Berichten van 1 maart 2007 tot 31 maart 2007

 Vier gemaskerde en gewapende mannen hebben vannacht rond 4 uur een overval gepleegd op het Brusselse casino Grand Casino Brussels in de Duquesnoystraat. Ze gingen er vandoor met een buit van 820.000 euro, zo meldt het parket van Brussel. De daders gingen professioneel te werk. Ze begaven zich naar de speelhal, waar twee van hen het personeel afleidden. De andere twee begaven zich richting kassa en kluizen en stalen het geld.

 

Taxi
De vier vluchtten weg in een wagen die eruitzag als een taxi. Via de Belliardstraat reden ze naar de E40 richting Luik. De politie achtervolgde hen, maar raakte het spoor bijster in de buurt van de verkeerswisselaar met de Brusselse Ring. De vier zijn nog steeds voortvluchtig. Op de bewakingscamera van het Brusselse casino is te zien hoe een voertuig van het merk VW Break, een Passat of een Golf, aan het casino aankomt en vier individuen uitstappen. Ze droegen zwarte kledij, waren gemaskerd en hadden wapens bij zich. De daders communiceerden met elkaar via sms. Een veiligheidsagent hoorde de mannen in het Arabisch met elkaar praten.
Wapen
Tijdens de overval werd een medewerker van het casino bedreigd met een wapen. De man kreeg het bevel om zich naar een van de kluizen te begeven. De dader nam het geld uit de kluis en stopte het in een sporttas.
Drie minuten
Het casino zelf bevestigt de overval zondag in een persbericht. "Alles is zeer kalm verlopen. Er is niet geschoten en er vielen geen gewonden. Het geheel heeft drie minuten geduurd", aldus het casino. Er waren in de speelzaal ongeveer vijftig gasten aanwezig. Zij moesten van de overvallers op de grond gaan liggen, aldus de directeur van het casino. De lokale politie van de zone Brussel-Hoofdstad-Elsene leidt het onderzoek naar de overval. (belga) (hln)

  
 Geven mannen elkaar bloemen?
Wel als het om Helmut Lotti en Cliff Richard gaat.
Lotti kon het concert van Richard niet bijwonen,
en stuurde dan maar deze ruiker bloemen naar zijn hotel in Brussel.
Cliff liet ze doodleuk op de gang staan.

 De vroegere Japanse premier Yasuhiro Nakasone heeft ontkend dat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Filippijnen een bordeel voor zijn manschappen heeft opgezet waar buitenlandse vrouwen en meisjes gedwongen als prostituee te werk werden gesteld. Zijn eigen oorlogsherinneringen lijken dat echter tegen te spreken. 



'Ontspanningscentrum'
In zijn boek schreef Nakasone dat sommige leden van de marine-eenheid waarmee hij in de Filippijnen en Borneo vocht, begonnen te gokken en vrouwen te belagen en dat hij daarom een 'ontspanningscentrum' voor hen had opgericht. Filippijnse vrouwen die in de jaren negentig smartengeld eisten van de Japanse regering voerden het verhaal aan als bewijs dat Nakasone - en dus de Japanse overheid - medeverantwoordelijk was voor de Japanse legerbordelen waar zij als seksslaaf dienden.
In de schijnwerpers
De zaak van de zogenoemde troostmeisjes kwam weer in de schijnwerpers toen premier Shinzo Abe eerder deze maand beweerde dat er geen bewijzen zijn dat de vrouwen, afkomstig uit door Japan veroverde landen, tot prostitutie werden gedwongen. Toen Nakasone vandaag op de buitenlandse persclub een vraag kreeg over de door hem opgezette relaxclub, zei hij dat het een gelegenheid betrof waar civiele technici zich konden ontspannen. Hij zei over seksslavernij alleen in de krant te hebben gelezen en voegde eraan toe dergelijke praktijken te betreuren en de verontschuldiging te steunen die de Japanse regeringswoordvoerder daar in 1993 voor heeft uitgesproken.
"Vrijwillige basis"
In 1997 zei een woordvoerder van Nakasone dat de door de oud-premier opgezette relaxclub werd gerund door plaatselijke managers en dat de prostituees die er werkten dat op vrijwillige basis deden. Nakasone, die premier was van 1982 tot 1987, staat bekend als een vurig nationalist. Hij was in 1985 de eerste premier die het omstreden monument voor de gevallenen van de Tweede Wereldoorlog bezocht nadat daar de namen van enkele notoire oorlogsmisdadigers waren bijgeschreven. (novum)

 Een Zwitserse piloot vliegt tegenwoordig zonder vliegtuig. Met vleugels en twee motoren voelt hij zich vogelvrij. De 45-jarige Yves Rossy is een gewezen gevechtspiloot en mocht zijn nieuwe speelgoed in Spanje testen.

 

"Het was geweldig", zegt Rossy. "Ik moest opstijgen vanaf een ander vliegtuig, omdat ik niet kan starten op een startbaan zoals een echt vliegtuig. Zo snel kan ik helaas niet rennen." Landen doet hij met een parachute. Rossy heeft vijf jaar nodig gehad om zijn vleugels te ontwikkelen. Met speciale handvaten kan hij zelf kiezen welke kant hij uitvliegt. Na zijn sprong bleef hij zweven tot op 2500 meter vooraleer hij zijn motoren startte. (hln)

 India is in de ban van een seriemoordenaar (links op de foto) die na de moord het vlees van enkele slachtoffers opat. Koli, een bediende, is aangeklaagd voor de moord op een 26-jarige prostituee. Bij een huiszoeking vond de politie in plastic zakken de restanten van negentien slachtoffers. Volgens de politie gaf de man toe dat hij zestien vrouwen en kinderen vermoord heeft.

 

Rauwe lever
De Indische politie heeft zware kritiek moeten slikken naar aanleiding van het onderzoek. Gedurende twee jaar werden heel wat meldingen van vermiste mensen genegeerd omdat ze uit arme families afkomstig waren. "Het vlees van eerste slachtoffer heeft hij gekookt en opgegeten", zegt Arun Kumar van het 'Central Bureau of Investigation' (CBI) van India. Van een ander slachtoffer zou Koli de lever rauw hebben verorberd.
Volgens de psychiater die Koli onderzocht heeft, raakte de man opgewonden door het verkrachten van lijken en vervolgens het menselijke vlees op te eten. Toch vond hij Koli mentaal voldoende gezond om het proces te doorstaan.
Omkoping
De werkgever van Koli, Moninder Singh Pandher, wist niets af van de moorden die in zijn eigen huis plaatsvonden. Onderzoek van zijn gsm bewijst dat hij niet thuis was op het moment van de meeste moorden. Toch wordt ook hij aangeklaagd, omdat hij bezig was met prostitutie en omdat hij de politie heeft proberen omkopen, opdat ze zijn bediende niet zouden ondervragen.
Waarheidsserum
De bewoners van de buurt waar Pandher woont, roepen de politie op om de zaak opnieuw te onderzoeken, omdat ze niet willen geloven dat Pandher er niets mee te maken heeft. Ze zeggen dat ze hun vertrouwen in het CBI verloren hebben. Ook Amnesty International veroordeelt het CBI omdat ze hun verdachten met een soort waarheidsserum drogeren voor aanvang van de ondervragingen. (hln)

 Het label 'made in Belgium' is niet voorgesteld kunnen worden tijdens de 37ste editie van het voedselsalon Foodex, dat van 13 tot 16 maart plaatsvond in Japan. Terwijl een veertigtal Belgische ondernemingen aanwezig waren, werden Vlaanderen en Wallonië voor het eerst in 17 jaar opgesplitst. Die "communautaire kloof" werd "idioot" genoemd door de Waalse exposanten.
Het salon van de voeding en drank vindt elk jaar plaats in Tokio. Dit jaar telde het 95.000 bezoekers, van wie 90 procent Japanners. De beurs kon rekenen op 3.400 stands over een oppervlakte van 28.000 m2 en ongeveer 2.400 exposanten, van wie een kwart Japanners en driekwart buitenlanders. Meer dan 70 landen of regio's waren vertegenwoordigd op de beurs.

 

Twee regio's in verschillende hallen
De Luikse KMO Safarian, eigenaar van het Belgische chocolademerk 'Grand Place', neemt al 17 jaar deel aan Foodex. "Elk jaar is België vertegenwoordigd met een stand die de Vlaamse en Waalse exposanten verenigt. Dit jaar exposeerden de twee regio's in verschillende hallen", merkte Richard Safarian op. De expositieruimte die Vlaanderen normaal krijgt, was voorbehouden aan Sri-Lanka.
Vlaams en Waals bier
De voorbije jaren beschikte de Belgische Confederatie van Brouwers over een stand temidden van de Belgische ruimte. De situatie van dit jaar maakte dat ze verplicht was om twee stands op te zetten: een in 'Vlaanderen' en een in 'Wallonië'.
Voor de Belgen ter plaatse verloren de labels 'Belgisch bier' en 'Belgische chocolade', erg gekend in het buitenland, al hun waarde."Mijn Japanse klanten waren ongerust. Een van hen vroeg me de koning op te bellen om een einde te stellen aan die situatie. Een andere vroeg me of het land in oorlog verkeerde", aldus Safarian. De reden van de opsplitsing is niet duidelijk. Maar het lijkt erop dat Vlaanderen, dat vreesde te weinig plaats te krijgen, de organisatie om een andere plaats gevraagd heeft.
"Vlamingen willen onafhankelijkheid""
"Wij hebben in elk geval niets gevraagd. Wij proberen steeds aanwezig te zijn met de andere Belgen en een geheel te vormen op de stand. Maar als de Vlamingen hun onafhankelijkheid willen, kan ik dat niet verhinderen", aldus Philippe Suinen, administrateur-generaal van het Waals Agentschap voor Export en Buitenlandse Investeringen (AWEX). Flanders Investment & Trade was niet bereikbaar voor commentaar. (belga/hln)

 "Het is onaanvaardbaar dat de Vlaamse regering zich het recht toe-eigent een oordeel te vellen over de uitoefening van een bevoegdheid van de Brusselse Regering". Dat stelt de Brusselse minister-president Charles Picqué nadat hij vandaag kennis nam van de beslissing van de Vlaamse regering om de toepassing van de taalwetgeving in de Brusselse plaatselijke besturen op de agenda te plaatsen van het Overlegcomité van 30 maart. Ook PS-voorzitter Elio Di Rupo uit kritiek op de beslissing van de Vlaamse regering. Hij spreekt van "pogingen tot bemoeienissen vanwege de Vlaamse regering". 



Elk zijn gewest
Volgens Di Rupo zou Vlaanderen beter "adequate maatregelen nemen om de organisatie van de verkiezingen in Brussel-Halle-Vilvoorde ordentelijk te laten verlopen, dan zich te bemoeien met de bevoegdheden van een ander gewest".

 

"Totaal onaanvaardbaar"
Volgens de PS-voorzitter toont de beslissing van de Vlaamse regering aan dat Vlaanderen zich wil bemoeien in Brussel en zelfs de wil aan de dag legt om Brussel mee te gaan besturen. "En dat is totaal onaanvaardbaar", luidt het in een mededeling.
Net als minister-president Picqué herinnert Di Rupo aan het akkoord dat bijna drie jaar geleden werd afgesloten tussen de Vlaamse en Franstalige partners toen de Brusselse regering is gevormd. "Dit akkoord voorziet creatieve en evenwichtige oplossingen om de tweetaligheid in Brussel te bevorderen en de continuïteit van de openbare diensten te verzekeren", vindt Di Rupo. Volgens hem zouden de huidige taaleisen de betrokken diensten kunnen verlammen en de werkgelegenheid er afremmen.
Tweetaligheid bevorderen
Picqué van zijn kant herinnert eraan dat de kwestie deze week nochtans in een sereen debat besproken werd in het Brussels parlement naar aanleiding van het verslag van de vice-gouverneur over de stand van de tweetaligheid bij de plaatselijke besturen. "Uit deze bespreking bleek de gezamenlijke wil van de Franstalige en Nederlandstalige partijen van de meerderheid om pragmatische oplossingen te vinden die op een efficiënte wijze de tweetaligheid kunnen bevorderen en tegelijk het beginsel van continuïteit van de openbare dienst respecteren", stelt hij nog.

 

"Agressieve handelswijze van Anciaux"
Hij wijst er ook op dat de problematiek door Nederlandstaligen en Franstaligen constructief is behandeld toen de Brusselse regering is gevormd. Voor Picqué is het zeer onwaarschijnlijk dat "deze agressieve handelswijze, die zo kenmerkend is voor minister Anciaux", ten goede komt aan de zaak van de Brusselse Nederlandstaligen, die in de Brusselse instellingen sterk zijn vertegenwoordigd. Deze houding is er volgens hem duidelijk op gericht opnieuw de communautaire spanningen aan te wakkeren nu de verkiezingen dichterbij komen.
Charles Picqué is alvast niet van plan om met de Vlaamse regering zijn bevoegdheid inzake het toezicht op de gemeenten te bespreken tijdens de volgende vergadering van het Overlegcomité. (belga/hln)

belspelletje

Verschenen in dagblad Metro op 15-03-2007

“Je moet het maar net zien! B**TR*X” - we zoeken de naam van een vorstin en we hebben nog steeds geen beller.” De presentatrice kijkt smekend in de camera. Één keertje bellen, mij het antwoord geven en er vandoor gaan met tienduizend euro! Snel! Voordat iemand anders het doet!”

Wie belt, krijgt een bandje te horen (”de lijn is dicht, probeer het nog een keer”) en is voor elke poging 60 eurocent kwijt. (In Vlaanderen is dat 1 euro kwijt) Het spelletje wordt gerekt en gerekt. Pas op het allerlaatste moment is daar dan eindelijk een beller. “Beatrix! Ja! Heel goed! Gefeliciteerd met je 50 euro! En dan nu de code van de kluis. Raad de vier cijfers en je wint 10.000 euro!”
Snelle rekenaars weten: die kans is één op tienduizend.

Het ministerie van Justitie onderzoekt of zenders die belspelletjes aanbieden, zoals SBS 6, RTL 4, Net 5 en Tien, zich aan de Gedragscode Promotionele Kansspelen houden. Zo niet, dan overtreden ze de wet. Belspelletjes mogen bijvoorbeeld niet misleidend zijn of aanzetten tot overmatig vaak bellen. De zenders zijn zich van geen kwaad bewust. “Ons treft geen enkele blaam,” aldus een woordvoerder. Verder hult hij zich in stilzwijgen. Waarom eigenlijk? Wat mogen wij als kijker niet weten? Dat Endemol in 2006 in Nederland 24,9 miljoen euro omzette aan interactieve diensten? Dat het hele team achter de belspellen, inclusief de presentatoren, bonussen krijgt als er extra veel wordt gebeld?
In Groot-Brittannië liep vorige week tv-producent Endemol tegen de lamp. In één van zijn belspelletjes kregen kijkers verzonnen namen van prijswinnaars voorgeschoteld. Ook deed een medewerker van het programma zich voor als winnaar van een hoge geldprijs.

In Nederland (en Vlaanderen) is het niet anders. ‘Gesjoemel’ worden belspelletjes hier in de volksmond genoemd. In essentie is het oplichting, sla er het woordenboek maar op na. Een misdrijf waarop een gevangenisstraf van maximaal drie jaar staat.
Maar wat als over enkele maanden alle belspelletjes in Nederland van de buis worden gehaald, zoals per direct in Engeland is gebeurd? Worden die 24,9 miljoen euro dan teruggegeven aan de kijker? Moet iemand zich verantwoorden voor de rechter? Ik vrees van niet. En dat is vreemd, want een presentator van een belspelletje doet precies hetzelfde als een internetoplichter uit Nigeria. Hij belooft zijn slachtoffer gouden bergen, als deze tenminste bereid is eerst wat kleine onkosten voor te schieten.

De meest bekende tv-presentator die dankzij belspelletjes doorbrak, is John Williams. Als geen ander wist deze Surinamer met zijn lodderige oogopslag jarenlang horden thuiszittende bijstandsmoeders tot bellen te bewegen. “Ja, misschien win jij wel al deze knisperende briefjes van honderd die ik hier in mijn hand heb. Eindelijk iets extra’s voor de kinderen. Je hoeft alleen maar even te bellen.”
Tegenwoordig is John presentator van Dancing on Ice. Hij is booming en wordt liever niet meer aan belspelletjes herinnerd. Begrijpelijk, want hij heeft de kijker financieel flink laten bloeden voor zijn eigen carriëre.
Daarom is John Williams de aangewezen persoon om, mede namens alle presentatoren van belspelletjes, de Nederlandse bevolking excuses aan te bieden voor jarenlang bedrog en misleiding.
Weigert Williams, dan dienen u en ik massaal aangifte tegen hem te doen wegens oplichting. Dat kan echt. U heeft het recht aangifte te doen van een strafbaar feit, of u daar nu het slachtoffer van bent of niet, en de politie is verplicht deze op te nemen.
Lijkt me het summum van interactieve televisie. Even naar het politiebureau lopen, aangifte doen en dan snel naar huis om live te zien hoe John Williams tijdens de finale van Dancing on Ice door twee dienders van het ijs wordt gehaald. Wie doet er mee. In België is het niet anders.