De Fixkes

Een duifje vrijgelaten,
vliegt blij de wereld in,
want altijd in dat korfje,
is niet naar 't duifjes zin.

Eens vlieg ook jij de wereld in,
de wereld die je nog niet kent,
maar vergeet dan nooit dat korfje,
waar jij ooit uitgevlogen bent !!!

Nu we vlak voor de verkiezingen staan , hoor ik bijna elke dag op radio of tv het woord “vergrijzing” vallen. Waarom is die leeftijd (de onze 50-plussers) ineens zo’n groot onderwerp ? Is dat altijd zo geweest of zie ik het nu pas. De 50-plussers zijn vandaag de dag een probleem. Iedere dag worden we doodgemept met de term” de vergrijzing”. Altijd maar hoor je politici dezelfde “mantra” herhalen, te veel oude mensen, dat kost te veel aan de sociale zekerheid. Verhofstadt herhaalt het zo dikwijls dat hij het volgens mij zelf nog zegt in zijn slaap, je weet wel zo een beetje sissend tussen z’n tandjes ! Onder tussen zijn hij en zijn collega’s zelfs een heel eind over de 50, maar over hun eigen bijdrage hoor je ze natuurlijk niet zeuren. Ze hebben het al zo dikwijls herhaald dat ze het nu ook zelf geloven. De vergrijzing is voor de regering wat de vreemdelingen voor het Vlaams blok zijn, een excuus om alles op af te schuiven. Ik begin me zo langzamerhand een deel te voelen van een bedreigde soort.
Vergrijzing , wie heeft dat woord nu weer uitgevonden ? Vergrijzing is een fenomeen van deze tijd. Dat zeggen ze toch, precies of er waren vroeger geen oude mensen! Hebt gij nooit oude mensen gekend- vroeger-voor de politieke correcte tijd - was het dan geen fenomeen de bejaarden. Het was een groep mensen die samen kwamen op een pleintje, ze liepen rond op straat, ze zaten op een bankje, ze speelden een beetje met de kaarten. Waar zitten die nu ? Nu zie je geen oude mensen meer op straat, je ziet bijna niemand meer op straat. Iedereen voelt zich onveilig. Terwijl er altijd maar meer politie op straat rondloopt. Vroeger deden de mensen nog eens een klapke met elkaar en wisten ze wat hier en daar aan de hand was. Nu spreken ze niet meer tegen elkaar en als ze een geluid horen bij de buren bellen ze direct naar de politie. Mensen moeten wat meer op straat komen. Tegenwoordig zijn de straten gemaakt om te lijken op die maquettes die ze maken ; alles heeft een plaats, alles wordt veilig opgeborgen. De bedrijven in industriezones , de mensen in woonzones, de baby’s in de crèches, de bejaarden in tehuizen. Allemaal schoon hé, maar het ademt geen leven meer uit. Het is een proper beeld maar geen levend beeld.

Een 82-jarige Duitse is gescheiden om na 60 jaar alsnog met haar jeugdliefde, een Russische soldaat die ze ontmoette in 1945, te trouwen.

Elisabeth Waldhelm en Ivan Biwschich kusten elkaar deze week weer voor het eerst in zestig jaar. In de zomer van 1945 werd zuster Elisabeth tot over haar oren verliefd op de Rus. In die dagen was dat onder Duitsers een groot schandaal. Iwan, die commandant was van een eenheid, werd na een jaar overgeplaatst. Hij gaf haar een pasfoto met de tekst ‘Lisa vergeet me nooit’ en beloofde dat ze ooit zouden trouwen.


Maar ook onder Stalin vielen zijn plannen om met een Duitse in het huwelijk te treden slecht: Ivan kreeg zes jaar werkkamp omdat hij het maar durfde een huwelijk aan te vragen. Na jaren verdriet schreef hij zijn hele liefdesgeschiedenis van zich af in een boek. Elisabeth trouwde, maar werd nooit gelukkig. "Ik moest altijd aan Ivan denken", zegt ze tegen Bild.


In 2005 vond ze een brief uit Siberië. Ivan schreef: "Na 60 jaar zit je nog steeds in mijn hart". Russische studenten van Ivan hadden het adres in Duitsland gevonden. Kort daarop reisde ze naar Moskou en de liefde bloeide weer op. Het huwelijk wordt voltrokken in Siberië. Zij zegt tegen Bild: "Ik ben verdrietig dat het zo lang heeft moeten duren. We hadden zo'n mooi leven samen kunnen hebben."

"Oude liefde roest niet " zo zeggen ze dat toch hé.

Een punker stapt de kapperszaak binnen en zet zich naast een nonneke.
Hij bekijkt haar eens goed en vraagt haar: "wil je met mij eens neuken?"
Erg verontwaardigd verlaat het nonneke de zaak.
Jean, de coiffeur die getuige is van het voorval zegt tegen de punker:
Als ge echt met haar wil neuken ken ik een manier waarop het zeker zal lukken.
Ga om middernacht naar het kerkhof,doe alsof je God bent en ze zal je niet kunnen weerstaan."
De punker begeeft zich stipt om middernacht naar het kerhof en inderdaad het nonneke is er ook.
De punker, verkleed als God in een wit laken en een opgekleefde baard,springt tevoorschijn en roept:
”Ik ben God. Als ge wilt dat uw gebeden verhoord worden zult gij nu met mij de liefde bedrijven!"
Na een momentje denken antwoordt het nonneke: " akkoord, maar neem me langs achter..."
De punker aarzelt geen moment en bespringt de non langs achter.
Fier op zijn stoere daad ontdoet hij zich van zijn vermomming en roept:
"Ahah.....koekoek...ik ben God niet,ik ben de punker!"
Het nonneken antwoordt : "Ahah! Koekoek.....ik ben het nonneken
niet... . Ik ben Jean, de coiffeur !!

(Deze afbeelding heeft een fijne vriend voor mij speciaal gemaakt)
1 jaar ….Nooit vergeet ik nog die bewuste avond toen ik tv keek in bed , tijdens de reclame van Belgacom ADSL een madam bezig op het internet op “seniorennet.be” dat moest ik onthouden ik was nu al 54 jaar hé …’s anderdaags direct naar die site “oh mooi”, interessant ook nog, aah er staan ook spellekes op”(enige wat ik deed op internet) en wat is dit hier ?“Blogs (tip!) “oh” is zien : “zonder enige kennis maakt u uw blog gratis aan” “maak uw blog gratis aan en klik hier” “yes” daarna “proficiat uw blog is correct aangemaakt enz” toen was het 21 mei 2006! In de archieven kan u zien dat ik pas berichtjes heb vanaf juni 2006 , dat ging zo: eerste bericht : “goedemorgen allemaal! Punt, tweede bericht :” goede avond allemaal“punt, derde bericht : "ik ben buiten en lees een boek" punt, daarna : “ik ben binnen het regent” punt , dan komt het hmm!! Moet toch ook eens een fotoke zetten ja heb hier nog wat postkaarten met mooie teksten erop, ja kan ik scannen en dan op blog zetten, zal zeker mooi zijn ! Dus vlug berichtje toevoegen mét foto , “foto verkleinen” ,ah nee hé, gewoon goed groot , “bekijk blog” laps , had precies een nieuw bureaublad , m’n hele scherm stond vol met die ene foto, geen zijkanten meer, alleen die “grote” mooie foto, “hoe krijg ik die weg”? euhh , ja dat weet ik nie zo goe…….weet ge wat ik begin een nieuw blog, is toch gratis….. Dus in die week 3 keer een nieuw blog begonnen waarvan huidige nu nog bestaat !. “Plakken en copieren” , nooit van gehoord, neen er gaat niks boven zelf typen hé , ja rechtstreeks “bericht toevoegen” “oh de telefoon” na een half uur terug voor het scherm” de pagina is verlopen” ah ja en waar is m’n bericht dan? Weg,gewoon foetschie, allez dan maar opnieuw hé…getypt dat ik gedaan heb, …wat vond ik bloggen toch plezant! Ge kunt het niet geloven pffffff.
De muziek , “ja zou wel mooi zijn , zo’n muziekje op de achtergrond” “aah , je kan hier kiezen uit de muziek van SN , is da gemakkelijk zeg, euh eens kijken….10 kleine negertjes, kabouter Plop, sinterklaas, ..“ja ,Paul de Leeuw, die hoor ik graag , dat zal het zijn” …als je m’n blog opendeed zat je precies in de elfuren mis ….”hmmm dan maar liever een jukebox, ja, dat had ik al gezien bij Franske(Foxy1950 een van mijn eerste trouwe bezoekers ) , ineens ne goeie grote met toeters en bellen, “muziek toevoegen” ah ja, ik had hier genoeg muziek staan op mijn pc !, t’zal rap geflikt zijn se, “hoe da speelt nie”? , rap een mailtje doen naar Franske, kreeg een mailtje terug van 10 blz (de arme man had zo z’n best gedaan) en ik verstond er geen snars van…jukebox dan maar weg! Bezoekjes brengen in gastenboeken dat deed ik ook héél graag!…”goedendag Nida1952".…tiens, ik krijg toch weinig bezoekjes hoe zou da nu komen? Op een morgen een mailtje” “Best Nicole, ik heb enkele buttons voor u aangemaakt” (louke1952) wat lief !!!!!”guitige bloem button” dus muisknop ingedrukken over de tekst gaan , loslaten , dan ziet de tekst blauw en dan “kopieren” dan naar gastenboek gaan en “plakken” Oh , is het dat maar, ga vlug eens proberen se, bij Theresa : “Dag lieve Theresa , hier ben ik met m’n nieuwe button!” …nu plakken….oei wat is dat nu? Het héle reglement van SN stond in haar gastenboek!!! Terug een mail : “Beste Mevrouw Prullemieke, ik heb mij geoorloofd U via deze weg wat meer uitleg te geven over een button enz…”dus hier de code met alle punten en tekens , dat moet héél juist zijn ! ,PS: voor http moet er” staan en na 1952 ook, hetzelfde ook voor http en op het einde van, voor het teken “>“ probeer nu maar eens, ALLES moet juist geschreven zijn anders geeft dat niks” hmmmm! Ga nu terug eens proberen , ikke maar typen <center><BR><BR><A href=“ enz , jongens wa was me datte, in die gastenboeken, dat duurde nogal, zat nen hele dag over al te typen in die gastenboek, vergat soms nog brontekst aan te vinken, alles stond er, behalve een button, druk dat ik het had met dat blog, ge kunt het niet geloven! September 2006 , wilde het liedje “smile” op m’n blog krijgen, wou maar niet lukken hé, aaah , mailtje van “Elou” : “Hier lieve Nicole, de code , dus kopieren en daarna plakken enz….”Ooh wat lief!” zes keer hebben we over en weer gemaild vooraleer dat liedje er eindelijk opstond! Sinds die dag zijn we échte vrienden geworden! Ik leerde zoveel bij(waarvoor ik haar zo dankbaar ben), vooral dan ook “lol” , “grijns” en haha, hihi, Lachen dat we al deden! Ik heb nog nooit zo hard gelachen als toen met die grote foto in onze gastenboeken zij schreef “ Oh groot, leuk, lol!, ik stuurde haar nog grotere foto in haar gastenboek en schreef: “oh, leuk, ook groot, ook lol” s’avonds lag ik nog te schateren in m’n bed , tot groot ongenoegen van ventje , die ik niet kon uitleggen waarom ik zo moest lachen , zou het toch niet begrepen hebben!! Wij chatten ook vaak (in het water met de dolfijnen, haha nog zoiets !) daar kende ik ook niks van ! Voor ik begin te lezen stonden er al drie zinnen , ja ze is net het zusje van “Schumacher“, ge weet wel diene autocourreur , dit wil zeggen tijd om te lezen heb ik niet, ik moet altijd maat typen, jongens is dat vermoeiend dat chatten, zij had ook van die mannekes met “hihi”, “haha”, “lol” gelukkig heeft ze die met mij gedeeld want die gebruiken we het meest !

Om af te sluiten even serieus, ik ben zo blij dat ik hiermee ooit begon, geen tijd meer om te piekeren, geen gezap meer van de ene soap naar de andere,(ventje heeft nu de tv voor hem alleen )“vervelen” dat woord vind ik niet meer in m’n woordenboek, “triest” zijn , nog héél weinig! Ik heb alles hier kunnen van me afschrijven en zo een plaats kunnen geven in m’n leven, ik wil langs deze weg iedereen bedanken voor de lieve reacties , woordjes, bezoekjes , mailtjes , ik zeg wel “iedereen” , ik heb nooit “favorieten” gezet op m’n blog want jullie zijn eigenlijk allemaal mijn favorieten!!!!! Hierbij een bloemeke voor jullie allemaal ! BEDANKT!!!!!!

Heb dit ooit zelf geschreven voor mama                             

Moeder

Als je een moeder hebt ben je gelukkig

Ook al is ze soms boos en nukkig

Vaak zeggen we :” wat heb ik toch een oervervelende moeder !

Maar als je de jouwe hebt verloren

Ga je je aan die woorden storen

Je gaat alleen maar dromen

Over dingen die nog konden komen

Dus voor ieder die nog een moeder heeft

laat haar merken hoeveel je nog om haar geeft !

Hoe dichter ik bij het einde van mijn eiervoorraad kwam hoe beter! . Het leek wel of m’n baarmoeder Alzheimer had, ze wist het allemaal niet goed meer!. Er waren mensen die zegden dat ik opgelucht moest zijn.

Menopauze is een beleefde titel voor een regelrechte biologische ramp in je lichaam. Je krijgt haar waar je het vroeger nooit hebt gehad?! Bv. boven je lip, onderaan je kin . Als ik voor de spiegel stond zag ik precies m’n oma staan en dat was een behoorlijk stuk chagrijn; ze zag er zelfs uit als een heks , dat heeft een naam hoor “euh “osteoporose, ontkalking van de beenderen, waardoor je een beetje krom begint te bewegen. Vroeger had ik een zandloperfiguurtje nu was ik langzaam een zandzak geworden. Mijn derrière begon zo te groeien dat ik eerst dag dat ik een stalker had. Ik had altijd het gevoel dat er iemand achter mij stond, maar toen ik over m’n schouder in de spiegel keek zag ik ineens m’n achterste moeiteloos de hele spiegelbreedte vullen. Nu weet ik waarom de boze heks van sneeuwitje vroeg “ spiegeltje, spiegeltje aan de wand , wie is het mooiste van het hele land?” Het is gewoon een andere manier om te zeggen , “vindt gij mijn gat niet te dik in deze rok“? Neen ik was absoluut nog niet klaar voor zo’n einde , dus ging ik een vriendin opzoeken die er al door was. Ze begroette mij met zo’n waaiertje “kijk dit heb ik meegebracht uit Spanje en dit wordt in je menopauze je beste vriend“! vanwege de “vapeurs” schat “?! “Ze gaan je overvallen op alle mogelijke en onmogelijke momenten van de dag , je zweet je te pletter zelfs als het buiten -10° is en je kan daar niks aan doen , tenzij met dit waaiertje , gebruik het op alle plaatsen waar je het warm krijgt; vanboven, vanonder, aan je achterste, onder je voeten..overal !

Een tweede attribuut dat je niet kan missen is een notaboekje, het lijkt wel of je geheugen mee verdampt tijdens de “vapeurs”, je zult zo’n boekje hard nodig hebben om bv te weten of je je tanden al vanmorgen poetste of niet , of je de post al ging ophalen, enz.

Zweet is niet het enige vocht dat te pas en te onpas uit je lijf wil ontsnappen, dus een derde attribuut om je te helpen is een doos Kleenex , voor je huilbuien , want ze zullen komen als dieven in de nacht! Ik begreep totaal niet waarom ik ineens een huilbui kreeg tijdens een reclamefilmpje over een wolwasmiddel ?!

Ik kwam tot de vastelling dat ik veloren was in een wereld die ik nochtans zeer goed kende. Er zaten enorme gaten in m’n geheugen “verstrooid” heet dat officieel. Ik begon mensen uit te nodigen voor een etentje en wist hoegenaamd niet meer waarom ze ineens voor de deur stonden. Wat me het meest verward heeft aan m’n hele menopauze is dat ik er met niemand ooit een zinnig gesprek over heb kunnen voeren, het leek wel of behoorde tot de laatste niet ontdekte stam van de mensheid!

Op onze weg door het leven kunnen ons vreemde dingen gebeuren….

Ja, dat is waar, vreemde dingen overkomen ons allemaal, elke paar jaar of zo, bij mij overkomen ze mij eens of meerdere malen per dag. Ik leeft met een voet en de hemel, een op de aarde, m’n hoofd in de wolken, en m’n oren zijn verkeerd aangenaaid.

Ik weet het niet…is een typische verklaring voor mij , de hele wereld is zonderling voor mij en ik ben altijd verstrooid.

Het geeft niet dat de zoom van mijn rok met nietjes vastzit en ik m’n haar met bier was om het doen te glanzen, ik geniet van het geheimzinnige gevoel om te douchen zonder licht in de badkamer, met op de wastafel een brandende kaars! Ik overtreed alle regels , wat anderen van me vinden stoort me niet. Mijn plotselinge opwellingen en emotionele stormen storen m’n ventje allang niet meer ! Het woord “zelfbeheersing” staat ook al niet in mijn woordenboek. Zonder de minste aanleiding kan ik uitbarsten in een stormachtige scène , iets door de kamer of uit het raam gooien, de deur met een smak dichtgooien op slot doen, de gordijnen dicht doen en een paar uur kluizenaartje spelen. Pruilen kan ik ook goed, maar bij het pruilenspel kan ik het nooit van m’n ventje winnen, hij is absoluut een deskundige in mijn pruilstrategie. Ventje kan knorrig worden als hij niet de aandacht krijgt die hij regelmatig nodig heeft , ik denk aan zoveel dingen dat ik soms vergeet dat hij er ook nog is , ik moet daar echt aan denken hé ! Als je me nu zou vertellen dat ik af en toe een beetje gek ben , ben ik helemaal niet beledigd, ik ga vrolijk “ja” knikken omdat ik die analyse gewéldig vind en het gaat bij mij het ene oor in en het andere weer uit. In vriendschap heb ik vertrouwen , maar romantiek…en liefde zijn een gemoedstoestand die ik nogal wantrouwig bekijk…de eisen voor eeuwige liefde zijn zo streng dat het mij verwonderd dat ik ooit heb willen trouwen!

Mijn nieuwsgierigheid heb ik altijd onder controle, het kan me geen cent schelen waarom een buurman zes keer getrouwd was, waarom hij zijn huis rood heeft geschilderd en hij ooit een slang als huisdier had.

Ik hou van kunst, muziek, poezie maar prefereer bv een draaiorgeltje compleet met aapje boven een sjieke piano. Ik heb een rare manier van spreken en een ongewoon gedrag,ventje doet gewoonlijk dat hij het niet gemerkt heeft , het tonen van zijn verwarring zou op zwakheid kunnen duiden hé. Als ik bv een kus een vingerhoed wil noemen doet hij dat ook, zijn manier van onverschilligheid laat mij nooit vermoeden dat hij eerst totaal ondersteboven was voor hij zich herstelde. Als ik hem vraag wat yoghourt mee te brengen omdat ik dat nodig heb als ik naar m’n zus ga, brandt hij van nieuwsgierigheid , hij wil zeker weten wat yoghourt met m’n zus te maken heeft , maar hij vraagt het niet. De volgende dag voordat hij me naar m’n zus brengt, vraag ik” zal ik die yoghourt nu maar gebruiken ? Antwoordt hij met een effen gezicht”waarom niet?” zonder zijn verbijstering te laten blijken. Hij slaat een hemelse zucht van verlichting als hij ontdekt dat ik die yugourt voor m’n gezichtsmassage nodig heb. Hij vertrekt ook geen spier van zijn gezicht wanneer hij in de vriesruimte van de koelkast een oosterse vaas vindt, gevuld met kleurpotloden die ik net geslepen heb voor de kleintjes. Hij weet nu langzamerhand hoe mijn denkproces werkt en de meeste raadsels kan hij nu wel aan, hij is dan natuurlijk een héél geduldige man! Ik verzamel vanalles en kan niks wegdoen, deels uit sentiment maar vooral omdat ik iets niet kan loslaten. Mijn zwak voor antiek kan m’n ventje zo irriteren dat hij er soms gek van wordt, hij is een man die nog van de traditie van het leven geniet en van goed gemaakt meubilair, om het langer dan 3 weken uit te houden daarom houdt hij niet van mijn fragiele antiekdingen die bezwijken als je erop gaat zitten. Als hij dan zo een van die uitbarstingen heeft kan ik gerust vragen “ zeg schat , welk woord van 4 letters rijmt weer op truck ?(terwijl ik dan zijn kruiswoordraadsel oplos in de krant die hij net aan het lezen was) in zijn woede kan hij dan moeilijk een gepast antwoord geven. Plotseling klaart mijn gezicht dan op en zeg ik “ik heb het ! het is stuk” . Dan staart hij me zwijgend aan , hij weet gewoon niet meer wat te zeggen. Dan trap ik het gewoon af en kan best na een kwartier afgekoeld terug thuis komen met een cadeautje! want ik kan bijna nooit toegeven dat ik een foutje maakte !!!! Daarom heb ik altijd een héél speciale man nodig gehad dus een uitermate geduldige man ! Haha!