Archief

ONZE LIEVE VROUW VAN BANNEUX

Onze Lieve Vrouw der armen

komt ons hart verwarmen.

Spreidt uw mantel wijd

over de volkeren van deze tijd.

Onze Lieve Vrouw der armen

we smeken u om erbarmen.

komt onze noodkreet tegemoet

met uw vernieuwende liefdesgroet.

Onze Lieve Vrouw der armen

de duivel komt ons tarten.

Schoon zijt gij in Godes ogen

schenkt ons uw mededogen.

Onze Lieve Vrouw der armen

bemint de eenzamen en verwarden.

Gij buigt u bijzonder neer

over hen die lijden voor de Heer.

Onze Lieve Vrouw der armen

het kwade trekt ons niet aan flarden.

We nemen de rozenkrans in de hand

strijdend klaar naar het beloofde land.

Onze Lieve Vrouw der armen

van mensen blanken en zwarten.

gij zijt zo klein, zo groot

Gij overstijgt de aarde hemelshoog.

Ave Maria!

uit Maria Onze Moeder

Francien

PASEN – CHRISTUS IS VERREZEN – ALLELUIA!

Heer Jezus,

Tweeduizend jaar geleden,

waart gij het wonder,

dat langs meren en door steden,

een spoor van goedheid en genezing trok.

Geen woord was ooit wijzer dan het Uwe,

geen daden schoner dan de Uwe.

Uw liefde ging naar hen die ziek,

blind en ontredderd waren.

Het was Uw goddelijke kracht,

die hen genezing bracht.

Met die armen en die kleinen,

zijt gij toen ook de weg

van ’t kruis gegaan.

Maar hemelsschoon zijt Gij uit

’t graf weer opgestaan.

De Zoon van God heeft zonde

en dood te niet gedaan.

Zo loopt spoor van

heil en zegen

door voor ieder mens

in alle eeuwen.

Voor Pasen.

Dagmar.

GEBED voor WITTE DONDERDAG

O! leven en dood

O! dood en leven

God heeft ons dit Heilig Brood

zomaar in handen gegeven.

Uit Zijn gezegende handen

ontstaat ons hele zijn

God smeedt vurige liefdesbanden

maakt onze ziel zuiver en rein.

Met Zijn milde handen

gaf Hij ons Zijn wil zo teer

God voor alle mensen, in alle landen

voor wie Hem volgen, daalt Zijn zegen neer.

O! God van leven

voorbij de dood,

Gij wilt U te aanschouwen geven

in de aanbidding van dit Heilig Brood.

Francien en Dagmar

JEZUS ZEGT

Jezus zegt:

‘Leg je angsten in mijn wonden,

ga je weg dan ongeschonden.

‘k Stierf voor aller mensenzonden,

juich nu aarde, eeuwige stonden.’

Jezus zegt:

‘Leg je zorgen in mijn Hart,

ga je weg, ’t zij dag of nacht.

‘k Deel met mensen al hun smart,

juich nu aard’ om wat Ik bracht.’

Jezus zegt:

‘Leg je lijden in mijn zijde,

dat Ik daar Mijn zegen wijde,

‘k draag ze mee te allen tijde

dat uw dank ten hemel stijgt.’

Jezus zegt:

‘Leg je wil in Mijn handen,

waar je ook al mag belanden,

‘k smeed rondom Mij liefdesbanden;

juich dan aard’ in alle landen.’

Jezus zegt:

‘Leg je sterven aan Mijn voeten,

ga je levensweg in boeten,

‘k Zal je ziel dan blij begroeten,

begeleid van d’hemelstoeten.’

Voor Goede vrijdag 1995

Francien

DE SLEUTELBLOEM.

Gij, bloemeke fijn

jeugdig en rein.

Met kroontje lief en teer

in de tuin brengt ge sfeer.

Gij verbergt toch een geheim

welk’ één mag dat zijn?

Geef de sleutel van je hart

want elk bloemeke is apart.

Vanwaar komt je naam,

zijn er dingen misgegaan?

Of is het juist een feit

dat ge een bijzonder bloemeke zijt?

Met een sleutel kan alles open,

de mooiste dromen die we hopen.

En vinden we hem niet

het geeft groot verdriet.

In je ziele moet de Schepper wonen,

hij zal je dra belonen;

Want in je aardse kleurrijke pracht

schuilt hemelse glansrijke macht.

22-2-1992

Francien

DE LEVENSFILM

Een mens komt de wereld in

één blijde gebeurtenis,

de camera wordt op hem gericht…

De rol heeft hij meegekregen,

deze aan hem toebedeeld.

Hij moet die nu spelen,

in opnames van vreugd, en leed.

De film gaat aan het draaien

en is die kort, of lang,

’t leven wordt erop vastgelegd.

Het scenario is van belang,

de waarde van de film die blijft.

Francien De Wilde.

16-10-1985

TRANEN

Stille tranen, stil verdriet

voor de dag verborgen.

Zodat een ander ze niet ziet

in de duistere nacht, tot morgen.

Hij sluimert met het leed

en donkere wolken voeren rust.

Hij maakt het ochtendlicht weer gereed,

daar is de dag bewust.

Het licht van de nieuwe morgen

parelend op het natte groen.

De druppels van de ochtend,

tranen van de nacht van toen.

25-10-1980

Fancien De Wilde.

Stilte je zegt zoveel

ik zie, ik hoor, ik ruik, ik voel je.

Mijn God,  U bent daar tastbaar

in alle zuivere dingen

dat vertellen mij

de bloemen in het veld

de nachtegaal in zijn ochtendlied

de geurende dauw in ’t groene dennenbos

de wind die Uw stem doorheen de wolken voert

dit alles maakt stil

stille, geborgen stilte

hoe groot is uw wereld.

Francien