Een jaar bijna voorbij !!!!!

Ik laat even iets van me horen, ik was nu zo goed bezig.... ik ben met verlof geweest !!!was prima maaaaaar daarna , ijverig als ik ben ,wilde ik met stanleymes of hoe noemen ze dat een paar kartons versnijden, resultaat, flink in de hand gesneden, pees over, natuurlijk "zal wel toegroeien zo'n sneetje" niets was minder waar,  ging naar spoed moest 's anderdaag direct geopereerd worden de pees zat al midden mijn arm en moest terug aan elkaar gehecht worden resultaat zie je op de foto, amaai nu weet ik als je geen benen meer hebt armen en handen héél belangrijk zijn,met dit apparaat is het o.a niet gemakkelijk naar de wc gaan en er zijn nog zo'n dingen !!, haha , kan met moeite m'n poep afkuisen en broek optrekken, zucht ! maar het zal weer wel wel in orde komen zeker, haha ,ik moet er nu mee lachen al is het dan een beetje "groen" want ik moest dit berichtje met de linkerhand even schrijven, maar ik had geschreven ik ben er en ik blijf er !!! dat zal zo wel blijven , liefs aan al m'n blogvriendjes !!!!!(bedankt Ludovicus voor de bezorgdheid , je voelde het weer dat er "iets was" !!!!

Na een paar pc problemen ben ik hier terug !!!
Of ik zou trouwen met mezelf ?

Ik vraag het mezelf af en zet al mijn plus en minpunten op een rij:

Zo gaat dat met de liefde eerst vinden we die vreemde gewoontes van onze partners charmant, daarna proberen we ze te veranderen , en uiteindelijk komen we tot het inzicht dat er niets meer aan te doen is!
Dat  maakt dat ik van mijn partner heb geaccepteerd dat hij in zijn boxershort de voordeur openmaakt. Dat ik ermee kan leven dat hij nog liever bij de Noordpool uitkomt dan de weg te vragen.
Dat hij mijn lievelingstrui op zestig graden gewassen heeft, en van sportweekend een ware tv show maakt.
Toegeven hij is zelf ook een kei in aanvaarding. 's Morgens bv wanneer ik ontwaak als" het boze zusje van Doornroosje," mijn koude voeten tegen hem aanduw en hem trakteer op bars gemompel.(hij voorzichtig):"schat, het is zeven uur"ik, bijtend"en wat dan nog",! dat komt omdat ik zo vroeg op de ochtend nog niet aan opstaan toe ben ,omdat ik dan nog zoek naar een" goed einde" voor mijn dromen en wil daarbij zo min mogelijk gestoord worden. Zou ik met een ochtendhumeurig mens kunnen samenleven? probleemloos, ik zou het niet eens opmerken!
Ronduit gezegd wat zo ergelijk is aan mij dat ik schoenen, bril en sleutels voortdurend kwijtraak, of tenminste dénk dat ik ze kwijt ben geraakt terwijl ik ze alleen maar opgeruimd heb !Soms droom ik ervan ze allemaal een eigen code mee te geven , zodat ik ze kan opbiepen.Tot zolang schakel ik mijn parnter in , ik in zijn plaats zou niet met zo een vergeetkous getrouwd willen zijn.De vlammende blik in zijn anders zo zachte ogen verraadt dat hij het ook liever anders had gezien. Voor mij pleit dan ook weer de hang naar gezelligheid:
glaasje wijn, kaarsje hier en daar, nog een sfeerlichtje erbij, maar als ik alleen ben moeten alle lichten branden , dan zou ik zelfs de deur van de microgolfoven openlaten om meer licht in huis te halen.!!
Huisvlijt en zo:
het is een van de nevenwerkingen van de emancipatie van de vrouw, dat mannen zo "mateloos goed" kunnen dweilen, strijken,dat de vergelijking voor onhandige vrouwen wel eens negatief zou kunnen uitvallen. Ik blijk koffie te morsen bij elke bocht die ik neem, er zitten na mijn afwas nog strepen op de glazen en na het strijken nog valse plooien in zijn hemden. Daar staat tegenover dat dit goed is voor "zijn zelfbeeld"en hij die zich nu het "neefje" van  Mister Proper waant.! 
Bovendien ben ik een kei in soort knutselwerkes waar hij een hékel aan heeft, alles wat te maken heeft met lijm vooral dan met"alleslijm" interesseert me geweldig! ik krijg zelfs de klink van de autodeur gefikst die ik- ik moet het toegeven zomaar tegen de muur van het huis liet openwaaien.!
Als de kleindochter morgen zeven wc rolletjes en vijf kaasdoosjes nodig heeft om te knutselen op school is dat zeker geen probleem ! ik hou namelijk alles bij, in stapeltjes; veel stapeltjes, ik vind daar perfect mijn weg in terug, maar het klassement ontgaat mijn parnter keer op keer, hij noemt dit dan ook ten onrechte "rommel"!
Zou ik willen trouwen met iemand die net als ik stapeltjes maakt?, nee zeker niet. Maar mijn stapeltjes zijn heilig.!
Ik verzamel graag "levende" dieren om mij heen, waardoor ons huis wel op een " bijhuis van de zoo" lijkt, dat moet toch lastig zijn voor een partner die niet van dieren houdt!!.
 Ik heb ook iets met half open deuren, kasten,lades,die staan allemaal op een kier. Te horen aan het constante" dichtploffen" achter mijn rug moet dat "vreselijk "zijn voor een partner die van gesloten dingen houdt. Dat hij dat door de vingers blijft zien ..hij verdient gewoon een standbeeld.! 
Maar... het moet ook gezegd worden dat ik" begripvol " en" liefdevo"l  in het huishouden kan zijn als hij na een kleine reparatie zijn500 schroefjes" per ongeluk "op de grond laat vallen dan zoek ik behulpzaam  en zonder mopperen mee naar dat "éne" schroefje dat hij nu nét nodig heeft. En ik vind het ook nog! Alleen al om die reden zou hij een dubbel van mij laten maken!
Wat mij absoluut niét af te leren valt is een onaangepaste houding  tijden het lezen, zelfs tijden het doorbladeren van de streekkrant, als mij dan een vraag wordt gesteld zucht ik héél hard en doe of ik het absoluut niet hoor, of vaker nog ik hoor het echt niet. Ik hoor alleen het vaag gezoem , als hij me zou vragen om uit elkaar te gaan , wat op dat moment wel misschien zijn goed recht is- zou ik het niet eens opmerken!
Een grote kunst is te aanvaarden dat hij de krant leest, puzzelt, koffie drinkt terwijl jij je te pletter staat te poetsen, je zou op dat moment moeten besefffen dat hij zijn schade wel inhaalt, en straks misschien een streeploze afwas doet, terwijl jij uitgebreid aan de telefoon hangt met je beste vriendin. Jongens, maar wat is dat toch moeilijk!!! en af en toe ontsnapt er mij dan toch een rotopmerking zo van "je vindt het toch niet erg hé als ik nu alleen werk"? en "ik mag er toch op rekenen dat jij dan straks de badkamer poetst"en dan bedoel ik : poetsen, niet zomaar een beetje met de vod rondzwieren! op zo'n moment zou ik in zijn plaats de dweil naar zijn hoofd slingeren.!
In de" schoonmaakvrij "tijd ben ik dan weer een schatje, ik ben wel minder enthousiast om te supporteren als mijn liefste petanque speelt en kan bovendien nog lachen om de moppen van hem zelfs om zijn imitaties van de koe en de ezel wat zeker niet aan elke vrouw gegeven is.!
De tandpastadop schroef ik altijd mooi vast . Maar ik knijp de tube wel gemeen in het midden in plaats van aan het  uiteinde wat al even erg is, daarbij komt nog "alleen na twaalven wil ik weten waar hij is en met wie, jaloers of bezorgd,? ik hou het dan vooral op het tweede want "bezorgde "vrouwen zijn zeldzaam nietwaar.!
Om te besluiten : Ik zie alles door een roze bril , maar heb steeds een vergrootglas bij de hand  en zie dan dat ik misschien toch maar beter niet met mezelf zou trouwen of toch...?

Om de week af te sluiten een mooi gedichtje haha !!!, eerst een diepe buiging maken hé!!! fijn weekend allemaal!!!!

Alleen voor hen die perfect Engels spreken:

Johnny once saw hanging prumes
Oh ... as chicken eggs so groot
It seemed that Johnny would go plucking
While his father 'thim forboad.
But as I will be very clever
Then my father sees it not
On this tree so full of prumkes
He will not have it in the mot.
So he clautered in the prumetree
Stack his pocket full of fruit
But he mistrapped on a tackske
And fell own, flack on his snoot.
All the prumes were spice now
And the spice ran out his brook
It dripped softly in his couses
Johnny did not darf to look.
And again he was not lucky
Cause his father came there oan
And he gave him such a ramling
He could fourteen days not goan.
That is how end the silly story
Of little Johnny, the proimenthief
Even with a lot of goesting
He did it nevermore upnief.

“Fitnessen”, neen da’s geen goeie strategie om ouderdomsverschijnselen te lijf te gaan! Toen ik nog mobiel was, was het wel grappig om de eerste keer naar de fitness te gaan. In die gymzaal waren 5 mannen bezig ,helemaal onder de indruk van hun eigen prestaties . Vooral omdat het daar vol spiegels hing. Van die héle grote waarin je jezelf de hele tijd kon bestuderen. Ze doen dat waarschijnlijk omdat je zou terugkomen. Ze confronteren je de hele tijd hoe wansmakelijk je lijf eruit ziet op al die toestellen en dan durf je niet anders dan terug gaan in de hoop op enige verbetering.
Daarna kocht ik zo’n vrouwenblad “Een perfect lichaam voor de vakantie in amper 10 minuten !” Precies wat ik zocht. Het ging zo :

1) Ga zitten (het begon goed)

2) Leg uw linkerbeen over uw rechterbeen

3) Steek uw rechterarm in de lucht

4) Grijp met uw linkerhand uw rechterelleboog

5) Hef uw rechterbeen 20 keer omhoog zonder de rest van uw lichaam te bewegen.

6) Raak uw rechtervoet aan met uw linkerhand, en raak terwijl ook je linkervoet aan met je rechterhand ?!

Ik heb opgegeven . Tegen de tijd dat ik die oefening doorhad waren die 10 minuten al 3 keer voorbij. Tegen de tijd dat ik terug recht was geraakt was m’n eetlust voor de volgende 4 dagen voorbij.

Nu heb ik iets beter gevonden: “Fitness in het dagelijks leven”

Vanuit m’n stoel doe ik dan dit: ik knijp m’n kont samen , héél discreet zie je mij op en neer gaan, maar ik krijg er wel een stevig achterste door.Ik heb ook nog een oefening gevonden tegen een dubbel kin. Ik trek m’n mondhoeken één keer helemaal naar achter, t’ is eender waar ik mij bevind, in de auto, bij de buren , bij de kinderen, in de mis, in de winkel, iedereen denkt dat ik een tik heb, trek het mij niet aan , het is veel goedkoper dan die plastische chirurg.

Je mag je ook vooral niks laten wijsmaken op het shoppingskanaal van de TV . Er was een vrouw die van die elektroden verkocht voor op je buik.Ze zag eruit alsof ze die elektroden beter op haar hersenpan had gezet, maar goed .Ik had dat besteld en uitgeprobeerd terwijl ik naar het shoppingskanaal zat te kijken. Dat ding heeft ongelooflijke kracht . Terwijl ik even niet oplette vibreerde ik van m’n stoel en botste over de grond zo naar de keuken. Het viel stil terwijl ik zoemend voor de deur van de buurman zat!

Nu heb ik iets ontdekt wat hélemaal voor mij is : “virtuele fitness”. Heel erg vooruitstrevend, je gaat zitten , je sluit je ogen en stelt je voor dat je aan het fitnessen bent.(Pauze) Voilà , dat zijn 20 sit-ups . Ik weet nu wel niet of dat helpt en mijn lichaam verstevigt, maar ik ben véél beter uitgerust!!! ….Leuke dag nog!!!

Ik schreef hier al eerder dat ik “babytjes “ verzamel ze noemen “reborns” maar wat is nu eigenlijk “rebornen”.

Rebornen is enige jaren geleden uit de USA gekomen en heeft steeds meer vrouwen in de ban. De bedoeling van Rebornen is dat er uit een gewone Vinyl Baby of Reborn Kit een zo echt mogelijke baby geboren wordt.
Alle vinyl delen worden eerst ontvet, voordat er een nieuwe speciale huidskleur aangebracht wordt. Hiervoor wordt speciale acryl of olie verf gebruikt. De baby krijgt haartjes van zacht mohair dat met een naald haar voor haar wordt ingestoken. Dit heet rooten. Met deze methode lijkt het net of de haartjes zo uit het hoofdje groeien en is in verschillende modellen te stylen. De baby wordt gevuld met granulaat (voor een echt babygewicht), fiberfill en staal granulaat.
Ook krijgt de baby een schijvenlijfje, zodat deze zeer beweeglijk is en in alle posities neergelegd kan worden.
Echte glasogen maakt het geheel vervolgens zeer levensecht.
De voet en vingernageltjes worden gemanicuurd en met een 3D lak verzegeld.
Dan krijgt de baby een luier en rompertje aan en een mooi pakje en sokjes of mutsje en klaar is de baby.
Een prachtige hobby die veel plezier brengt als er weer een kindje is geboren.

Rebornen is in feite een echte kunst (alhoewel er soms echte monstertjes gemaakt worden) ik denk niet dat ik er veel van terecht zou brengen want een reborn maken duurt soms  toch een héle week. De prijzen zijn afhankelijk van de kit die men gebruikt er zijn reborns die verkocht worden op ebay(vooral in Amerika en UK) voor 1200 tot 2000 euro, hier in Belgie zijn de prijzen wat redelijker je kan al een mooie reborn kopen voor ongeveer 120 euro, eigenlijk is het een goeie investering want je krijgt er altijd je geld voor terug als je ze wil verkopen. Via het internet heb ik een rebornster leren kennen die nog niet zo bekend is maar wel prachtige reborns maakt , ik kies  en koop de kit ( tussen de 55 en 75 euro) en zij doet de rest komt goedkoper uit.

Als je begint met één babytje begint het, je wil dan gauw een zusje of broertje en als je niet oppast geraak je er echt aan verslaafd  want als je dan een “babytje” hebt wil je een mooie outfit en zo kan je blijven doorgaan.  De vrouwen die  babytjes adopteren zijn meestal rond de 40 à 50 jaar of ouder, sommige hebben last van het” lege nestsyndroom” en uitzonderlijk worden babytjes geadopteerd door jonge vrouwen die geen kindjes kunnen krijgen.

Voilà dit weten jullie nu ook al weer onderaan foto van de rebornkit en het resultaat na het rebornen van een van mijn “babytjes”

Ik ga hier zeker niet alle dagen over m’n hondjes en poesjes beginnen schrijven maar even dit : Ik schreef hier met grote sier „ Pimmeke wordt zeker niet vervangen enz. maar…in m’n achterhoofdje zat toch al het plannetje om Pimmeke wél te vervangen..op het internet als ik op zoek was naar m’n “babytjes” ging ik eerst en vooral kijken onder de rubriek “Honden en Toebehoren” ik had er al een paar gezien maar het was niet echt diegene die ik zocht ofwel vond ik hem te bruin, te lang, te kort enz. Op die bewuste dag vloeide alles  precies zo in mekaar of het allemaal zo had moeten zijn je kent dat wel hé?! Ik kreeg een mailtje binnen “kijk Nicole waar ik per ongeluk opbotste” : een zoekertje “Superlief teckeltje te koop” Yess!!! Precies wat ik zocht, superlief en niet te duur én zo ’n gelijkenis met Pim…er zat wel een addertje onder het gras;  Daniel had gezegd “géén” hondje meer”, natuurlijk was dat bij mij het ene oor in en het andere weer uit gegaan haha !Het toeval wilde dat er juist die dag mensen kwamen (die ik ondertussen al  goed kende) om een “baby” te adopteren en die woonden op een boogsscheut van dat “superlief” teckeltje, haha ! er ging bij mij dadelijk een lichtje op : ik nam de telefoon belde die mensen op om te vragen of zij voor ze naar mij kwamen dat hondje daar konder gaan ophalen “Oh, met veel plezier,geen probleem “ klonk aan de andere kant van de lijn . Een uurtje nadien kwam mijn “superlief” teckeltje hier binnengestormd precies of hij kende me al jaren, sprong direkt op mijn schoot begon me likjes te geven zonder ophouden. Daniel stond die dag (puur toeval) met de avondploeg en zoals gewoonlijk belde hij om 18u om te vragen of alles ok was, jàààà het gaat hier héééééél goed !!!! hmmmmm, ondertussen was ik mij al  aan het afvragen hoe ik het allemaal aan boord moest leggen om dit tot een goed einde te brengen ?! Ik ben nog nooit zo vroeg gaan slapen als die dag, om acht uur sukkelde ik naar boven met Pimmeke2 in mijn rugzak … Twee dagen had ik hier alleen maar beeld en geen klank, haha , uiteindelijk toen Pim “superlief” begon te doen kon Daniel niet anders dan mee schateren om het  zotte gedoe van Pimmeke , nu heeft hij hem ook natuurlijk in zijn hart gesloten net als ik om af te sluiten ze zeggen "kat en hond" maar het kan ook anders kijk maar! (knopke van geluid op filmke afzetten anders hoor je gekraak) 

Vertrouwen

Gesloten deuren openen zich
eerst op een kier
ik duw er zachtjes tegen aan
en zie steeds meer

moet er nog aan wennen
van niets naar veel
het voelt goed
als een wonder

ik ben ?ver?wonderd
als een klein kind
onschuldig en onwetend
voorzichtige stapjes

dat die andere wereld nog bestaat
ik wist het niet
durfde niet te hopen
dromen komen uit

Nicole

„Ik ben er en ik blijf er“ dat wil dus zeggen dat ik nu"fulltime" blijf bloggen. Ik heb jullie allemaal  héél erg gemist maar wilde nog even wachten tot alles hier terug zijn gewone gangetje ging. Zoals jullie al weten heb ik dus een Pimmeke2 (ben de vorige zeker nog niet vergeten) maar het verzacht toch het verdriet. Pimmeke is nu 3 maanden en een echte kapoen, Misha is ook blij met z’n nieuwe vriendje , de poezen denken dat het nog de vorige Pim is en doen gewoon zoals vroeger, kopjes  geven enz, ik dacht dat poezen slimmer waren, haha !!!De babytjes zijn allemaal geadopteerd door nieuwe mama's daar ben ik dus ook van af haha, het was wel leuk en ik heb er vrienden aan over gehouden.

Als je mijn blogje opent hoor(de) je het liedje “Win” ik had het er speciaal opgezet omdat het zo toepasselijk is voor mij (songtekst onderaan), na een jaar te “ werken” met dat “grote” looptoestel
 kan ik het eindelijk aan de  kant
zetten en stap nu met een rollator,
ik kan je verzekeren dat het niet vanzelf gegaan is, het was  een jaar van hard werken maar ik ben er !! mijn doel was ooit met krukken te kunnen stappen da’s dan voor volgend jaar !!! We hebben ook eindelijk een vakantie geregeld naar zee eind juni ,ik kijk er echt naar uit want het is 7 jaar geleden dat we nog weggingen. Zo dat was het voor vandaag ik wens jullie allemaal nog een fijn en hopelijk zonnig weekend (ik ben zelf blij dat ik terug ben en ga deze avond  eindelijk eens lezen bij mijn vrienden)
Hieronder tekst van het liedje "WIN"

As we all know

Each one of us has

Our own dreams

Each one of us

Wants to  achieve it

No matter how hard,

No matter how

Many obstacles

Still we strive to

Get what we really

Wanted and push trough

To be someone in this world

We live in

Never say die

I’ve been down

This road before

I’ll never quit

I’ll never lay down

I promised myself that

I’d never let me down

So I’ll never give up

Never let a ray of doubt

Slip in

And if I fall

I’ll never fail

I’ll just  get up

And try again

Never lose hope

Never lose faith

There’s much too much

At stake

Upon myself I must depend

I’m not looking for place

Or show

I’m gonna win

No stopping now

There’s still a way to go

Some way, somehow

I’ll never go down

I’ll make sure they

Remember my name

A hundred years

From now

Still we strive to get

What we really wanted

And push trough to

Be someone in

This  world we live in

When it’s all said

And done

My once in a lifetime

Will be back again

Now is the time

To take a stand

Here is my chance

That’s why I win

Brian Mc Knight

Hiermee wens ik alle mama's een fijne moederdag en denk ik ook speciaal aan al de mama's die te vroeg van ons zijn heengegaan.(eerst groen blokje links afzetten)Nog een fijn en zonnig weekend!!!

Nu dat ik Pimmeke verloor heb ik het cdtje nog maar eens bovengahaald en het helpt mij als ik dan goed naar de woorden luister,  en zo het gaat al een beetje beter met me, en ik ben er nu stilaan bovenop het  doet al minder pijn ,trouwens  het gaat zo in het leven dat je minster drie of vier keer moet afscheid moet nemen van je geliefde huisdier, fijn weekend allemaal !!!

Ik wist niet dat het zo'n pijn ging doen niettegenstaande ik Misha nog heb maar we treuren allebei om onze kleine vriend, het zal wel wat meer over gaan hoop ik maar voor het ogenblik kan ik hier nog niet veel schrijven, om me een beetje te troosten kreeg ik dit van Jackie en jullie allemaal  ook bedankt voor de troostende woordjes ... Ik heb dan maar nog eens geprobeerd een plaatje te maken het bracht me ook wat afleiding , het was al een tijdje geleden maar na wat klungelen is het toch een beetje gelukt.
"Hallo Nicole ,

Viviane heeft mij je emailadres gegeven , vind het heel erg dat je je teckeltje Pimmeke hebt moeten laten gaan het moet zeer pijn doen en wil je verdriet delen . Veel liefs Jackie"

Regenboogbrug

In de hemel is een plek speciaal voorzien voor onze vriendjes.
Als een dier, waar veel van gehouden wordt, sterft, gaat het naar de hemel via de " Regenboogbrug".
In die hemel zijn er weiden en heuvels voor onze speciale vriendjes. 
Zodat ze samen kunnen rennen en spelen
Er is daar voldoende eten, water en zonneschijn,.Onze vriendjes hebben het daar lekker warm en hebben het goed daar
Al de dieren die oud en ziek waren, worden weer gezond en sterk,
Zij die pijn hadden en verminkt waren worden weer helemaal gezond en sterk
Net zoals we ze herinneren in onze dromen over de voorbijgaande tijd.
Ze rennen en spelen allemaal samen. Maar de dag zal komen
waarop er 1 stopt en in de verte kijkt. Zijn heldere ogen kijken aandachtig
Zijn verlangen vliegt over het groene gras,
Zijn pootjes gaan sneller en sneller en sneller
Hij heeft jou gezien en als hij jou in de armen vliegt en jullie elkaar innig knuffelen zijn jullie weer voor altijd samen
Tranen van geluk vullen je ogen en je handen strelen het geliefde hoofdje,
Dan kijk je weer in de vertrouwde ogen van je huisdier.
             die zolang uit je leven is geweest maar nooit uit je hart.

Ik schreef ooit een gedicht voor Laathi toen ze haar Tabitha verloor nu draag ik het op aan pimmeke...

Je bent niet begraven
Onder de bomen
Je bent op een plekje
Net boven mijn hart
Komen wonen
Jij bent daar niet alleen
Je hebt er zoveel vriendjes
Om je heen
Dank je wel mijn lieve meid...
Voor de tijd die je met ons hebt doorgebracht
Voor iedere dag en bijzondere nacht.
Dank je wel voor jouw houden van
Zo onvoorwaardelijk zoals alleen jij dat kan.
Nooit meer jouw pootjes om mij heen
Geen lieve kusjes en likjes tegen mijn been
Dank je wel lievePim , lief kind...
Dankbaar ben ik dat ik jou heb bemind.
In mijn hartemandje zal je liefde altijd aanwezig zijn
Daar doet jouw afwezigheid minder pijn.