Vrijdag 27 juli 2007
om de week af te sluiten
Een paar mooie regels om te onthouden !
Een fijn weekend allemaal!!!
Berichten van 1 juli 2007 tot 31 juli 2007
Woensdag 25 juli 2007
jezelf bloot geven
Al schrijvend is het veel makkelijker mezelf over te geven aan een onbekend publiek!
Ik schrijf en geef daarmee mezelf bloot, leg mijn kwetsbaarheid in handen van onbekende lezers, waarvan er een aantal door over mij te lezen en door mij gelezen te worden minder onbekend worden, stilaan dichterbij komen omdat er toch een vorm van interactie plaatsvindt.
De anonimiteit vormt een dankbare schuilplaats van waaruit ik meer van mezelf kan laten zien dan ik in realiteit durf.
Het is een verademing geen onnodige energie te hoeven steken in vragen als hoe een ander zal opvatten wat ik schrijf, of ik een ander pijn doe met hetgeen er staat, tekort doe, of ik over iemands grenzen heenstap…
… het is een verademing wat meer mezelf te kunnen zijn!(is een reaktie op m'n bericht van gisteren)
Dinsdag 24 juli 2007
vandaag 3 jaar geleden
Ben ik gestopt met (vijf jaar )drinken.Het was zeker niet gemakkelijk om dit hier te schrijven maar omdat dit eigelijk de rotste periode uit m'n leven was wilde ik dit hoofdstuk ook afsluiten door het hier van me af te schrijven. M’n drankverslaving is langzaam begonnen. Ik had wel de gewoonte iets te drinken als we weggingen , of ‘s avonds na het eten. Maar op den duur was ik niet meer tevreden met één glas ,later ook niet meer met twee. Je beseft op een moment wel dat je overdrijft, maar dan is het te laat !!!. Het begon in feite toen m’n huidige vriend blaaskanker kreeg en ik zo bang was ook hem te verliezen. Hij genas ging terug werken , ik moest de tijd zien door te komen , ik kon het niet aan en greep dus naar de fles! Zo heb ik vijf jaar geleefd tot ik niet meer leefde maar werd geleefd door m’n alcoholverslaving. Ik leed , ik zag af. Wanneer ik ‘s morgens opstond, beefde ik, voelde me ziek , had overal pijn. Dat duurde tot ik enkele glaasjes wijn had gedronken en dan pas kon ik functioneren . Ik zorgde voor een geheime voorraad maar moest eerst m’n fles zoeken want ik herinnerende mij niet meer waar ik de avond tervoren m’n fles had weggestoken! Het was gewoonlijk in de strijkmand, in de kleerkast tussen m’n kleren , onder zandzakken enz.Ik wilde vermijden dat mijn vriend, kinderen , ouders wisten dat ik dronk. Dat heimelijk leven , dat liegen en verbergen is naast de fysieke pijn nog een bijkomende druk. Na twee glazen werd ik agressief, tegelijk werd ik verteerd door schaamte en schuldgevoelens, maar dat duurde slechts de tijd van een fles. Mijn hele leven werd gedicteerd door de drank. Ik ging nergens meer naartoe als ik niets had gedronken en dacht dat niemand het zag. Ik probeerde talloze keren te stoppen, als ik ‘s morgens weer eens zo ziek als een hond wakker werd en dacht “Lieve Heer, help me toch”!. Maar je moet jezelf willen helpen. Ik reed zo met m’n rolstoel op straat om de honden uit te laten en viel constant uit m’n rolstoel terwijl iedereen het kon zien. Zo heb ik tientallen verhalen. Op een keer liep het allemaal uit de hand ,ik viel en moest opgenomen worden op spoed om een hoofdwonde te laten hechten. Ik belande zo op inwendige , na een aantal onderzoeken (waar ik niets meer van weet) constateerde ze dat m’n lever 17 cm was vergroot. Daar kreeg ik ook de harde waarheid te horen er werd me gezegd dat ik een verslaafde was , en dat zij niks konden doen , dat ik het zelf moest doen . Is het hulp van hierboven ik weet het niet .. ‘ s anderdaags mocht ik naar huis, liet de dokter komen en zegde dat ik onmiddellijk wilde stoppen met drinken maar niet opgenomen worden in een ontwenningskliniek , ik wilde het zelf doen… Ik kreeg Antabuse (voor geval van) en tranxène om het afkicken te vergemakkelijken. De eerste week was afzien , héél hard zelfs , de tweede week al minder en na één maand was ik volledig gestopt en had ook geen behoefte meer naar alcohol. Ik heb die antabuse nooit gebruikt en de tranxène afgebouwd. Vandaag zijn we dus drie jaar verder en ik begrijp nog altijd niet hoe het ooit zover is kunnen komen. Wat ik wel weet is dat ik van een “verzopen wrak “ veranderd ben ik een gelukkige vrouw die de waarden van eerlijkheid, nederigheid, respect, dankbaarheid, levensvreugde en verdriet terug toepas in m'n leven , zaken die ik niet meer kende, tot grote vreugde van iedereen vooral m’n kinderen die al die tijd lijdzaam moesten toezien hoe hun mama zich in de vernieling dronk. Ik heb ook geleerd “gecontroleerd” te drinken zoals ze dat noemen maar ben nooit meer dronken geweest . Ik heb het alleen gedaan, iets wat de dokter nog altijd ophaalt als ik hem zie en me nog altijd feliciteert.
Maandag 23 juli 2007
even
Na het avontuur in Plankendael was ik echt oververmoeid thuisgekomen (zoals ik al schreef) . De dag daarna was het nog erger m'n rug en m'n schouders deden pijn en ik kon nog nauwelijks bewegen. Ik had "zware" benen en gezwollen enkels , de dokter kwam , diagnose "flebitis" (is een onstekingsproces van een ader , kortom een aderontsteking. Moest Daflon nemen en rusten , vooral rusten met de benen zoveel mogelijk omhoog en zeker geen niet te veel voor de pc zitten. Dus ik heb van dinsdag tot zaterdag goed gerust vandaar dat ik hier geen berichtje kon zetten . Was wel even aanpassen zonder pc ik miste het wel , keek dan maar tv en las ook veel. Zaterdag was het verjaardagsfeestje van Emma (kleindochter3) die drie jaar werd. Het weer viel reuze mee we konden in de tuin zitten en de kleintjes hadden (zoals steeds ) reuzepret. Ik moet het nog even kalm aan doen en je hoort nog wel van me!!!
Dinsdag 17 juli 2007
Plankendael
Om 13u alles ingepakt en vertrokken. Het weer zat mee(alles zat in de koffer) 10 min.rijden en we waren er al. Natuurlijk waren we daar niet alleen !? Een parkeerplaatsje gevonden onder een boom alles terug uitgepakt en nu richting het domein. Onderweg waren de kleintjes al aan het ruzien voor in die buggy te zitten , we hebben ze er dan maar alle twee ingezet de een op de andere . Oma had niet haar benen maar wel haar armen ingesmeerd, haha, want het domein is redelijk uitgestrekt maar wel héél mooi en ideaal voor de kinderen. Ik had eigenlijk verwacht dat er meer dieren zouden geweest zijn dit was héél beperkt . Om de tien stappen was er speeltuintje voor de kleintjes en gelegenheid om een verfrissing te gebruiken. Sophie en ik hadden ons een plaatsje gezocht terwijl de kleintjes 5m van ons in het speeltuintje aan het spelen waren. Nog geen 5 seconden later Lies de kleinste (3 jaar) nergens meer te zien .. Lotte had ook niet gemerkt dat haar kleine zus ineens weg was , dit had Lies nog nooit gedaan.. Sophie overal gezocht ik was maar blijven zitten voor als ze terug moest opduiken. Na een kwartier zoeken nog niks, Sophie besloot naar de ingang te gaan om daar te melden dat Lies spoorloos was. Ik bleef met Lotte zitten nog altijd hopende dat Lies toch zou opduiken. Ik kan niet beschrijven wat er allemaal door m'n hoofd ging , het sloeg letterlijk in mijn benen. Even daarna kwam Sophie terug met een fiets en een verantwoordelijke van het domein (ook met de fiets) om naar Lies te zoeken . Sophie was in alle staten en ik niet minder. De minuten leken wel uren ondertussen was er al een half uur voorbij en nergens geen spoor van Lies te bespeuren. Na drie kwartier zag ik in de verte een klein blond meisje met groen pulleke aan de hand van een oudere dame en ja het was Lies met een smile tot achter haar oren..die dame had Lies gevonden 1km verderop in het bos. Dus Lies was ons gewoon voorbijgelopen omdat er zoveel volk was vond ze ons niet meer en was altijd maar rechtdoor gelopen tot die dame ze dan opgemerkt had. Ge kunt niet geloven hoe opgelucht ik was , een vriendelijke man die ook had mee helpen zoeken is dan Sophie gaan zoeken om te verwittigen dat Lies terecht was. Het heeft een tijdje geduurd eer we allemaal bekomen waren , de rest van de namiddag hebben we de kleintjes geen meter nog van ons durven laten weggaan en hadden dan toch nog een fijne namiddag.Rond 18uur stonden we aan de uitgang en..ineens begint Lies te schreeuwen was er een wesp in de pijp van haar broek gekropen en...je kan het al raden, dit was dus de echte afsluiter van onze uitstap. Om 19 uur ben ik doodop thuis gekomen met m'n handen vol blaren van met de rolstoel te rijden maar ik heb er al bij al echt van genoten...
Maandag 16 juli 2007
morgen een uitstapje!!
Morgen ga ik met dochter 1, Lotte en Lies naar Plankendael, is kort bij ons bij Mechelen. Ik wist het al van verleden week daarom heb ik dit w.e niet gerust maar hard gewerkt, gordijnen gewassen, lakens ververst, deze morgen alles gestreken en zit al allemaal netjes in de kast. Ik moest het in het w.e doen omdat ventje de ganse week werkt en ik sommige dingen niet alleen kan . Ik ben nogal een vooruitziende oma en dacht als dochter 1 de koets, mijn rolstoel enz allemaal in de koffer moet duwen zal het weer wat worden. Voor ik een blog had en mij verveelde ging ik naar de kringloopwinkel poppen kopen die ik dan "restaureerde" ze kregen allemaal een nieuwe outfit en een naam ze bleven bij oma voor als de kapoentjes bleven logeren of spelen. Het is niet omdat ik gierig ben maar ik deed dat graag en de kleintjes waren elke keer nieuwsgierig welke popjes erbij gekomen waren .Ze zaagden de oren van m'n kop om ze mee naar huis te mogen nemen en het zijn nog altijd hun lievelingspoppen! zo zie je maar dat het niet altijd nieuw of duur hoeft te zijn. ik ben weer afgedwaald ,die koetsen van tegenwoordig zijn groot en niet praktisch , in onze tijd gebruikten we zo'n buggy die je dichtplooide dat was erg handig. Dus ...zaterdag ben ik naar de kringloopwinkel gaan zoeken naar een soortgelijke buggy die dan weer hier kan blijven,( ik heb al een hele babyuitzet hier, autostoel, fiets, driewieler, enz) en ja , ik had geluk net wat ik zocht voor 6 euro, natuurlijk kon ik weer niet voorbij die poppen gaan zonder er weer twee mee te nemen. Vandaag belde de dochter om te zeggen dat het zou moeilijk worden met "de koets" én de rolstoel, ik zo fier als ne gieter , "oh is geen probleem ik heb het al opgelost , ge moet geen koets meebrengen alles is hier" Ik kijk er echt naar uit omdat ik bijna nooit ergens naartoe ga en zeker niet met mijn dochters omdat ze tenslotte héél de week werken , nerveus dat ik ben, precies of ik ga een week naar het buitenland haha, ik keek al vijf keer naar het weerbericht maar of het nu regent of niet we gaan toch !! morgenavond krijgen jullie dan een verslag !!! ( heb vlug een beetje foto's gemaakt van m'n nieuwe aanwinst) fijne dag nog!!!
Zaterdag 14 juli 2007
een testje
Ik had van verleden week nog een klein stukje film staan op m'n camera , was deze morgen al eens bij Elou gaan kijken en zag daar een mooie link (de link komt van Lipske)om je film op te laden en mooi aan te kleden met muziek enz . Moest dat natuurlijk weer eens uitproberen! (mijn muziekblokje links afzetten moet niet, mag)
Vrijdag 13 juli 2007
bedankt !
Bedankt!!! zoveel steun , dit heb ik echt waar, in héél m'n leven nog nooit gehad van zoveel lieve mensen zoals jullie . Ben vandaag de laatste keer naar het ziekenhuis geweest en ben zoooo blij dat al de onderzoeken nu gedaan zijn. Alle resultaten waren redelijk goed dus het kan niet beter gaan met mij . Dit weekend ga ik véél rusten en genieten van (hopelijk) het mooie weer, maar ik ga wel op blogbezoek omdat ik veel moet inhalen . Ik kreeg van Musje een mooi gedicht en zet het hier, bedankt Musje!, fijn weekend allemaal !!!!Als je wil kan je eens naar dit mooi liedje luisteren (eerst m'n muziek afzetten)
Ik vond dit gedicht op het net, auteur is Jerome Jones. Ik schenk het jou:
Kracht in potentie
een stipje inde verte
nadert met rasse schreden
al turend naar de hemel
nog duidelijkheid vermeden
een stipte in de verte
contouren worden gewaar
al turend naar de hemel
spoedig volgt het gebaar
het zicht dat wordt nu helder
al cirkelend komt nu het teken
dat ik nu mag aanschouwen
kansen zijn niet verkeken
laat jij het leven komen
ontdek en ongeremd
je hebt reeds leren lopen
en zoekt nu het juiste pad
moment is nu bewezen
potentie die jij bezat
wegen zullen zich kruizen
paden zijn soms bezaaid
je moet soms puin gaan ruimen
voor je een weg indraaid
je hoeft niet meer bevreesd te zijn
en zal dit alles leren
wakend en positief
zullen zij boven regisseren
neem zelf het heft in handen
en speel je eigen spel
al lijkt het soms wat moeilijk
ja jij die redt het wel
Liefs van mus
Donderdag 12 juli 2007
een nieuw begin
Schreef dit voor mezelf hoeft geen commentaar hé !
begin
met enthousiaste blik kijk
ik de toekomst in
sluit het oude eervol af
met zelfverzekerde passen
stap ik over
naar een nieuw begin
de pijn is aan het slinken
met ogen naar de morgen gericht
zie ik het donker vervagen
het wordt langzaam licht
Een nieuwe episode en nieuw geluk
we zullen het zien
en wie weet wordt het mijn jaar
niets is zeker
maar wie weet
misschien?
@Prullemieke
Maandag 9 juli 2007
vier blauwe oogjes
Sinds gisterenavond zijn de zujes (Lotte en Lies) hier, ze komen bij oma logeren. Ze waren natuurlijk héél benieuwd om te zien hoe goed oma nu al kan stappen. De oudste heeft van als ze een jaar of vier was beginnen vragen van hoe het kwam dat ik niet meer kon stappen, en of ik ooit nog zou genezen. Dit was de eerste keer dat ik het echt erg vond , ze hebben mij niet anders gekend en hadden nooit een opmerking erover gemaakt. Eigenlijk had ik voor hun geboorte niet zoveel gemist , maar toen ze er kwamen deed het me echt pijn dat ik beperkt was in het ravotten met hen. Maar we hebben ons altijd geamusseerd op onze manier en dit kan nu alleen nog maar verbeteren.
Ik schreef dit kleine gedichtje voor hen:
Vier onschuldig kijkende oogjes
die de wreedheid nog niet kennen
twee schattige blonde kopjes
Mag ik vandaag weer verwennen
Vier glunderende lieve kijkers
hun blikken verwachtingsvol gericht
op alles wat mag en is verboden
twee schalkse lachjes op hun gezicht
@Prullemieke
Vrijdag 6 juli 2007
mijn eerste stapjes
Vandaag was mijn toestel klaar! mocht het mee naar huis nemen. Hoe goed het ging kan je zien op "mijn" kort filmke dat ik opgeladen heb bij Youtube. Een klein detail ,het corset zat onder mijn pull vandaar die dikke bult vooraan(is dus niet m'n dikke buik ,haha) Nu weten jullie waarom ik zoveel moest oefenen en zo moe was de laatste maanden maar ik ben fier op het resultaat.( In Belgie zijn er nog maar 102 mensen die het gebruiken) Ik wil ook iedereen bedanken voor de steun en lieve reakties. Een fijn weekend allemaal , het mijne kan niet meer stuk!!!
Woensdag 4 juli 2007
een dipje
Vanmorgen, toen ik aan tafel zat , pen en papier vlakbij, realiseerde ik me dat er niets was om over te schrijven, behalve dan over de duiven van de buurman , over de wind die alleen de hoge bomen scheen te raken en over mijn tas koffie die rapper koud werd dan verwacht.
Als ik een kind was had ik nu vast zitten dromen over het nakende gidsenkamp en wat we daar zouden doen, dat ik mijn laarzen niet mocht vergeten en over de zaklamp die we later op de dag zouden gaan kopen omdat die onmisbaar was in het nachtelijk bosspel waar ik veel van verwachtte al wist ik niet wat.
Tien jaar later zou het de liefde geweest zijn waar ik over nadacht, hoe onverwoestbaar ze was in de tijd die ze duurde en dat ik haar met een vingerknip kon laten verdwijnen. Dat de ware zich zonder twijfel op een dag zou aanbieden en dat er dan voor mij zo'n leven zou beginnen zoals ik overal om me heen zag.
Nog tien jaar later was er het huis dat zou gebouwd worden, de plannen op papier, de kinderen die nog zouden komen, de eerste krassen in een trouwring en de sleur die onverbiddelijk gevangen hield.
Nu ik ouder ben zou ik kunnen schrijven over de feesten die om de haverklap gevierd worden om te vergeten dat het bijna voorbij is, over het onkruid in mijn tuin, de kinderen die misschien niet geworden zijn wat ik wilde en over de verdeling van mijn erfenis.
Vandaag is er alleen de was die hangt te drogen in de wind, de geur van een haag in bloei, koude koffie en een rilling.
Dinsdag 3 juli 2007
een beetje stress !?
Ik ben al terug van weggeweest maar daar hebben jullie nog niet veel van gemerkt hé. Eindelijk heb ik tijd "genomen" om een kleine samenvatting te geven van de laatste dagen. Donderdagavond vertrokken naar Hoevenen , kleindochter 2 had de windpokken het was wel in de eindfase maar ze mocht nog niet naar school . Vrijdag dus gebabysit(zeggen ze in Leuven) , zaterdag was het dan de maandelijkse bijeenkomst daar, ik was zaterdagavond pas om 21.30u terug thuis . Zondagmorgen vlug naar de solden voor schoenen ( "crocs", gelezen bij Bojako! ), na lang zoeken toch nog een winkel gevonden waar er op voorraad waren , de keuze was zeer beperkt, ik heb er dus zonder gaten, volgende week komen ze terug binnen, er wordt zelfs een winterversie gemaakt (gesloten model) . Zondagavond naar papa voor z'n dvd aan te sluiten om 0.30u pas gaan slapen. Maandagmorgen kwam om 9u de kinesite en de namiddag was het "strijknamiddag" . Vandaag dacht ik eens uit te slapen en hoopte dat het eens een rustige dag zou worden , niets was minder waar. Om 8u ging de bel , kwamen ze onze verwarming herstellen , nieuw expantievat, nieuwe kranen, nieuwe thermostaat enz , we wonen hier nu 8 jaar en eindelijk worden die defecte dingen vervangen. Langs ene kant was ik wel blij want we betalen nu zomaar even 200 euro per MAAND voor gas (per jaar is dat dus 2400 euro (96.000bf ). Veel hé, maar dit huis heeft geen dubbele beglazing en is ook niet geisoleerd. Ik dwaal weer af , voor die herstelling moest al het water afgelaten worden , resultaat "alles onder water" die werkmannen waren met twee, moesten boven en beneden werken , ik hoef zeker geen tekening te maken hoe het er hier uitzag daarna. Om 14u waren die mannen klaar en ben ik beginnen kuisen tot 18u , flink hé van mij! Nu is er nog een klein probleempje die nieuwe thermostaat is zo'n een klein computerke , die man heeft geen uitleg gegeven want er zat toch een boekje bij zegde hij, hij heeft dat ingesteld , hoe dat weet ik niet , maar het is hier voor te bakken en ik weet niet hoe ik dat spul kan afzetten , haha, heb al 5 keer in dat boekje gekeken is echt Chinees voor mij. Ventje komt pas om 23u thuis , die zal héél blij zijn zoals ik hier zit ,met al de vensters open en de verwarming vollen bak ! Morgenvroeg terug om 8u op voor de kiné, donderdagmorgen moet ik al om 6.30u onder de scanner liggen en .....vrijdag mag ik om 9u mijn looptoestel in Genk gaan halen , dus nog 3 keer slapen , uitslapen zit er dus niet in deze week! Nu weten jullie waarom ik een klein beetje stress heb ! haha!
Maandag 2 juli 2007
terug van weggeweest
Ben er terug! Ben van donderdagavond tot vandaag naar Antwerpen geweest. Het was reuzefijn, zaterdag hadden we dan de maandelijkse bijeenkomst. Ik heb vooral veel plezier gehad met de kleintjes, zoals ge kunt zien op de foto's !ze hebben reuzepret gehad en ik ook!