand,

heb groot geloof en bid.

Mijn zoon zijn hart is enkel liefde,

voor u en alle mensen overal,

doe maar wat Hij u zeggen zal.”

Dagmar

VOOR MIJN PEEKIETJE

augustus 1997 – 7 augustus 2007

Peekie werd tien jaar

zij was een zwarte langhaar

Een poesje aan mij gehecht

haar vriendschap was oprecht.

We waren heel goed op elkaar afgestemd

het vrouwtje wist perfect

mijn Peekie is een lekkerbek

en ’t waren korreltjes van ’t beste merk.

Een wandeling samen door het park

en Peekie was al vlug mee op pad.

Klimmen hoog in de denneboom,

veilig, ’t is daar dat ik woon.

Een speurtocht in de nacht,

miauw…hier, ‘k heb u een muisje gebracht,

’t venster was altijd voor mij open,

bij ’t vrouwtje mocht ik steeds binnenlopen.

Dan sliep ik in haar arm,

lekker warm,

ik was steeds uit op een aai

een beetje deugniet, van mijn kant soms een graai.

Men zegt ’t is maar een dier

maar wat een wederkerigheid vindt je hier,

Peekietje, dank u wel,

je was  mijn kleine metgezel.

7 augustus 2007

Dagmar

Eenvoudig bidden.

t’Is zo goed, Heer,

om hier in de stilte en in eenvoud,

eens bij U te komen,

U die van mij houdt,

voorbij de grenzen van de woorden,

rest enkel nog een lied,

hier krijgt mijn ziel die kracht,

die enkel maar Uw liefde biedt.

Ik zit bij U,

en voel U zo aanwezig,

in vrede, warmte, wederkerig,

‘k weet niet waarom ik zo naar woorden zocht,

alsof uw liefde diende afgekocht.

Maar U bent enkel gave,

en vraagt van mij de overgave,

ik moet niets anders doen,

dan mijn hart en handen open doen,

‘k wist niet dat het zo eenvoudig kon,

elke dag opnieuw putten,

bij U, de Levensbron.

Uit anonieme mystiek©

Jezus, mijn Heer en Meester,

voorbij mijn schuld,

voorbij mijn fouten,

voorbij mijn zwakten,

daar staat Gij,

en wacht op mij,

aan de oever van het meer,

voorbij de storm,

voorbij de strijd,

Gij vraagt alleen,

bemint gij Mij?

Volg Mij!

Uit anonieme mystiek©

VAKANTIE

Wanneer de zon weer met kracht begint te

stralen en het lekker warm wordt,

als de vogels vrolijk fluiten,

dan gaat men met veel plezier naar buiten;

Dan komt al gauw het vakantiegevoel

en men wil er wel spoedig op uit.

Ver van huis of dichtbij.

Aan heide, strand, zee of kust,

men komt er gauw tot rust.

Heerlijk is het die tijd,

een gevoel van vrijheid,

niets dat dan hoeft.

Geeft voor iedereen

weer frisse moed.

Uit parochiekrantje.

KINDERTIJD

De tijd ging vlug

van mijn kinderjaren,

toen ik in de blauwe lucht

naar de witte wolkjes stond te staren.

Toen ik met mijn glimlach

liefde schonk,

bij elke nieuwe dag

weer vreugde vond.

Toen ik dartelend liep

de vlinders achterna,

terwijl mijn popje sliep

in de armen van zijn ma.

Toen ik de wereld zag

als een milde zomerboom

die veel te bieden had

diep aan de meren van mijn droom.

Want klein zijn is blij zijn

stralen van zon en vreugd

om met een hartje jong en rein

te groeien in eer en deugd.

Francine De Wilde.

15 juni 2007 Parijs – Basilique du Sacre-Coeur de Montmartre

Een huisje in Montmartre

hoog op de heuveltop

-         zong Will Tura – toch?

In Montmartre staat ook het huis van God

hoog op die heuveltop

De basiliek van het Heilig Hart

in al zijn majestueuze pracht.

We hebben daar vandaag een bezoek gebracht,

met velen waren we op het feest van ‘t Heilig Hart.

Het voor ons altijd geopende Hart van de Heer,

daarin legt menig  mens zijn wonden neer.

De zusters in hun wit habijt,

Staan dag en nacht bereid,

in altijddurende aanbidding van het Heilig Sacrament

maken zij aan de wereld Gods liefde bekend.

Parijs, een wereldstad, mensen van alle ras en kleur,

daar boven op de heuveltop verzameld rond Jezus’ Hart,

broers en zussen samen, ver weg is de terreur.

‘O hart dat liefde en trouw bewaart,

o tempel Gods die blijft gespaard,

wiens voorhangsel niet wordt gescheurd,

wat in de wereld ook gebeurt.’(hymne H.Hart)

ã Dagmar

Wees bevriend met kleine dingen

met ’t bloempje dat bloeit

met de vogeltjes die zingen

met ’t vlindertje dat stoeit

met de heldere regendroppen

met de warme zonneschijn

wees bevriend met kleine dingen

en je zult gelukkig zijn.

(Op een muursteen)

DE ZWARTE ZWAAN

Ik zie de zwarte zwaan

geruisloos over ’t water gaan,

kringen draaien om haar heen,

ze is met haar spiegelbeeld alleen.

Ze zwemt over ’t wijde meer

en drijft stil heen en weer,

haar kop gaat sierlijk staan,

als heeft ze een sluier aan.

Haar vleugels, vederlicht, zo elegant,

voeren haar naar ’t beloofde land,

weg van ’t vuil en slijk,

gehuld in rouw om ’t dierenrijk.

Zit even aan de rand,

bezint tot aan de overkant,

de natuur zal je leren,

heel de schepping te eren.

ã Francine De Wilde.

'Volg de bewegingen van jouw hart'!

Laat mij U volgen ,

U die leeft in ’t diepst van mijn hart

geef mij Uw verborgen woorden

in de stilte van de nacht.

Laat mij Uw taal verstaan

in de beweging en de golven

waarop ik voort kan gaan

In harmonie van eenheid,

lichaam en geest.

Een hart dat danst,

U geeft de toon en de cadans,

ik hoef slechts te volgen,

overgave, gave

in deze mystieke dans.

ÓDagmar